Μια από τις σπάνιες εμπειρίες του ελληνικού υπεδάφους, μια επίσκεψη που όλοι πρέπει να πραγματοποιήσουν τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Η ύπαρξη του σπηλαίου ήταν γνωστή ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, αυτοί όμως που το εξερεύνησαν συστηματικά είναι οι σπηλαιολόγοι Γιάννης και Μαρία Πετροχείλου, μισό αιώνα αργότερα. 


Η τουριστική διαδρομή έχει συνολικό μήκος 1.500 μ., από τα οποία τα πρώτα 1.200 είναι λιμναία και γίνονται με βάρκα (και οδηγό-ξεναγό κάποιον από τους ντόπιους εργαζομένους στο σπήλαιο). Το βάθος του νερού είναι από 30 εκατοστά μέχρι και 30 μέτρα, ενώ στη διάρκεια της βαρκάδας θα δείτε σταλακτίτες σε αποχρώσεις ροζ, λευκού, κόκκινου και σοκολατί, από το θείο, το ασβέστιο, τον σίδηρο και τον άργιλο που εντοπίζονται στην περιοχή.

Επίσης, θα περάσετε και από διάφορες «αίθουσες», τις οποίες το ζεύγος Πετροχείλου βάφτισε με ευφάνταστα ονόματα, όπως Θάλασσα των ναυαγίων, Αίθουσα των ονείρων, Λιμανάκι της ευτυχίας και Σοκολατένια σάλα.