Πολύ πριν σχηματιστεί η πολιτική οντότητα που σήμερα γνωρίζουμε ως «κράτος της Γερμανίας» η περιοχή όπου ζούσαν οι τότε γερμανόφωνοι πληθυσμοί ήταν κατακερματισμένη σε δεκάδες μικρά κομμάτια: κομητείες, βαρονίες, δουκάτα, ένα σωρό κομμάτια ενός ατελείωτου παζλ πολιτειακών οντοτήτων, μια απίστευτα πολύπλοκη γεωπολιτική μορφολογία, που μεταξύ άλλων καθιστούσε εξαιρετικά δυσχερές και το εμπόριο.
Ένα από τα παλιότερα δουκάτα της κεντρικής Ευρώπης ήταν η Σουηβία (ή και Σουαβία, Schwaben), μια περιοχή στα νοτιοδυτικά της σημερινής Γερμανίας. Συνδετικός κρίκος των πληθυσμών που κατοικούσαν στην περιοχή ήταν η γλωσσολογική τους συνάφεια, οι ιστορικές καταβολές και οι κοινές πολιτιστικές ρίζες, αυτά που λέμε ήθη και έθιμα. Στη μέγιστη έκτασή της, η Σουηβία απλωνόταν από την κοιλάδα του Άνω Ρήνου και τον ποταμό Νέκαρ μέχρι και τη λίμνη Κωνσταντία, στα σημερινά γερμανοελβετικά σύνορα.
Αξίζει να θυμόμαστε πως οι Σουηβοί αποκαλούνταν και Αλεμανοί. Από τους παλαιότερους αυτούς πληθυσμούς, μάλιστα, έμεινε το όνομά τους ακόμη και σήμερα, σε κάποιες από τις λατινογενείς γλώσσες: οι Ισπανοί, φερ’ ειπείν αποκαλούν τη Γερμανία «Αλεμάνια» και τη γερμανική γλώσσα «αλεμάν»!
Όπως συνέβη σε κάθε κρατίδιο της κεντρικής Ευρώπης, έτσι και η Σουηβία αποτέλεσε θέρετρο μαχών και πολιτικών αντιπαραθέσεων. Άλλαξε πολλές φορές χέρια, σε μια μακρά σειρά διαδοχής των τοπικών ηγεμόνων. Η τύχη της άρχισε να οριστικοποιείται κατά τον 16ο αιώνα και τους λεγόμενους «πολέμους της Σουηβίας», ανάμεσα στα τοπικά γερμανόφωνα κρατίδια, ενώ το 1815 η κομητεία της Σουηβίας αποδόθηκε πλέον στη Βαυαρία και την Έσση. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της είναι ενσωματωμένο στο γερμανικό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης (Baden Würtemberg) ενώ ένα μικρότερο τμήμα της ανήκει στη Βαυαρία.