Η παλιά συνοικία εδώ και χίλια χρόνια δίνει παλμό σε όλες τις αρτηρίες, με κυριότερη εκείνη που καταλήγει στη λίμνη Χοάν Κιέμ. Σαν υδάτινος καθρέφτης, η λίμνη αντανακλά εξωτικά δέντρα, ζευγάρια που κάθονται στα παγκάκια πιασμένα χέρι χέρι, αφίσες κομμουνιστικής προπαγάνδας που μοιάζουν να ξέμειναν από άλλη εποχή, πλήθη που κάνουν τάι τσι τα ξημερώματα και παιδιά που τρέχουν χαρούμενα, κρατώντας μπαλόνια. Η λίμνη, αντικατοπτρίζοντας την ψυχή του Ανόι, αποτελεί αφετηρία και προορισμό στην περιπλάνησή μας μέσα στην πόλη.
Χο Χοάν Κιέμ σημαίνει «λίμνη του αποκαταστημένου σπαθιού». Σύμφωνα με το μύθο, στα μισά του 15ου αιώνα μια γιγάντια χρυσή χελώνα που κολυμπούσε στη λίμνη άρπαξε το μαγικό σπαθί που είχε χρησιμοποιήσει ο αυτοκράτορας Λε Τάι Το για να διώξει τους Κινέζους από το Βιετνάμ. Η χελώνα χάθηκε για πάντα στη μυστηριώδη νερά, επιστρέφοντας τo σπαθί στους κατόχους του, εξ ου και το όνομα της λίμνης.
Τα υγρά μονοπάτια της λίμνης μας φέρνουν στη βορειοανατολική πλευρά της, έξω από το διάσημο Υδάτινο Κουκλοθέατρο. Οι μαριονέτες του νερού είναι ένα συγκλονιστικό θέαμα, που παρόμοιό του δεν υπάρχει. Αναπτύχθηκαν στο Δέλτα του Κόκκινου Ποταμού πριν από τουλάχιστον 1.000 χρόνια, από καλλιεργητές ρυζιού που είδαν το νερό σαν μια δημιουργική σκηνή. Η παράσταση εκτυλίσσεται μέσα σε μια δεξαμενή- σκηνή και εξιστορεί τους μύθους και τις συνήθειες των χωρικών. Υπό την επήρεια της μουσικής που παίζει η ορχήστρα, οι μαριονέτες επιπλέουν, χορεύουν, βγάζουν φωτιές, βυθίζονται, αναδύονται, μαγεύουν.

^{The Huc bridge entrance to Ngoc Son temple on Hoan Kiem lake, Hanoi, Vietnam}