Η διάχυτη αίσθηση συναισθηματικής αμεσότητας και εσωτερικής καθαρότητας των ανθρώπων είναι η πρώτη ανάμνηση που διεκδικεί μια θέση στη μνήμη μας. Η καθημερινότητα σε αυτή τη μεριά του πλανήτη αρκεί, ωστόσο, για να μουδιάσει τη διάθεση και του πλέον αισιόδοξου παρατηρητή.
Οι θεοί της Καραϊβικής συνεχίζουν να κινούν αργά τα νήματα της ζωής των κατοίκων της χώρας που μοιάζουν πλούσιοι σε βιώματα καίτοι, εκ των πραγμάτων, ολιγαρκείς ως προς τα υλικά αγαθά.
Είθε «οι φυλές που έχουν καταδικαστεί σε εκατό χρόνια μοναξιάς, να έχουν επιτέλους μια δεύτερη ευκαιρία» –Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.