Οι επικήδειες τελετές των Τοράγιας είναι από τους σημαντικότερους λόγους που φέρνει τους ταξιδιώτες στο νησί Σουλαβέζι, όπως ονομάζεται σήμερα η εξωτική Κελέβη.
Στην κοινωνία των Τοράγιας το τελετουργικό της κηδείας είναι το πλέον ακριβό και πολύπλοκο γεγονός για κάθε οικογένεια. Όσο πιο εύπορος ο νεκρός τόσο πιο ακριβή είναι η κηδεία του. Η τελετή συνήθως κρατά εβδομάδες ή χρόνια μέχρι να καταφέρει η οικογένεια να συγκεντρώσει τα χρήματα που απαιτούνται… Οι Τοράγιας πιστεύουν ότι ο θάνατος δεν είναι ένα ξαφνικό γεγονός, αλλά μια σταδιακή διαδικασία προς την Puya, τη «χώρα των ψυχών». Στο ενδιάμεσο διάστημα το σώμα του νεκρού τυλίγεται με πολλά στρώματα από ρούχα και υφάσματα και κρατιέται κάτω από το tongkonan (παραδοσιακά σπίτια των Τοράγιας με μια τεράστια σκεπή που προεξέχει σαν πλώρη καραβιού). H ψυχή του αποθανόντος τριγυρίζει στο χωριό μέχρι να ολοκληρωθεί η κηδεία και έτσι να ξεκινήσει η μετάβασή του στην Puya.
Στην τελετή γίνονται και θυσίες νεροβούβαλων και χοίρων, ενώ οι χοροί και τα τραγούδια είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τελετής.
Οι νεκροί τοποθετούνται ή σε φέρετρα μέσα σε κάποια σπηλιά, ή σε τάφο, ή κρεμιούνται στους ειδικούς ταφικούς βράχους. Αυτά τα κρεμαστά κοιμητήρια αφήνονται χρόνια μέχρι να διαβρωθούν τα σκοινιά και το φέρετρο να πέσει στο έδαφος. Κάθε Αύγουστο σε μια τελετή που ονομάζεται «Μα Νένε» οι νεκροί ξεθάβονται, καθαρίζονται, τους αλλάζουν ρούχα και τους περιφέρουν σε λιτανεία σε όλο το χωριό…