Στο βόρειο τμήμα της Αιθιοπίας, στο μέσο των Αιθιοπικών υψιπέδων, βρίσκεται η μικρή πόλη Λαλιμπέλα, "σκαρφαλωμένη" σε υψόμετρο 2.630 μέτρων, ανάμεσα σε άγριες βουνοκορφές, απότομες πλαγιές, βαθιές κοιλάδες και άγριες χαράδρες.
Η Λαλιμπέλα, η πόλη με το τραγουδιστό όνομα, είναι ο καθρέπτης της χώρας.
Μυστήρια, επιβλητική, ένας ζωντανός τόπος λατρείας για τους χριστιανούς της Αιθιοπίας, η ψυχή της αιθιοπικής χριστιανοσύνης, αλλά και ένα μοναδικό μνημειακό σύνολο.
Η Μέση Ανατολή έχει την Πέτρα, η Αιθιοπία τη Λαλιμπέλα.
Εκεί, λαξευμένες στην πέτρα, δεσπόζουν για 800 περίπου χρόνια, 11 μονολιθικές εκκλησίες (Bet), που χαρακτηρίστηκαν από την UNESCO προστατευόμενος θησαυρός Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Οι εκκλησίες αυτές προκαλούν δέος σε λάτρεις και μη της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής.
Είναι από τις πιο απίστευτες ανθρώπινες δημιουργίες, ένα θαύμα μοναδικής και απίστευτης ομορφιάς, ένα διαρκές μνημείο της πίστης του ανθρώπου στον Θεό.
Οι εκκλησίες αυτές δεν κατασκευάστηκαν με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Στην ουσία δημιουργήθηκαν με την αφαίρεση του πετρώματος, "σκάφτηκαν", χωρίς να χρησιμοποιηθεί κανένα είδος δομικού υλικού.
Για να λαξευτούν στον ρόδινο τόφφο (πορώδες ηφαιστειακό πέτρωμα) οι θαυμαστές αυτές εκκλησίες χρειάστηκαν 24 χρόνια - κάποιες, σύμφωνα με το μύθο, με τη βοήθεια των αγγέλων. Ο συμπαγής βράχος κοβόταν κάθετα για να σχηματιστεί διάδρομος γύρω από την εκκλησία. Έμενε τότε στη μέση ένας όγκος βράχου σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου. Αυτός θα γινόταν η εκκλησία. Στη συνέχεια οι λιθοξόοι πελεκούσαν τον ακατέργαστο όγκο από πάνω προς τα κάτω. Όλες οι εκκλησίες έχουν πολλαπλά επίπεδα και συνδέονται με ένα πολυδαίδαλο, λαβυρινθώδες δίκτυο υπόγειων και υπέργειων στοών, σηράγγων, τεχνητών σπηλιών, περασμάτων, κρυπτών, διαδρόμων και αυλών.
Κάθε μια από τις εκκλησίες αυτές είναι μοναδική ως προς το σχέδιο, το μέγεθος και το διάκοσμο. Όλες είναι υπέροχα σμιλεμένες, οι περισσότερες διακοσμημένες με καλοδιατηρημένες εικόνες και έχουν κρατηθεί ζωντανές από γενεές ιερέων που φρουρούν τους θησαυρούς τους (σταυροί, Βίβλοι, χειρόγραφα κλπ.).
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ένα από τα σημαντικότερα μονολιθικά κτίσματα του κόσμου, είναι η πιο εντυπωσιακή λόγω του σταυροειδούς της σχήματος, αλλά και του μεγέθους της, αφού φτάνει σε ύψος περίπου τα 12 m. Λαξεμένη κάτω από την επιφάνεια της γης, αποσπά αβίαστα ένα βαθύτατο αίσθημα δέους και σεβασμού.
Η μεγαλύτερη υπόσκαφη εκκλησία είναι η Μεντάνα Άλεμ (Bet Medhane Alem, Σωτήρος). Στηρίζεται σε 72 κολώνες (περιστύλιο), παραπέμποντας σε αρχαιοελληνικό ναό.
Αυτοί που δίνουν πραγματικό νόημα στον τόπο είναι οι ιερείς, οι μοναχοί και οι πιστοί που συρρέουν εδώ κατά χιλιάδες, έπειτα από πολυήμερη κοπιαστική πεζοπορία, για τους οποίους η ιδεατή Ιερουσαλήμ είναι λαξεμένη στους βράχους της Λαλιμπέλας. Φορούν λευκούς εξαγνιστικούς μανδύες και συχνά κρατούν ραβδιά για να τους διευκολύνουν στην πορεία τους ανάμεσα στα βουνά. Άνθρωποι ευσεβείς, ταπεινοί, με βιβλικά πρόσωπα, αρχέγονες φιγούρες, βαθειά θρησκευόμενοι, χωρίς όμως ίχνος φανατισμού, έχουν ενστερνιστεί την πίστη τους ως τρόπο ζωής και αποπνέουν την πνευματικότητα που έχουν όλοι οι χριστιανοί της Ανατολής. Μέσα στην απόλυτη φτώχεια τους - που ωστόσο έχει αξιοπρέπεια και αθωότητα - οι ορθόδοξοι της Αιθιοπίας έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο στον Θεό.
Η Λαλιμπέλα, η πόλη με το τραγουδιστό όνομα, είναι ο καθρέπτης της χώρας.
Μυστήρια, επιβλητική, ένας ζωντανός τόπος λατρείας για τους χριστιανούς της Αιθιοπίας, η ψυχή της αιθιοπικής χριστιανοσύνης, αλλά και ένα μοναδικό μνημειακό σύνολο.
Η Μέση Ανατολή έχει την Πέτρα, η Αιθιοπία τη Λαλιμπέλα.
Εκεί, λαξευμένες στην πέτρα, δεσπόζουν για 800 περίπου χρόνια, 11 μονολιθικές εκκλησίες (Bet), που χαρακτηρίστηκαν από την UNESCO προστατευόμενος θησαυρός Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Οι εκκλησίες αυτές προκαλούν δέος σε λάτρεις και μη της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής.
Είναι από τις πιο απίστευτες ανθρώπινες δημιουργίες, ένα θαύμα μοναδικής και απίστευτης ομορφιάς, ένα διαρκές μνημείο της πίστης του ανθρώπου στον Θεό.
Οι εκκλησίες αυτές δεν κατασκευάστηκαν με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Στην ουσία δημιουργήθηκαν με την αφαίρεση του πετρώματος, "σκάφτηκαν", χωρίς να χρησιμοποιηθεί κανένα είδος δομικού υλικού.
Για να λαξευτούν στον ρόδινο τόφφο (πορώδες ηφαιστειακό πέτρωμα) οι θαυμαστές αυτές εκκλησίες χρειάστηκαν 24 χρόνια - κάποιες, σύμφωνα με το μύθο, με τη βοήθεια των αγγέλων. Ο συμπαγής βράχος κοβόταν κάθετα για να σχηματιστεί διάδρομος γύρω από την εκκλησία. Έμενε τότε στη μέση ένας όγκος βράχου σχήματος ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου. Αυτός θα γινόταν η εκκλησία. Στη συνέχεια οι λιθοξόοι πελεκούσαν τον ακατέργαστο όγκο από πάνω προς τα κάτω. Όλες οι εκκλησίες έχουν πολλαπλά επίπεδα και συνδέονται με ένα πολυδαίδαλο, λαβυρινθώδες δίκτυο υπόγειων και υπέργειων στοών, σηράγγων, τεχνητών σπηλιών, περασμάτων, κρυπτών, διαδρόμων και αυλών.
Κάθε μια από τις εκκλησίες αυτές είναι μοναδική ως προς το σχέδιο, το μέγεθος και το διάκοσμο. Όλες είναι υπέροχα σμιλεμένες, οι περισσότερες διακοσμημένες με καλοδιατηρημένες εικόνες και έχουν κρατηθεί ζωντανές από γενεές ιερέων που φρουρούν τους θησαυρούς τους (σταυροί, Βίβλοι, χειρόγραφα κλπ.).
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ένα από τα σημαντικότερα μονολιθικά κτίσματα του κόσμου, είναι η πιο εντυπωσιακή λόγω του σταυροειδούς της σχήματος, αλλά και του μεγέθους της, αφού φτάνει σε ύψος περίπου τα 12 m. Λαξεμένη κάτω από την επιφάνεια της γης, αποσπά αβίαστα ένα βαθύτατο αίσθημα δέους και σεβασμού.
Η μεγαλύτερη υπόσκαφη εκκλησία είναι η Μεντάνα Άλεμ (Bet Medhane Alem, Σωτήρος). Στηρίζεται σε 72 κολώνες (περιστύλιο), παραπέμποντας σε αρχαιοελληνικό ναό.
Αυτοί που δίνουν πραγματικό νόημα στον τόπο είναι οι ιερείς, οι μοναχοί και οι πιστοί που συρρέουν εδώ κατά χιλιάδες, έπειτα από πολυήμερη κοπιαστική πεζοπορία, για τους οποίους η ιδεατή Ιερουσαλήμ είναι λαξεμένη στους βράχους της Λαλιμπέλας. Φορούν λευκούς εξαγνιστικούς μανδύες και συχνά κρατούν ραβδιά για να τους διευκολύνουν στην πορεία τους ανάμεσα στα βουνά. Άνθρωποι ευσεβείς, ταπεινοί, με βιβλικά πρόσωπα, αρχέγονες φιγούρες, βαθειά θρησκευόμενοι, χωρίς όμως ίχνος φανατισμού, έχουν ενστερνιστεί την πίστη τους ως τρόπο ζωής και αποπνέουν την πνευματικότητα που έχουν όλοι οι χριστιανοί της Ανατολής. Μέσα στην απόλυτη φτώχεια τους - που ωστόσο έχει αξιοπρέπεια και αθωότητα - οι ορθόδοξοι της Αιθιοπίας έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο στον Θεό.
