Πληροφορίες για: Άμστερνταμ

Η τέχνη της καθημερινότητας

Το Άμστερνταμ είναι μια από τις ομορφότερες μικρές πόλεις στον κόσμο. Τα κανάλια, τα παγκοσμίου φήμης μουσεία και τα ιστορικά αξιοθέατα καθιστούν το Amsterdam μια από τις πιο ρομαντικές και ενδιαφέρουσες πόλεις της Ευρώπης.
Στην πόλη του Άμστερνταμ, τη ζωή και τη κουλτούρα χαρακτηρίζει η έννοια της ανοχής και της ποικιλομορφίας. Έχει όλα τα πλεονεκτήματα μιας μεγάλης πόλης: τον πολιτισμό, τη νυχτερινή ζωή, τα διεθνή εστιατόρια, εξυπηρετικό συγκοινωνιακό δίκτυο - ενώ ταυτόχρονα είναι μια ήσυχη πόλη, με ανύπαρκτο κυκλοφοριακό πρόβλημα χάρη στους "υδάτινους δρόμους" (κανάλια) που διασχίζουν ολόκληρη την πόλη.

 

Τα γενέθλια της βασίλισσας!
Επισκεφθείτε το Άμστερνταμ προς τα τέλη Απριλίου. Στις 30 του μήνα γιορτάζεται η Queens Day (Koninginnedag στα ολλανδικά), τα γενέθλια της βασίλισσας Juliana, ημέρα εθνικής ενότητας και αλληλεγγύης. Δεν πρόκειται, όμως, για έναν συνηθισμένο εορτασμό. Αυτή την ημέρα η χώρα μετατρέπεται σε μια τεράστια , υπαίθρια αγορά, όπου κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να στήσει το δικό του πάγκο και να πουλήσει ότι θέλει. Οι δρόμοι και οι πλατείες του Άμστερνταμ κατακλύζονται από ευδιάθετους τουρίστες κάθε ηλικίας, με ένα μπουκάλι μπύρας στο χέρι, διασκεδάζοντας στους ξέφρενους ρυθμούς της μουσικής. Μη χάσετε την ευκαιρία να πάρετε μέρος στο πάρτι και, γιατί όχι, να ευχηθείτε από κοντά στη βασίλισσα!

 

Ολλανδική Γαστρονομία

Πανδαισία γεύσεων σας περιμένει στη χώρα της τουλίπας. Η παραδοσιακή ολλανδική κουζίνα, ακολουθώντας τα βήματα της βρετανικής, αποκτά gourmet κύρος. Δοκιμάστε τοπικά γεύματα συνοδευμένα από τοπικό ολλανδικό κρασί και κάντε ένα ταξίδι στον κόσμο των αισθήσεων...

 

 

Ρεικσμουζέουμ

Το όμορφο δίκτυο των τριών καναλιών του 17ου αιώνα, γνωστό ως Γκραχτενγκόρντελ, είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης!

Μουσείο Βαν Γκογκ

Το μεγαλύτερο μουσείο φιλοξενεί μια απαράμιλλης αξίας συλλογή της ολλανδικής τέχνης από το 17ο αιώνα, και όχι μόνο. Από τα διασημότερα έργα το η “Υπηρέτρια που χύνει το γάλα” του Βερμέερ.

Το σπίτι της Άννας Φρανκ

Το μουσείο Βαν Γκογκ φιλοξενεί την μεγαλύτερη συλλογή έργων του καλλιτέχνη – στην οποία συμπεριλαμβάνονται ορισμένα από τα διασημότερα έργα του. Επίσης εκτίθενται πίνακες και άλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Πλατεία Νταμ

Το κρησφύγετο της Άννας Φρανκ και της οικογένειας της, πριν ανακαλυφθούν, συλληφθούν και καταδικαστούν σε θάνατο, είναι σήμερα ένα μουσείο που προκαλεί βαθιά συγκίνηση.

Πληροφορίες για τις Χώρες

Ολλανδία

Μικρή χώρα της βόρειας Ευρώπης με ακανόνιστο σχήμα και ιδιότυπη γεωμορφολογία. Η θέση των περισσότερων εδαφών της σε υψόμετρο κάτω από αυτό της επιφάνειας της θάλασσας ανάγκασε από νωρίς τους κατοίκους της να επιδοθούν σε τιτάνιους αγώνες για την τιθάσευση των υδάτινων όγκων που τους απειλούσαν, έτσι ώστε η συνολική της χερσαία επιφάνεια να αυξάνεται συνεχώς. Αν και μικρή χώρα, ο δυναμισμός των κατοίκων της την έφερε στην πρωτοπορία των ευρωπαϊκών κρατών από την άποψη των πνευματικών, οικονομικών και κοινωνικών κατακτήσεων και την κατέστησε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ευρωπαϊκή και διεθνή σκηνή.
Η χώρα βρέχεται στα ανατολικά και βόρεια από τη Βόρεια θάλασσα, ενώ χερσαία σύνορα διαθέτει μόνο με τη Γερμανία στα ανατολικά και το Βέλγιο στα νότια.
Η συνολική της έκταση είναι 41.526 τ. χλμ., από τα οποία τα 33.938 είναι χερσαία και τα υπόλοιπα 7.587 αποτελούν εσωτερικά ύδατα. Χώρα με μεγάλη αποικιακή ιστορία η Ολλανδία διατηρεί σήμερα ως εξαρτώμενα εδάφη και τις κτήσεις της των Ολλανδικών Αντιλών και της Αρούμπα. Ο πληθυσμός της υπολογίστηκε το 2002 σε 16.067.754 κατοίκους.
Η Ολλανδία βρίσκεται στη βορειοδυτική Ευρώπη, μεταξύ των γεωγραφικών συντεταγμένων 50° 46΄ - 53° 34΄ βόρειο πλάτος με 3° 22΄ - 7° 14΄ ανατολικό μήκος. Καταλαμβάνει τμήμα του χώρου που ορίζεται ιστορικά και γεωγραφικά ως Κάτω Χώρες και στον οποίο ανήκουν επίσης το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Στην επικράτειά της περιλαμβάνει και αρκετά νησιά (Φρεισικά Νησιά).

Γεωγραφία

Η χερσαία έκταση της Ολλανδίας χωρίζεται γεωμορφολογικά στις εξής περιοχές:
Η Βόρεια Βραβάνδη, στο νότο της χώρας, στα σύνορα με το Βέλγιο, αποτελεί συνέχεια της Βραβάνδης του Βελγίου. Είναι περιοχή με χαμηλό υψόμετρο, αμμώδης και άγονη. Μέσω ενός πυκνού δικτύου μικρών ποταμών σχηματίζει τη λεκάνη απορροής του Μάας. Παρά το άγονο των επιφανειακών στρωμάτων, στο υπέδαφός της περιοχής βρέθηκαν σημαντικά κοιτάσματα λιθάνθρακα (περιοχή Πέελ). Στη Βόρεια Βραβάνδη βρίσκεται και η πασίγνωστη, στους περισσότερους Ευρωπαίους, πόλη του Μάαστριχ.
Στα βορειοανατολικά εκτείνεται η περιοχή της Βορειοανατολικής Ολλανδίας ή Χώρας των Γκάαστ. Ο σχηματισμός της ανάγεται στη δράση των παγετώνων της περιόδου του Ρις. Οι παγετώνες αυτοί απέθεσαν μεγάλους σωρούς μορενών, γι` αυτό και η περιοχή παρουσιάζει υψόμετρα που φτάνουν έως τα 100 μ. Σε παλαιότερες εποχές τα στρώματα των μορενών καλύπτονταν από ένα παχύ στρώμα λες, που τις καθιστούσε εξαιρετικά γόνιμες. Με το πέρασμα όμως των αιώνων το στρώμα αυτό αποπλύθηκε και σήμερα η περιοχή είναι άγονη, με πολλές αμμώδεις εκτάσεις (στα ολλανδικά γκάαστ) που καλύπτονται από βρύα και χαμηλά δάση.
Γενικά το εσωτερικό της χώρας είναι εξαιρετικά επίπεδο με μέσο ύψος μόλις 50-100 μ. και με μέγιστο τα 321 μ. στο λόφο Φάαλσμπεργκ (νοτιοανατολικά σύνορα με τη Γερμανία).
Στην Περιοχή των Πόλντερς, που καταλαμβάνει τη βόρεια και δυτική χώρα, η διαμόρφωση των εδαφών εμφανίζει μεγάλες διαφορές σε σχέση με τις δύο προηγούμενες. Το σύνολο της έκτασης των Πόλντερς είναι προσχωματικό και η επιφάνειά της, σε ορισμένα τμήματά της, φτάνει και τα 7 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ολόκληρες αυτές οι εκτάσεις θα πλημμύριζαν από τη θάλασσα, αν κατά μήκος της παραλίας δεν προστατεύονταν από τα φυσικά φράγματα που σχηματίζουν οι τεράστιοι όγκοι άμμου (θίνες). Το ύψος των θινών αυτών φτάνει σε κάποιες περιπτώσεις τα 60 μ. ύψος, τα 140 χλμ. μήκος και τα 5 χλμ. πλάτος.
Οι θίνες όμως αυτές δεν είναι πάντα παρούσες ούτε φτάνουν παντού το απαιτούμενο ύψος. Στις περιπτώσεις αυτές είναι αναγκαία η κατασκευή τεχνητών αναχωμάτων και φραγμάτων από τον άνθρωπο, ανάγκη που οδήγησε τους Ολλανδούς στο άνοιγμα ενός μεγάλου κεφαλαίου της μακρόχρονης και επικών διαστάσεων πάλης τους με τη φύση για την υποταγή της στις απαιτήσεις τους.
Οι Ολλανδοί ήδη από το 10ο αι. άρχισαν με πείσμα να διεκδικούν και να παίρνουν από τη θάλασσα χερσαία εδάφη για τη χώρα τους. Στην αρχή το προσπάθησαν με τη δημιουργία σωρών από άμμο στους οποίους φύτευαν βαθύρριζα φυτά για να μειώνουν τη διάβρωση και με την κατασκευή μεγάλων τεχνητών υδροφρακτών. Αυτό συνέβη πρώτα γύρω από τον κόλπο του Ζούιντερζεε και τους ποταμούς. Όταν τα νερά αποσύρονταν στη θάλασσα με την άμπωτη, έκλειναν τα φράγματα πίσω τους ώστε να μην μπορούν να επιστρέψουν με την πλημμυρίδα. Η αποστράγγιση των εδαφών αυτών όμως έθεσε το πρόβλημα της διευθέτησης της κοίτης των ποταμών, γιατί καθώς αυτοί έρρεαν σε εκτάσεις που βρίσκονταν κάτω από το ύψος της επιφάνειας της θάλασσας, δεν μπορούσαν πλέον να εκβάλουν σ` αυτή. Έτσι οι Ολλανδοί αναγκάστηκαν να "εγκλωβίσουν" τους ποταμούς κατασκευάζοντας στις όχθες τους ψηλά αναχώματα για να ανεβάσουν τη στάθμη τους μέχρι να υπερβεί εκείνη της θάλασσας. Κατόπιν, με ένα εκτεταμένο και εξαιρετικά πυκνό δίκτυο καναλιών και αντλιών που κινούνταν από τους ανεμόμυλους, άρχισαν να απομακρύνουν τα νερά που απέμεναν ή έριχνε η βροχή, ανεβάζοντάς τα στις ψηλότερες διώρυγες ή ποταμούς για να χυθούν και αυτά στη θάλασσα. Με τον τρόπο αυτό απελευθέρωσαν χιλιάδες στρέμματα γης για καλλιέργεια, δημιουργώντας παράλληλα και την ισχυρή συντεχνία των ιδιοκτητών ανεμόμυλων. Τα νέα εδάφη που κατακτήθηκαν από τη θάλασσα ονομάστηκαν "Πόλντερς" και η τεχνολογία, από τις αρχές του 20ού αι., επέτρεψε την αντικατάσταση των ανεμόμυλων από πανίσχυρές αντλίες. Με αυτό τον τρόπο μεταξύ του 1840-1843 οι Ολλανδοί απέσπασαν από τη θάλασσα 180 τ. χλμ. γης περίπου.
Το έργο όμως που παρουσιάζει ανάγλυφα το μέγεθος της προσπάθειας και το βάθος του σχεδιασμού ήταν η αποστράγγιση του κόλπου Ζούιντερζεε μεταξύ των ετών 1920-1932. Η ευφυΐα των σχεδιαστών καταδεικνύεται στην ιδέα τους όχι μόνο να αποστραγγίσουν τον κόλπο, αλλά και να μετατρέψουν ένα μέρος του σε τεχνητή λίμνη γλυκού νερού, καθώς σ` αυτόν εκβάλλουν πολλά ποτάμια. Έτσι και θα απελευθερώνονταν τεράστιες χερσαίες εκτάσεις για καλλιέργεια, αλλά και θα εξασφαλίζονταν και ένα μόνιμο απόθεμα νερού για την άρδευσή τους. Τα έργα άρχισαν το 1920 με την κατασκευή ενός φράγματος μήκος 2,5 χλμ. μεταξύ βόρειας Ολλανδίας και του νησιού Βίρινγκεν, το οποίο καλύφτηκε τελικά από το έργο. Ένα δεύτερο φράγμα, μήκους 30 χλμ., ένωσε το 1932 τα δύο άκρα του στομίου του κόλπου. Το τελικό μήκος του έργου έφτασε τα 44 χλμ. και έκλεισε τελείως τον Ζούιντερζεε από τη Βόρεια θάλασσα. Σταδιακά με αυτό το έργο προστέθηκαν στην έκταση της Ολλανδίας περισσότερα από 2.200.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης. Τα πόλντερς που δημιουργήθηκαν είναι το Βίρινενγκερμιρ, το Νόορντοστ, το Ανατολικό Φλέβολαντ και το Νοτιοδυτικό Φλέβολαντ. Το έδαφος των πόλντερς αυτών αλλά και των άλλων αποτελεί την πιο γόνιμη ολλανδική περιοχή. Σήμερα συζητείται και η δημιουργία του Μάρκερβααρντ. Είναι χαρακτηριστικό πώς μετά την απελευθέρωση των εκτάσεων αυτών η πυκνότητα του πληθυσμού έπεσε από τους 380 κατ. ανά τ. χλμ. στους 330 κατ. ανά τ. χλμ. πάρα τη συνεχιζόμενη αύξηση του πληθυσμού. Η λίμνη που δημιουργήθηκε στη θέση του κόλπου ονομάζεται Ίζελμιρ, έχει έκταση 1.400 τ. χλμ. και χωρητικότητα 3 εκατομ. κυβ. μ. νερού.

περισσότερα

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

Δεν είναι τυχαία ένας από τους δημοφιλέστερους ευρωπαϊκούς προορισμούς, καθώς διαθέτει τα πάντα: γραφικότητα που ξεπερνάει εκείνη των καρτ ποστάλ, αρχιτεκτονική που δύσκολα συναντάται αλλού, μουσεία μοναδικά στον κόσμο, έντονο nightlife και την ίδια στιγμή είναι εξαιρετικά φιλική στα παιδιά, ενώ θα σας παρασύρει με τους χαλαρούς, μποέμικους ρυθμούς της.

Χάρτης Ταξιδιού Άμστερνταμ

Προτεινόμενα Ομαδικά Ταξίδια