Σε αυτή την άκρη του χάρτη, εκεί που η στεριά παραδίδει την κυριαρχία της στον αδάμαστο ωκεανό, το φως έχει μια καθαρότητα που σε αφήνει χωρίς μιλιά. Η Κορνουάλη είναι ένας τόπος όπου η πέτρα συναντά το άπειρο και η Ιστορία βιώνεται μέσα από την αλμύρα που ποτίζει τα πάντα. Εδώ, ο γρανίτης είναι το σώμα που αρνείται να λυγίσει, σμιλεμένο από χιλιετίες μοναξιάς και καταιγίδων.

Πάνω από τους γκρεμούς, εκεί που τα κύματα ξεσκίζουν τους βράχους, πλανιέται η σκιά του Αρθούρου. Δεν είναι απλώς ένας βασιλιάς των βιβλίων, αλλά ένα πνεύμα που στοιχειώνει τα ερείπια και τις σπηλιές. Στις απόκρημνες ακτές όπου τα τείχη των αρχαίων κάστρων σμίγουν με το βουνό νιώθεις πως ο μύθος είναι πιο ρεαλιστικός από την ίδια την πραγματικότητα. Είναι η κληρονομιά ενός λαού που πάντα ένιωθε ξένος στην ίδια του την επικράτεια, ένας λαός κελτικός που έβλεπε στον Αρθούρο την υπόσχεση πως η ελευθερία και η αξιοπρέπεια δεν χάνονται, ακόμα κι όταν οι εχθροί ή και η ίδια η θάλασσα πολιορκούν τις πύλες τους.

Όμως, το χρονικό της Κορνουάλης είναι γραμμένο στα έγκατα της γης. Για γενιές, οι άνθρωποι δεν κοιτούσαν τον ήλιο, αλλά αντίκριζαν το σκοτάδι των ορυχείων. Ήταν μια φυλή που έσκαβε στοές, με το νερό να σφυρίζει πάνω από τα κεφάλια τους. Σήμερα, τα πέτρινα κουφάρια των μεταλλείων στέκουν ακόμη όρθια, σαν σκελετοί γιγάντων που ξέμειναν από ανάσα. Αυτά τα κτίρια, βουβά και περήφανα ταυτόχρονα, θυμίζουν τον μόχθο χιλιάδων ανθρώπων που πάλεψαν για να βγάλουν το μέταλλο, πριν ο χρόνος και η ανάγκη τους διώξουν μακριά.

Οι κάτοικοι κουβαλούν αυτή τη σκληράδα στη σιωπή τους. Είναι άνθρωποι της άμπωτης και της παλίρροιας, με πρόσωπα σκαμμένα από τον άνεμο. Ξέρουν πως η θάλασσα δίνει, αλλά και παίρνει. Η αυθεντικότητά τους βρίσκεται στη λιτότητα, στην παραδοσιακή πίτα που φτιάχτηκε για να τρώγεται με λερωμένα χέρια μέσα στις στοές, στο δυνατό Cider που ζεσταίνει το αίμα μετά την καταιγίδα. Περπατώντας στα μονοπάτια, καταλαβαίνεις πως η Κορνουάλη διαφέρει. Είναι το σημείο όπου ο μύθος του Αρθούρου συναντά την αληθινή ζωή, ένα μέρος όπου η πέτρα, παρά το ασταμάτητο σφυροκόπημα του Ατλαντικού, παραμένει ακλόνητη και υπερήφανη, θεματοφύλακας χρονικών που αντιστέκονται στη λήθη.
Ουαλία και Κορνουάλη με το Versus ΕΔΩ!