Πληροφορίες για: Πρέσπες

Σύντομη περιγραφή της περιοχής

Στη βορειοδυτική γωνιά της Ελλάδας, σε υψόμετρο 850 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται περιτριγυρισμένη από βουνά η περιοχή των λιμνών των Πρεσπών, ένας πολύ σημαντικός φυσικός δρυμός λόγω της βιοποικιλότητας και των ενδημικών ειδών του. Οι Πρέσπες είναι ένας διασυνοριακός δρυμός κατανεμημένος ανάμεσα στην Ελλάδα, την Αλβανία και το κράτος των Σκοπίων (ΠΓΔΜ).

Μοναδική Χλωρίδα και Πανίδα
Ο μεγάλος αριθμός ειδών πανίδας και χλωρίδας σε μια σχετικά μικρή περιοχή, τοποθετεί τις Πρέσπες ανάμεσα στις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές του κόσμου. Περιλαμβάνει υποαλπικά ασβεστόφιλα δάση οξιάς, δάση δρυός (ευθυτενείς βελανιδιές), τη "βόρεια" σημύδα, δασώδεις φυτοκοινωνίες, καλαμιώνες, φυλλοβόλα και κωνοφόρα δέντρα, 1400 είδη φυτών, 1200 είδη φτέρης, αλπικά λιβάδια σε υψ. 1.800 μ. και το δάσος από γηραιούς κέδρους, στη διαδρομή από Κούλα προς Ψαράδες, όπως και ένα ενδημικό είδος, Centaurea prespana.  Στην χλωρίδα του Δρυμού συμπεριλαμβάνεται και ένας μικρός αριθμός φυτικών ειδών που διέπονται υπό καθεστώς διεθνούς σημασίας Οι Πρέσπες είναι μέσα στις δέκα σημαντικότερες περιοχές της Μεσογείου ως προς τα ψάρια του γλυκού νερού. Οχτώ από τα έντεκα είδη ψαριών είναι ενδημικά. Τα εικοσιδύο είδη ερπετών στις Πρέσπες περιλαμβάνουν χελώνες της ξηράς και χελώνες του γλυκού νερού, σαύρες, και από φίδια μέχρι και έχιδνες. Περισσότερα από σαρανταπέντε είδη θηλαστικών ζουν στις Πρέσπες, στα οποία συμπεριλαμβάνονται νυχτερίδες, τρωκτικά, σκίουροι, σκαντζόχοιροι, ασβοί, αγριόχοιροι, αλεπούδες, αγριόγατες και τα τέσσερα πιο σπάνια θηλαστικά της ξηράς στην Ευρώπη: ο λύκος, η καφέ αρκούδα, η ενυδρίδα και ο αίγαγρος. Η Κενταύρια της Πρέσπας είναι ένα ξεχωριστό ενδημικό φυτό των Πρεσπών.

Αξιοθέατα Φυσικού Ενδιαφέροντος
• Το πέτρινο ‘μανιτάρι’. Τοποθεσία: 10 λεπτά από τον Άγιο Γερμανό, στο δρόμο κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού, στα δεξιά Περιγραφή: Δυο πέτρες που σχηματίζουν ‘μανιτάρι’. Βρίσκεται στο δρόμο προς το μονοπάτι που κυκλώνει το χωριό και οδηγεί σε ένα σημείο με πανοραμική άποψη του χωριού.
• Το ‘πετρόδεντρο’. Τοποθεσία: Στη διαδρομή προς τη Δασερή. Θα το βρείτε στο πρώτο τμήμα του μονοπατιού, στα αριστερά σας φεύγοντας από την Πύλη και πριν από τον πύργο παρατήρησης πουλιών. Περιγραφή: Πρόκειται για ένα αναρριχώμενο φυτό το οποίο φυτρώνει πίσω από ένα βράχο που μοιάζει με απολιθωμένο κορμό.
• Το οριζόντιο δέντρο. Τοποθεσία: Στα μισά της διαδρομής ανάμεσα στο Λαιμό και τον Άγιο Γερμανό, στο μονοπάτι που συνεχίζεται κατά μήκος της βάσης των λόφων, με ευθεία πορεία προς τα βόρεια του ρέματος. Περιγραφή: Ένα δέντρο το οποίο, αφότου έπεσε, βρίσκεται σε εμφανή διαδικασία οριζόντιας ανάπτυξης από την πλευρά του λόφου. Ο κορμός είναι οριζόντιος ενώ όλα τα κλαδιά είναι εντελώς κάθετα.

Άγιος Αχίλλειος

Ο Άγιος Αχίλλειος είναι το μόνο χωριό στο μοναδικό κατοικημένο νησί των Πρεσπών, από το οποίο πήρε το όνομά του. Αυτοκίνητα δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στο νησί, επομένως για να πάτε στο χωριό θα πρέπει να διασχίσετε μια πεζογέφυρα μήκους 850μ. Αυτό το παραδοσιακό ψαροχώρι φιλοξενεί ένα ενδημικό είδος μικρών αγελάδων. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, αν χτιστεί ένα ακόμα σπίτι στο χωριό, όλα τα σπίτια θα γκρεμιστούν! Για το λόγο ότι το νησί βρίσκεται στο κέντρο της λεκάνης, το χωριό είναι επίσης ένα καλό σημείο για πανοραμική θέα 360 μοιρών όλης της λεκάνης των Πρεσπών.Μην χάσετε:

·         Μια βόλτα στο νησί και παρατήρηση πουλιών (ψάξτε για κορμοράνους και πελεκάνους) από την πεζογέφυρα

·         Τη Μονή της Παναγιάς της Πορφύρας

·         Τη βασιλική του Αγίου Αχιλλείου

Άγιος Γερμανός

Ο Άγιος Γερμανός βρίσκεται στο δυτικό άκρο μιας κοιλάδας στους πρόποδες του όρους Βαρνούντας στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Ένα ομώνυμο ρυάκι διασχίζει το χωριό και εκβάλλει στη Μεγάλη Πρέσπα. Ο Άγιος Γερμανός φημίζεται για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική (πέτρα) των οικημάτων του. Μη χάσετε:

·         Την εκκλησία του Αγίου Γερμανού (τέλη του 10ου αιώνα)

·         Το κέντρο πληροφοριών του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πρεσπών στην πλατεία, το οποίο μπορεί να σας δώσει σχετικές πληροφορίες για ολόκληρη την περιοχή των Πρεσπών

Λαιμός και Μηλιώνας

Ο Λαιμός είναι το κεντρικό χωριό των Πρεσπών και το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Ο Λαιμός βρίσκεται στο στενότερο σημείο της κοιλάδας – εξ’ ου και η ονομασία «λαιμός» – και χωρίζεται στα δυο από το ρέμα του Αγίου Γερμανού. Ο Μηλιώνας είναι ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο χωριό πολύ κοντά στο Λαιμό. Χρησιμοποιείται από τους ντόπιους για να σταβλίζουν και να βόσκουν τα βοοειδή τους. Μη χάσετε:

·         Τη Βυζαντινή εκκλησία της Υπαπαντής (κλειστή)

·         Μια βόλτα στο χωριό το βραδάκι

·         Ένα περίπατο στο Μηλιώνα 

Λευκώνας

Ο Λευκώνας βρίσκεται στη μεγαλύτερη πεδιάδα των Πρεσπών. Από το Λευκώνα μπορείτε να ανεβείτε περπατώντας στο λόφο Καλέ και να απολαύσετε την ειρηνική και πανοραμική θέα της περιοχής. Ο Λευκώνας περιβάλλεται από καλλιέργειες φασολιάς το καλοκαίρι. Μη χάσετε:

·         Ένα περίπατο στο λόφο Καλέ

·         Το πυροβολείο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου

·         Διάφορες διαδρομές στο όρος Βαρνούντας

Πύλη

Η Πύλη βρίσκεται στην όχθη της Μικρής Πρέσπας, στους πρόποδες του όρους Ντέβας. Από την Πύλη μπορείτε να πάτε στο εγκαταλελειμμένο χωριό Δασερή, περίπου στα 3 χλμ μακριά, και στη σπηλιά του Ζαχαριάδη, που χρησιμοποιήθηκε από τους αντάρτες κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Περιστοιχισμένη από καλλιέργειες φασολιάς, η Πύλη είναι ένα ήσυχο χωριό, φωλιασμένο μεταξύ δάσους και λίμνης. Μη χάσετε:

·         Το σπήλαιο των ανταρτών

·         Τη μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου

·         Μια επίσκεψη στο εγκαταλελειμμένο χωριό Δασερή, ένα γαλήνιο και όμορφο μέρος. Μόνο μερικά ερείπια απομένουν˙ το καλύτερα διατηρημένο κτίριο είναι το σχολείο. Από εδώ, μπορείτε να δείτε από κοντά το νησί Βιδρονήσι

Πλατύ

Το Πλατύ βρίσκεται στη μεγαλύτερη πεδιάδα των Πρεσπών. Το χωριό διασχίζεται από το Πλατιώτικο ρέμα. Από το Πλατύ φαίνεται μια ωραία και ευρεία θέα της Μικρής Πρέσπας. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε τη μόνιμη έκθεση παλιών τεχνουργημάτων και εργαλείων. Μη χάσετε:

·         Την εκκλησία του Αγίου Νικολάου- Αγίας Σωτήρας (κλειστή)

·         Την έκθεση παλιών τεχνουργημάτων και εργαλείων των Πρεσπών στο ξενοδοχείο Πλατυθέα

Ψαράδες

Οι Ψαράδες βρίσκονται στην όχθη της Μεγάλης Πρέσπας. Όπως υποδηλώνει το όνομά τους, είναι ένα παραδοσιακό ψαροχώρι. Από τους Ψαράδες μπορείτε να κάνετε μια βαρκάδα για να δείτε τις μεταβυζαντινές νωπογραφίες στους βράχους και στα χτισμένα στις απότομες πλαγιές της λίμνης ερημητήρια. Μη χάσετε:

·         Μια περιήγηση στο χωριό

·         Μια βαρκάδα στα ερημητήρια και τις νωπογραφίες στους βράχους

·         Αν είναι καλοκαίρι, ένα μπάνιο στα ζεστά νερά της λίμνης

 

Πληροφορίες για τις Χώρες

Ελλάδα

Η Ελλάς είναι κράτος στο νότιο άκρο της Βαλκανικής ή χερσονήσου του Αίμου και αποτελεί επίσης τη νοτιοανατολική άκρη της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, συνορεύοντας προς Βορρά με την Αλβανία, τη FYROM ή ΠΓΔM, τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την Βουλγαρία και προς Ανατολάς με την Τουρκία.

Γεωγραφία

Γεωλογική διαμόρφωση
Ο σημερινός ελληνικός χώρος διαμορφώθηκε ύστερα από σειρές γεωλογικών ανατροπών, ηπειρογενετικών και ορογενετικών κινήσεων της Πλειόκαινης εποχής. Τα γεωλογικά αυτά φαινόμενα, στην περιοχή της προϊστορικής "Αιγηίδος", προκάλεσαν κατακερματισμό και καταποντισμό διάφορων τμημάτων ξηράς, ενώ αλλού ανάδυση άλλων τμημάτων ξηράς από τη θάλασσα. Προηγουμένως, κατά την Ολιγόκαινη εποχή, με την αλπική πτύχωση σχηματίστηκαν με προέκταση των "Δειναρίδων" οροσειρών οι "Ελληνίδες" οροσειρές, οι οποίες σκέπασαν τον ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδας, την Πελοπόννησο, την Κρήτη. Έτσι, η χώρα διαμορφώθηκε κυρίως σε ορεινή, με μέγιστο κατακόρυφο και οριζόντιο διαμελισμό και με πολλά ρήγματα (Κορινθιακός κόλπος, κοιλάδα Σπερχειού, Μαλιακός κόλπος, στενό Ευρίπου, ρήγμα Ιονίου πελάγους κ.λ.π.). Παράλληλα δημιουργήθηκαν πολυάριθμα νησιά, πολλά από τα οποία είναι ηφαιστειογενή, σκορπισμένα σε μια θαλάσσια περιοχή γεμάτη από υποβρύχιες τάφρους, φρέατα και βυθίσματα. Η γεωλογική διαμόρφωση δεν έχει ακόμα εντελώς οριστικοποιηθεί και γι` αυτό η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο σεισμογενείς χώρες του κόσμου, αν και η ηφαιστειακή δράση έχει ουσιαστικά ατονήσει και ελάχιστα είναι σήμερα τα ενεργά ηφαίστεια (Σαντορίνη, Νίσυρος).

Όρη
Το ελληνικό ανάγλυφο έχει γενικά ως κύριο χαρακτηριστικό τη συσσώρευση πολλών ορεινών όγκων. Τα 3/5 της χώρας καλύπτονται από βουνά, με ψηλότερο τον Όλυμπο (2.904 μ.) (βλέπε πίνακα βουνών).

Πεδιάδες
Η Ελλάδα είναι ορεινή κυρίως χώρα, γι` αυτό και δεν έχει παρά λίγες και μέτριες σε έκταση πεδιάδες. Μόνο το 1/5 της ξηράς αποτελείται από πεδιάδες, που περιβάλλονται συνήθως από φραγμό ψηλών βουνών ή περιορίζονται από τη θάλασσα. Η μεγαλύτερη πεδινή έκταση της Ελλάδας βρίσκεται στην κεντρική Μακεδονία και απαρτίζεται από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, των Γιαννιτσών και της Κατερίνης, οι οποίες όμως αποτελούν ουσιαστικά ενιαίο σύνολο, με έκταση 2.616 τ.χλμ. (βλέπε πίνακα πεδιάδων). Από τις υπόλοιπες πεδιάδες της Κοζάνης-Καϊλαρίων και της Φλώρινας είναι υψίπεδα, που βρίσκονται σε ύψος 620-650 μ., του Δομοκού σε ύψος 300μ., των Φαρσάλων και Τρικάλων-Καρδίτσας με υψόμετρο 120μ., ενώ όλες οι άλλες βρίσκονται σε υψόμετρο κάτω από 100μ.

Ποταμοί
Οι ποταμοί της Ελλάδας είναι μικροί, ακολουθούν τη διεύθυνση των κοιλάδων και χύνονται στις ελληνικές θάλασσες. Γενικά αβαθείς και ορμητικοί, κανένας τους δεν είναι πλωτός και μόνο σε ορισμένα σημεία του Έβρου και του Λουδία μπορούν να κυκλοφορήσουν λέμβοι. Οι ελληνικοί ποταμοί μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες λάσπης και έτσι σχηματίζουν συχνά προσχώσεις και δέλτα στις εκβολές τους. Τα νερά τους όμως από το 1952 άρχισαν να χρησιμοποιούνται για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως στον Αχελώο, στον Αλιάκμονα κ.ά. Επίσης αρδεύουν τις γύρω απ` αυτούς πεδινές εκτάσεις και καθιστούν γόνιμο το έδαφός τους. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί που διαρρέουν την Ελλάδα είναι ο Έβρος και ο Αξιός. Και οι δύο όμως πηγάζουν έξω από την ελληνική επικράτεια, ο Έβρος από τη Βουλγαρία και ο Αξιός από τα Σκόπια (FYROM). Το μήκος τους μέσα στην Ελλάδα είναι περιορισμένο. Από τους ποταμούς που πηγάζουν μέσα στον ελληνικό χώρο ο μεγαλύτερος είναι ο Αλιάκμονας, που διασχίζει τη Δυτική Μακεδονία και χύνεται στο Θερμαϊκό κόλπο (βλέπε πίνακα ποταμών).

Λίμνες
Οι ελληνικές λίμνες είναι λίγες και μικρές, εκτός από τη Μεγάλη Πρέσπα, η οποία όμως δε βρίσκεται ολόκληρη μέσα στην ελληνική επικράτεια, καθώς μέρος της ανήκει στην Αλβανία και την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η στάθμη των νερών τους δεν είναι σταθερή λόγω των υπόγειων ροών, ενώ πολλές δεν είναι πλωτές σε μεγάλη έκταση. Σε πολλές από αυτές λειτουργούν ιχθυοτροφεία, στα οποία εκτρέφονται κυρίως χέλια και πέστροφες. Οι περισσότερες και μεγαλύτερες βρίσκονται στη Μακεδονία, ενώ υπάρχουν και ορισμένες λιμνοθάλασσες (Αγουλινίτσας, Μεσολογγίου). Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει σοβαρά αποστραγγιστικά έργα στις ελληνικές λίμνες, δύο μάλιστα από αυτές, των Γιαννιτσών και η Κωπαΐδα, έχουν αποξηρανθεί και μεταβλήθηκαν σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. (βλέπε πίνακα λιμνών).

Θάλασσες
Η Ελλάδα βρέχεται από τρία πελάγη της Ανατολικής Μεσογείου: το Αιγαίο, το Ιόνιο και το Κρητικό, σπουδαιότερο από τα οποία είναι το Αιγαίο, γιατί αποτελεί το δρόμο που συνδέει τον Εύξεινο Πόντο με τη Μεσόγειο, καθώς και την Ευρώπη με τη Μικρά Ασία, ενώ είναι διάσπαρτο από μικρά και μεγάλα νησιά. Το Κρητικό πέλαγος, καθώς και το Θρακικό και το Μυρτώο, αποτελούν τμήματα του Αιγαίου.
Το Ιόνιο πέλαγος είναι πιο ομαλό από το Αιγαίο. Τα λίγα νησιά του έχουν διάταξη παράλληλη προς τη δυτική ακτή της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το βάθος του πελάγους μέχρι τα νησιά αυτά μόλις που ξεπερνά τα 200 μ. Πέρα όμως από τα νησιά ανοίγεται απότομη και εκτεταμένη υφαλολεκάνη με βάθη που διαρκώς αυξάνονται.
Παραθέτουμε τα μέγιστα βάθη των θαλασσών της Ελλάδας:
α) Φρέαρ Οινουσών: το μέγιστο βάθος 5.090 μ. σημειώνεται σε απόσταση 68 μιλίων νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Ταίναρου. Το βάθος αυτό είναι το μέγιστο της Ελληνικής Τάφρου και της Μεσογείου.
β) Τάφρος Καρπάθου: Μέγιστα βάθη 3.048 μ. και 2.532 μ. νοτιοδυτικά της βορειότερης άκρης της νήσου Καρπάθου. Είναι υφαλοχαράδρα με κατεύθυνση προς τη βορειοανατολική άκρη Σίδερο της Κρήτης και από εκεί προς το μεταξύ της Κρήτης και Θήρας διάστημα. Το μέγιστο βάθος 3.048 μ. βρίσκεται σε απόσταση 40 μιλίων νοτιοανατολικά της άκρης Σίδερο της Κρήτης, ενώ το βάθος των 2.532μ. βρίσκεται σε απόσταση 13 μιλίων βόρεια της νήσου Κάσου.
γ) Τάφρος Βόρειου Αιγαίου. Εκτείνεται μεταξύ Βόρειων Σποράδων και Χαλκιδικής, με μέγιστο βάθος 1.950 μ., 4 μίλια βορειοανατολικά της Σκοπέλου.
δ) Λεκάνη Ρόδου: Βρίσκεται ανατολικά-νοτιοανατολικά της Ρόδου και το μέγιστο βάθος 4.452 μ. σημειώνεται σε απόσταση 49 μιλίων ανατολικά της Ρόδου.

Ακτογραφία
Οι ελληνικές ακτές σχηματίζουν μεγάλο αριθμό χερσονήσων και κόλπων.
α) Χερσόνησοι. Κυριότερη χερσόνησος είναι η Χαλκιδική στο Αιγαίο πέλαγος. Αυτή διαιρείται σε τρεις μικρότερες χερσονήσους: του Αγίου Όρους ή Άθωνος (αρχ. Ακτή), της Κασσάνδρας (αρχ. Παλλήνη) και της Λόγγου (αρχ. Σιθωνία). Η Πελοπόννησος ουσιαστικά είναι και αυτή χερσόνησος, γιατί συνδέεται με τον κορμό της ηπειρωτικής Ελλάδας με τον Ισθμό της Κορίνθου.
β) Κόλποι. Πολυάριθμοι και βαθείς κόλποι σχηματίζονται κατά μήκος των ακτών. Κυριότεροι από αυτούς κατά σειρά από τα ανατολικά όρια της χώρας (Θράκη) είναι ο κόλπος της Αλεξανδρούπολης (Δεδέ Αγάτς), κόλπος που σχηματίζεται στις εκβολές του ποταμού Έβρου, ο κόλπος της Καβάλας, ο Στρυμονικός (Κόλπος Ορφανού) ανάμεσα στη Χαλκιδική και την Ανατολική Μακεδονία, ο κόλπος του Αγίου Όρους (αρχ. Σιγγιτικός) και της Κασσάνδρας (αρχ. Τορωναίος), ανάμεσα στις χερσονήσους της Χαλκιδικής, ο Θερμαϊκός ανάμεσα στη Χαλκιδική και στην Κεντρική Μακεδονία, στον οποίο εκβάλλουν οι ποταμοί Αξιός, Αλιάκμονας, Γαλλικός και Λουδίας, ο Παγασητικός, απέναντι από τη Βόρεια Εύβοια, ο Ευβοϊκός, ανάμεσα στην Εύβοια και τη Στερεά Ελλάδα, ο Μαλλιακός, στο μυχό του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, ο Σαρωνικός μεταξύ Στερεάς και Βορειοανατολικής Πελοποννήσου, ο Κορινθιακός, που αποτελεί θαλάσσια διαχωριστική ζώνη μεταξύ Στερεάς και Πελοποννήσου και επικοινωνεί με το Ιόνιο πέλαγος με τον πορθμό του Ρίου (ελάχιστο πλάτος 1.850μ.) και με το Αιγαίο με τη διώρυγα της Κορίνθου, που ανοίχτηκε το 1893. Η νότια ακτή του Κορινθιακού κόλπου είναι ομαλή, η βόρεια όμως σχηματίζει τρεις μικρότερους κόλπους, της Ιτέας, των Αντικύρων και των Αιγοσθένων.
Η Πελοπόννησος από ανατολικά προς δυτικά επίσης σχηματίζει τους εξής κόλπους: τον Αργολικό, το Λακωνικό, το Μεσσηνιακό, τον Κυπαρισσιακό και τον Πατραϊκό.
Στη Δυτική ηπειρωτική Ελλάδα κυριότερος κόλπος είναι ο Αμβρακικός, ανάμεσα στην Ήπειρο και τη Στερεά. Συνδέεται με το Ιόνιο πέλαγος διαμέσου του πορθμού της Πρέβεζας, που έχει ελάχιστο πλάτος 400μ.
Στην Κρήτη σχηματίζονται τρεις μεγάλοι κόλποι, της Σούδας, του Μιραμπέλλου και της Μεσσαράς. Στη Λέσβο σχηματίζεται ο κόλπος της Καλλονής, στην Κεφαλονιά του Αργοστολίου και στη Ζάκυνθο ο ομώνυμος κόλπος.
Στους κόλπους αυτούς πρέπει να προστεθούν ορισμένα φυσικά λιμάνια και όρμοι, όπως του Πειραιά, του Βαθέος Σάμου, της Μήλου, του Μούδρου και της Πύλου.
γ) Λιμάνια. Από άποψη εμπορικής κίνησης, αλλά και συγκοινωνιακής, τα σημαντικότερα λιμάνια της Ελλάδας είναι i. Του Πειραιά: Είναι ευρύτατο και βαθύ και έχει κατάλληλη είσοδο, ώστε εύκολα να προσορμίζουν σ` αυτό κάθε είδους πλοία, χωρίς να επηρεάζονται από θαλασσοταραχές. Αποτελεί συγχρόνως συγκοινωνιακό κόμβο με πολλά λιμάνια της Ευρώπης και άλλων ηπείρων. ii. Της Θεσσαλονίκης: Είναι το μεγαλύτερο της Βαλκανικής και εξυπηρετεί τις θαλάσσιες συγκοινωνίες πολλών βαλκανικών χωρών, καθώς αποτελεί τη μοναδική έξοδό τους στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Άλλα μεγάλα λιμάνια της χώρας είναι του Βόλου, του Ηρακλείου, της Ρόδου, της Σύρου, της Ελευσίνας, της Καλαμάτας, της Μυτιλήνης, της Καβάλας, της Πρέβεζας κλπ.
δ) Ακρωτήρια. Τα μεγαλύτερα ακρωτήρια είναι το Ρίο, ο Ακρίτας, το Ταίναρο και ο Μαλέας στην Πελοπόννησο, το Άκτιο απέναντι από την Πρέβεζα, το Σούνιο στην Αττική, το Αρτεμίσιο και ο Καφηρέας στην Εύβοια, το Τρίκερι στη Θεσσαλία και ο Άθως στη Χαλκιδική.
ε) Πορθμοί, διώρυγες κ.τ.λ. Οι σημαντικότεροι πορθμοί και διώρυγες είναι οι εξής: ο πορθμός του Ευρίπου με ελάχιστο πλάτος 40 μ., το Στενό του Ρίου-Αντιρρίου με ελάχιστο πλάτος 1.920 μ., η διώρυγα της Λευκάδας με ελάχιστο πλάτος 20 μ. και μήκος 3,4 μίλια, η διώρυγα της Κορίνθου με ελάχιστο πλάτος 21 μ. και μήκος 6,3 χλμ., ο δίαυλος Ηγουμενίτσας με ελάχιστο πλάτος 70 μ. και μήκος 920 μ., ο δίαυλος της Πρέβεζας με ελάχιστο πλάτος 60 μ. και μήκος 2.650 χλμ., ο δίαυλος Ναυστάθμου Σαλαμίνας με ελάχιστο πλάτος 240 μ. και μήκος 1.020 μ. και ο δίαυλος Πόρου Μεγάρων με ελάχιστο πλάτος 200 μ. και μήκος 2.400 μ.

Θαλάσσια ρεύματα
Μεγάλα θαλάσσια ρεύματα δεν παρουσιάζουν οι ελληνικές θάλασσες. Τα κυριότερα από αυτά είναι τα εξής: α) Το ψυχρό ρεύμα του Εύξεινου Πόντου, που προχωρεί κατά μήκος των ανατολικών ακτών της ηπειρωτικής Ελλάδας και εξαφανίζεται στο νότιο Αιγαίο. Από το ρεύμα αυτό επηρεάζεται το κλίμα των ακτών προς το ψυχρότερο και ξηρότερο. β) Το θερμό ρεύμα της Μεσογείου, που διακλαδίζεται προς το Ιόνιο και το Αιγαίο πέλαγος και καθιστά το κλίμα της Νότιας Ελλάδας θερμό και υγρό.

Νησιά
Πολλά νησιά, μεγάλα, μέτρια, μικρά, καθώς και ερημονήσια και βραχονησίδες περιβάλλουν την Ελλάδα. Η συνολική τους επιφάνεια είναι 25.484 τ.χλμ. Το μήκος των ακτών κατανέμεται ως εξής: Ηπειρωτική Ελλάδα 2.699,3 χλμ., Πελοπόννησος 1.378,7 χλμ., Νησιά 10.943 χλμ. Το συνολικό μήκος ακτών είναι 15.021 χλμ.
Το μεγαλύτερο ελληνικό νησί είναι η Κρήτη, που έχει έκταση 8.336 τ.χλμ., όση δηλ. περίπου και η Θράκη.

Θερμές πηγές
Αφθονούν στην Ελλάδα οι θερμές ιαματικές πηγές. Οι σπουδαιότερες απ` αυτές είναι: α) Στη Μακεδονία: των Ελευθερών, της Καβάλας (οξυανθρακικές, αλκαλικές), του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης (αλκαλικές, ραδιενεργές), της Νιγρίτας Σερρών (αλκαλικές, ραδιενεργές), του Σέδες Θεσσαλονίκης (θειούχες), του Βελβενδού Κοζάνης (θειούχες), του Σιδηρόκαστρου Σερρών (αλκαλικές, δισανθρακικές), του Ξυνού Νερού Φλώρινας (οξυανθρακικές, αλκαλικές). β) Στη Θράκη: της Σαμοθράκης (θειούχες). γ) Στην Ήπειρο: των Καβασίλων Ιωαννίνων (θειούχες), του Βρωμονερίου Κόνιτσας (θειούχες). δ) Στη Στερεά Ελλάδα: της Βουλιαγμένης Αττικής (χλωρονατριούχες, θειούχες, οξυανθρακικές), της Υπάτης (θειούχες), του Πλατύστομου Φθιώτιδας (οξυανθρακικές, αλκαλικές, σιδηρούχες, θειούχες), των Καμένων Βούρλων Λοκρίδας (ραδιενεργές), της Αιδηψού Εύβοιας (οξυανθρακικές θερμές αλιπηγές), της Αίγινας (αλκαλικές), των Θερμοπυλών Φθιώτιδας (θειούχες) κ.λ.π. ε) Στη Θεσσαλία: του Τσάγεζι (σιδηρούχες, οξυανθρακικές), της Δρανίτσας (θειούχες), του Σμοκόβου Καρδίτσας (αλκαλικές). στ) Στην Πελοπόννησο: των Μεθάνων (οξυανθρακικές, θειούχες), του Λουτρακίου Κορινθίας (αλκαλικές), της Κυλλήνης Ηλείας (θειούχες), του Καϊάφα Ολυμπίας (θειούχες) κ.ά. ζ) Στην Κρήτη: της Λέντας Ηρακλείου (αλκαλικές). η) Στα νησιά του Αιγαίου: της Θερμής Λέσβου (αλκαλικές, θειούχες, σιδηρούχες), του Πολυχνίτου Λέσβου (αλκαλικές), της Κεράμου Χίου (θειούχες, αλκαλικές), της Κουρνού Λήμνου (θειούχες). θ) Στις Κυκλάδες: της Κύθνου (θερμές, σιδηρούχες και ιωδοβρομιούχες αλιπηγές), της Σάριζας Άνδρου (οξυανθρακικές, χλωρονατριούχες).
Οι θερμότερες απ` αυτές είναι του Πολυχνίτου Λέσβου (87° C). Της Αιδηψού κυμαίνονται μεταξύ 65°C-78° C. Οι πιο ραδιενεργές είναι των Καμένων Βούρλων.

Χλωρίδα
Χαρακτηριστικά μεσογειακή χώρα η Ελλάδα, είναι πλούσια σε αειθαλή και σκληρόφυλλα δέντρα και θάμνους και σε αρωματικά φυτά. Το σύνολο του φυτικού κόσμου της ανέρχεται σε 4.045 είδη, από τα οποία κυριαρχούν η ελιά, η λεύκα, ο πλάτανος, το κυπαρίσσι, η συκιά, η δάφνη, το πεύκο, το έλατο, η δρυς, η καστανιά, τα εσπεριδοειδή, η άμπελος, η χαρουπιά κ.ά. Πολυάριθμα είναι τα είδη των λουλουδιών, από τα οποία τα περισσότερα καλλωπιστικά, ανθοκομικά και καρποφόρα έχουν εισαχθεί από άλλες χώρες, όπως ο λωτός (Ν Ασία), η αροκάρια (Νήσοι Νόρφολκ), το γιασεμί (Μαλαισία), η ορτανσία (Κίνα), ο υάκινθος (Κεντρική Αμερική), ο βασιλικός, η μαντζουράνα κ.ά. Τέλος στη χώρα φύονται πάνω από 1.200 συνολικά ενδημικά είδη, τα περισσότερα από τα οποία στην Κρήτη, τις Κυκλάδες και το Άγιο Όρος.

Πανίδα
Ο ζωικός κόσμος της Ελλάδας έχει μεσογειακό χαρακτήρα, με πολυπληθέστερα τα παραθαλάσσια και θαλάσσια ζώα. Έχουν καταμετρηθεί 50 είδη θηλαστικών, 362 πτηνών, 300 είδη ψαριών και πολλά άλλα θαλάσσια είδη και ερπετά. Γενικά έχουν καταγραφεί 1.500 είδη ζώων.
Η επέκταση της ανθρώπινης δραστηριότητας έχει περιορίσει πολύ την άγρια πανίδα: τα άγρια ζώα, όπως ο λύκος, η αρκούδα, το αγριογούρουνο, το ελάφι, το αγριοκάτσικο και το τσακάλι, είναι σπάνια σήμερα. Από τα ήμερα συνήθη είναι τα πρόβατα, τα ιπποειδή, τα βοοειδή, οι κατσίκες και διάφορα άλλα κατοικίδια.
Τα πτηνά είναι κυρίως αποδημητικά (χελιδόνια, αγριόπαπιες, ερωδιοί, πελαργοί, ορτύκια, τρυγόνια κ.α.). Υπάρχουν όμως και ενδημικά αρπακτικά (γύπας, αετός, γεράκι, κουκουβάγια) και αλεκτοροειδή. Ιδιαίτερα αφθονούν τα είδη των ερπετών.

περισσότερα

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

Χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά σε έναν επισκέπτη για να αντιληφθεί ότι έχει φτάσει σε ένα μέρος με τη δική του μοναδική φυσιογνωμία. Οι Πρέσπες είναι η καταλληλότερη για όσους αγαπούν τη φύση και τις υπαίθριες δραστηριότητες καθ’όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Χάρτης Ταξιδιού Πρέσπες

Προτεινόμενα Ομαδικά Ταξίδια