Πληροφορίες για: Ιρλανδία

Πράσινη και φιλική
Η Ιρλανδία, η Χώρα των Κελτών, είναι ένα μικρό νησί με μεγάλη γοητεία, που αναγκάζει τον επισκέπτη να μιλήσει στον υπερθετικό βαθμό, έστω και αν είναι μια από τις μικρότερες χώρες στην Ευρώπη: θα ακούσετε σίγουρα ότι η Ιρλανδία είναι η πιο πράσινη χώρα που μπορεί να δει κανείς, έχει τους πιο φιλόξενους και φιλικούς ανθρώπους που μπορεί να συναντήσει κανείς και έχει τις περισσότερες παμπ με την πιο ωραία μπύρα που μπορεί να πιει κανείς.

Ένα μαγικό ταξίδι
Ωστόσο τα θέλγητρα της Ιρλανδίας είναι πολύ περισσότερα και διαφορετικά από το δεδομένο και ορατό πράσινό της. Είναι μια χώρα με τεράστια ιστορία, με προϊστορικά μνημεία, αλλά και πολύ έντονη πολιτική και κοινωνική δράση, μια χώρα με πατριώτες και μνημεία αφιερωμένα σ΄ αυτούς παντού, αλλά και με μια πολύ δυναμική και γοητευτική πρωτεύουσα, το Δουβλίνο. Ένα ταξίδι σε έναν τόπο γεμάτο αρχαίους μύθους και θρύλους, καταπληκτικά τοπία, κέλτικη φύση και φιλόξενους κατοίκους. Ταξίδι για όλα τα γούστα, για άγριας ομορφιάς χερσονήσους στα νοτιοδυτικά του νησιού, για μελαγχολικά, βραχώδη τοπία, λίμνες και γραφικές πόλεις στη δυτική ακτή, ιστορία, αρχιτεκτονική και πολιτισμό στο "ζωντανό" Δουβλίνο, όμορφες ακτές, κάστρα, περίτεχνους κήπους και γαλήνια γοητεία των λιμνών στο νότιο κομμάτι. Όπου όμως και να πάτε, θα βρείτε αμέτρητες pubs με παραδοσιακή ιρλανδική μουσική.

Η Χώρα των Κελτών
Οι Κέλτες, δηλαδή «οι κρυμμένοι»- η ιστορία και ο πολιτισμός τους υπήρξαν μία από τις περισσότερο 'κακοποιημένες' όψεις της ιστορικής και αρχαιολογικής επιστήμης. Είναι πολλές οι 'πολιτικά ορθές' θεωρίες που επινοήθηκαν προκειμένου να θεμελιώσουν σε θεωρητική βάση εθνικιστικές και θρησκευτικές διεκδικήσεις σε σημείο που είναι συχνά δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς το αληθινό από το επιθυμητό, ιδιαίτερα σε ο,τι αφορά στην κελτική θρησκεία και τον Δρυϊδισμό. Ένα μεγάλο μέρος όσων είναι σήμερα αποδεκτά ως κελτική ιστορία συνθέτουν ένα σύγχρονο μύθο, δημιουργία του 18ου αιώνα, ως βάση πολλών σύγχρονων εθνικιστικών και θρησκευτικών κινημάτων. H προσαρμογή φανταστικών στοιχείων αδικεί την μεγαλοπρέπεια ενός μονολιθικού πολιτισμού που όχι μόνον εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη, αλλά πέρασε τις επιδράσεις και τις επιρροές του και στην ασιατική ήπειρο.

Δουβλίνο

Η γραφική πρωτεύουσα της Ιρλανδίας μετρά πάνω από χίλια χρόνια Ιστορίας, με ένα μέρος της πλούσιας πολιτιστικής της κληρονομιάς να βρίσκεται αποτυπωμένο στους δρόμους της: κτίσματα γεωργιανής και βικτοριανής αρχιτεκτονικής, καλοδιατηρημένα ιρλανδέζικα σπίτια με χρωματιστές πόρτες και παράθυρα που σπάνε τη μονοτονία του συνήθως γκρίζου ουρανού, κάστρα και επιβλητικοί καθεδρικοί ξεπροβάλλουν στις όχθες του ποταμού Λίφεϊ, που διαπερνά την πόλη.  Το Δουβλίνο διαθέτει σπουδαία παράδοση στο χώρο των γραμμάτων, ως γενέτειρα σπουδαίων λογοτεχνών: Τζέιμς Τζόις, Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, Τζορτζ Μπέρναρντ Σο και Σάμιουελ Μπέκετ.  Αν και μεγάλο σε ηλικία, είναι πολύ νέο στην... ψυχή. Με το μέσο όρο ηλικίας των κατοίκων του να είναι κάτω των 30 ετών, είναι φυσικό να ανθεί η νυχτερινή ζωή. Η πιο δημοφιλής περιοχή, με δεκάδες ζωηρές παμπ και εστιατόρια, είναι η Temple Bar, μια καλοδιατηρημένη μεσαιωνική συνοικία με λιθόστρωτα σοκάκια και σημαντικά πολιτιστικά κέντρα.  Μάλλον θα έχετε ακούσει ότι η μπίρα Γκίνες έχει καλύτερη γεύση στο Δουβλίνο (όταν είναι φρέσκια, κατευθείαν από το εργοστάσιο). Αυτό που πιθανόν δεν γνωρίζετε είναι ότι το Δουβλίνο είναι ιδανικός προορισμός για ολόκληρη την οικογένεια. Μπορείτε να τα πάτε στον Ζωολογικό κήπο του Δουβλίνου, στο πάρκο Στίβενς Γκριν για να ταΐσετε τις πάπιες ή στο πάρκο Φοίνιξ για πικνίκ. Οι βιβλιοφάγοι θα απολαύσουν τους περιπάτους στα βήματα σημαντικών συγγραφέων, όπως ο Γιτς και ο Τζόις. Επίσης, η μεγάλη γκάμα των μπουτίκ γνωστών σχεδιαστών θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς πελάτες.

Γκάλγουεϊ

Οι επισκέπτες θεωρούν ότι το καλύτερο πράγμα στο Γκάλγουεϊ είναι ότι μπορούν να πάνε παντού με τα πόδια. Μόλις φθάσετε, απολαύστε έναν περίπατο στους δρόμους της πόλης. Εκεί, θα βρείτε παμπ γεμάτες ζωντάνια, καταστήματα και πλακόστρωτα δαιδαλώδη δρομάκια, γεμάτα φοιτητές, καλλιτέχνες, συγγραφείς και τεχνίτες. Μπορεί ακόμα να ακούσετε να μιλάνε την τοπική γαελική διάλεκτο. Για μια ολοήμερη εκδρομή, πάρτε το φέρι μποτ και επισκεφθείτε το νησί Ίνις Μορ. Θα επιστρέψετε ανανεωμένοι από το θαλασσινό αέρα και τα καταπληκτικά τοπία. 

Δυτική Ακτή

Για όσους προτιμούν τα «άγρια» τοπία και τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, το δυτικό κομμάτι του νησιού είναι ιδανικό. Η περιοχή Burren, αποτελεί ένα εντυπωσιακό, καρστικό μέρος (περιοχή όπου επικρατούν ασβεστολιθικά πετρώματα και βραχώδεις σχηματισμοί), με ιδιαίτερη χλωρίδα και πανίδα, λόφους και τα υψίπεδα Connemara, με τις βραχώδεις ακτές και την απίστευτη φυσική ομορφιά. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τα νησιά Aran, που βρίσκονται απομονωμένα σε ακραίες καιρικές συνθήκες, με ζωντανό ακόμα το παγανιστικό παρελθόν και τις κελτικές παραδόσεις για θεούς και ξωτικά, τα απόκρημνα βράχια του νησιού Achill, το παρεκκλήσι της Παναγίας της Knock και φυσικά τις αμέτρητες pubs με την παραδοσιακή ιρλανδική μουσική. Οι παράκτιοι βράχοι Moher είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τοπία της Ιρλανδίας αλλά και ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της χώρας και βρίσκονται στην κομητεία Clare, με θέα προς τον Ωκεανό. Υψώνονται 120 μέτρα πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό και φτάνουν ακόμη και τα 214 μέτρα. Πλησιάστε όσο περισσότερο μπορείτε την άκρη των βράχων και απολαύστε την καταπληκτική θέα και την αύρα του Ατλαντικού στο πρόσωπό σας.

Δουβλίνο: Η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ

Αν έχετε διαβάσει Τζέιμς Τζόις, θα έχετε πάρει μια πρώτη γεύση για το Δουβλίνο. Αν όχι, αφήστε τις αισθήσεις σας να σας ταξιδέψουν σε μια πόλη που δύσκολα θα ξεχάσετε...
Η γραφική πρωτεύουσα της Ιρλανδίας μετρά πάνω από χίλια χρόνια Ιστορίας, με ένα μέρος της πλούσιας πολιτιστικής της κληρονομιάς να βρίσκεται αποτυπωμένο στους δρόμους της: κτίσματα γεωργιανής και βικτοριανής αρχιτεκτονικής, καλοδιατηρημένα ιρλανδέζικα σπίτια με χρωματιστές πόρτες και παράθυρα που σπάνε τη μονοτονία του συνήθως γκρίζου ουρανού, κάστρα και επιβλητικοί καθεδρικοί ξεπροβάλλουν στις όχθες του ποταμού Λίφεϊ, που διαπερνά την πόλη.
Το Δουβλίνο διαθέτει σπουδαία παράδοση στο χώρο των γραμμάτων, ως γενέτειρα σπουδαίων λογοτεχνών όπως οι Τζέιμς Τζόις, Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, Τζορτζ Μπέρναρντ Σο και Σάμιουελ Μπέκετ.
Αν και μεγάλο σε ηλικία, είναι πολύ νέο στην... ψυχή. Με το μέσο όρο ηλικίας των κατοίκων του να είναι κάτω των 30 ετών, είναι φυσικό να ανθεί εκεί η νυχτερινή ζωή.
Η πιο δημοφιλής περιοχή, με δεκάδες ζωηρές παμπ και εστιατόρια, είναι η Temple Bar, μια καλοδιατηρημένη μεσαιωνική συνοικία με λιθόστρωτα σοκάκια και σημαντικά πολιτιστικά κέντρα.

...

περισσότερα

FREE DERRY, Η ταραγμένη ιστορία μιας πόλης

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 μια λαϊκή εξέγερση ξέσπασε σε μια μικρή πόλη της Βόρειας Ιρλανδίας. Οι κάτοικοι έδιωξαν την τοπική αστυνομία και τις αρχές της πόλης και ανέλαβαν οι ίδιοι τη διοίκηση της πόλης. Η πόλη ήταν το Ντέρυ: για 3 ολόκληρα χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της πόλης ήταν γνωστό ως «Ελεύθερο Ντέρυ» (Free Derry), μια περιοχή που για το διάστημα αυτό δεν αποτελούσε πλέον μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου, μια «no go» περιοχή, όπου ούτε ο ίδιος ο βρετανικός στρατός δεν μπορούσε να εισέλθει. 
Η λαϊκή αυτή εξέγερση ξεκίνησε από τη συνοικία Bogside, κάτω ακριβώς από τα τείχη της πόλης, και αφορμή ήταν οι επί μακρά σειρά ετών διακρίσεις εις βάρος των καθολικών κατοίκων της πόλης. Ολόκληρη η Ιρλανδία άλλωστε είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία καθολική, εκτός από τις περιοχές όπου μέσα στους αιώνες εγκαταστάθηκαν Βρετανοί άποικοι, από την Αγγλία και τη Σκωτία.
Η Ιρλανδία υπήρξε η πρώτη αποικία της Βρετανίας. Στις αρχές του 20ου αι. ωστόσο η κεντρική και νότια Ιρλανδία απέκτησαν την ανεξαρτησία τους (έπειτα από πολλούς και αιματηρούς αγώνες). Η απάντηση της Βρετανίας ήταν να χωρίσει το ιρλανδικό έθνος και να κρατήσει τον Βορρά υπό τη δικαιοδοσία της. Στον Βορρά, οι προτεστάντες απόγονοι των Βρετανών εποίκων θεωρούσαν τους εαυτούς τους αμιγώς Βρετανούς, ενώ οι αυτόχθονες Ιρλανδοί, καθολικοί το θρήσκευμα, απέρριψαν τον διαχωρισμό πιστεύοντας σε μια ενωμένη Ιρλανδία.
Για να εξασφαλίσουν πως ο Βορράς θα παρέμενε για πάντα βρετανικός, το κράτος της Βόρειας Ιρλανδίας (με πρωτεύουσα το Μπέλφαστ) σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να κρατήσει τους αυτόχθονες καθολικούς μακριά από την τοπική εξουσία: και πουθενά δεν ήταν αυτό το γεγονός πιο ξεκάθαρο, από ό,τι στο Ντέρυ. Η πρακτική ήταν απλή: ο καθορισμός των εκλογικών τμημάτων στην πόλη ήταν σχεδιασμένος με τρόπο ώστε μεγάλες πληθυσμιακά κοινότητες καθολικών να εκλέγουν ένα μικρό αριθμό αντιπροσώπων, ενώ πολύ μικρότερες κοινότητες προτεσταντών είχαν τη δυνατότητα να εκλέγουν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό αντιπροσώπων. Η πρακτική αυτή εφαρμοζόταν σε ολόκληρη τη Βόρεια Ιρλανδία, η επίδραση στο Ντέρυ ωστόσο ήταν καθοριστική, καθώς η πόλη ήταν ξεκάθαρα καθολική, με μια πολύ μικρή μειονότητα προτεσταντών. Πέρα από αυτό, οι καθολικοί του Ντέρυ αποκλείονταν από την αγορά εργασίαςαντιμετωπίζοντας τεράστιο πρόβλημα ανεργίας. Η κατάσταση αυτή διήρκεσε αρκετές δεκαετίες (από το 1921 έως τις αρχές του ’70), δημιουργώντας μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια στην καθολική πλειοψηφία του Ντέρυ, που άρχισε να εκφράζεται με συνεχείς διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες (civil rights movement) στους δρόμους της πόλης, με επίκεντρο την συνοικία Bogside. Το 1968 και το 1969 τα επεισόδια ήταν καθημερινό φαινόμενο, με έντονη τη χρήση βίας από τη βρετανική αστυνομία, χωρίς να λείψουν τα θύματα. Το καλοκαίρι του 1969, στις 12 Αυγούστου, ξέσπασε μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση των καθολικών κατοίκων με την αστυνομία, που έμεινε γνωστή ως «η Μάχη του Bogside». Κράτησε τρεις μέρες, και έληξε με την απόσυρση των εξαντλημένων αστυνομικών δυνάμεων και την οχύρωση (με οδοφράγματα) μεγάλου μέρους της πόλης από τους ίδιους τους κατοίκους: το Ελεύθερο Ντέρυ μόλις είχε γεννηθεί.
Η απάντηση του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν η αποστολή του στρατού στην περιοχή: συγκρούσεις ανάμεσα στον πλήρως εξοπλισμένο βρετανικό στρατό και τους αμυνόμενους κατοίκους του Ντέρυ ήταν καθημερινό φαινόμενο. Το αποκορύφωμα ήταν η Ματωμένη Κυριακή (Bloody Sunday), στις 30 Ιανουαρίου 1972, όταν άντρες του Βρετανικού Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών εισέβαλλε στο Bogside σκοτώνοντας 14 πολίτες, χωρίς να υπάρξει κάποια προκλητική κίνηση από τους κατοίκους, όπως παραδέχθηκε πολύ αργότερα (το 2010) και το επίσημο πόρισμα της βρετανικής κυβέρνησης. Λίγους μήνες αργότερα, στις 31 Ιουλίου 1972, μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση του στρατού (22.000 άντρες, όταν ολόκληρος ο καθολικός πληθυσμός του Ντέρυ δεν ξεπερνούσε τους 30.000) με την κωδική ονομασία Operation Motorman, έθεσε τέλος στο Ελεύθερο Ντέρυ, επαναφέροντας την πόλη υπό βρετανική διοίκηση. Ακολούθησαν τρεις δεκαετίες εκτεταμένων συγκρούσεων ανάμεσα στις βρετανικές αρχές και τους καθολικούς Ιρλανδούς, μια περίοδος γνωστή ως «οι Μπελάδες» (the Troubles), με εκατοντάδες θύματα.
Σήμερα η κατάσταση είναι απόλυτα ειρηνική, οι συνθήκες έχουν εξομαλυνθεί, τα δικαιώματα των καθολικών Βορειοϊρλανδών έχουν αποκατασταθεί: η ιστορία των ταραγμένων εκείνων χρόνων αποτυπώνονται εύγλωττα στα περίφημα murals, τις πελώριες ζωγραφιές στους τοίχους των πολυκατοικιών της πόλης, έργα της ομάδας καλλιτεχνών The Bogside Artists, που έζησαν από πρώτο χέρι ολόκληρη την ταραγμένη αυτή περίοδο…
 

...

περισσότερα

Παντανάλ ο μεγαλύτερος υγροβιότοπος στον πλανήτη Γη, Βραζιλία

Με έκταση που στη μέγιστη ακμή της (ανάλογα με τις εποχιακές πλημμύρες και την ποσότητα του νερού) φτάνει ακόμα και τα 195.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Παντανάλ κερδίζει επάξια τον τίτλο του μεγαλύτερου υγροβιότοπου στον πλανήτη μας! Για να πάρουμε μία εικόνα της κλίμακας, φανταστείτε πως ως έκταση είναι μεγαλύτερη από την Ελλάδα, ή το νησί της Ιρλανδίας. Καθώς βρίσκεται μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα, τα οικοσυστήματα της Παντανάλ έχουν καταφέρει να διατηρήσουν τον «πρωτόγονο» χαρακτήρα τους, χωρίς να υποστούν εξωτερικές παρεμβάσεις.
Ένα ακόμα στοιχείο που κάνει την Παντανάλ ιδιαίτερη είναι το γεγονός πως δεν πρόκειται ακριβώς για ένα «προστατευόμενο Πάρκο», έναν υγροβιότοπο που να απολαμβάνει την προστασία κάποιας οργάνωσης όπως η UNESCO, ή διεθνούς συμφωνίας όπως η Ramsar, που απαιτεί από τις κυβερνήσεις να διαχειρίζονται με σύνεση και να διαφυλάττουν τους υγρότοπους. Στο 95% της έκτασής της η Παντανάλ βρίσκεται υπό ιδιωτική ιδιοκτησία, που κυρίως την χρησιμοποιεί για βόσκηση βοοειδών (στο χερσαίο κομμάτι της).
Παρόλ’ αυτά, πρόκειται για μία περιοχή με απίστευτο, ανυπολόγιστο πλούτο χλωρίδας και πανίδας, με πάρα πολλά είδη να χαρακτηρίζονται ενδημικά (διαβιούν δηλαδή μόνο εκεί). Την περίοδο των βροχών, περίπου από τον Δεκέμβριο μέχρι τα μέσα Μαΐου, η συγκέντρωση του νερού καλύπτει μέχρι και το 80% της περιοχής, καθιστώντας την σχεδόν απροσπέλαστη. Οδικό δίκτυο φυσικά δεν υπάρχει, με την εξαίρεση ενός δρόμου μήκους 150 χλμ. που δεν εξυπηρετεί ένα μικρό μόνο κομμάτι, που και αυτό «καταποντίζεται» κατά τη διάρκεια των μεγάλων βροχοπτώσεων.
Η σημασία της Παντανάλ στην παγκόσμια βιόσφαιρα δεν μπορεί να αποτυπωθεί επαρκώς. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά παραγωγικό οικοσύστημα, ή καλύτερα μία πληθώρα οικοσυστημάτων που αλληλεπιδρούν και αλληλοσυμπληρώνονται διαρκώς.

...

περισσότερα

Νησιά Φερόε - Τα ψαροχώρια των Βίκινγκς

Παραμυθένια φιόρδ, ζεν ατμόσφαιρα, «άγρια» παρθένα ομορφιά, ανέγγιχτη φύση, βαθύ μπλε του ωκεανού, σκανδιναβικός πεντακάθαρος αέρας, επιβλητικά βράχια στη θάλασσα, γραφικές κοιλάδες και πελώρια καταπράσινα βουνά. Τι άλλο χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι βρίσκεται στον Παράδεισο; Αν σας κούρασε η αστική καθημερινότητα και θέλετε να ξεφύγετε από όλα, τότε οι Νήσοι Φερόε αποτελούν ένα ταξιδιωτικό «διαμάντι», έναν  εναλλακτικό προορισμό με αντιτουριστικό χαρακτήρα, όπως μόνο το Versus Travel ξέρει να προσφέρει, αποκλειστικά για αληθινούς εξερευνητές και φυσιολάτρεις ταξιδιώτες. Κάπου μεταξύ Σκωτίας, Νορβηγίας και Ισλανδίας συσπειρώνονται τα πανέμορφα ηφαιστειακά Νησιά Φερόε (Faroe Ιslands). Πράσινα, τραχιά και ανεμοδαρμένα από την απεραντοσύνη του βόρειου Ατλαντικού. Tα δεκαοκτώ ομιχλώδη νησάκια -εκ των οποίων τα δεκαεπτά είναι κατοικήσιμα- δεν μοιάζουν με τίποτε άλλο στην Ευρώπη. Μερικές φορές μάλιστα, η ομίχλη του καλοκαιριού δημιουργεί ένα άκρως μυστικιστικό τοπίο. Μια προσεκτική ματιά στον χάρτη φανερώνει την κοσμογονία που κάποτε συνέβη εδώ. Τα νησιά του συμπλέγματος ήταν ένα, αλλά κατακερματίστηκαν, με αποτέλεσμα να χωρίζονται από στενά φιορδ, των οποίων το πλάτος επιτρέπει την κατασκευή υποθαλάσσιων τούνελ. Έτσι, βρίσκονται τόσο κοντά μεταξύ τους, που δεν καταλαβαίνει κανείς ότι πέρασε από το ένα νησί στο άλλο. Σήμερα, αποτελούν αυτόνομη κοινοβουλευτική δημοκρατία που ανήκει στο βασίλειο της Δανίας. Το πρώτο πράγμα που παρατηρούμε είναι τα σπίτια των χωριών. Ξύλινα, βαμμένα με έντονα χρώματα ή με το παραδοσιακό μαύρο, ενώ οι στέγες είναι συχνά σκεπασμένες με χλοοτάπητα. Οι κάτοικοι, λόγω της απομόνωσης των νησιών, έχουν διατηρήσει τη δική τους παραδοσιακή σκανδιναβική κουλτούρα, ενώ έχουν και τη δική τους γλώσσα η οποία έχει τις ρίζες της από την εποχή των Βίκινγκς. Άλλωστε, οι σύγχρονοι Φερόες είναι απόγονοι των Βίκινγκς. Τα νησιά είναι συνδεδεμένα με σκανδιναβικούς θρύλους, ιστορίες ψαράδων και μύθους διαφόρων μοναχών. Ένας από τους πιο γνωστούς μύθους λέει ότι οι δύο πέτρινες στήλες που ξεπροβάλλουν από τη θάλασσα, δημιουργήθηκαν όταν δύο γίγαντες προσπάθησαν να σύρουν τα νησιά προς το δικό τους νησί (τη σημερινή Ισλανδία). Ακόμα, η πρωτεύουσα των νησιών, Τόρσχαβν (Tórshavn), φημίζεται πως έχει πάρει το όνομά της από τον Thor, τον Νορβηγό θεό του κεραυνού και της αστραπής. Επίσης, λέγεται ότι τον 6ο αιώνα μ.Χ. ένας Ιρλανδός μοναχός που έφθασε εκεί, τα χαρακτήρισε ως παράδεισο των πουλιών και των προβάτων. Κι έτσι πήραν το όνομά τους. Μάλιστα, στα τέλη του 7ου αιώνα, μοναχοί από την Ιρλανδία επισκέφθηκαν τα νησιά προς αναζήτηση ερημητηρίων για μοναχισμό. Σήμερα, στα νησιά υπάρχουν περίπου 70.000 πρόβατα και σχεδόν 2 εκατ. ζεύγη σπάνιων πτηνών. Εξερευνούμε σημεία στα οποία έχουν γίνει γυρίσματα για τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», κάνουμε πεζοπορία με φόντο απόκοσμα τοπία, επισκεπτόμαστε αρχαία παραπήγματα των Βίκινγκς τα οποία έχουν ξεμείνει στο νησί από Νορβηγούς θαλασσοπόρους, που ήταν από τους πρώτους ενοίκους των νησιών. Δοκιμάζουμε την παραδοσιακή φεροέζικη κουζίνα που αποτελείται από εξαιρετικά θαλασσινά και βιολογικό αρνί, απολαμβάνουμε αχνιστό καφέ με φόντο τα κύματα του Ατλαντικού, ενώ φεύγοντας προμηθευόμαστε με εξαιρετικά προϊόντα που κατασκευάζονται από μαλλί υψηλής ποιότητας. 

...

περισσότερα

Πληροφορίες για τις Χώρες

Ιρλανδία

Ανεξάρτητο κράτος της ΒΔ Ευρώπης, στο οποίο ανήκει το μεγαλύτερο μέρος της Ιρλανδίας και τα μικρά παράκτια νησιά, κυρίως στα δυτικά και τα βόρεια. Έχει έκταση 70.283 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.600.000 κατ.

Γεωγραφία

Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους είναι πεδινό ή λοφώδες. Οι ακτές παρουσιάζουν μικρή κατάτμηση στα Α, μέτρια στα Ν και μεγάλη στα Δ και στα Β. Το κλίμα είναι υγρό ωκεάνιο, με συχνές βροχοπτώσεις, που διατηρούν τα εκτεταμένα λιβάδια πράσινα σ` όλη τη διάρκεια του έτους.
Υπάρχουν πολλοί ποταμοί, μικρού όμως μήκους.

περισσότερα

Με μια ματιά

Γεμάτο αρχαίους μύθους και θρύλους, καταπληκτικά τοπία και φιλόξενους κατοίκους, το νησί της Ιρλανδίας αποτελεί «προκλητικό» ταξιδιωτικό προορισμό.

Χάρτης Ταξιδιού Ιρλανδία

Προτεινόμενα Ομαδικά Ταξίδια