Το Εδιμβούργο δεν είναι μια πόλη φτιαγμένη από φως, αλλά από γρανίτη, υγρασία, ομίχλη και μυστικά που ψιθυρίζονται στους στενούς δρόμους, εκεί όπου η σιωπή κυριαρχεί. Η εικόνα της είναι μία εικόνα γοτθικής τελειότητας, με το Κάστρο να διαπερνά τον ουρανό ως σύμβολο αιώνιας ισχύος. Ωστόσο, η μεγαλοπρέπεια της επιφάνειας είναι παραπλανητική, γιατί η πραγματική καρδιά της «Αθήνας του Βορρά» είναι εντελώς διαφορετική. Σκοτεινή, παγωμένη και χτυπάει βαθιά, κάτω από την πέτρα.
Το Εδιμβούργο είναι μία από τις λίγες πόλεις του κόσμου που είναι χτισμένη πάνω στον ίδιο της τον… τάφο, όσο ζοφερό κι αν ακούγεται αυτό. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα, η ανάγκη για χώρο ήταν τόσο μεγάλη, που το κέντρο της Παλιάς Πόλης επεκτάθηκε όχι προς τα έξω, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά προς τα πάνω και αντίστοιχα προς τα κάτω. Δρόμοι, σοκάκια και ολόκληρα κτίρια θάφτηκαν ή σφραγίστηκαν, δημιουργώντας ένα αόρατο δίκτυο στοών, θολωτών δωματίων και περασμάτων, γνωστό ως Vaults (Υπόγεια Θολωτά Δωμάτια).
Εδώ, η Ιστορία παύει να είναι ακαδημαϊκή και γίνεται βίωμα. Αν είστε ένας τυπικός επισκέπτης, βλέπετε το South Bridge ως μια απλή γέφυρα. Αν, όμως, είστε ένας dark traveler, ξέρετε ότι περπατάτε πάνω από τα σφραγισμένα κεφάλια των εξαθλιωμένων.
Αυτά τα δωμάτια ήταν άλλοτε καταφύγια, ορμητήρια συμμοριών αλλά και ο φρικτός κυνηγότοπος των Resurrection Men, δηλαδή εκείνων που σκότωναν για να τροφοδοτήσουν τις ιατρικές σχολές με φρέσκα… πτώματα. Με άλλα λόγια, το πραγματικό δράμα της πόλης βρισκόταν κάτω από τα πόδια του επισκέπτη και να για το νιώσει κανείς ως στα μύχια της ψυχής του, πρέπει απλώς να κατέβει.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η νέα γέφυρα, το South Bridge, χτίστηκε το 1788 για να συνδέσει δύο περιοχές και να εκσυγχρονίσει την πρωτεύουσα Εδιμβούργο. Οι φιλόδοξοι αρχιτέκτονες του εγχειρήματος δημιούργησαν μια στοά 120 θολωτών δωματίων (Vaults) κάτω από το οδόστρωμα. Αρχικά, προορίζονταν για εργαστήρια και ταβέρνες. Όμως, λόγω της κακής κατασκευής τους, πλημμύριζαν συνεχώς και σύντομα εγκαταλείφθηκαν από τους εμπόρους.
Τότε ακριβώς, ήρθε το αδέσποτο πλήθος, οι εξαθλιωμένοι. Οι οικογένειες που είχαν χάσει τα πάντα, οι παράνομοι μετανάστες, οι πρώτες συμμορίες του Εδιμβούργου. Σύντομα, το δίκτυο έγινε ο υπόγειος πυρήνας του εγκλήματος. Ήταν η τέλεια κρυψώνα. Κάθε δωμάτιο έσφυζε από ζωή, αλλά ήταν μια ζωή που βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου.
Μέχρι τη δεκαετία του 1820, τα Vaults είχαν γίνει πλέον τόσο επικίνδυνα που οι άνθρωποί της αποφάσισαν να τα σφραγίσουν. Γεμίστηκαν με μπάζα και ξεχάστηκαν. Η πόλη έκρυψε το μυστικό της, κάλυψε τις πληγές της και συνέχισε να ζει πάνω από τους τάφους των φτωχών της. Με λίγα λόγια, η ζωή συνεχίστηκε σαν τίποτα από όλα αυτά να μην είχε συμβεί.
Scotsman Steps, Vaults, Bridge
Κάθε φορά, λοιπόν, που κάποιος περπατάει πάνω από το South Bridge, ξέρει ότι κάτω από την άσφαλτο, βαθιά μέσα στον βράχο, κοιμάται η μούχλα, το έγκλημα και η σκιά εκείνων που δεν είχαν τίποτα πια να χάσουν. Τόσο που χάθηκαν στη λήθη του χρόνου.
Ταξιδέψτε κι εσείς στην πατρίδα του Highlander, στη μεσαιωνική Σκωτία και ανακαλύψτε τους θησαυρούς της με τα μοναδικά πακέτα του Vesus ΕΔΩ!
