Πληροφορίες για: Ισλανδία

Γεωλογικό φαινόμενο
Αναδύθηκε ως ηφαίστειο πριν από περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια μέσα από τα ανταριασμένα κύματα του Ατλαντικού, γεγονός που την κάνει τη νεότερη γεωλογικά χώρα του κόσμου. Το απομονωμένο νησί της Ισλανδίας παραμένει μέχρι και σήμερα ένα γεωλογικό φαινόμενο σε εξέλιξη που χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο αντιθετικών στοιχείων, του νερού και της φωτιάς. Ενεργά ηφαίστεια, καυτά ποτάμια λάβας και εντυπωσιακοί θερμοπίδακες συνυπάρχουν με αρχαίους παγετώνες, δυνατούς καταρράκτες, γαλάζιες λίμνες και ορμητικούς ποταμούς, συνθέτοντας το μοναδικό τοπίο της άγριας, απροσπέλαστης και ανόθευτης ισλανδικής φύσης, η οποία συγκλονίζει και τον πιο απαιτητικό ταξιδιώτη.

Το φαντασμαγορικό Βόρειο Σέλας
Δεν χρειάζεται να πάτε στην ακτή του πουθενά για να δείτε μια από τις πιο μαγευτικές… παραστάσεις της φύσης. Σύμφωνα με επιστήμονες της NASA, το βόρειο  -το οποίο είναι ορατό κατά τη διάρκεια του χειμώνα- βρίσκεται στα πιο… λαμπρά του, εδώ και 50 χρόνια, λόγω της αυξημένης ηλιακής δραστηριότητας. Κι επειδή πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο, τίποτα δεν είναι εγγυημένο. Μπορείτε όμως να αυξήσετε τις πιθανότητες να το δείτε, επιλέγοντας μια κρύα, καθαρή νύχτα, μακριά από τεχνητές πηγές φωτός.

Το κλίμα θα σας εκπλήξει
Όπως είναι φυσικό, το κλίμα είναι ψυχρό και το 10% της έκτασης του νησιού είναι καλυμμένο από παγετώνες. Παρόλα αυτά, το Ρεύμα του Κόλπου περνάει από τις ακτές τις χώρας και κάνει το κλίμα κάπως πιο ήπιο. Τα καλοκαίρια είναι ξηρά και δροσερά, ενώ οι χειμώνες σχετικά ήπιοι, για το γεωγραφικό πλάτος της χώρας, και με αρκετά ισχυρούς ανέμους. Η μέση θερμοκρασία στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ είναι 11˚C τον Ιούλιο και -1 °C το Φεβρουάριο.

Ρέικιαβικ

Το Ρέικιαβικ είναι η πρωτεύουσα της Ισλανδίας, η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και, ταυτόχρονα, η βορειότερη πρωτεύουσα του κόσμου. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η ονομασία της πόλης είναι ισλανδική και σημαίνει «Κόλπος Καπνού», προφανώς από τους ατμούς των ζεστών πηγών. Σήμερα, ολόκληρο το Ρέικιαβικ χρησιμοποιεί αποκλειστικά τη γεωθερμική ενέργεια για τη θέρμανσή του.  Η λίστα με τα σημαντικότερα αξιοθέατα της ισλανδικής πρωτεύουσας περιλαμβάνει το δημαρχιακό μέγαρο, τη φουτουριστική εκκλησία Hallgramskirkja, τη μεγαλύτερη εκκλησία της χώρας και ταυτόχρονα το πιο ψηλό κτίριο του Ρέικιαβικ (75 μ. ύψος), το υπερμοντέρνο κτίριο Perlan, όπου φιλοξενούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις, η μικρή λίμνη Tjornin και τα ξύλινα σπίτια της παλιάς πόλης, που είναι όλα βαμμένα με έντονα χρώματα. Ο μεγάλος αριθμός μουσείων, θεάτρων και γκαλερί στο Ρέικιαβικ φανερώνει μια πολιτιστικά ανήσυχη πόλη που έχει να προσφέρει πολλά στους επισκέπτες που αγαπούν την τέχνη και τον πολιτισμό.

Βόρεια Ισλανδία

Δεν υπάρχει υπερβολή να περιγράψουμε το βόρειο μέρος της Ισλανδίας ως ολόκληρη η χώρα σε μικρογραφία. Πρόκειται για μια περιοχή των άκρων: Οι πλούσιες εκτάσεις των Skagafjordur και Eyjafjörður, τα τραχιά βουνά του Tröllaskagi πολλά από τα οποία είναι καλυμμένα από μικρούς  παγετώνες, οι σχεδόν ερημικές τοποθεσίες της βορειοανατολικής ακτής, και το Grímsey που βρίσκεται στον αρκτικό κύκλο. Η περιοχή στο σύνολό της χαρακτηρίζεται από μεγάλους κολπίσκους και φιόρδ, περιβάλλεται από βουνά και στις δύο πλευρές. Είναι ίσως η καταλληλότερη περιοχή στην Ισλανδία για υπαίθριες δραστηριότητες, αλλά περιέχει επίσης ενδιαφέρον για την πολιτιστική κληρονομιά της. Ως δεύτερη μεγαλύτερη αστική περιοχή της Ισλανδίας, το Akureyri είναι ένα σημαντικό κέντρο για την τέχνη και το εμπόριο. Πολλά από τα μικρότερα χωριά προσφέρουν μια ρουστίκ και αγροτική εμπειρία με βαθιές παραδόσεις  στη γεωργία και την αλιεία.

Νότια Ισλανδία

Η γοητεία νότια της Ισλανδίας έγγυται  στους  πολλούς ,μεγάλους  και εντυπωσιακούς καταρράκτες και  παγετώνες του, στη  μοναδική γεωλογία και συναρπαστική μεσαιωνική ιστορία. Το ανατολικό τμήμα της Νότιας Ισλανδίας κυριαρχείται από τον παγετώνα Vatnajökull και τα υδάτινα συστήματα που συνδέονται με αυτόν. Μεγάλα ποτάμια ρέουν από τον παγετώνα προς όλες τις κατευθύνσεις και έχουν δημιουργήσει μεγάλα υδάτινα επίπεδα κατά μήκος της νότιας ακτής. Ο παγετώνας, καθώς και μερικές από τις γύρω περιοχές συνθέτουν το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην Ισλανδία. Ο Νότος  δεν αποτελεί  μια αλιευτική ζώνη. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχει σχεδόν καθόλου φυσικά λιμάνια. Στην πραγματικότητα, η νότια ακτογραμμή από το  Thorlakshofn στα δυτικά μέχρι το  Höfn στα ανατολικά περιέχει μια σχεδόν αδιάσπαστη αμμουδιά ανοικτή άμεσα με τον επίβουλο  Ατλαντικό Ωκεανό. Επιβάλλεται επίσης μια επίσκεψη στη γαλάζια λίμνη Jokusarlon, για να θαυμάσετε τα παγόβουνα που αποκολλώνται από τον παγετώνα Vatnajokull και επιπλέουν στα νερά της λίμνης. Άλλα μέρη τα οποία μπορείτε να επισκεφθείτε είναι:

  • Hvolsvöllur: Μια μικρή πόλη 800 κατοίκων, στην οποία διαδραματίζεται ένα από τα σημαντικότερα ισλανδικά έπη, το Njal’s Saga. Το Saga Centre είναι ένα μουσείο στην πόλη αφιερωμένο στην ιστορία του συγκεκριμένου έπους.
  • Núpsstaður: Πρόκειται στην ουσία για ένα υπαίθριο μουσείο με παραδοσιακά σπιτάκια, με τοίχους καλυμμένους με τύρφη και μια πολύ γραφική διατηρητέα εκκλησία. Μάλιστα, είχαν συγκεντρώσει σε μια γωνίτσα και στάχτη από το ηφαίστειο και μπορούσες να πάρεις αν ήθελες μαζί σου.
  • Εθνικό Πάρκο Skaftafell: Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη έκταση όπου σας δίνεται η δυνατότητα για όλες τις πιθανές δραστηριότητες στη φύση. Πεζοπορία, κατασκήνωση, παρατήρηση χλωρίδας και πανίδας και όλα αυτά με τον παγετώνα σε απόσταση βολής. 

Πληροφορίες για τις Χώρες

Ισλανδία

Ανεξάρτητο ευρωπαϊκό νησιωτικό κράτος στο βόρειο Ατλαντικό, με έκταση 103.000 τ.χλμ. και πληθυσμό 279.384 κατοίκους (εκτίμ. 2002). Βρίσκεται ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Γροιλανδία και εκτείνεται σε γεωγραφικό πλάτος 63°15΄-66°30΄ Β και σε γεωγραφικό μήκος 13°45΄-24°15΄ Δ. Βρέχεται βόρεια από τη Θάλασσα της Γροιλανδίας, νότια και δυτικά από τον Ατλαντικό ωκεανό και ανατολικά από τη Νορβηγική θάλασσα. Η χώρα είναι τρεις φορές μικρότερη από την Ιταλία, ενώ ο πληθυσμός της εκατόν ενενήντα εφτά φορές μικρότερος. Σε σύγκριση με το Βέλγιο έχει έκταση σχεδόν τριπλάσια, ο πληθυσμός της όμως είναι τριανταοκτώ φορές μικρότερος. Πρωτεύουσά της είναι το Ρέυκιαβικ.

Γεωγραφία

Μορφολογία εδάφους
Η Ισλανδία είναι ένα ηφαιστειογενές, σχετικά επίπεδο νησί, το οποίο βρίσκεται στα όρια της ευρασιατικής και της βορειοαμερικανικής λιθοσφαιρικής πλάκας. Οι δύο αυτές λιθοσφαιρικές πλάκες αποκλίνουν προκαλώντας συχνούς αλλά όχι ισχυρούς σεισμούς, ενώ το κενό που δημιουργείται καλύπτεται από βασαλτικό υλικό. Το 1963 από μια υποθαλάσσια έκρηξη δημιουργήθηκε κοντά στις νότιες ακτές το μικρό νησάκι Σούρτσεϊ, ενώ μια έκρηξη του ηφαιστείου Λάκι το 1783 είχε πάνω από 9.000 θύματα. Τα τρία τέταρτα της έκτασής της καλύπτονται από παγετώνες, λίμνες και ηφαιστειακό υλικό. Στην Ισλανδία υπάρχουν πάνω από 100 ηφαίστεια, ενώ στους ιστορικούς χρόνους έχουν σημειωθεί συνολικά πάνω από 25 εκρήξεις ηφαιστείων. Οι βόρειες περιοχές της Ισλανδίας καλύπτονται από χαμηλά βουνά, τα περισσότερα από τα οποία είναι ηφαίστεια, ενεργά η σβησμένα: Έκλα, Άσκγια, Κφέρκφγετλ, Μπλάφελ, Σνάιφετλ κ.ά., ενώ οι ακτές της χώρας σχηματίζουν απόκρημνα φιόρδ. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτεται από παγετώνες - σ` αυτούς μάλιστα οφείλει το όνομά του: "Ισλανδία" = "Η χώρα των πάγων". Οι νότιες ακτές είναι χαμηλές και αμμώδεις, με παράκτιες πεδιάδες, ενώ εδώ βρίσκεται και το ψηλότερο βουνό του νησιού, η κορυφή Χβάναδαλσχνουκουρ (2.119 μ.)


Υδρογραφία
Οι περισσότεροι ποταμοί σχηματίζουν στην πορεία τους εντυπωσιακούς καταρράκτες, όπως ο Γκούλφος, το όνομα του οποίου σημαίνει "καταρράκτης χρυσού". Μεγαλύτερος ποταμός είναι ο Θγιόρσα με μήκος 230 χλμ και λεκάνη απορροής 7.530 τ.χλμ., ενώ η μέση ετήσια παροχή του ανά δευτερόλεπτο είναι 370 κυβικά μέτρα νερού. Άλλοι ποταμοί είναι ο Γέκουλσαου άου Μπρου, ο Μπλάντα και ο Κβίτα. Πολλές είναι και οι λίμνες, με μεγαλύτερη τη Θινγκβάλαβατν (έκταση 120 τ.χλμ.). Άλλες λίμνες: Θόρισβατν, Μύβατν. Εξάλλου στην ηφαιστειογενή προέλευση του νησιού οφείλονται τα γκέιζερ, πίδακες δηλ. ζεστού νερού που φτάνουν μέχρι και τα 60 μ. και χρησιμοποιούνται εκτεταμένα στην Ισλανδία ως μορφή ενέργειας.


Κλίμα
Οι βόρειες ακτές της Ισλανδίας επηρεάζονται διαρκώς από το ψυχρό αρκτικό Ρεύμα της Ανατολικής Γροιλανδίας, το οποίο σωρεύει παγόβουνα αποσπασμένα από το Βόρειο Πόλο. Αντίθετα η δυτική και νότια πλευρά της επηρεάζεται από το θερμό ρεύμα του Κόλπου, το Γκολφ Στρημ, με αποτέλεσμα το κλίμα να είναι σχετικά θερμό. Έτσι μόνο η ανατολική παραλία είναι κατοικήσιμη, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται μεταξύ -10°C και 20°C, ενώ στο εσωτερικό του νησιού οι θερμοκρασίες πέφτουν στους -35°C το χειμώνα και ποτέ δεν ξεπερνούν τους 10°C το καλοκαίρι. Στο Ρέικιαβικ λόγου χάρη η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου και Iουλίου είναι 1°C και 11°C αντίστοιχα. Στην ίδια πόλη οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις είναι 860 mm, ενώ στην υπόλοιπη χώρα κυμαίνονται μεταξύ 3.000mm και 750 mm. Η μεγαλύτερη ημέρα φτάνει τις 21 ώρες και η μικρότερη τις 4 ώρες, από το Μάιο μέχρι το Σεπτέμβριο όμως στο βόρειο τμήμα του νησιού δεν υπάρχει νύχτα: επειδή το νησί βρίσκεται πολύ κοντά στο Βόρειο Πόλο και ο Ήλιος δεν πέφτει πολύ κάτω από τον ορίζοντα, διατηρείται συνεχώς ένα μισόφωτο που μοιάζει πολύ με το δικό μας δειλινό.


Χλωρίδα-πανίδα
Ο φυτικός και ζωικός κόσμος της Ισλανδίας είναι φτωχός. Η βλάστηση είναι πολύ περιορισμένη: μόνο το 1% του εδάφους καλύπτεται από δάση με σημύδες, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές υπάρχουν μόνο λίγα φυτά, κυρίως χλόη, λειχήνες και μικροί θάμνοι. Στις παράκτιες περιοχές ωστόσο υπάρχουν βοσκότοποι, ενώ από ζώα κυριαρχούν οι τάρανδοι, διάφορα είδη υδρόβιων πουλιών, η μπλε αλεπού, ποντίκια και σπανιότερα λευκές αρκούδες. Οι θάλασσες, τα ποτάμια και οι λίμνες της όμως είναι πολύ πλούσιες σε ψάρια (σολομοί, πέστροφες, βακαλάοι, φάλαινες κ.ά.), η αλιεία των οποίων άλλωστε αποτελεί τη βάση της οικονομίας της χώρας.

περισσότερα

Με μια ματιά

Σμιλεμένη από πάγο και λάβα, η Ισλανδία, το βορειότερο κράτος της Γηραιάς ηπείρου, καμαρώνει για τα συναρπαστικά καπρίτσια της τοπικής φύσης και υποστηρίζει σθεναρά ότι οι διαχρονικοί θεματοφύλακες του πολιτισμού της είναι γνήσιοι απόγονοι των Βίκινγκς

Χάρτης Ταξιδιού Ισλανδία

Προτεινόμενα Ομαδικά Ταξίδια