Κανένα άλλο νησί δεν παρουσιάζει τέτοια συμπαγή αρχιτεκτονική εικόνα όπως η Σύρος, κάτι που σε μεγάλο βαθμό είναι δημιούργημα κυρίως του 19ου αιώνα. Χάρη στη σπουδαία γεωγραφική της θέση, ως σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, εκεί όπου ο δυτικός τρόπος ζωής συναντούσε τις ανατολίτικες επιρροές και συγκεκριμένα την περίοδο που άρχιζε να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο ως σπουδαίο λιμάνι και εμπορικό σταθμό, πολλοί σπουδαίοι αρχιτέκτονες θεώρησαν πρόσφορο το έδαφός της για δημιουργία.

Είναι η εποχή που οι παράγκες όπου ζούσαν οι πρόσφυγες αντικαθίστανται σταδιακά από όμορφα σπίτια με κυρίαρχα τα νεοκλασικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για αρχοντικά, στα οποία το μάρμαρο κατείχε σημαντική θέση, ενώ οι τοιχογραφίες τους εντυπωσιάζουν μέχρι σήμερα.

Πιο συγκεκριμένα, στην Άνω Σύρο η κυκλαδίτικη παράδοση συναντά τη μεσαιωνική και την ενετική αρχιτεκτονική. Στενά δρομάκια, ξύλινα μπαλκόνια και ανθοστόλιστες αυλές  κυριαρχούν μέχρι όπου φτάνει το μάτι, το οποίο -μεταξύ άλλων- ξαποσταίνει πάνω σε πανώριες εκκλησίες και όμορφες πλατείες, ενώ όλα δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό της ως αρχόντισσα.