Τα Νησιά Σολομώντα είναι διασκορπισμένα στον δυτικό Ειρηνικό. Πρόκειται για χίλια περίπου νησιά και νησίδες, άλλα καταπράσινα και ορεινά, άλλα χαμηλά και κοραλλιογενή, χωρισμένα μεταξύ τους από μια θάλασσα που ενίοτε μοιάζει ακίνητη και άλλοτε θυμίζει ποιος έχει τον τελευταίο λόγο εδώ.
Η πρωτεύουσα Χονιάρα βρίσκεται στο Γκουανταλκανάλ. Είναι μια πόλη ζωντανή και ακατέργαστη, με υπαίθριες αγορές, πολύχρωμα προϊόντα, αλμύρα, κίνηση και τον γνώριμο ρυθμό μιας πρωτεύουσας που εξακολουθεί να διατηρεί στενούς δεσμούς με τα χωριά και τις κοινότητες των γύρω νησιών. Στο αρχιπέλαγος μιλιούνται δεκάδες διαφορετικές γλώσσες, ενώ η Pijin λειτουργεί ως κοινό σημείο επικοινωνίας.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι έφτασαν τον 16ο αιώνα. Η ονομασία των νησιών συνδέθηκε με τον βιβλικό βασιλιά Σολομώντα και με την ελπίδα ότι κάπου εδώ κρυβόταν η μυθική γη του Οφείρ, γεμάτη χρυσό και πλούτη. Ακολούθησαν αιώνες ξένης παρουσίας, εμπορικών συμφερόντων, ιεραποστολών και αποικιακής διοίκησης.
Το 1893 η Βρετανία εγκαθίδρυσε προτεκτοράτο σε τμήμα του αρχιπελάγους, το οποίο αργότερα επεκτάθηκε στις κυριότερες νησιωτικές ομάδες. Η χώρα απέκτησε εσωτερική αυτοκυβέρνηση το 1976 και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη στις 7 Ιουλίου 1978.
Ωστόσο, η Ιστορία άφησε εδώ τα βαθύτερα σημάδια της κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τον Αύγουστο του 1942 έως τον Φεβρουάριο του 1943, το Γκουανταλκανάλ έγινε το επίκεντρο μιας από τις σκληρότερες εκστρατείες του πολέμου στον Ειρηνικό και της πρώτης μεγάλης συμμαχικής χερσαίας επίθεσης εναντίον της Ιαπωνίας. Οι μάχες δεν περιορίστηκαν στη στεριά. Επεκτάθηκαν στη θάλασσα και στον αέρα, αφήνοντας στον βυθό δεκάδες πλοία και αεροσκάφη.
Η θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Γκουανταλκανάλ, το Tulagi και τα Νησιά Florida ονομάστηκε Iron Bottom Sound, δηλαδή ο «Κόλπος με τον Σιδερένιο Βυθό». Το όνομα δεν είναι ποιητική υπερβολή. Κάτω από τα νερά του βρίσκονται πολεμικά πλοία που βυθίστηκαν στις σφοδρές ναυμαχίες. Σήμερα, επάνω στα μέταλλά τους μεγαλώνουν κοράλλια και κινούνται κοπάδια τροπικών ψαριών.
Πέρα από τη μνήμη του πολέμου, τα νησιά διατηρούν έναν εντυπωσιακό φυσικό πλούτο. Τροπικά δάση φτάνουν σχεδόν μέχρι την ακτή, λιμνοθάλασσες κρύβονται πίσω από κοραλλιογενείς υφάλους και μικρά χωριά ζουν ακόμη από την αλιεία και τις καλλιέργειες. Στο East Rennell, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1998, βρίσκεται το μεγαλύτερο υπερυψωμένο κοραλλιογενές νησί του κόσμου. Στο εσωτερικό του απλώνεται η λίμνη Tegano, περιτριγυρισμένη από δάση και οικοσυστήματα με σπάνια και ενδημικά είδη.
Η πρωτεύουσα Χονιάρα βρίσκεται στο Γκουανταλκανάλ. Είναι μια πόλη ζωντανή και ακατέργαστη, με υπαίθριες αγορές, πολύχρωμα προϊόντα, αλμύρα, κίνηση και τον γνώριμο ρυθμό μιας πρωτεύουσας που εξακολουθεί να διατηρεί στενούς δεσμούς με τα χωριά και τις κοινότητες των γύρω νησιών. Στο αρχιπέλαγος μιλιούνται δεκάδες διαφορετικές γλώσσες, ενώ η Pijin λειτουργεί ως κοινό σημείο επικοινωνίας.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι έφτασαν τον 16ο αιώνα. Η ονομασία των νησιών συνδέθηκε με τον βιβλικό βασιλιά Σολομώντα και με την ελπίδα ότι κάπου εδώ κρυβόταν η μυθική γη του Οφείρ, γεμάτη χρυσό και πλούτη. Ακολούθησαν αιώνες ξένης παρουσίας, εμπορικών συμφερόντων, ιεραποστολών και αποικιακής διοίκησης.
Το 1893 η Βρετανία εγκαθίδρυσε προτεκτοράτο σε τμήμα του αρχιπελάγους, το οποίο αργότερα επεκτάθηκε στις κυριότερες νησιωτικές ομάδες. Η χώρα απέκτησε εσωτερική αυτοκυβέρνηση το 1976 και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη στις 7 Ιουλίου 1978.
Ωστόσο, η Ιστορία άφησε εδώ τα βαθύτερα σημάδια της κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τον Αύγουστο του 1942 έως τον Φεβρουάριο του 1943, το Γκουανταλκανάλ έγινε το επίκεντρο μιας από τις σκληρότερες εκστρατείες του πολέμου στον Ειρηνικό και της πρώτης μεγάλης συμμαχικής χερσαίας επίθεσης εναντίον της Ιαπωνίας. Οι μάχες δεν περιορίστηκαν στη στεριά. Επεκτάθηκαν στη θάλασσα και στον αέρα, αφήνοντας στον βυθό δεκάδες πλοία και αεροσκάφη.
Η θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Γκουανταλκανάλ, το Tulagi και τα Νησιά Florida ονομάστηκε Iron Bottom Sound, δηλαδή ο «Κόλπος με τον Σιδερένιο Βυθό». Το όνομα δεν είναι ποιητική υπερβολή. Κάτω από τα νερά του βρίσκονται πολεμικά πλοία που βυθίστηκαν στις σφοδρές ναυμαχίες. Σήμερα, επάνω στα μέταλλά τους μεγαλώνουν κοράλλια και κινούνται κοπάδια τροπικών ψαριών.
Πέρα από τη μνήμη του πολέμου, τα νησιά διατηρούν έναν εντυπωσιακό φυσικό πλούτο. Τροπικά δάση φτάνουν σχεδόν μέχρι την ακτή, λιμνοθάλασσες κρύβονται πίσω από κοραλλιογενείς υφάλους και μικρά χωριά ζουν ακόμη από την αλιεία και τις καλλιέργειες. Στο East Rennell, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1998, βρίσκεται το μεγαλύτερο υπερυψωμένο κοραλλιογενές νησί του κόσμου. Στο εσωτερικό του απλώνεται η λίμνη Tegano, περιτριγυρισμένη από δάση και οικοσυστήματα με σπάνια και ενδημικά είδη.
