Καππαδοκία, η «Χώρα των όμορφων αλόγων»

Υπάρχουν κάποια πράγματα στη ζωή που πρέπει να τα δεις. Ένα από αυτά, ειδικά αν είσαι Έλληνας, είναι η Καππαδοκία. Πρώτον επειδή εκεί θα βιώσεις την ιστορία σου. Και δεύτερον επειδή είναι κοντά και το ταξίδι είναι εύκολο αρκεί να έχεις τη σωστή καθοδήγηση. Η Καππαδοκία είναι μία από τις μεγαλύτερες περιοχές της ανατολικής Μικράς Ασίας. Σήμερα το έδαφός μοιράζεται σε πέντε τουρκικές επαρχίες: Καισάρεια, Νίγδη, Κιρσεχίρ, Ακσαράι, Νεβσεχίρ. Κάποτε, στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, χωριζόταν σε δύο τμήματα, την Ποντιακή Καππαδοκία και τη Μεγάλη Καππαδοκία. Για ευνόητους λόγους πλέον η Καππαδοκία είναι μία. Η ονομασία της δεν ξέρουμε από πού βγαίνει, πράγμα παράξενο. Κυκλοφορούν πολλές θεωρίες, ωστόσο η επικρατέστερη είναι η περσική, σύμφωνα με την οποία η λέξη Καππαδοκία σημαίνει «Η χώρα των όμορφων αλόγων». Ίσως αυτό να έχει κάποια βάση… Τα πρώτα ευρήματα ζωής στην περιοχή ανάγονται στην Εποχή του Χαλκού και οι Καππαδόκες ανέκαθεν είχαν τη φήμη των ωραίων και πολιτισμένων έφιππων πολεμιστών. Αντιστάθηκαν ακόμα και στον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος αναγκάστηκε να τους δώσει αυτονομία. Γενικώς ο λαός σ’ αυτά τα μέρη ήταν πάντα ανυπότακτος αλλά με έντονο πολιτισμό – κυρίως επηρεασμένο από τον αρχαιοελληνικό και αργότερα τον χριστιανικό. Το πιο μαγικό πράγμα σήμερα στην Καππαδοκία είναι το φυσικό τοπίο της και ο τρόπος που το εκμεταλλεύτηκαν οι κάτοικοι για να χτίσουν μέσα σε αυτό τον πολιτισμό τους. Ένα οροπέδιο γεμάτο από ηφαιστειακά πετρώματα που δημιουργήθηκε από ακατάπαυστες ηφαιστειακές εκρήξεις για 10 εκατομμύρια χρόνια, μέχρι το 2000 π.Χ. Η λάβα απλώθηκε, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σε επιφάνεια μεγαλύτερη των 100 χλμ., δημιουργώντας τις εντυπωσιακές μορφολογικές συνθέσεις που αποτελούν το σεληνιακό τοπίο που ανοίγεται μπροστά μας. Από παντού ξεπροβάλλουν απίθανοι βραχώδεις σχηματισμοί, σαν τεράστια γλυπτά που απεικονίζουν άλλοτε μανιτάρια και λουλούδια, άλλοτε σφήνες και μαχαίρια…Οι πόλεις είναι ολόκληρες λαξευμένες μέσα σε βράχους. Υπόγειες, βάθους ως 80 μέτρων και υπέργειες στο υψόμετρο των βράχων. Κάποτε φιλοξενούσε η κάθε μία μέχρι και 20.000 κατοίκους. Μπαίνοντας σε κάποιες από αυτές βλέπεις τα πάντα: δωμάτια, κουζίνες, αίθουσες συνεύρεσης, αποθήκες… ή ακόμη και κάστρα ολόκληρα! Προφανώς οι πόλεις αυτές δημιουργήθηκαν για να προστατευτούν οι κάτοικοι από τα έντονα καιρικά φαινόμενα και τις διώξεις ή λεηλασίες. Αργότερα μέσα εκεί λειτουργούσαν χριστιανικά μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες που σώζονται είναι εκπληκτικές! Πώς τα βλέπεις όλα αυτά; Εδώ είναι το άλλο ωραίο της υπόθεσης: με αερόστατο, όταν ανατέλλει ο ήλιος. Τα ατενίζεις από ψηλά, αλλά το αερόστατο κατεβαίνει και χαμηλά κοντά στα βράχια. Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της περιοχής είναι τα περιστέρια… Υπάρχει και η λεγόμενη Κοιλάδα των Περιστεριών επειδή εκεί, πάνω στα βράχια, βρίσκουν καταφύγιο και φτιάχνουν τις φωλιές τους. Για αιώνες οι κάτοικοι τα εμπορεύονταν ως ταχυδρόμους αλλά συνέλεγαν και τις κουτσουλιές τους τις οποίες χρησιμοποιούσαν ως λίπασμα και ως νόμισμα στην ανταλλακτική οικονομία. Δύο σακουλάκια με κουτσουλιές αντιστοιχούσαν σε ένα με αλάτι (άλλο ένα πολύτιμο αγαθό στην περιοχή). Φυσικά πολλά από τα χωριά της Καππαδοκίας ήταν μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών ελληνόφωνα. Κάποια είναι ακόμη, όπως η Σινασός, στην οποία μιλούν και ελληνικά. Οι Έλληνες και οι Τούρκοι σε περίπου 16-18 χωριά μοιράζονταν και τις ίδιες εκκλησίες που λειτουργούσαν σε διαφορετικές ώρες της ημέρας και ως χριστιανικοί και ως μουσουλμανικοί ναοί. Σήμερα, πέρα από τις αμέτρητες χριστιανικές εκκλησίες, το άλλο θρησκευτικό στοιχείο (μουσουλμανικό) που πρέπει να δεις είναι οι περιστρεφόμενοι δερβίσηδες. Φορούν λευκά και περιστρέφονται σε έναν ατέρμονο χορό που καταλήγει στην έκσταση και στον εξιλασμό. Αυτό είναι άλλωστε και η Καππαδοκία ολόκληρη αν το σκεφτείς… Ένας τόπος τόσο μυστηριακός και απόκρυφος, τόσο βαθύς και ανάλαφρος, που σε μεταφέρει σε μία άλλη διάσταση της ζωής. Και σου προκαλεί ένα αίσθημα, παρόμοιο με αυτό της εξιλέωσης.  


Την εμπειρία αυτή θα τη ζήσετε με το Versus

Δείτε και άλλες εμπειρίες