Ο Γιόμο Κενιάτα γεννήθηκε στο Ιτσαβέρι το 1893 από γονείς χωρικούς της Φυλής των Κικούγιου και πέθανε τον Αύγουστο του 1978. Το 1914 βαφτίστηκε χριστιανός με το χριστιανικό όνομα Τζόνστοουν. Πολύ αργότερα υιοθέτησε ο ίδιος για μικρό του όνομα το Γιόμο, που στη γλώσσα της φυλής του σημαίνει «Φλεγόμενο δόρυ».
Αρκετά νωρίς εισήλθε στην πολιτική ζωή της χώρας παίζοντας πολύ σημαντικό ρόλο: το 1922 έγινε γραμματέας της Kikuyu Central Association, υποστηρίζοντας επιτυχώς τα δικαιώματα του λαού του επί των γαιών τους που είχαν ιδιοποιηθεί οι Ευρωπαίοι και το 1929 προΐστατο της αντιπροσωπείας των Κικούγιου στο πλαίσιο της Hilton Commission. Από το 1931 μέχρι το 1946 έζησε στη Μεγάλη Βρετανία, στο Λονδίνο, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του, παίρνοντας πτυχίο στην ανθρωπολογία. Δημοσίευσε αρκετά βιβλία και ήταν από τους οργανωτές του 5ου Παναφρικανικού Συνεδρίου, που έγινε στο Μάντσεστερ το 1945.
Σκοπός της ζωής του έγινε η ανεξαρτησία της χώρας του και όλων των αφρικανικών χωρών και έτσι το 1946 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου έγινε ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός του νεοσύστατου εθνικού κινήματος με το όνομα Kenya African National Union (ΚΑΝU), του οποίου το 1947 εκλέχθηκε πρόεδρος.
Το 1952, μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης των Μάου Μάου, ο Κενιάτα, υποκινητής και αρχηγός του κινήματος, δικάστηκε και καταδικάστηκε από τις βρετανικές αρχές σε επτά χρόνια φυλάκιση, που κατόπιν μετατράπηκαν σε εκτόπιση σε μια απομακρυσμένη περιοχή των βορείων συνόρων. Από εκεί επέστρεψε το 1961 χάρη στη λαϊκή πίεση και τη δράση του ΚΑΝU, το οποίο εξασφάλισε την πλειοψηφία στο Νομοθετικό Συμβούλιο και έθεσε ως όρο για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση την απελευθέρωση του Κενιάτα. Αφού επανέκτησε τα αξιώματά του, έπαιξε σημαντικό ρόλο στις συνταγματικές διαβουλεύσεις του 1962 και του 1963, προωθώντας τις μεταρρυθμίσεις που οδήγησαν την Κένυα στην αυτοδιοίκηση και αργότερα, στις 12/12/1963, στην ανεξαρτησία.
Αφού εκλέχθηκε πρωθυπουργός, ο Κενιάτα έγινε επίσης ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας, μόλις το νεαρό κράτος έγινε Προεδρική Δημοκρατία (12/4/1964).
Το… καπέλο του έχει μείνει ιστορικό σε ολόκληρη την Αφρική.
Αρκετά νωρίς εισήλθε στην πολιτική ζωή της χώρας παίζοντας πολύ σημαντικό ρόλο: το 1922 έγινε γραμματέας της Kikuyu Central Association, υποστηρίζοντας επιτυχώς τα δικαιώματα του λαού του επί των γαιών τους που είχαν ιδιοποιηθεί οι Ευρωπαίοι και το 1929 προΐστατο της αντιπροσωπείας των Κικούγιου στο πλαίσιο της Hilton Commission. Από το 1931 μέχρι το 1946 έζησε στη Μεγάλη Βρετανία, στο Λονδίνο, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του, παίρνοντας πτυχίο στην ανθρωπολογία. Δημοσίευσε αρκετά βιβλία και ήταν από τους οργανωτές του 5ου Παναφρικανικού Συνεδρίου, που έγινε στο Μάντσεστερ το 1945.
Σκοπός της ζωής του έγινε η ανεξαρτησία της χώρας του και όλων των αφρικανικών χωρών και έτσι το 1946 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου έγινε ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός του νεοσύστατου εθνικού κινήματος με το όνομα Kenya African National Union (ΚΑΝU), του οποίου το 1947 εκλέχθηκε πρόεδρος.
Το 1952, μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης των Μάου Μάου, ο Κενιάτα, υποκινητής και αρχηγός του κινήματος, δικάστηκε και καταδικάστηκε από τις βρετανικές αρχές σε επτά χρόνια φυλάκιση, που κατόπιν μετατράπηκαν σε εκτόπιση σε μια απομακρυσμένη περιοχή των βορείων συνόρων. Από εκεί επέστρεψε το 1961 χάρη στη λαϊκή πίεση και τη δράση του ΚΑΝU, το οποίο εξασφάλισε την πλειοψηφία στο Νομοθετικό Συμβούλιο και έθεσε ως όρο για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση την απελευθέρωση του Κενιάτα. Αφού επανέκτησε τα αξιώματά του, έπαιξε σημαντικό ρόλο στις συνταγματικές διαβουλεύσεις του 1962 και του 1963, προωθώντας τις μεταρρυθμίσεις που οδήγησαν την Κένυα στην αυτοδιοίκηση και αργότερα, στις 12/12/1963, στην ανεξαρτησία.
Αφού εκλέχθηκε πρωθυπουργός, ο Κενιάτα έγινε επίσης ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας, μόλις το νεαρό κράτος έγινε Προεδρική Δημοκρατία (12/4/1964).
Το… καπέλο του έχει μείνει ιστορικό σε ολόκληρη την Αφρική.
