Μπορεί ένα μνημείο της UNESCO να θεωρείται παράλληλα και ένα «κρυμμένο μυστικό»; Φαντάζει αντιφατικό, κι όμως στην περίπτωση του Παρατύ είναι πέρα για πέρα αληθινό. Αυτή η μικρή πόλη των περίπου 35.000 κατοίκων φιγουράρει από φέτος (2019) στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, χάρη στο απίστευτα γραφικό (και πεζοδρομημένο) ιστορικό της κέντρο, με τις πολύχρωμες προσόψεις των σπιτιών που μοιάζουν να έχουν παραμείνει στον 16ο αι. όταν και πρωτοχτίστηκε η πόλη. Ήταν η εποχή του «πυρετού του χρυσού» της Μίνας Γκεράις, και το Παρατύ παρείχε πολύτιμες υπηρεσίες ως διαμετακομιστικό λιμάνι για το πολύτιμο μέταλλο που έφευγε για την Ευρώπη - δυστυχώς για τους ίδιους τους Βραζιλιάνους, που έβλεπαν τον πλούτο της ίδιας τους της γης να φεύγει μέσα από τα χέρια τους..

Γιατί λοιπόν «κρυμμένο μυστικό»; Μα προφανώς διότι βρίσκεται τόσο κοντά στη μεγαλούπολη του Ρίο ντε Τζανέιρο, των εκατομμυρίων κατοίκων και ομοίως εκατομμυρίων τουριστών, από τους οποίους ελάχιστοι αποφασίζουν να διαθέσουν λίγο χρόνο για να επισκεφθούν το Παρατύ. Οι ψαγμένοι που επιλέγουν να το κάνουν θα απολαύσουν μία εκπληκτικά όμορφη πόλη αποικιακής αρχιτεκτονικής, έναν φυσικό παράδεισο καθώς το πράσινο περιβάλλει στοργικά την πόλη καθώς και πολλές θαλάσσιες δραστηριότητες που προσφέρονται στον κόλπο του Παρατύ.