Καθώς φεύγει κανείς από την Ταρφάγια, την νοτιότερη πόλη του Μαρόκου πριν τη Δυτική Σαχάρα, δεν είναι σίγουρος για το τι θα συναντήσει. Πέρα από το αμφιλεγόμενο νομικό καθεστώς της ευρύτερης περιοχής (που είναι κεφάλαιο μιας άλλης ιστορίας), η Ταρφάγια είναι αλήθεια πως δεν προϊδεάζει τον ταξιδιώτη για τη συνέχεια. Η ίδια είναι μια χαμηλών τόνων πόλη, ράθυμη ίσως, με έναν γοητευτικό αέρα… ανεμελιάς να τη διακρίνει. Η συνέχεια ωστόσο είναι διαφορετική.
Η Λααγιούν, το Μπουζντούρ και η Ντάχλα είναι πόλεις πιο ζωντανές, πιο μοντέρνες ακόμα, σε σύγκριση πάντα με τις νοτιότερες πόλεις και κωμοπόλεις του «επίσημου» Μαρόκου. Ακόμα κι αν βρεθεί κανείς στην θέση να του ζητηθούν ξανά και ξανά τα προσωπικά του στοιχεία μεταβαίνοντας από τη μια πόλη στην άλλη, η διαδικασία μπορεί να είναι ίσως χρονοβόρα αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αγχωτική ή «απειλητική».


^Dakhla
Αφού λοιπόν διασχίσουμε τις βραχώδεις και ερημικές εκτάσεις της hamada (πετρώδης έρημος) νότια από την Ταρφάγια, μας υποδέχεται η πόλη της Ντάχλα στη Δυτική Σαχάρα, ένας ελκυστικά χαλαρός προορισμός, με τη χαρακτηριστική αύρα του Ατλαντικού Ωκεανού, που μαλακώνει εδώ από τους φοίνικες, μια ευχάριστη περιπέτεια μπροστά στον ωκεανό και μια ρηχή λιμνοθάλασσα με κατάφυτη νησίδα.
Το πρόσφατο ισπανικό παρελθόν της περιοχής αντηχεί έντονα σε καφέ και εστιατόρια, ενώ μια από τις καλύτερες σκηνές kiteboarding στον κόσμο προσελκύει διεθνείς επισκέπτες που αναζητούν μια πιο… ενεργητική εμπειρία από τη Δυτική Σαχάρα.