Στο κέντρο της βρίσκεται το ταζίν. Με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά – σε ορισμένες εκδοχές με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς – προσφέρει πολλούς συνδυασμούς. Το γλυκό μπορεί να συναντήσει το αλμυρό στην ίδια μπουκιά, ενώ τα μπαχαρικά δίνουν βάθος στη γεύση.
Το κουσκούς έχει τη δική του θέση στη μαροκινή παράδοση. Με ρίζες στον πολιτισμό των Αμαζίγ, σερβίρεται με διαφορετικά συνοδευτικά ανάλογα με την περιοχή, ενώ συνδέεται ιδιαίτερα με το γεύμα της Παρασκευής.
Για όσους αγαπούν τις γευστικές εκπλήξεις, η παστίγια αξίζει ξεχωριστή δοκιμή. Το λεπτό φύλλο της μπορεί να κρύβει γέμιση με πουλερικά και αμύγδαλα, σε έναν συνδυασμό που αποτελεί χαρακτηριστική έκφραση της τοπικής κουζίνας.
Στο τέλος έρχονται τα μικρά γλυκίσματα. Τα «κέρατα της γαζέλας», με αμυγδαλένια γέμιση και άρωμα ανθόνερου πορτοκαλιάς, συνοδεύουν όμορφα ένα ποτήρι πράσινο τσάι με μέντα. Το ίδιο το τσάι αποτελεί μέρος της τελετουργίας της υποδοχής και της φιλοξενίας. Έτσι, το ταξίδι συνεχίζεται και στο τραπέζι.