fb

Πληροφορίες για: Λισαβόνα

Ένας προορισμός θησαυρός
Στην πάντα μαγευτική Λισαβόνα, επισκεφθείτε το ιστορικό της κέντρο, που έχει χτιστεί γύρω από επτά λόφους, κάνοντας μερικούς από τους δρόμους της αρκετά στενούς και απότομους για μηχανοκίνητα οχήματα. Η πόλη εξυπηρετείται από 3 τελεφερίκ και έναν ανελκυστήρα. Επισκεφθείτε τον πύργο του Μπελέμ, κοντά στις όχθες του ποταμού Tagus, που έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Η απόλυτη πόλη για περπάτημα
Περπατήστε δίπλα στο ποτάμι και πιείτε καφέ στις παλιές αποθήκες, που είναι κάτω από τη μεγάλη παλιά γέφυρα και τώρα έχουν μετατραπεί σε καφέ, μπαράκια ή εστιατόρια.

Αλφάμα

 

Επισκεφθήκατε τη Λισαβόνα αλλά δεν θέλετε να ακολουθήσετε το κλισέ πρόγραμμα των τουριστών; Ιστορικά αξιοθέατα και μουσεία σας φαίνονται ανιαρά και πληκτικά; Τότε περιπλανηθείτε στα γραφικά σοκάκια της παλαιότερης περιοχής της πόλης, της Αλφάμα, και υπό τη μυστηριακή σκιά του Κάστρου. Πάρτε το παραδοσιακό κίτρινο τραμ και γυρίστε όλη την πόλη, γνωρίζοντας σημεία, που με τη συνηθισμένη ξενάγηση δεν θα προλαβαίνατε να δείτε.

Μπαϊξά

Κάντε μια στάση στη Baixa, την πιο κεντρική περιοχή της Λισαβόνας, απολαμβάνοντας ζεστή σοκολάτα σε ένα από τα ατμοσφαιρικά cafes του πιο πολυσύχναστου δρόμου της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Απολαύστε ένα γεύμα στα πολλά εστιατόρια και στη συνέχεια ονειρευτείτε...

Λισαβόνα, η πόλη με την ιστορία-ασανσέρ

Είναι πολλά αυτά που πρέπει να ξέρει κανείς για τη Λισαβόνα προτού την επισκεφτεί. Η ιστορία της είναι πολυτάραχη, ανεβοκατεβαίνει σαν ασανσέρ, με στιγμές ύψιστης σημασίας για ολόκληρο τον κόσμο όπως τον ξέρουμε σήμερα, και στιγμές καταποντισμού και ολικής καταστροφής. Η ιστορία αυτή απεικονίζεται ακόμη και στη δόμησή της. Είναι χτισμένη πάνω σε 7 λόφους με θέα στον Ατλαντικό και στις μεταξύ αυτών κοιλάδες. Για τη μεταφορά από κάτω προς τα πάνω και αντιστρόφως, οι κάτοικοι χρησιμοποιούν το περίφημο Ασανσέρ Σάντα Χούστα του 1902, ένα έμβλημα νεογοτθικού στυλ αντίστοιχο του Παρισινού Πύργου του Άιφελ – αλλά με πρακτική χρήση…
Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στην ιστορία της εκπληκτικής αυτής πόλης η οποία αρχίζει και τελειώνει με λίγη… Ελλάδα. Κατ’ αρχάς ονομάζεται και  «Πόλη του Οδυσσέα» διότι σύμφωνα με τον μύθο, που πηγάζει από την αρχαία ονομασία της, «Ουλίσιπο», την ίδρυσε ο Οδυσσέας (Ulysses στα λατινικά). Όμως από τα μέσα του 16ου αιώνα ονομάζεται και «Πόλη των μεγάλων θαλασσοπόρων» αφού από εκεί ξεκίνησαν όλες οι μεγάλες εκστρατείες ανακάλυψης του Νέου Κόσμου (Αφρική, Αμερική και ωκεάνια σύνδεση με την Ανατολή) τόσο για λογαριασμό της Πορτογαλίας όσο και της Ισπανίας. Από εκεί ξεκίνησε και η λεγόμενη Κολομβιανή Ανταλλαγή, δηλαδή η κολοσσιαία μεταφορά φυτών, ζώων, τροφίμων, ανθρώπινων πληθυσμών (συμπεριλαμβανομένων των δούλων από την Αφρική), μεταδοτικών ασθενειών και πολιτισμού μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού ημισφαιρίου. Εν ολίγοις, από τη Λισαβόνα άρχισε η παγκόσμια χαρτογράφηση όπως την ξέρουμε σήμερα με ό,τι ιστορικές συνέπειες αυτή έφερε και φέρνει παγκοσμίως ως τις μέρες μας.
Η καλύτερη στιγμή της πόλης, ήταν στα μέσα του 16ου αιώνα, με την Ανακάλυψη του Νέου Κόσμου, την απαιτούμενη η ναυπήγηση τεράστιων ιστιοφόρων και τη συνακόλουθη απότομη αύξηση του εμπορίου, που την κατέστησαν σε μία από τις πλουσιότερες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν κυριολεκτικά την καταπόντισαν. Μεταξύ αυτών επιγραμματικά αναφέρουμε τη δίωξη των Εβραίων το 1497, τον καταστροφικό σεισμό του 1531, τη μόνιμη εγκατάσταση της Ιερής Εξέτασης το 1536, τον σεισμό του 1551, την πανώλη του 1569 και την πανωλεθρία του Αλκαζάρ Κεμπίρ στο Μαρόκο το 1578, που οδήγησε στην επιβολή της ισπανικής κυριαρχίας επί 60 χρόνια, μέχρι το 1640. Στη συνέχεια η Λισαβόνα άρχισε και πάλι να ανακάμπτει οικονομικά, χάρη στην ανακάλυψη της Βραζιλίας. Κι αυτή όμως η ευημερία τερματίστηκε απότομα με τον μεγάλο ισοπεδωτικό σεισμό του 1755. Ακολούθησε η ανοικοδόμηση πάνω στα ερείπια και προτού αυτή ολοκληρωθεί ξέσπασαν οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι οπότε η πόλη έγινε μεγάλη βρετανική βάση. Μετά το τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων ξέσπασε ο εμφύλιος για το Σύνταγμα και η Λισαβόνα φυσικά έγινε για μία ακόμη φορά το επίκεντρο των συγκρούσεων. Κι όταν πια έληξε ο εμφύλιος ήρθαν κι άλλοι σεισμοί (1910, 1915, 1917, 1919, 1927)… Η μία καταστροφή μετά την άλλη! Επιστέγασμα αυτής της μαύρης μοίρας ήταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος με τους χιλιάδες πρόσφυγες από διάφορες χώρες της Ευρώπης που την κατέπνιξαν για να μεταβούν στις ΗΠΑ και τη Βρετανία.  Και σαν να μην έφτανε αυτό, μετά τον πόλεμο έγινε και το καταφύγιο των ιταλών φασιστών… Τελευταίος σταθμός της πολυτάραχης πολιτικής ιστορίας της Λισαβόνας ήταν το Συμβούλιο του Βορειοατλαντικού Συμφώνου του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του πορτογαλικού κοινοβουλίου το 1952. Εκεί τέθηκαν και τα θεμέλια για την εισαγωγή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. 
Όλα αυτά βέβαια αποτυπώνονται στη μαγική εικόνα της πόλης σήμερα. Τα κτίρια, οι στενοί δρόμοι, το ανέβα-κατέβα με τελεφερίκ, ασανσέρ, τραμ, το τεράστιο δασικό πάρκο Μονσάντο, ένα από τα μεγαλύτερα αστικά πάρκα στην Ευρώπη με έκταση 10 τ. χλμ. και πολλές πλούσιες επαύλεις, τα καφέ, τα μπαρ, τα εστιατόρια, τα ρομαντικά φάδος, το χρώμα, η θέα, είναι στοιχεία που εντυπώνονται με την πρώτη βόλτα σου στη Λισαβόνα. Η δε παλιά συνοικία, η περίφημη Αλφάμα, με τα χρωματιστά σπίτια του 18ου αιώνα είναι σαν να έχει σταματήσει πίσω στον χρόνο. Περπατάς και βλέπεις γύρω σου μπουγάδες απλωμένες στα μπαλκόνια και ακούς τις φωνές των παιδιών που παίζουν στον δρόμο όπως δεν τις ακούς πια πουθενά αλλού στον κόσμο…
Όσο για τα μουσεία της Λισαβόνας τα εξηγούν όλα με κάθε λεπτομέρεια. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά όπως το Εθνικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης, το Μουσείο των Μωσαϊκών και Κεραμικών, το Μουσείο Καλούστ Γκιουλμπενκιάν, με ποικίλες συλλογές αρχαίας και μοντέρνας τέχνης, το Ενυδρείο, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη που έχει μέχρι και καρχαρίες, το Μουσείο Design, το Εθνικό Μουσείο Βασιλικών Αμαξών, με τη μεγαλύτερη συλλογή βασιλικών αμαξών στον κόσμο, το Μουσείο Φαρμάκων…
Και αφήνουμε για το τέλος το Μουσείο Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης του πορτογάλου συλλέκτη Ζοέ Μπεράρντο. Η συλλογή περιλαμβάνει από Πικάσο και Γουόρχολ μέχρι Ρίχτερ και Μπέικον, είναι τεράστια και ανεκτίμητη. Τα μεγαλύτερα μουσεία μοντέρνας τέχνης στον κόσμο έχουν ζητήσει να την αγοράσουν αντί αμύθητων ποσών… ωστόσο η κρατική απάντηση ήταν πάντα ένα μεγάλο πορτογαλλικό «ΝΟ». Η εξέχουσα αυτή συλλογή με τα έργα των σημαντικότερων εικαστικών του 20ου αιώνα παραμένει στη Λισαβόνα με δωρεάν πρόσβαση για το κοινό!

...

περισσότερα

Φάντος

Τα Φάντος είναι η εθνική λαϊκή μουσική της Πορτογαλίας, με τις ρίζες τους να βρίσκονται κάπου στον 15ο αιώνα, καθιερώθηκαν όμως τον 18ο αιώνα, τότε που οι Πορτογάλοι αριστοκράτες, επιστρέφοντας από τα ταξίδια τους, έφεραν τις εμπειρίες τους στην πατρίδα. Ξεκίνησε ως ένα κράμα πορτογαλικής και βραζιλιάνικης μουσικής,  που ακουγόταν κυρίως στα σαλόνια της αριστοκρατίας. Όμως στην ουσία το φάντος δημιουργήθηκε στις φτωχογειτονιές της Λισαβόνας, στα μπαρ και τα κλαμπ των συνοικιών, όπου μαζεύονταν οικογενειάρχες, ναυτικοί, πόρνες και λαθρέμποροι.
Η μουσική και οι στοίχοι των τραγουδιών είναι μελαγχολικοί και κάθε ένα τραγούδι αφηγείται  μια ιστορία. Ιστορίες για τη ζωή των φτωχών, για ταξίδια των ναυτικών, για ανεκπλήρωτους πόθους και έρωτες.
Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη και πιο αντιπροσωπευτική ονομασία από τη λέξη Φάντος, που στα πορτογαλικά σημαίνει μοίρα, πεπρωμένο.
Τα φάντος χαρακτηρίζονται από τη saudade, μια λέξη που δεν μπορεί να μεταφραστεί στην ουσία, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η αίσθηση νοσταλγίας και προσμονής αναμειγμένη με λύπη, χαρά και πόνο συνάμα (χαρμολύπη).
Υπάρχουν δύο είδη φάντος. Τα φάντος της Κοΐμπρα, που θεωρούνται πιο εκλεπτυσμένα και ερμηνεύονται από μαυροφορεμένους άντρες και τα φάντος της Λισαβόνας, που έχουν λίγο πιο εύθυμο ρυθμό και τραγουδιούνται τόσο από άνδρες όσο και γυναίκες σε δημόσιους χώρους ή στα "σπίτια του Φάντος" (Casas de Fados). Αυτά είναι και τα πλέον διαδεδομένα και τραγουδιούνται με τη συνοδεία πορτογαλικής κιθάρας και ένα είδος βιόλας.
Η Αμάλια Ροντρίγκεζ καθιέρωσε την πιο γνωστή μορφή τραγουδιών φάντο.
Η Ντούλτσε Πόντες ανέμειξε την παραδοσιακή με τη σύγχρονη πορτογαλική μουσική, ενώ η Κριστίνα Μπράνκο και το συγκρότημα Μαντρεντέους πρόσθεσαν μουσικά όργανα και νέους ρυθμούς, διατηρώντας από τα παραδοσιακά φάντο το μελαγχολικό τους στυλ και την αίσθηση του saudade.

...

περισσότερα

Πληροφορίες για τις Χώρες

Πορτογαλία

Από τα παλαιότερα κράτη στην Ευρώπη (ιδρύθηκε το 1139, αναγνωρίστηκε επίσημα το 1297), στο νοτιοδυτικό άκρο της ηπείρου. Kαταλαμβάνει το 15% της συνολικής έκτασης της Ιβηρικής χερσονήσου και το 0,9% της συνολικής επιφάνειας της Ευρώπης. Έχει έκταση 92.391 τ. χλμ. (περίπου το 70% της έκταση της Ελλάδας) και πληθυσμό 10.084.245 κατοίκους (εκτίμηση 2002).

Η Πορτογαλία έχει μήκος 561 χλμ. (από βόρεια προς νότια) και πλάτος 218 χλμ. (από ανατολικά προς δυτικά). Βρίσκεται σε βόρειο πλάτος 36°58΄ έως 42°12΄ και δυτικό μήκος 6°1΄48΄΄ έως 9°49΄45΄΄. Βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Ισπανία, ενώ νότια και δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Στη χώρα ανήκουν και τα νησιωτικά συγκροτήματα Αζόρες και Μαδέρα στον Ατλαντικό. Μέχρι το 1970 στην Πορτογαλία ανήκαν και τα νησιά Σάο Τομέ και Πρίνσιπε του Πράσινου Ακρωτηρίου, η πορτογαλική Γουινέα, η Αγκόλα και η Μοζαμβίκη στην Αφρική, το Μακάο στην Ασία και το Τιμόρ στην Ωκεανία. Από τις προηγούμενες πρώην αποικίες μόνο το Μακάο ανήκει ακόμα στην Πορτογαλία, υπάρχει όμως συμφωνία για ένταξή του στην Κίνα από το 1999. Πρωτεύουσα της Πορτογαλίας είναι η Λισσαβόνα, με 677.790 κατοίκους.

Γεωγραφία

Η Πορτογαλία αποτελείται κυρίως από βαθύπεδα και μόνο το 11,6% της επιφάνειας της χώρας έχει υψόμετρο πάνω από 700 μ. Ο ποταμός Τάγος, που ρέει από βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά, χωρίζει τη χώρα σε δύο τμήματα. Στη νότια Πορτογαλία το ανάγλυφο είναι ομαλό, με πεδιάδες, πλατιές λεκάνες ποταμών, λίγους λόφους και μόνο μια οροσειρά με υψόμετρο πάνω από 1.000 μ. Στη βόρεια Πορτογαλία το 90% του εδάφους έχει ύψος πάνω από 400 μ. με κύριο χαρακτηριστικό τα μεγάλα οροπέδια που τέμνονται από βαθιές κοιλάδες. Ειδικότερα, όσον αφορά τη μορφολογία εδάφους, η χώρα μπορεί να διακριθεί σε τρεις ζώνες:

α) Η πρώτη περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της Πορτογαλίας, που ορίζεται από τους ποταμούς Μίνιου στα βόρεια και Ντόουρου (Δούρος) στα νότια. Στην περιοχή αυτή ανήκουν οι επαρχίες Μίνιου, Ντόουρου Λιτουράλ και Τρας-ο-Μόντες ε Άλτου Ντόουρου. Στις δύο πρώτες επαρχίες απαντούν πολλές οροσειρές κατά μήκος του Ατλαντικού, με ψηλότερη τη Σέρα ντου Λαρόουκου. Η τρίτη επαρχία αποτελεί ένα υψίπεδο, που αποτελεί προέκταση ισπανικού οροπεδίου και χαρακτηρίζεται από βαθιές κοιλάδες πολυάριθμων ποταμών. Το υψίπεδο περιβάλλεται από την οροσειρά Σέρα ντε Νουγκέιρα (1.315 μ.).

β) Η δεύτερη ζώνη ορίζεται από τους ποταμούς Ντόουρου και Τάγο και περιλαμβάνει τις κεντρικές επαρχίες Μπέιρα (που διαιρείται στην Μπέιρα Άλτα, την Μπέιρα Μπάισα και την Μπέιρα Λιτουράλ), Εστρεμαδούρα και Ριμπατέζου. Στην περιοχή αυτή βρίσκεται η ψηλότερη οροσειρά της Πορτογαλίας, η Σέρα ντα Εστρέλα (1.990 μ.) στα όρια βόρειας και νότιας Πορτογαλίας. Προς τα νοτιοδυτικά υψώνονται οι οροσειρές Σέρα ντε Άσουρ (1.405 μ.) και Σέρα ντα Λοουσά (1.204 μ.). Πολλοί ποταμοί διαρρέουν τις κοιλάδες της ζώνης αυτής και το ανάγλυφό της είναι παρόμοιο με αυτό της πρώτης ζώνης,

γ) Στην τρίτη ζώνη ανήκουν οι νότιες επαρχίες Αλεντέζου (Άλτου και Μπάισου) και Αλγκάρβε και η περιοχή ορίζεται από τον ποταμό Τάγο και τον Ατλαντικό. Η επαρχία Άλτου Αλεντέζου έχει ομαλό ανάγλυφο με μέσο υψόμετρο μόλις 200-500 μ. Στις νοτιότερες επαρχίες Μπάισου Αλεντέζου και Αλγκάρβε, στα νότια της πεδιάδας της Μπάισου Αλεντέζου, υψώνεται η οροσειρά Σέρα ντου Καλντεϊράου (580 μ.), ενώ χαρακτηριστικοί είναι οι εκτεταμένοι κρημνοί στις ακτές της επαρχίας Αλγκάρβε.

Τα δύο νησιωτικά συγκροτήματα Μαδέρα και Αζόρες είναι ηφαιστειογενή. Τον Ιούλιο του 1998 ένας καταστροφικός σεισμός μεγέθους 6 Ρίχτερ έπληξε τις Αζόρες.

περισσότερα

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

Ίσως η πιο νοσταλγική πόλη της Ευρώπης. Χτισμένη στις εκβολές του μεγαλύτερου ποταμού της Ιβηρικής, του Τάγου, διαθέτει είκοσι αιώνες Ιστορίας αλλά και σύγχρονη ψυχή, συνδυάζοντας την κοσμοπολίτικη ζωντάνια σύγχρονης μεγαλούπολης με μια παλιομοδίτικη αύρα.

Χάρτης Ταξιδιού Λισαβόνα