Κλείσε τα μάτια και φαντάσου πως το χρώμα αποσύρεται από τον κόσμο. Δεν υπάρχει πράσινο, δεν υπάρχει κόκκινο ή κίτρινο, δεν υπάρχει μπλε. Υπάρχει μόνο ένα εκκωφαντικό, απόλυτο λευκό που τρυπάει το βλέμμα και μια σιωπή τόσο βαριά, που νομίζεις πως ακούς την καρδιά σου να χτυπάει. Όχι, δεν είναι παραίσθηση. Είναι ένας κόσμος που αρνείται πεισματικά να υποταχτεί στους κανόνες της φύσης. Εδώ, στην καρδιά της Μποτσουάνα, το Μαγκαντιγκάντι ενσαρκώνει αυτό ακριβώς.  

Το Μαγκαντιγκάντι είναι ο σκελετός μιας αρχαίας λίμνης, μια έκταση από κρυσταλλωμένο αλάτι που κάποτε έπνιγε τα πάντα και τώρα, χιλιάδες χρόνια μετά, απλώς περιμένει βουτηγμένη στη σιγή. Δεν υπάρχουν δρόμοι. Δεν υπάρχουν σημάδια, δεν υπάρχει ορίζοντας. Υπάρχει μόνο κενό. Το τίποτα.


Χωρίς δέντρα, χωρίς βράχους, χωρίς κτίρια, το μάτι χάνει την ικανότητα να υπολογίζει την απόσταση. Ένα μπαομπάμπ στο βάθος μπορεί να είναι πέντε λεπτά μακριά ή και δύο ώρες. Αυτή η σύγχυση των αισθήσεων είναι που κάνει το μέρος τόσο εθιστικό. Δεν είσαι απλώς ένας επισκέπτης αλλά μια κουκίδα σε έναν κόσμο χωρίς κλίμακα και μέτρο σύγκρισης.

Όμως, παρά την εχθρική του φύση, το Μαγκαντιγκάντι δεν είναι κενό. Αν έχεις την υπομονή να περιμένεις, η σιωπή θα σπάσει από τα νευρικά τινάγματα των σουρικάτων. Αυτά τα μικροσκοπικά θηλαστικά, με το βλέμμα πάντα στραμμένο στον ουρανό για γεράκια, είναι οι μόνοι μόνιμοι κάτοικοι που θα σε δεχτούν στην παρέα τους.

Και εκεί που η λευκή απεραντοσύνη μοιάζει να καταπίνει κάθε έννοια προσανατολισμού, αναδύεται το Νησί Kubu. Ένα νησί διαφορετικό από τα άλλα, αφού δεν περιβάλλεται από νερό αλλά από κρυστάλλους αλατιού. Πρόκειται για έναν βραχώδη σχηματισμό από γρανίτη που θυμίζει απόκοσμη όαση μέσα στην επίπεδη γύμνια αυτού του κόσμου. Το όνομά του στη γλώσσα Kalanga σημαίνει «ιπποπόταμος», μια ειρωνική υπενθύμιση του παρελθόντος της περιοχής, όταν το νερό κυριαρχούσε εκεί που τώρα βασιλεύει η ξηρασία.


Το Kubu είναι διάσημο για τα πέτρινα φαντάσματά του, τα αρχαία δέντρα μπαομπάμπ, που είναι γαντζωμένα πάνω στους βράχους του. Με τους παράξενους κορμούς τους, μοιάζουν με ανάποδες ρίζες που προσπαθούν να ρουφήξουν υγρασία από τον αέρα, δημιουργώντας ένα τοπίο βγαλμένο από σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Για τους ντόπιους, το νησί είναι ιερό. Αρχαιολογικά ευρήματα, όπως λίθινοι τοίχοι από την εποχή της Αυτοκρατορίας της Μεγάλης Ζιμπάμπουε, μαρτυρούν πως υπήρξε για αιώνες χώρος τελετουργιών και μύησης.


Το Μαγκαντιγκάντι είναι ένας τόπος εξωπραγματικός. Η ζέστη το μεσημέρι είναι έντονη, ενώ το αλάτι εισχωρεί κυριολεκτικά παντού, στα ρούχα, στα μαλλιά, στα παπούτσια. Αλλά όταν ο ήλιος αρχίζει να χάνεται, το λευκό γίνεται ροζ, μετά πορτοκαλί και τελικά ένα βαθύ βιολετί. Τότε είναι που καταλαβαίνεις γιατί άνθρωποι διασχίζουν τη μισή υφήλιο για να φτάσουν εδώ. Γιατί, όντως, βρίσκεσαι σε ένα από τα τελευταία «άγρια» μέρη του  πλανήτη.

Ανακαλύψτε ΕΔΩ τα ειδικά διαμορφωμένα πακέτα του Versus ώστε να εμβυθίσετε κι εσείς στην εξωπραγματική ομορφιά της Μποτσουάνα!