Είναι δύο αρχαίες ρωμαϊκές πόλεις-θέρετρα, οι οποίες θάφτηκαν κάτω από τις στάχτες του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Η ανακάλυψη της Πομπηίας έγινε το 1592. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν πολλές λεπτομέρειες της καθημερινότητας των κατοίκων της. Διασώθηκαν όλες οι πλούσιες επαύλεις με τις πολυάριθμες τοιχογραφίες τους, η αγορά, οι ναοί, το μικρό και το μεγάλο θέατρο, οι αψίδες, οι κρήνες, τα καταστήματα, τα σπίτια. Τα τραγικά αυτά ευρήματα, μας 
έδωσαν για πρώτη φορά τη συνολική εικόνα μίας ρωμαϊκής πόλης πάνω στην ακμή της και με όλο τον πλούτο της. Στο Ερκολάνο, πέρα από τα κτίρια και στα σκεύη, διατηρήθηκαν και διάφορα ξύλινα αντικείμενα, όπως στέγες, δοκάρια κτιρίων, κρεβάτια, πόρτες, ακόμα και τρόφιμα. Επιπλέον, όντας πλουσιότερη πόλη από την Πομπηία, διέθετε μια εξαιρετική πυκνότητα από ωραία σπίτια καθώς και μεγαλύτερη χρωματική ποικιλία στις μαρμάρινες επενδύσεις. Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα στο Ερκολάνο είναι Βίλα των Παπύρων. Ονομάστηκε έτσι επειδή εκεί βρέθηκαν 1.800 απανθρακωμένοι πάπυροι με κείμενα της Επικούρειας Φιλοσοφίας. Οι πάπυροι φυλάσσονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Νάπολης.