Εκουαδόρ, Κολομβία - Εθνικό πάρκο Ταϊαρόνα | Χριστούγεννα 2021

Διάρκεια: 15 ΗΜΕΡΕΣ

τιμή από 2990€

Περιγραφή

Εκουαδόρ ή αλλιώς Ισημερινός... Μισός καθισμένος στο βόρειο ημισφαίριο της πραγματικότητας και μισός καθισμένος στο νότιο ημισφαίριο του ονείρου, ανέπαφος ακόμη από τα κύματα των τουριστών, διατηρεί, όπως εξάλλου και η Κολομβία, αυτό που αναζητούν όλοι οι ταξιδιώτες που δεν ακολουθούν την πεπατημένη διαδρομή της Λατινικής Αμερικής: Πολυδιάστατες εικόνες και αυθεντικές συγκινήσεις. Η γοητευτική και ακατέργαστη συνάμα πλευρά της Λατινικής Αμερικής μοιάζει να τα έχει όλα: αρχαία ιστορία, αποικιακή κληρονομιά και φυσικά κάλλη απερίγραπτα.

Χώρα με μεγάλη ιστορία, πολύπλευρο πολιτισμό και αστείρευτες εναλλαγές τοπίου, η Κολομβία γοητεύει τον επισκέπτη με την ανθρώπινη αμεσότητά της. 

1η ημέρα: Αθήνα/Θεσσαλονίκη/Λάρνακα - Γκουαγιακίλ

Αναχώρηση αεροπορικώς μέσω ενδιάμεσου σταθμού για το Γκουαγιακίλ. Άφιξη, τακτοποίηση, διανυκτέρευση.

 

 

2η ημέρα: Γκουαγιακίλ (ξενάγηση) – Κουένκα

Το Γκουαγιακίλ είναι η μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη πόλη του Εκουαδόρ και το κύριο λιμάνι της χώρας. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Γκουάγιας, που εκβάλλει στον ομώνυμο κόλπο στον Ειρηνικό Ωκεανό. Θα ξεκινήσουμε την περιήγησή μας στην πόλη. Θα περπατήσουμε στην περίφημη Μαλεκόν Σιμόν Μπολίβαρ, όπου θα δούμε την πλατεία Ολμέντο, τον Πύργο του Ρολογιού, τη Ροτόντα, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Φραγκίσκου κ.ά. Στη συνέχεια θα μεταβούμε στην πανέμορφη συνοικία Λας Πένας και θα φτάσουμε στον λόφο Σάντα Άνα, απ’ όπου θα απολαύσουμε μια πανοραμική θέα της πόλης.Μετά το πέρας της ξενάγησης θα συνεχίσουμε για την Κουένκα. Άφιξη και  τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

 

3η ημέρα: Κουένκα (ξενάγηση)- Αλαούσι - Μύτη του Διαβόλου (με τραίνο) – Ινγκαπίρκα- Ριομπάμπα

Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ισπανούς το 1557 και κοσμείται με υπέροχα κτίρια και εκκλησίες του 16ου και του 17ου αιώνα. Τα περισσότερα σπίτια της Κουένκα βρίσκονται στις όχθες των τεσσάρων ποταμών της (Τάρκι, Γιανούκαϊ, Τομεμπάμπα και Ματσινγκάρα). Τα καλντερίμια της, τα πανέμορφα μπαλκόνια και οι κήποι δίνουν στην πόλη αυτή μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Η Κουένκα είναι επίσης γνωστή για τα φημισμένα χειροποίητα ψάθινα καπέλα «τοκίλα» ή «καπέλα Παναμά». Κατά τη διάρκεια της ξενάγησής μας θα διαπιστώσουμε γιατί η πόλη αυτή θεωρείται από τις πιο όμορφες της χώρας. Εντός της ημέρας θα επισκεφθούμε, επίσης, τον αρχαιολογικό χώρο των Ίνκας, ΤόδοςλοςΣάντος, που ανακαλύφθηκε μόλις το 1972, στη γειτονιά Πουμαπούνγκο, ανάμεσα σε σπίτια, δρόμους και μοντέρνα κτίρια.   Συνεχίζουμε οδικώς για το Αλαούσι. Φτάνοντας θα εξορμήσουμε με το τρένο στην Ελ Ναρίς ντελ Ντιάμπλο, τη «Μύτη του Διαβόλου». Πρόκειται για ένα απόκρημνο πέρασμα, το οποίο για να καταστεί προσπελάσιμο χρειάστηκε η εγκατάσταση ενός πολύπλοκου συστήματος στις ράγες. Παρότι κατασκευάστηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα, προκαλεί θαυμασμό ακόμη και σήμερα. Επιστροφή στο Αλαούσι αφού κάνουμε πρώτα μια στάση στην Ινγκαπίρκα, όπου θα επισκεφθούμε το ομώνυμο φρούριο – το πιο σημαντικό μνημείο των Ίνκας στο Εκουαδόρ. Κατόπιν συνεχίζουμε για το Ριομπαμπα. Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

Αν η εκδρομή με το τρένο του διαβόλου δεν πραγματοποιηθεί , αντικαταστείται από άλλη εξόρμηση στην περιοχή

 

4η ημέρα: Ριομπάμπα - Εθνικό Πάρκο Κοτοπάξι – Κίτο

Πρωινή αναχώρηση για τον εθνικό δρυμό Κοτοπάξι, όπου δεσπόζει ο ομώνυμος ηφαιστειακός γίγαντας. Απολαμβάνοντας μια μοναδική διαδρομή -μέρος της οποίας είναι και ο περίφημος Δρόμος των Ηφαιστείων, θα φτάσουμε στον κατάφυτο δρυμό. Από τα ψηλότερα ηφαίστεια στον κόσμο, το Κοτοπάξι (υψόμετρο 5.897 μ.) καλύπτεται σχεδόν όλο τον χρόνο από αιώνια χιόνια και παγετώνες. Το Εθνικό Πάρκο αποτελεί ένα προστατευόμενο οικοσύστημα για τα καμηλοειδή των Άνδεων – βικούνια, λάμα και αλπακά.Μετά τη μοναδική αυτή εμπειρία θα συνεχίσουμε οδικώς για το Κίτο. Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

 

5η ημέρα: Κίτο (ξενάγηση – Σημείο Μηδέν)

Πρωινή ξενάγηση στην πόλη, κατά τη διάρκεια της οποίας θα δούμε, μεταξύ άλλων, την πλατεία της Ανεξαρτησίας με το Κυβερνητικό Μέγαρο, το Δημαρχείο, τον Καθεδρικό Ναό και το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο. Θα επισκεφθούμε, επίσης, το Μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου, που είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό αρχιτεκτονικό συγκρότημα της Νότιας Αμερικής, και θα ανεβούμε στον λόφο Ελ Πανεσίγιο («λόφος μικρού ψωμιού») με το τεράστιο άγαλμα της Παρθένας του Κίτο, απ’ όπου θα απολαύσουμε μια πανοραμική θέα της πόλης. Στη συνέχεια θα αναχωρήσουμε για το «σημείο μηδέν», το σημείο από το οποίο περνά ο Ισημερινός (γεωγραφικό πλάτος 00 0' 0"). Θα δούμε το μνημείο Μιτάδ ντελ Μούντο (=το μέσον του κόσμου) και θα φωτογραφηθούμε με το ένα πόδι στο βόρειο ημισφαίριο και με το άλλο πόδι στο νότιο! Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας στο Κίτο. Διανυκτέρευση.

 

6η ημέρα: Κίτο - Αγορά Οταβάλο - Κίτο

Η σημερινή μας διαδρομή, δίπλα από άγρια βουνά, κοιλάδες, ψηλά ηφαίστεια και ειδυλλιακές λίμνες, θα μας οδηγήσει στη μικρή γραφική πόλη του Εκουαδόρ, το Οταβάλο. Οι περήφανοι Ινδιάνοι Οταβάλος ή Οταβαλένιος φορούν ιδιαίτερες παραδοσιακές φορεσιές που τους κάνουν να ξεχωρίζουν από όλες τις άλλες φυλές. Η αγορά του Οταβάλο με τα μοναδικά χειροποίητα υφαντά και όλα τα είδη χειροτεχνίας του Εκουαδόρ είναι η πιο φημισμένη στη χώρα. Εκεί θα έχουμε αρκετό χρόνο ελεύθερο για να... εξερευνήσουμε την περίφημη αγορά της πόλης. Επιστροφή στο Κίτο. Διανυκτέρευση.

 

7η ημέρα: Κίτο- Μπογκοτά

Μετά το πρωινό θα μεταφερθούμε στο αεροδρόμιο για να παρουμε την πτήση μας για τη Μπογκοτά. Χτισμένη σε υψόμετρο 2.640 μ., η πρωτεύουσα της Κολομβίας είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυσύχναστα αστικά κέντρα της Λατινικής Αμερικής. Άφιξη, μεταφορά και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

 

8η ημέρα: Μπογκοτά (ξενάγηση)

Κατά τη διάρκεια της σημερινής μας ξενάγησης θα δούμε τα περίφημα αποικιακά κτίρια της πόλης, που ώθησαν πολλούς κατά τον 17ο και τον 18ο αι. στο να αποκαλέσουν την Μπογκοτά (Bogotá) «Αθήνα της Νότιας Αμερικής». Θα επισκεφθούμε, λοιπόν, το έξοχο Μουσείο Χρυσού για να δούμε από κοντά τα πάνω από 30.000 αντικείμενα των προκολομβιανών πολιτισμών των Άνδεων, έργα υψηλής τέχνης και ανυπολόγιστης αξίας. Θα συνεχίσουμε με την πλατεία Μπολίβαρ, με τον ανδριάντα του απελευθερωτή Σιμόν ντε Μπολίβαρ. Παρεμπιπτόντως, αν αναρωτιέστε γιατί κάποιες γειτονικές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν τα ίδια ακριβώς χρώματα στις σημαίες τους (Κολομβία, Βενεζουέλα, Ισημερινός), η απάντηση βρίσκεται σε αυτόν ακριβώς τον άνθρωπο, τον Σιμόν ντε Μπολίβαρ, που καθιέρωσε τα χρώματα αυτά στις χώρες που απελευθέρωσε από την ισπανική αποικιοκρατία. Στην πλατεία θα δούμε, επίσης, τον Καθεδρικό Ναό (1539), το Δικαστικό Μέγαρο, τη Βιβλιοθήκη και το Μουσείο Εσμεράλδα. Διανυκτέρευση.

9η ημέρα: Μποκοτά – Ζιπακίρα – Βίγια Ντε Λέιβα

Πρωινή αναχώρηση από την πρωτεύουσα με προορισμό μας τη Ζιπακίρα (Zipaquirá). Εδώ θα επισκεφθούμε το πιο αξιοθαύμαστο μνημείο της περιοχής: μια πελώρια εκκλησία χωρητικότητας 8.400 ατόμων, όχι χτισμένη στο επίπεδο του εδάφους, αλλά λαξεμένη στα έγκατα ενός αλατωρυχείου! Στη συνέχεια θα αναχωρήσουμε για την πανέμορφη κωμόπολη Βίγια ντε Λέιβα (Villa de Leyva), ένα καλλιτεχνικό κέντρο με ζωγράφους, συγγραφείς, μουσικούς, χειροτέχνες, θεατρανθρώπους και κάθε λογής καλλιτεχνική δημιουργία. Άφιξη, μεταφορά και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

 

10η ημέρα: Βίγια Ντε Λέιβα – Μπογκοτά – Σάντα Μάρτα

Η πόλη μετράει ιστορία πάνω από τέσσερις αιώνες (ιδρύθηκε το 1572 από τον Ισπανό Ερνάν Σουάρεθ ντε Βιγιαλόμπος) και όμως μοιάζει σαν να μην την έχειαγγίξει ο χρόνος. Καθώς βέβαια για (σχεδόν) όλα τα πράγματα υπάρχει μια λογική εξήγηση, στην περίπτωση της Βίγια ντε Λέιβα πρέπει να αναζητήσουμε τον λόγο στους περιορισμένους πόρους της περιοχής. Η ευρύτερη έκταση ήταν και είναι φτωχή σε πρώτες ύλες και πολύτιμα μέταλλα, με αποτέλεσμα να μην τραβήξει το ενδιαφέρον όσων αναζητούσαν πλούτο και έτσι να μείνει έξω από την «πρόοδο» που χτύπησε την πόρτα άλλων περιοχών. Ως αποτέλεσμα, η πόλη έχει κρατήσει το αυθεντικό της χρώμα και το αποικιακό στυλ στην αρχιτεκτονική της, πολλοί κεντρικοί δρόμοι μάλιστα, όπως και η μεγάλη κεντρική της πλατεία, είναι στρωμένη με λεπτό βότσαλο. Μετά το πρωινό μας θα επισκεφθούμε το Μουσείο Ορυκτών, στην τοποθεσία όπου ανακαλύφθηκε ο σκελετός ενός κρονόσαυρου, ενός θαλάσσιου ερπετού μήκους 20 μέτρων που έζησε πριν από 120 εκατομμύρια χρόνια! Στις παρυφές της πόλης θα δούμε, επίσης, και τη «Μικρή Κόλαση» (Infiernito), έναν αρχαιολογικό χώρο των Μούισκα (προκολομβιανής εποχής) που αποτελείται από 30 μεγαλιθικές στήλες. Η ηλικία τους εκτιμάται στα 2.200 χρόνια και όσο για τη χρησιμότητα του χώρου, πιστεύεται πως εξυπηρετούσε ως ναός για τη λατρεία της γονιμότητας ή, κατ’ άλλους, ως αστεροσκοπείο. Μετά την ξενάγηση μας μεταφορά στο αεροδρόμιο της Μπογκοτά και πτήση για την Σάντα Μάρτα. Η Σάντα Μάρτα είναι ένα μωσαϊκό διαφόρων ινδιάνικων φυλών της περιοχής όπως οι Kogi, Arhuaco, Kankuamo και Wiwa. Η πόλη περιστοιχίζεται από ένα όμορφο σκηνικό που απαρτίζουν καταπράσινα τοπία, τα γαλαζοπράσινα νερά της Καραϊβικής και οι χιονοσκεπείς κορυφές της Σιέρα Νεβάδα. Όλη η περιοχή έχει ανακηρυχτεί απότην Ουνέσκο, σαν περιοχή παγκόσμιας κληρονομιάς μοναδικής Βιόσφαιρας. Διανυκτέρευση στη Σάντα Μάρτα.

11η ημέρα: Σάντα Μάρτα (ολοήμερη εκδρομή στο εθνικό πάρκο Ταϊοράνα – Παραδεισένιες παραλίες)

Πρωινή αναχώρηση για τον Εθνικό Δρυμό Ταϊρόνα (Parque Nacional de Tayrona). Το πάρκο απλώνεται σε μια έκταση περίπου 17.000 τ. χλμ., στους πρόποδες της Σιέρα Νεβάδα της Σάντα Μάρτα, περιλαμβάνοντας ονειρικές αμμουδιές με τιρκουάζ νερά, κοραλλιογενείς υφάλους, πλούσια τροπική βλάστηση και μαγκρόβια. Το ίδιο το δάσος είναι τόσο ιδιαίτερο, ώστε σε πολλά σημεία του το μικροκλίμα αλλάζει αρκετά σε σχέση με περιοχές που βρίσκονται ελάχιστα μακριά. Έπειτα από περίπου τρία τέταρτα της ώρας θα φτάσουμε στο Αρεσίφες, μία από τις πιο όμορφες και γραφικές περιοχές του πάρκου. Θα περπατήσουμε κατά μήκος των ακτών στη La Piscina, μια απάνεμη παραλία που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις γειτονικές ακτές που «δέρνονται» από τα κύματα. Θα έχουμε ελεύθερο χρόνο για να ξεκουραστούμε, να χαλαρώσουμε ή να κάνουμε μπάνιο. Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας στη Σάντα Μάρτα. Διανυκτέρευση.

 

 

12η ημέρα: Σάντα Μάρτα – Καρθαγένη

Αναχωρούμε σήμερα για την Καρθαγένη. Η Καρθαγένη, με τη χαρακτηριστική όψη παράκτιας, αποικιακής, οχυρωμένης πόλης, βρίσκεται σε έναν βαθύ και απάνεμο κόλπο της Καραϊβικής. Η οικονομία της περιοχής εξακολουθεί να βασίζεται στο εμπόριο, όπως συνέβαινε και πριν από αιώνες, όταν οι Ισπανοί αποικιοκράτες αξιοποιούσαν τη στρατηγική θέση τουλιμανιού της για να εξάγουν τα πολύτιμα προϊόντα της χώρας και κυρίως τον χρυσό που άρπαζαν με ληστρικό τρόπο. Άφιξη και εγκατάσταση στο ξενοδοχείο μας. Η Καρθαγένη είναι η πιο ωραία αποικιακή πόλη της Αμερικής και αξίζει χρόνο να την απολαύσουμε περπατώντας στα σοκάκια της. Περιπατητική ξενάγηση για μια πρώτη γνωριμία με την πόλη.

 

13η ημέρα: Καρθαγένη (ξενάγηση)

Στην ξενάγησή μας στα σημαντικότερα μνημεία της πόλης θα ανακαλύψουμε τη μαγευτική και αρχοντική ομορφιά που άφησε η αποικιοκρατική αρχιτεκτονική στην πόλη και η οποία χάρισε δικαίως στην Καρθαγένη μία θέση στη λίστα της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Το απόγευμα θα «χαθούμε» στην όμορφη διατηρητέα παλιά πόλη, με τα πολύχρωμα σπιτάκια, τα μικρά μαγαζάκια και τα σοκάκια της και θα αφεθούμε στη γοητεία της που συνεπαίρνει όλους τους επισκέπτες. Επιστροφή στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση.

 

14η ημέρα: Καρθαγένη (ελεύθερος χρόνος) – Αναχώρηση

Πρωινό ελεύθερο για τις τελευταίες μας βόλτες και το απόγευμα μεταφερόμαστε στο αεροδρόμιο από όπου θα πετάξουμε για την Αθήνα.

 

 

15η ημέρα: Άφιξη σε Αθήνα/Θεσσαλονίκη/Λάρνακα

Το παραπάνω πρόγραμμα είναι ενδεικτικό. 
Το τελικό ενημερωτικό αποστέλλεται
περίπου 3-5 ημέρες
πριν από την εκάστοτε αναχώρηση.

ΔΩΡΕΑΝ

Αποκλειστική ταξιδιωτική ασφάλεια του Versus Τravel με καλύψεις για τον κορωνοϊό πριν και μετά το ταξίδι αλλά και για καραντίνα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Νοιώστε απόλυτα προστατευμένοι, όπως σας έχουμε συνηθίσει.

Ισχύουν όροι και υπάρχουν προϋποθέσεις δείτε αναλυτικά στο: www.versustravel.eu/apolytiprostasia

 

Μόνο στο Versus travel εξαιρετικές πτήσεις με άφιξη στο Γουαγιακίλ και επιστροφή από την Καρθαγένη για να αποφύγουμε τα πισωγυρίσματα.

Το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει:

  • Αεροπορική εταιρεία: KLM
  • Το ταξίδι αυτό ανοίγει δρόμους με την επίσκεψη μιας αυθεντικής περιοχής της Κολομβίας. Πρόκειται για την επαρχία της Σάντα Μάρτα στην οποία αφιερώνουμε 2 διανυκτερεύσεις. Πρόκειται για ένα μωσαϊκό διαφόρων ινδιάνικων φυλών της περιοχής όπως οι Kogi, Arhuaco, Kankuamo και Wiwa. Βασικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το Εθνικό πάρκο Ταϊαρόνα, ένα θαύμα της φύσης, και μια από τις πιο όμορφες περιοχές της Καραϊβικής, που πρέπει να προστατευτεί σαν κόρη οφθαλμού.
  • Κατανομή διανυκτερεύσεων: Σάντα Μάρτα (2), Καρθαγένη (2), Μπογκοτά (2), Βίγια ντε Λέιβα (1), Κίτο (3), Ριομπάμπα (1), Κουένκα (1), Γκουαγιακίλ (1).
  • Διατροφή: Ημιδιατροφή
  • Μετακινήσεις με αεροπλάνο, πούλμαν και πλοιάρια.
  • Πολύ καλά ξενοδοχεία 4* στο Κίτο, στην Καρθαγένη στην Μπογκοτά και στην Κουένκα. Στη Ριομπάμπα και στη Βίγια ντε Λέιβα διαμονή σε παραδοσιακές haciendas.
  • Έλληνας αρχηγός με μεγάλη εμπειρία.
  • Περιηγήσεις με κλιματιζόμενο πούλμαν και ξεναγήσεις όπως περιγράφονται αναλυτικά́ στο πρόγραμμά μας.
  • Ασφάλεια αστικής ευθύνης και επιπλέον ταξιδιωτική ασφάλεια.

 

 

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ

  • Αεροπορικά εισιτήρια οικονομικής θέσης με ενδιάμεσο σταθμό.
  • Ξενοδοχεία 4* στο Κίτο, στην Καρθαγένη στην Μπογκοτά και στην Κουένκα. Στη Ριομπάμπα και στη Βίγια ντε Λέιβα διαμονή σε παραδοσιακές haciendas.
  • Ημιδιατροφή καθημερινά στο Εκουαδόρ και την Κολομβία.
  • Μεταφορές, περιηγήσεις, ξεναγήσεις, όπως αναγράφονται στο πρόγραμμα.
  • Τοπικός ξεναγός.
  • Έλληνας έμπειρος αρχηγός.
  • Ασφάλεια αστικής ευθύνης.
  • Δωρεάν ταξιδιωτικός οδηγός-βιβλίο στα ελληνικά VersusTravel.

 

Αναχωρήσεις από Κύπρο              

  • Στις αναχωρήσεις από Λάρνακα περιλαμβάνονται οι φόροι, ο επίναυλος καυσίμων, τα φιλοδωρήματα, τα αχθοφορικά (όπου είναι δυνατόν), και η ειδική κυπριακή επιπλέον ταξιδιωτική ασφάλεια χωρίς επιβάρυνση (ζητήστε μας τι περιλαμβάνει) εκτός από Φόροι (αεροδρομίων και μη) που πληρώνονται τοπικά: περίπου 30 €.

 

 

 

ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ (δεν ισχύει για τις αναχωρήσεις από την Κύπρο)

  • Φόροι αεροδρομίων, επιβάρυνση καυσίμων, φιλοδωρήματα, αχθοφορικά & επιπλέον πακέτο ασφάλειας, τα οποία καταβάλλονται υποχρεωτικά στην Αθήνα. Επιπλέον πακέτο ασφάλειας (ατυχήματος, απώλειας αποσκευών, δαπάνες επαναπατρισμού λόγω ατυχήματος ή ασθένειας, δαπάνες για έξοδα επέκτασης ταξιδιού λόγω ατυχήματος, δαπάνες για έξοδα επίσκεψης συγγενούς στο εξωτερικό, δαπάνες για επείγουσα επιστροφή στην Ελλάδα, απώλεια ταξιδιωτικών εγγράφων και έξτρα καλύψεων όπως ιατροφαρμακευτικές και νοσοκομειακές δαπάνες, ασφάλεια προκαταβολής κ.ά.). Ζητήστε πληροφορίες από το τμήμα κρατήσεων για την ακριβή περιγραφή των καλύψεων, το ύψος για την κάθε μια κάλυψη και τους όρους των καλύψεων για αποφυγή παρεξηγήσεων: 980 €.
  • Φόροι (αεροδρομίων και μη) που πληρώνονται τοπικά: περίπου 30 €.

 

Αριθμός Πτήσης

Ημερομηνία Πτήσης

Διαδρομή
(Από
Þ Προς)

Ώρα
Αναχώρησης

Ώρα Άφιξης

KL 1572

22/12/2021

ΑΘΗΝΑ – ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

06:00

08:35

KL 755

22/12/2021

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΓΚΟΥΑΓΙΑΚΙΛ

10:15

18:30

KL 749

04/01/2022

ΚΑΡΘΑΓΕΝΗ- ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

18:35

10:10 +1

KL 1575

05/01/2022

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΑΘΗΝΑ

12:25

16:35

Αριθμός Πτήσης

Ημερομηνία Πτήσης

Διαδρομή
(Από
Þ Προς)

Ώρα
Αναχώρησης

Ώρα Άφιξης

KL 1572

05/01/2022

ΑΘΗΝΑ – ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

06:00

08:35

KL 755

05/01/2022

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΓΚΟΥΑΓΙΑΚΙΛ

10:15

18:30

KL 749

18/01/2022

ΚΑΡΘΑΓΕΝΗ- ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

18:35

10:10 +1

KL 1575

19/01/2022

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΑΘΗΝΑ

12:25

16:35

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Παρακαλούμε να αποστείλετε φωτοτυπία του διαβατηρίου σας στο e-mail του ταξιδιωτικού συμβούλου (πωλητή), με τον οποίο έχετε συνομιλήσει
Χωρίς την άμεση αποστολή φωτοτυπίας του διαβατηρίου δεν θα μπορεί να περιληφθεί η ασφάλεια της προκαταβολής σας στην επιπλέον ταξιδιωτική ασφάλεια που περιλαμβάνει το Versus στα προγράμματά του. Αν δεν έχετε e-mail, μπορείτε να προσκομίσετε μια φωτοτυπία του διαβατηρίου σας στα γραφεία μας.
Κράτηση γίνεται μόνο με τα πλήρη στοιχεία σας (διεύθυνση με ταχυδρομικό κώδικα, τηλέφωνα, e-mail κλπ.). Αν θέλετε να συμπεριλάβετε και άλλα άτομα στην κράτησή σας, θα πρέπει να μας γνωρίσετε και τα δικά τους πλήρη στοιχεία.
Η κράτησή σας είναι έγκυρη και η κατοχύρωση των προσφορών γίνεται μόνο με κατάθεση της προκαταβολής. 

 

 

ΔΩΡΕΑΝ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΟΔΗΓΟΙ VERSUS

Το Versus Travel, προσπαθώντας να καλύψει το κενό της Ελληνικής αγοράς σε ταξιδιωτικούς οδηγούς στην Ελληνική γλώσσα για τις χώρες που επισκέπτεται, εγκαινιάζει την έκδοση μιας σειράς ποιοτικών ταξιδιωτικών βιβλίων – οδηγών (προϊόν της μεγάλης μας ταξιδιωτικής εμπειρίας), που προσφέρονται δωρεάν στους ταξιδιώτες της κάθε εκδρομής.

 

 

ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ

Ταξιδιωτική Ασφάλεια

Extra Παροχές Υγείας στην ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗ

• Δωρεάν 8 επισκέψεις στους εφημερεύοντες γιατρούς και εκπτώσεις σε χειρουργικές και ιατρικές πράξεις στα εξωτερικά ιατρεία της Ευρωκλινικής Αθηνών.
• Τηλεφωνική εξυπηρέτηση 24 ώρες το 24ωρο στο τηλέφωνο 1011.
• Δωρεάν ένα παιδιατρικό check up και 8 δωρεάν επισκέψεις στους εφημερεύοντες γιατρούς στην Ευρωκλινική Παίδων (αφορά σε παιδιά και εγγόνια των ταξιδιωτών μας)


ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΙΝ ΤΑΞΙΔΕΨΕΤΕ:

• Συμμετοχή στην εκδρομή σημαίνει ότι έχετε διαβάσει το παρόν πρόγραμμα, το έχετε κατανοήσει και συμφωνείτε με τα αναγραφόμενα.
• Συμμετοχή επίσης στην εκδρομή σημαίνει ότι αναντίρρητα αποδέχεστε τους Όρους Συμμετοχής που αναγράφονται στην τελευταία σελίδα της μπροσούρας μας και στο site μας στο Internet. Αν θέλετε να διαβάσετε τους Όρους Συμμετοχής, παρακαλούμε ζητήστε να σας αποσταλούν.
• Συμμετοχή δηλώνετε επικοινωνώντας με το τμήμα πωλήσεων, δίνοντας αναλυτικά τα στοιχεία που σας ζητούνται και καταθέτοντας προκαταβολή 1.000 € κατ’ άτομο εντός της χρονικής προθεσμίας που θα σας δοθεί από το τμήμα πωλήσεων.
• Η πληρωμή της προκαταβολής γίνεται είτε με χρήση μετρητών ή στην περίπτωση χρήσης πιστωτικής κάρτας με εφάπαξ χρέωση.
• 12-18 ΑΤΟΚΕΣ ΔΟΣΕΙΣ. Εφόσον επιθυμείτε, μπορείτε να αποπληρώσετε το ταξίδι σας κάνοντας χρήση πιστωτικής κάρτας και συμμετέχοντας σε πρόγραμμα άτοκων δόσεων (έως και 18). Σας συστήνουμε, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να ενημερωθείτε έγκαιρα είτε από το τμήμα πωλήσεων, είτε από το λογιστήριο για τις πιστωτικές κάρτες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα άτοκων δόσεων. 
• Το διαβατήριό σας θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 6μηνη ισχύ.
• Βεβαιωθείτε πως το διαβατήριό σας έχει κενές σελίδες, ισάριθμες με τον αριθμό των χωρών που θα επισκεφθείτε.
• Το γραφείο μας δεν φέρει καμία ευθύνη για οποιοδήποτε πρόβλημα λόγω μη ανανέωσης του διαβατηρίου σας.
• Οι ταξιδιώτες μη Ελληνικής υπηκοότητας ή οι κάτοχοι μη Ελληνικών διαβατηρίων οφείλουν να επικοινωνούν κατ’ ιδίαν με την πρεσβεία της χώρας στην οποία επιθυμούν να ταξιδέψουν, για να πληροφορηθούν τα όποια διαδικαστικά για την έκδοση βίζας, εφόσον αυτή απαιτείται. Το Versus Travel δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν πρόβλημα που ενδεχομένως παρουσιαστεί σε κάποιο αεροδρόμιο.
• Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Τουρκία, μπορείτε να ταξιδέψετε με αστυνομική ταυτότητα νέου τύπου. Διευκρινίζουμε ότι αυτό γίνεται μόνο με πολιτική ταυτότητα και όχι με υπηρεσιακή. Ενημερωθείτε σχετικά από το τμήμα πωλήσεων του γραφείου μας. 

 


 

Έως 18 άτοκες μηνιαίες δόσεις

*Αναχωρήσεις από Θεσσαλονίκη

H διαφορά στην τιμή οφείλεται στο εσωτερικό εισιτήριο Θεσσαλονίκη-Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Εφόσον επιθυμείτε μπορείτε να αποφύγετέ το κόστος αυτό μεταβαίνοντας στην Αθήνα με δικά σας μέσα. Απαιτείται  1  διανυκτέρευση στην Αθήνα.

Για την διαμονή και τις μεταφορές σας στην Αθήνα δείτε  την ειδική προσφορά «StopOver Athens»

**Αναχωρήσεις από  Λάρνακα

Στις αναχωρήσεις από Λάρνακα περιλαμβάνεται το αεροπορικό εισιτήριο Λάρνακα - Αθήνα - Λάρνακα οι ώρες του οποίου και η αεροπορική εταιρεία επιβεβαιώνονται τη στιγμή της κράτησης, κατόπιν διαθεσιμότητας.Σύμφωνα με τις πτήσειςαν απαιτούνται διανυκτερεύσειςστην Αθήνα καιθέλετε να φροντίσουμε εμείς για τη διαμονή σας στην Αθήνα δείτε τις προνομιακές τιμές του “StopoverAthens"
από 50 € το άτομο με μεταφορές

 

Αμαζόνιος

Ο Αμαζόνιος υδροδοτεί το απέραντο τροπικό δάσος της νοτιοαμερικανικής ηπείρου, μεταφέροντας συνολικά το ένα πέμπτο (1/5) του γλυκού νερού που κυκλοφορεί πάνω στη Γη.
Από τις εκβολές του στον Ατλαντικό μέχρι τις πηγές του στις Περουβιανές Άνδεις κοντά στον Ειρηνικό, ενώνει φυλές και πολιτισμούς, αλλάζει ταυτότητα και κατεύθυνση, μαγεύει και συναρπάζει.
Ζωτική αρτηρία μιας ολόκληρης ηπείρου, ο Αμαζόνιος χαρίζει τα αγαθά του στους Ινδιάνους του Περού, στους υλοτόμους της Κολομβίας και τους αγρότες της Βραζιλίας.
Είναι η μεγαλύτερη δεξαμενή ζωής στον πλανήτη, ένας ποταμός - γίγαντας με περισσότερους από 1.000 παραπόταμους. Έχει μήκος 6.570 χλμ. (δεύτερος μετά το Νείλο) και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου από άποψη υδάτινου όγκου.
Η Λεκάνη του Αμαζονίου απλώνεται σε εννέα χώρες της Νότιας Αμερικής και καλύπτει μια έκταση μεγαλύτερη των 3.000 χλμ. από Δύση προς Ανατολή και 2.000 χλμ. από Βορρά προς Νότο.
Το μεγαλύτερο τμήμα της είναι καλυμμένο από πυκνά τροπικά δάση.
Σε ολόκληρη την περιοχή του Αμαζονίου βρίσκουν καταφύγιο δεκάδες χιλιάδες είδη του ζωικού βασιλείου. Η άγρια φύση κάνει αισθητή την παρουσία της κάθε στιγμή. Εδώ η ανθρώπινη παρουσία είναι σπάνια, αλλά η ανάμνησή της πολύ δυνατή.  Σε αυτόν το μοναδικό ναό της φύσης, ένα άλλο είδος του ζωικού βασιλείου έκανε την εμφάνισή του τα τελευταία χρόνια.
Ο λευκός Homo Sapiens, το πιο καταστροφικό είδος στον πλανήτη, αφού μέσα σε μερικές δεκαετίες κατέστρεψε όλα όσα τα άλλα είδη του δάσους κατόρθωσαν να διατηρήσουν για εκατομμύρια χρόνια.
Η συνεχιζόμενη καταστροφή του τεράστιου αυτού πνεύμονα οξυγόνου από την εκτεταμένη εκμετάλλευση της ξυλείας και τη μετατροπή περιοχών σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις θέτει σε κίνδυνο την οικολογική ισορροπία του πλανήτη.

...
περισσότερα

ΤΑΝΓΚΟ: «Μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται»

Κατά το 19ο αιώνα οι μετανάστες χαμηλών, ως επί το πλείστον, τάξεων που κατέφταναν από την Ευρώπη για να αναζητήσουν την τύχη τους στην Αργεντινή, είχαν τόπο συνάντησης και κοινωνικής συναναστροφής τα σαλόνια στα μπορντέλα του Μπουένος Άιρες. Εκεί η έντονη νοσταλγία για την πατρίδα εκφραζόταν μέσα από πονεμένα τραγούδια της κάθε χώρας, μαζί με συνοδεία οργάνων όπως φλάουτο, κιθάρα, βιολί και μπαντονεόν (ένα είδος μικρού ακορντεόν που έφεραν μαζί τους οι Γερμανοί μετανάστες). Έτσι διαμορφώθηκε σιγά σιγά ένα καινούργιο είδος μουσικής, το τάνγκο, που περιελάμβανε στοιχεία ευρωπαϊκής, νοτιοαμερικάνικης και αφρικανικής μουσικής.
Περιμένοντας τη σειρά τους, διασκέδαζαν παίζοντας μουσική και χορεύοντας μεταξύ τους έναν αυτοσχέδιο χορό, συνδυασμό επιθετικότητας και ερωτικής επιθυμίας, σαν ένας αγώνας επικράτησης ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα.
Η έλλειψη γυναικών ανάγκασε τους άνδρες να χορεύουν αρχικά μεταξύ τους και με τον καιρό η γυναικεία παρουσία προσέδωσε στο τάνγκο τη γνώριμη μορφή του.
Ωστόσο, τόσο η μουσική που αναπτύχθηκε όσο και ο γεμάτος ένταση χορός περιφρονήθηκαν αρχικά, ως συνδεδεμένα με τα πορνεία της πόλης.
Όταν, όμως, ο διάσημος Ροδόλφο Βαλεντίνο υιοθέτησε τη μουσική και τον αισθησιακό αυτό χορό στις ταινίες του, έγινε μόδα τόσο στα σαλόνια της Ευρώπης όσο και στην Αμερική.
Έτσι, αποκτώντας φήμη σε όλο τον κόσμο, άρχισε να βγαίνει από τις κακόφημες συνοικίες και να ακούγεται και στα σαλόνια του Μπουένος Άιρες.
Το 1916 ο περίφημος Κάρλος Γκαρντέλ αποφάσισε να τραγουδήσει τάνγκο για πρώτη φορά δημόσια. Ο πρόδρομος της χρυσής εποχής του μουσικού αυτού είδους ανέπτυξε το tango cancion, ανάγοντάς το σε υψηλή τέχνη, ενώ το τραγούδι του «Mi Noche Triste» έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο θάνατός του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1935 στην Κολομβία προκάλεσε απέραντη θλίψη σε εκατομμύρια γυναίκες - έως και αυτοκτονίες. Κάθε χρόνο στις 11 Δεκεμβρίου (ημέρα των γενεθλίων του Γκαρντέλ) γιορτάζεται η «Ημέρα του Τάνγκο», με παραστάσεις, υπαίθριες εκδηλώσεις και χιλιάδες προσκυνητές στο μνήμα του, στο νεκροταφείο της Τσακαρίτα - το δεύτερο πιο αριστοκρατικό (!) της πόλης..

...
περισσότερα

Κονκισταδόρες (Conquistadores)

Ισπανοί εξερευνητές που συμμετείχαν στην πολιτική και στρατιωτική επιχείρηση (conquista) του 16oυ αιώνα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την κυριαρχία της χώρας τους στην Κεντρική και Νότια Αμερική, εκτός από τη Βραζιλία, η οποία κατελήφθη από την Πορτογαλία.
"Κονκισταδόρες" στα Ισπανικά σημαίνει κατακτητές. Ακόμα και σήμερα οι κρίσεις των ιστορικών σχετικά με τη δράση των κονκισταδόρ είναι αντικρουόμενες. Ορισμένοι εστιάζουν κυρίως στο θάρρος και στη γενναιότητά τους, ενώ άλλοι υπογραμμίζουν την ωμότητά τους απέναντι στους ιθαγενείς και το θρησκευτικό τους φανατισμό. Τέλος, υπάρχουν και εκείνοι που τονίζουν ιδιαίτερα τη δίψα του πλούτου που τους εμψύχωνε. Ωστόσο, είναι εκείνοι που προσέφεραν στην Ισπανία την πιο εκτεταμένη αποικιακή αυτοκρατορία. Ήταν πράγματι τολμηροί και γενναίοι, σκληροί προς τους εχθρούς, διψασμένοι για περιπέτειες, αλλά και βαθιά θρησκευόμενοι. Στην πλειονότητά τους ήταν άνθρωποι σκληροί και αμόρφωτοι, αλλά ικανοί πολεμιστές. Οι ηγέτες τους ήταν συχνά γόνοι αριστοκρατικών οικογενειών, ωστόσο ανάμεσά τους υπήρχαν και άνθρωποι ταπεινής καταγωγής, στους οποίους η ανακάλυψη του Χριστόφορου Κολόμβου αποτελούσε ισχυρό πόλο έλξης. Αυτοί ήταν και οι σπουδαιότεροι αρχηγοί της κατάκτησης. Πράγματι, μεταξύ των πρώτων που ανακάλυψαν και κατέκτησαν το Νέο Κόσμο υπάρχουν λίγα ονόματα μελών επιφανών οικογενειών, ενώ οι περισσότεροι ήταν λαϊκής καταγωγής: ο Φρανσίσκο Πισάρο (ο κατακτητής του Περού), ο Φερνάντο Κορτές (ο στρατιωτικός ηγέτης που υπέταξε το Μεξικό), ο Βάσκο Νουνιέθ ντε Μπαλμπόα (με το όνομα του οποίου είναι συνδεδεμένο το άνοιγμα του δρόμου προς τον Ειρηνικό), ο Ντιέγκο ντε Αλμάγκρο (ο οποίος συνέβαλε στην κατάκτηση του Περού), ο Πέντρο ντε Βαλντίβια (ο ιδρυτής της Χιλιανής πόλης Σαντιάγο και της Κονσεψιόν), ο Γκαρθία ντε Παρέδες (που κατέλαβε τη Βενεζουέλα), ο Μπελαλκάσαρ (κατακτητής του Ισημερινού και της Κολομβίας), οι Πέντρο ντε Αλβαράδο, Αλόνσο ντε Οχέδα, Σεμπαστιάν ντε, Φερνάντο ντε Σότο, Νικολάς ντε Eρέντια.
Οι κονκισταδόρες – οι οποίοι κατάγονταν κυρίως από την Παλαιά και Νέα Καστίλη, την Εστρεμαδούρα και την Ανδαλουσία – έδρασαν μεταξύ των ετών 1500 και 1580, περίοδος η οποία οροθετεί την Ισπανική κατάκτηση. Η τελευταία, αρχικά είχε τη μορφή μιας μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης, η οποία όμως διεξήχθη με τόσο σκληρές μεθόδους, που προκάλεσε την κατακραυγή ακόμα και των συγχρόνων τους, οι καταδικαστικές εκφράσεις των οποίων είχαν ιδιαίτερη ηθική αξία.
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο είχε και ο κερδοσκοπικός χαρακτήρας των επιχειρήσεων, οι οποίες είχαν σκοπό τον εύκολο πλουτισμό, όχι μόνο των πρωταγωνιστών της κατάκτησης, αλλά και των χρηματοδοτών τους, κράτους και ιδιωτών (ανάμεσα στους οποίους ήταν συχνά η βασιλική οικογένεια και οι ανώτεροι αξιωματούχοι του παλατιού). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη συστηματική λεηλασία όλου του πλούτου των αμερικανικών πληθυσμών, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να εργάζονται σκληρά και υπό συνθήκες δουλείας, στην υπηρεσία των κατακτητών.

Μία από τις πιο γοητευτικές χώρες της Νότιας Αμερικής, το Περού, φέρει μέχρι σήμερα τη σφραγίδα των αρχαίων Ινδιάνικων πολιτισμών και των Ισπανών κατακτητών του. Οι αρχαίες πόλεις και τα μουσεία τους με εκθέματα από όλους τους προκολομβιανούς πολιτισμούς (Τσαβίν, Μοτσίκα, Τσιμού, Ίνκας κλπ.), τα επιβλητικά βουνά, τα κατάλευκα λάμα, οι παραδοσιακές μουσικές, τα χειροτεχνήματα της περουβιάνικης λαϊκής παράδοσης, τα περίφημα υφαντά με τα γεωμετρικά σχέδια, τα πολυποίκιλτα υφάσματα, τα έντονα χρώματα και κυρίως οι γελαστοί άνθρωποι που κρατούν παραδόσεις απαράλλακτες για αιώνες, μας φέρνουν σε επαφή με τον υπέροχο, μυστηριώδη κόσμο του Περού.

...
περισσότερα

Αμαζόνιος ο πνεύμονας της Γης

Ο Αμαζόνιος υδροδοτεί το απέραντο τροπικό δάσος της Νοτιοαμερικανικής ηπείρου, μεταφέροντας συνολικά το ένα πέμπτο (1/5) του γλυκού νερού που κυκλοφορεί πάνω στη γη. Από τις εκβολές του στον Ατλαντικό μέχρι τις πηγές του στις Περουβιανές Άνδεις κοντά στον Ειρηνικό, ενώνει φυλές και πολιτισμούς, αλλάζει ταυτότητα και κατεύθυνση, μαγεύει και συναρπάζει. Ζωτική αρτηρία μιας ολόκληρης ηπείρου, ο Αμαζόνιος χαρίζει τα αγαθά του στους Ινδιάνους του Περού, στους υλοτόμους της Κολομβίας και στους αγρότες της Βραζιλίας.
Είναι η μεγαλύτερη δεξαμενή ζωής στον πλανήτη, ένας ποταμός – γίγαντας με περισσότερους από 1000 παραπόταμους.  Έχει μήκος 6.570 km (δεύτερος μετά το Νείλο) και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου από άποψη υδάτινου όγκου. Τα αμέτρητα ποτάμια που κυλούν σαν φίδια μέσα στη λεκάνη του Αμαζονίου χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τα μαύρα, τα λευκά και τα καθαρά. Και οι τρεις αυτοί όροι είναι στην ουσία ευφημισμοί, αφού τα νερό έχουν απλώς διαφορετικές αποχρώσεις του καφέ.  Παρ΄ όλα αυτά είναι ενδεικτικοί των διαφορών και κυρίως της προέλευσης των ποταμών.
Τα ποτάμια με "λευκό" νερό, όπως ο Rio Solimoes και ο Rio Madeira είναι γεμάτα από ιζήματα που προέρχονται από τη γεωλογικά νεαρή οροσειρά των Άνδεων.  Το "μαύρο νερό" του Rio Negro και άλλων ποταμών που ρέουν από το Βορρά προέρχονται από τα δάση των πεδιάδων της βορείου Αμαζονίας, τα οποία έχουν αμμώδες έδαφος. Ρέουν πιο αργά και είναι πιο ζεστά από τον Rio Solimoes.
Τα φυτά που σαπίζουν μέσα στο νερό, τους δίνουν αυτό το σκούρο χρώμα και τα κάνουν πιο όξινα, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν λιγότερα έντομα και επομένως από αυτά μεταδίδονται λιγότερες ασθένειες (ελονοσία). Οι παραλίες κατά μήκος του Rio Negro είναι αμμώδεις ενώ αυτές του Solimoes λασπώδεις. Από την άλλη πλευρά οι παραπόταμοι του Solimoes προσελκύουν περισσότερα άγρια ζώα απ΄ ότι αυτοί του Negro.
Τέλος τα ποτάμια με καθαρό νερό όπως ο Rio Taρajόs που πηγάζει από τη κεντρική Βραζιλία περνούν μέσα από παλιότερους γεωλογικούς σχηματισμούς και επομένως δεν περιέχουν ούτε ιζήματα ούτε οργανικές ύλες.
Η Λεκάνη του Αμαζονίου απλώνεται σε εννέα χώρες της Νότιας Αμερικής και καλύπτει μια έκταση μεγαλύτερη των 3.000 χιλιόμετρα από δύση προς ανατολή και 2.000 χιλιόμετρα από βορρά προς νότο. Το μεγαλύτερο τμήμα της είναι καλυμμένο από πυκνά τροπικά δάση. Σ΄ ολόκληρη την περιοχή του Αμαζονίου βρίσκουν καταφύγιο δεκάδες χιλιάδες είδη του ζωικού  βασιλείου. Η άγρια φύση κάνει αισθητή την παρουσία της κάθε στιγμή. Εδώ η ανθρώπινη παρουσία είναι σπάνια, αλλά η ανάμνησή της πολύ δυνατή.
Σ΄ αυτό το μοναδικό ναό της φύσης, ένα άλλο είδος του ζωικού βασιλείου έκανε την εμφάνισή του τα τελευταία χρόνια. Ο λευκός Homo Sapiens, το πιο καταστροφικό είδος στον πλανήτη, αφού μέσα σε μερικές δεκαετίες κατέστρεψε όλα όσα τα άλλα είδη του δάσους κατόρθωσαν να διατηρήσουν για εκατομμύρια χρόνια.
Η συνεχιζόμενη καταστροφή του τεράστιου αυτού πνεύμονα οξυγόνου από την εκτεταμένη εκμετάλλευση της ξυλείας και τη μετατροπή περιοχών σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, θέτει σε κίνδυνο την οικολογική ισορροπία του πλανήτη.

...
περισσότερα

ΣΑΝ ΑΓΚΟΥΣΤΙΝ - ΤΙΕΡΡΑΔΕΝΤΡΟ, Κολομβία

Η μικρή πόλη του Σαν Αγκουστίν, στην περιφέρεια της Ουίλα στη νότια Κολομβία, είναι ένας τουριστικός προορισμός που τραβά ολοένα και περισσότερο το ενδιαφέρον των ταξιδιωτών. Δεν είναι μόνο ο υπέροχος τοπικός καφές που μαγνητίζει τους επισκέπτες, ούτε μονάχα τα , φωτογενή τοπία των Άνδεων. Είναι κυρίως ο αρχαιολογικός χώρος του Σαν Αγκουστίν, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, που συστήνει στον άνθρωπο του 21ου αιώνα έναν πολιτισμό χαμένο εδώ και πολλούς αιώνες. Πρόκειται για τον πολιτισμό που αναπτύχθηκε στην περιοχή πριν την έλευση των Ευρωπαίων κατακτητών, που έφτασαν εδώ τον 15ο και κυρίως τον 16ο αιώνα. Τα αγάλματα και οι ανάγλυφες μορφές που βλέπουμε στο Αρχαιολογικό Πάρκο του Σαν Αγκουστίν έλκουν την καταγωγή τους από τον 1ο έως περίπου και τον 5ο μ.Χ. αιώνα, με την κατασκευή τους και τους καλλιτέχνες που τα δημιούργησαν να παραμένουν άγνωστα μέχρι και σήμερα. Τα αγάλματα περιέγραψε πρώτος στο ευρύ κοινό ένας Ισπανός φραγκισκανός μοναχός μόλις τον 18ο αιώνα.

Συγγενής με τον προκολομβιανό πολιτισμό που αναπτύχθηκε στο σημερινό Σαν Αγκουστίν είναι και ο αντίστοιχος που άνθησε στο γειτονικό Τιερραδέντρο, περίπου 100 χλμ. από το Ποπαγιάν. Η λέξη «Τιερραδέντρο» σημαίνει «Μέσα στη Γη», και αμέσως κατανοεί κανείς περί τίνος πρόκειται: εδώ λοιπόν βρέθηκαν υπόγειοι τάφοι ορισμένοι εκ των οποίων αποτελούνται από ολόκληρη εγκατάσταση. Ένας τυπικός υπόγειος τάφος του Τιερραδέντρο διαθέτει μία είσοδο, συνήθως με προσανατολισμό προς τα δυτικά, από όπου μία σπειροειδή σκάλα κατεβαίνει στην κύρια σάλα, περίπου πέντε με οκτώ μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Οι τοίχοι της σάλας είναι διακοσμημένοι με γεωμετρικά, ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα μοτίβα, σε κόκκινο χρώμα ή και ασπρόμαυρα. Περιμετρικά της κύριας αίθουσας υπάρχουν βοηθητικοί χώροι, κάποιοι από τους οποίους χρησίμευσαν επίσης ως μικρότεροι τάφοι. Φυσικά πρόκειται για ακόμα ένα μνημείο της UNESCO, που χρήζει μάλιστα ιδιαίτερης φροντίδας καθώς λόγω του μεγάλου αριθμού επισκεπτών, το μνημείο συγκαταλέγεται στα 100 περισσότερο απειλούμενα μνημεία του κόσμου.

...
περισσότερα

Εκουαδόρ ή αλλιώς Ισημερινός...

Ισημερινός: μισός καθισμένος στο βόρειο ημισφαίριο της πραγματικότητας και μισός καθισμένος στο νότιο ημισφαίριο του ονείρου…

Κίτο: Κεραυνοβόλος έρωτας
Στο Κίτο, δεν νιώθεις περίεργα λόγω υψόμετρου, αλλά έχεις συναίσθηση ότι βρίσκεσαι στα 2.800 μέτρα.
Το κίτο αποτελούσε κομμάτι της Αυτοκρατορίας των Ίνκα Ταγουαντινσούγιο («Τέσσερα Βασίλεια»). Κατά την αποικιοκρατία, το Βασιλικό Ακροατήριο του Κίτο αποτελούσε κομμάτι της Αντιβασιλείας του Περού. Συνεπώς πολλά ονόματα από το παρελθόν του Περού είναι παρόντα κι εδώ: Αταουάλπα, Πιζάρο, Σούκρε, Μπολίβαρ. Είναι σαν να ακούς μια νέα εκδοχή μιας παλιάς ιστορίας.
Θαυμάσιες παλιές αποικιακές εκκλησίες, υπέροχα μουσεία αλλά και αμέτρητες παραστάσεις δρόμου γοητεύουν τον επισκέπτη. Το πραγματικό όμως σύμβολο της πρωτεύουσας του Ισημερινού είναι το άγαλμα της Παρθένου του Panecillo, εμπνευσμένο από την Παρθένο του Κίτο. Δίνοντας σχήμα στην ομορφιά της γεμάτης χάρη φτερωτής αυτής παρθένου, σαν να χορεύει αιθέρια, μας συνεπαίρνει και μας ταξιδεύει.
Το Κίτο έχει όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά: εμπορικά κέντρα, νυχτερινή ζωή, όμορφα πάρκα, εκπληκτικό περιβάλλον και εκατοντάδες πράγματα να ανακαλύψεις που το κάνουν άξιο εξερεύνησης.
Στους φιδωτούς συχνά δρόμους του, μπορείτε να βρείτε τα πάντα: από ανθρώπους που χορεύουν αυθόρμητα, είτε βράδυ είτε πρωί, μέχρι γαμήλια τελετή να εορτάζεται χαρωπά σε δημόσια πλατεία. Αλλά πέρα από ό,τι έχει να προσφέρει αυτή η πόλη, πρέπει να ομολογήσουμε ότι αυτό που μας ελκύει περισσότερο στο Κίτο είναι ότι δεν μας κάνει να νιώθουμε ξένοι. Κι αυτό εν μέρει λόγω των ανθρώπων του, εν μέρει λόγω της αρχιτεκτονικής στο ιστορικό κέντρο και λόγω των πολιτισμικών προσφορών τoυ.

Τσιμποράσο, Καϊμποϊράσο, Κοτοπάξι, Τινγκουράουα, Κιλοτόα, αυτοί οι χιονισμένοι γίγαντες με τα ονόματά τους παρμένα από την ινδιάνικη μυθολογία καλωσορίζουν τους επισκέπτες της εκουαδοριανής κορδιλιέρας που διασχίζουν την Παναμερικάνα, τον αυτοκινητόδρομο που ενώνει το Μεξικό με την Παταγονία, με κατεύθυνση προς τη Κουένκα.
Στους πρόποδες αυτών των βουνών, σε υψόμετρο 2.500 έως και 4.000 μ., ζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια οι Ινδιάνοι Πουρουά και καλλιεργούν τις πλαγιές τους με πατάτες και καλαμπόκι, το χοντρό, ζουμερό καλαμπόκι που φυτρώνει σε αυτά τα υψόμετρα και το ψήνουν, το αλατίζουν και φτιάχνουν έναν εκλεκτό μεζέ.
Ολόκληρες βουνοπλαγιές με απότομες κλίσεις, χωρισμένες σε χωράφια, σπαρμένα φυτά που τα διαφορετικά χρώματα των λουλουδιών τους συνθέτουν ένα καταπληκτικό παζλ. Και ούτε μια πεζούλα. Πως είναι δυνατόν να μη φεύγει το χώμα σε μια τροπική χώρα, όπου βρέχει τόσο πολύ; Και όμως. Τα ηφαίστεια έχουν χαρίσει σε αυτή τη γη τη λάβα τους, ένα χώμα τόσο πυκνό και πλούσιο που δεν μπορεί να το ξεπλύνει καμιά βροχή και που, ακόμα και ξύλο να μπήξεις, κάτι θα φυτρώσει.
Η Ριομπάμπα, η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσιμποράσο, που πήρε το όνομά της από την ψηλότερη κορυφή του Εκουαδόρ στα 6.300 μ., το τρίτο ψηλότερο ηφαίστειο στον κόσμο, το οποίο, λόγω της θέσης του, σχεδόν πάνω στη νοητή γραμμή του ισημερινού, είναι το κοντινότερο σημείο της Γης στον Ήλιο. Η επαρχία Τσιμποράσο είναι μια από τις δυο επαρχίες με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ινδιάνικου πληθυσμού στη χώρα.
Στη Ριομπάμπα, μια μικρή πόλη με αρκετά αποικιακά κτίσματα και εκκλησίες και περισσότερα, νεότερα, κατεβαίνουν καθημερινά πολλοί Ινδιάνοι από τα χωριά τους για να πουλήσουν τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα τους. Η μεγαλύτερη υπαίθρια λαϊκή αγορά, από τις μεγαλύτερες του Εκουαδόρ, γίνεται γύρω από την εκκλησία Σαν Αλφόνσο. Το θέαμα είναι συναρπαστικό. Ντομάτες, μικρές και μεγάλες, μπανάνες, πράσινες, κίτρινες και κόκκινες, καρύδες, ανανάδες, μάνγκο και δεκάδες άλλα φρούτα της τροπικής γης είναι απλωμένα πάνω σε πάγκους ή σε τεράστιους σωρούς στο πεζοδρόμιο. Και όχι μόνον αυτά. Καπέλα – κάθε φυλή έχει το δικό της στολισμό για τα καπέλα της, ένα έθιμο που επέβαλαν οι κονκισταδόρες, οι Ισπανοί κατακτητές, για να μπορούν να ξεχωρίζουν τους υπηκόους τους -, παντελόνια, κιλίμια και υφαντά, τρανζιστοράκια, εξαρτήματα από διαλυμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια, ό,τι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους, ό,τι χρειάζεται κάποιος για να πορευτεί σε υψόμετρο 2.600 μ.
Και πίσω από τους πάγκους και τις στοίβες, αυτή η πανάρχαια φυλή των Άνδεων με το σκληρό πρόσωπο και τις μπλούζες, τις φούστες και τις μαντίλες τους σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Για τους ινδιάνικους πληθυσμούς της οροσειράς, οι εβδομαδιαίες υπαίθριες αγορές είναι κάτι παραπάνω από απλές εμπορικές συναλλαγές: είναι τόπος συνάντησης και κοινωνικής συναναστροφής, ο χώρος και ο χρόνος που δηλώνουν την ταυτότητά τους.

Το Τσιμποράσο – «πλεξούδες από πάγο» , στην ινδιάνικη γλώσσα Κέτσουα – είναι ένα από τα πιο επιβλητικά βουνά, σμιλεμένο πάνω σε διαδοχικά στρώματα λάβας και σύμβολο για τους πληθυσμούς της περιοχής. Σε μια από τις πλαγιές του, ο Σιμόν ντε Μπολίβαρ εμπνεύστηκε το ποίημα του «Το ντελίριό μου στο Τσιμποράσο». Στο Εθνικό Δρυμό του, από τα 4.000 μέτρα και πάνω, συναντάμε και τα βικούνια, ένα όμορφο είδος της οικογένειας των αμερικανικών καμηλοειδών.

Στο Εκουαδόρ ζουν τρία είδη αυτής της οικογένειας, τα βικούνια, τα λάμα και τα αλπάκα. Πολλά είναι εξημερωμένα και οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούν το μαλλί και το κρέας τους.

Το εκουαδοριανό «μονοπάτι των Ίνκας», δεν υπόσχεται θέα σε χιονισμένους κρατήρες, ανταμείβει όμως τους τολμηρούς με μια υπέροχη διαδρομή μέσα από ινδιάνικους οικισμούς σ’ ένα από τα πιο όμορφα ορεινά τοπία της χώρας.  Από το μονοπάτι των Ίνκας, το οποίο διέσχιζε ο βασιλιάς στη πορεία του προς το Κίτο, δεν έχουν απομείνει πολλά κομμάτια. Οι πέτρες από τις οποίες είχε κατασκευαστεί προορίζονταν για τα μαλακά πόδια των λάμα και όχι για τα άλογα και τα βόδια που χρησιμοποιούσαν οι Ισπανοί στις μετακινήσεις τους. Στη τοποθεσία Παρεδόνες, βρίσκονται και τα καλοδιατηρημένα ερείπια του ναού του Ήλιου της Ινγκαπίρκα, δεύτερου σε σημασία θρησκευτικού τόπου των Ίνκας, μετά το Μάτσου Πίτσου, στο Περού.
Η Παναμερικάνα από το Κίτο προς το Βορρά και τα σύνορα με τη Κολομβία είναι διαφορετική. Έχει πολλές στροφές και υψομετρικές διαφορές, η βλάστηση είναι διαφορετική, τα χρώματα είναι διαφορετικά, τα πράσινα λιγότερα. Η διαδρομή περνά από το Οταβάλο, την πιο τουριστική πόλη του Εκουαδόρ. Είναι μια μικρή πόλη με σωστή ρυμοτομία, καθαρούς πλακόστρωτους δρόμους και ελεγχόμενη κίνηση, με ευρωπαϊκό θα έλεγε κανείς αέρα, πολλά ιντερνέτ καφέ και τράπεζες, αποτέλεσμα μάλλον των χρημάτων που αποφέρει η τουριστική ανάπτυξη. Στη κεντρική πλατεία, την Πλάσα ντε λος Πόντσος, κάθε Σάββατο, γίνεται η μεγαλύτερη εμποροπανήγυρις της Λατινικής Αμερικής.
Τουρίστες από κάθε μεριά της αμερικανικής ηπείρου αλλά και της Ευρώπης, συρρέουν για να αγοράσουν κάτι από την πλούσια χειροτεχνική παραγωγή των Οταβαλένιων και των γύρω περιοχών: υφαντά, τσάντες και αιώρες, διακοσμητικά χαλάκια, σάλια, κουβέρτες και πουλόβερ. Οι Οταβαλένιοι είναι διάσημοι για την υφαντική τους τέχνη , ενώ τα γύρω χωριά έχουν κι αυτά τη δική τους παραγωγή – το Κοτακάτσι είναι το κέντρο της επεξεργασίας δέρματος και το Σαν Αντόνιο είναι γνωστό για τα ξυλόγλυπτά του.
Όλα αυτά μπορεί να τα βρει κανείς στην αγορά του Οταβάλο, την τεράστια πλατεία όπου χωράνε πάνω από 1.000 μικροπωλητές, μαζί με τα αντικείμενα από την ακτή της χώρας, τη ζούγκλα, αλλά και την Κολομβία και το Περού. Το Οταβάλο ήταν από την προκολομβιανή εποχή σταυροδρόμι εμπόρων και αυτή την παράδοση συνεχίζει μέχρι σήμερα. Το Οταβάλο είναι χτισμένο σ΄ ένα προνομιακό φυσικό τοπίο και προσφέρει στον επισκέπτη πολλές δυνατότητες για να περάσει ευχάριστα μερικές μέρες. Μα το πιο όμορφο στο Οταβάλο είναι για πολλούς, οι ίδιοι οι κάτοικοί του. Η γλυκύτητα του τοπίου, σε αντίθεση με την τραχύτητα και τους στιβαρούς ηφαιστειακούς όγκους της κεντρικής οροσειράς, έχει αποτυπωθεί στο πρόσωπό τους: πρόσωπα στρογγυλά, χαμογελαστά, με καλοσχηματισμένα χαρακτηριστικά και μεγάλα μάτια.
Πολλές όμορφες κοπέλες, οι περισσότερες ντυμένες με την παραδοσιακή τους ενδυμασία:  άσπρο πουκάμισο, κεντημένο με πολύχρωμα λουλούδια και δαντελένια τελειώματα, και μαύρη, μακριά φούστα. Αλλά και οι άντρες ακολουθούν πιστά τις επιταγές της παράδοσής τους:  μακριά κοτσίδα, ψάθινο καπελάκι, μαύρο παντελόνι, άσπρο πουκάμισο και σκούρο μπλε πόντσο.
Κουένκα, το μικρό χωριό του Ισημερινού που κατασκευάζει τα αυθεντικά panama hats.
Το panama hat θεωρείται η ποίηση των καπέλων, ένα μικρό διακριτικό, αλλά ξεκάθαρο σύμβολο αναμφισβήτητου κομψού στυλ για άνδρες και γυναίκες. Μια υπογράμμιση της παρουσίας του κατόχου του με τον πιο φίνο τρόπο. Είναι δε τα καπέλα με τη μεγαλύτερη επιτυχία στη μεγάλη οθόνη: από τον Σον Κόνερι και τον Άντονι Χόπκινς, μέχρι τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τον Ρόμπερτ ντε Νίρο, όλοι έχουν μια εμβληματική σκηνή, ένα καρέ γοητείας, φορώντας ένα panama hat. To 2012 η UNESCO ενέταξε τα panama hats στη λίστα με τα προστατευόμενα πολιτισμικά προϊόντα, με το επιχείρημα ότι η κατασκευή τους είναι μια τέχνη με μυστικά που περνάνε από γενιά σε γενιά.
Γουαγιακίλ, το ορμητήριο για τους σύγχρονους Δαρβίνους.
Μπορεί το μικρό ιστορικό του κέντρο να είναι απλό και λιτό αλλά για τους…τολμηρούς που θα ανέβουν τα 400 και πλέον σκαλιά που οδηγούν στο λόφο Cerro Santa Anna, η θέα από την κορυφή θα τους αποζημιώσει και με το παραπάνω!

...
περισσότερα

Ο μύθος του Ελ Ντοράντο και το Μουσείο Χρυσού της Μπογκοτά

Οι Ταϊρόνας, οι Τσίμπτσα, οι Κίμπαγια και όλοι οι λαοί που κατοικούσαν στην Κολομβία πριν φτάσουν εκεί οι κονκισταδόρες θα είχαν σήμερα ξεχαστεί αν δεν είχαν φτιάξει τόσα χρυσά κοσμήματα και αγάλματα.
Οι τότε χρυσοχόοι χρησιμοποιούσαν την τουμπάγα – ένα μείγμα χρυσού με 4-5% άργυρο που έλιωναν μαζί με χαλκό. Ανάλογα με την περιεκτικότητα, το χρώμα άλλαζε. Επίσης, για να αλλάξουν το χρώμα, έτριβαν τα κοσμήματα με χόρτα, η οξύτητα των οποίων αντιδρούσε με το χαλκό, και τα περνούσαν από τη φωτιά: καθαρίζοντας τα οξείδια έβγαινε ο καθαρός χρυσός. Για τους Ισπανούς η Κολομβία ήταν η πατρίδα του χρυσού, το Ελ Ντοράντο.
Ένας καινούργιος αρχηγός (cacique), αυτός της Γουαταβίτα, έμεινε στην ιστορία, καθώς η περιγραφή της στέψης του γέννησε τον μύθο του Ελ Ντοράντο: «Σχημάτισαν κύκλο γύρω από τη λίμνη. Τριγύρω οι ιθαγενείς φορούσαν χρυσά στολίδια, κορώνες και πολύχρωμα φτερά. Όταν άρχισε η γιορτή του εξαγνισμού, άναψαν φωτιές και ο καπνός σκοτείνιασε τον ουρανό. Ο διάδοχος τότε γδύθηκε και άλειψαν το γυμνό κορμί του με γόμα. Ύστερα άπλωσαν πάνω του χρυσόσκονη μέχρι που τον σκέπασαν από την κορυφή έως τα νύχια. Ανέβηκε έτσι πάνω στη σχεδία, όπου έμεινε ακίνητος. Στα πόδια του τοποθέτησαν έναν μεγάλο σωρό από χρυσάφι και σμαράγδια για να τα προσφέρει στον θεό του. Οι τέσσερις πιο σπουδαίοι αρχηγοί τον συνόδευαν πάνω στη σχεδία. Ήταν υπήκοοί του, γυμνοί και αυτοί, στολισμένοι με χρυσαφένια φτερά, κορώνες, βραχιόλια, σκουλαρίκια και ο καθένας μετέφερε τα δώρα του. Όταν η σχεδία απομακρύνθηκε από τη στεριά, άρχισαν να αντηχούν τρομπέτες, κέρατα και άλλα όργανα... Ο “επιχρυσωμένος” αρχηγός έριξε τα δώρα του στη λίμνη, ενώ αυτοί που τον συνόδευαν έκαναν το ίδιο. Όταν τελείωσαν, γύρισαν στη στεριά και ξανάρχισαν τα όργανα, που είχαν στο μεταξύ σιγήσει. Αυτή ήταν η τελετή υποδοχής του καινούργιου αρχηγού και ο τρόπος που έδειχναν πως τον αναγνώριζαν ως αφέντη και άρχοντά τους».
Από την άλλη βέβαια, ο μέγιστος Εδουάρδο Γκαλεάνο στο περίφημο βιβλίο του «Las venas abiertas de América Latina» υποστηρίζει πως «ο Ελ Ντοράντο δεν υπήρξε παρά ένας μύθος που επινόησαν οι ιθαγενείς ώστε να απομακρύνουν τους άπληστους κονκισταδόρες από τις εστίες τους, αναγκάζοντάς τους να αναζητούν επί ματαίω στην άγρια ζούγκλα του Αμαζονίου και του Ορινόκο».
Όπως και να ‘χει, από τους θησαυρούς αυτούς σώθηκαν ελάχιστα δείγματα, καθώς τα αριστουργήματα αυτά της τέχνης οι Ισπανοί κατακτητές τα έλιωναν και τα έκαναν πλάκες χρυσού που τις έστελναν στους βασιλείς τους.
Και αυτά τα ελάχιστα δείγματα είναι που κάνουν το Museo de Oro της Μπογκοτά το εντυπωσιακότερο Μουσείο Χρυσού στον κόσμο.

...
περισσότερα

Παναμάς: Ινδιάνοι Εμπερά, η ζωή είναι αλλιώς στους ποταμούς

Ναι, υπήρχε ζωή στην Αμερική προτού την ανακαλύψουν οι κονκισταδόρες και προτού την αφανίσουν. Ένα από τα ελάχιστα δείγματα εκείνης της ζωής, δηλαδή των Ινδιάνων, που σε πείσμα των καιρών εξακολουθεί να ζει περίπου όπως τότε, τον 18ο αιώνα, είναι η φυλή Εμπερά ή Τσοκό. Αυτή η φυλή βρέθηκε αρχικά από τους Ισπανούς στην περιφέρεια Τσοκό της Κολομβίας και δια της βίας μετακινήθηκε στην περιοχή Νταριέν που σήμερα ανήκει στον Παναμά. Η μετοίκηση δεν ήταν εύκολη ιστορία, καθώς προκλήθηκαν συγκρούσεις των Εμπερά με τους ως τότε κατοίκους της Νταριέν, τις φυλές Τούλε και Κούνα, οι οποίοι τελικά αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε άλλα εδάφη. Οι Εμπερά λοιπόν εγκαταστάθηκαν στις όχθες των ποταμών της Νταριέν, μέσα στην πυκνή ζούγκλα. Εκεί ζουν ακόμη.
Δεν σχημάτισαν χωριά και οικισμούς. Η κάθε οικογένεια, μέχρι τη δεκαετία του 1950, ζούσε στο δικό της σπίτι, πάνω σε μία όχθη, μέσα στη ζούγκλα, σε απόσταση χιλιομέτρων από τα διπλανά σπίτια. Και όλα τα σπίτια ήταν (και είναι) καλύβες από φοίνικες στηριγμένες, για λόγους ασφαλείας, πάνω σε πασσάλους ύψους έως 3 μέτρα από το έδαφος. Οι καλύβες είχαν σχήμα στρογγυλό, ήταν απλόχωρες, χωρίς τοίχους, και είχαν μία ξύλινη σκάλα η οποία τα βράδια μαζευόταν πάνω. Όλα αυτά περίπου ισχύουν και σήμερα, με τη διαφορά ότι πλέον οι περισσότεροι Εμπερά του Παναμά (υπάρχουν και πολλοί ακόμη στο Τσοκό της Κολομβίας) ζουν σε μικρές κοινότητες. Συνολικά 9 οικισμοί βρίσκονται στον Παναμά, εκ των οποίων οι 4 είναι πλήρως απομονωμένοι και δεν δέχονται επισκέπτες. Οι καλύβες σήμερα μέσα στους οικισμούς είναι λίγο πιο μικρές, διότι έχουν μικρύνει και οι οικογένειες. Κατά τα άλλα όμως η δομή και η λειτουργία τους παραμένουν ίδιες.
Οι Εμπερά παραδοσιακά ζουν από τα ποτάμια. Τρέφονται με ψάρια και φυτά της ζούγκλας. Καθοριστικό ρόλο στην κουλτούρα τους παίζουν χειροποίητα κανό. Με αυτά μετακινούνται, σε αυτά παντρεύονται και σε αυτά θάβονται για να ταξιδέψουν στη μετά θάνατον ζωή. Όσον αφορά την οργάνωση των μικρών κοινωνιών τους, αυτή βασίζεται στην απόλυτη ισότητα. Ποτέ δεν υπήρχε αρχηγός. Υπήρχε μόνο ο σαμάνος, ο οποίος γνώριζε τα βότανα και ήταν σε θέση να τα χρησιμοποιήσει για θεραπευτικούς σκοπούς αλλά και ως παραισθησιογόνα. Αυτός ο σαμάνος υπάρχει ακόμα – οι γιατροί γενικώς αποφεύγονται. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια υπάρχει και ο αρχηγός ο οποίος εκλέγεται ανά 5ετία και εκπροσωπεί τις κοινότητες των Εμπερά στην πολιτεία του Παναμά.
Άνδρες και γυναίκες είναι απολύτως ίσοι και γυμνοί από τη μέση και πάνω. Οι γυναίκες όμως υποχρεωτικά (και αυτό ισχύει ακόμη) υφίστανται ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων. Η κυβέρνηση του Παναμά αλλά και οι αρχές των Εμπερά φιλοδοξούν ο επικίνδυνος για την υγεία αυτός θεσμός να έχει εκλείψει ως το 2030. Κατά τα άλλα, άνδρες και γυναίκες παραδοσιακά βάφουν τα σώματά τους με ανεξίτηλο χρώμα (κάτι σαν τατουάζ) και καλύπτουν τα γεννητικά τους όργανα με πολύχρωμα υφάσματα. Οι γυναίκες πλέκουν καλάθια και μαγειρεύουν και οι άνδρες κυνηγούν και ψαρεύουν. Τα παιδιά πηγαίνουν στα σχολεία της κοινότητας και εφόσον το επιθυμούν σπουδάζουν στα πανεπιστήμια του Παναμά.
Γενικώς οι Εμπερά είναι καλοσυνάτοι και φιλόξενοι. Για να πας στα 5 χωριά τους τα οποία είναι επισκέψιμα, σε μεταφέρουν εκείνοι με τα κανό τους από την απέναντι όχθη των ποταμών. Στα χωριά τους μπορείς να περάσεις μία ολόκληρη μέρα. Σου δείχνουν τα σπίτια τους, τρως μαζί τους, σου εξηγούν τα βότανα, σε πηγαίνουν για ψάρεμα και σου δείχνουν τα χειροτεχνήματά τους, κεραμικά, πλεκτά κτλ. τα οποία αν θέλεις αγοράζεις. Κάπως έτσι κυλάει η ζωή μέσα στη ζούγκλα. Χωρίς φως, τρεχούμενο νερό, τηλέφωνο ή τηλεόραση και με φωτιές που ανάβονται στο χώμα για το μαγείρεμα. Η ατομική καθαριότητα καθώς και η λάτρα του σπιτιού γίνονται στα ποτάμια. Όσο για την καθομιλουμένη γλώσσα, είναι η ισπανική και η διάλεκτος τσοκό. Πολλοί από τους Εμπερά είναι χριστιανοί, λόγω των ιεραποστόλων που έφεραν τον 18ο αιώνα μαζί τους οι κονκισταδόρες.
Και κάτι τελευταίο: αυτοί οι άνθρωποι δεν θέλουν να αλλάξουν τρόπο ζωής. Αρνούνται να κατοικίσουν σε τσιμέντο και ανέσεις, αρνούνται να μετοικίσουν στις πόλεις, αρνούνται κάθε μορφή εξουσίας πέρα από αυτήν του σαμάνου και του εκλεγμένου κοινοτάρχη. Αρνούνται τα πάρε-δώσε με την κυβέρνηση του Παναμά. Αρνούνται γενικώς τις αλλαγές. Όποια αλλαγή επήλθε στην καθημερινότητά τους και στην οργάνωση της διαβίωσής τους, είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης εξέλιξης και όχι ριζοσπαστικής μεταβολής. Με δυο λόγια οι Εμπερά θέλουν να ζουν ήσυχοι. Πάνω απ΄όλα. Αυτό σου το λένε με κάθε ευκαιρία. Και το σέβεσαι.

...
περισσότερα

Η σμαραγδένια κορώνα των Άνδεων

Ο τίτλος δεν είναι μεταφορικός – η ιστορία είναι αληθινή και αφορά τη θρυλική κορώνα των Άνδεων, ένα πολύτιμο και θαυμάσιο αντικείμενο με μακρά ιστορία και πορεία. Η πορεία ξεκινάει από το Ποπαγιάν της Κολομβίας και καταλήγει στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης. Η δε ιστορία θα μπορούσε να εμπνεύσει μέχρι και μυθιστόρημα…
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Κολομβία φέρνει στο μυαλό μας καρτέλ κοκαΐνης, και όχι αδίκως. Η φτώχεια, η εξαθλίωση και το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών είναι το κομμάτι της ιστορίας που συνδέεται με την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό. Ας το αφήσουμε έξω αυτό. Η Κολομβία ως χώρα, είναι πλούσια, και υπό άλλες συνθήκες η οικονομία της θα ήταν διαφορετική. Διαθέτει κοιτάσματα πετρελαίου, πολύτιμες φυτείες εξαιρετικού καφέ, τεράστια κοιτάσματα χρυσού και σμαραγδιών. Μόνο τα σμαράγδια καλύπτουν το 70% της παγκόσμιας εξόρυξης και αγοράς. Ο πολιτισμός των Ίνκας χρησιμοποιούσε τον χρυσό και τα σμαράγδια για λατρευτικούς σκοπούς. Μία βόλτα στο Μουσείο Χρυσού της πρωτεύουσας Μπογκοτά είναι απολύτως κατατοπιστική. Οι αυτοκράτορες των Ίνκας κάλυπταν ολόκληρο το σώμα τους με χρυσό στις επίσημες θρησκευτικές τελετές. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου υπάρχει ολόκληρη χρυσή σχεδία μήκους 1 μέτρου με κατάρτι και ναύτες από χρυσό. Υπάρχουν κοσμήματα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, ακόμη και κουτάκια κοκαΐνης – το ναρκωτικό χρησιμοποιούνταν στις τελετές.
Η σμαραγδένια κορώνα των Άνδεων δεμένη με σκαλιστό χρυσό 20 καρατίων χρονολογείται τον 16ο αιώνα και κατασκευάστηκε στην Ποπαγιάν από ντόπιους τεχνίτες ως τάμα για τον Καθεδρικό της πόλης. Η αποικιακή Ποπαγιάν ιδρύθηκε από πάμπλουτους κονκισταδόρες οι οποίοι εκμεταλλεύονταν τεράστιες φυτείες ζαχαροκάλαμων στην ευρύτερη περιοχή. Εξου και είναι (ακόμη) μία κατεξοχήν αριστοκρατική πόλη. Κατάλευκη και πανέμορφη. Κάποιος λοιπόν από τους ιδιαίτερα ευκατάστατους κατοίκους της βρέθηκε να έχει το κλεμμένο σμαράγδι του τελευταίου αυτοκράτορα των Ίνκας, Αταχουάλπα. Το συγκεκριμένο είναι 45 καρατίων, το πιο μεγάλο από τα 450 που κοσμούν το διάδημα. Οι ιστορικοί λένε ότι πολλά από αυτά προέρχονται από τον ηττημένο αυτοκράτορα. Την αρπαγή έκανε το 1532 ο ισπανός κονκισταδόρ Φρανθίθκο Πιθάρο. Ενδεχομένως και πολύς από τον χρυσό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της κορώνας αρπάχτηκε από τον Αταχουάλπα. Ο Πινθάρο μετά την ήττα του αυτοκράτορα κυκλοφορούσε στους δρόμους της Ποπαγιάνπάνω σε ολόχρυσο παλανκίνο πνιγμένο στα σμαράγδια. Η δε καθαρότητα των σμαραγδιών είναι ακόμη η ανώτερη παγκοσμίως. Πήρε πολλά χρόνια στους αποίκους να ανακαλύψουν τα ορυχεία των Ίνκας, Μούσο και Τσιβόρ, που ήταν πνιγμένα μέσα στη ζούγκλα της Κολομβίας.
Τον 16ο αιώνα λοιπόν άρχισε η κατασκευή της κορώνας η οποία ολοκληρώθηκε τον 18ο αιώνα. Φιλοτεχνήθηκε σε υπερφυσικό μέγεθος και λαμπρότητα και προορισμός της ήταν να κοσμήσει το κεφάλι του αγάλματος της Παναγίας στον Καθεδρικό του Ποπαγιάν. Όπως και έγινε. Το πρώτο τμήμα της κορώνας εγκαινιάστηκε στον ναό το 1599. Η δωρεά ήταν τάμα – παράκληση στην Παναγία να σταματήσει μια φονική επιδημία ευλογιάς που απειλούσε να αφανίσει την πόλη. Έκτοτε το τάμα κοσμούσε το κεφάλι του αγάλματος κάθε χρόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα. Όλο τον υπόλοιπο καιρό, διαλυόταν σε κομμάτια και φυλασσόταν για λόγους ασφαλείας από ειδική επιτροπή προυχόντων της πόλης.
Μέχρι που φτάνουμε στο 1914, όταν ο Πάπας έδωσε άδεια στον Καθεδρικό να πουλήσει το κόσμημα για να χτίσει νοσοκομείο, γηροκομείο και ορφανοτροφείο στο Ποπαγιάν. Η αξία τότε ήταν 4,5 εκατομμύρια δολάρια. Ο ενδιαφερόμενος αγοραστής βρέθηκε αμέσως. Ήταν ο αμερικανός έμπορος διαμαντιών Γουόρεν Τζ. Πάιπερ, οποίος φυσικά δεν διέθετε το ποσό και του πήρε 20 χρόνια για να συγκροτήσει ένα συνδικάτο με άλλους συναδέλφους του και να αγοράσουν την κορώνα. Αυτό έγινε τελικά το 1936. Αμέσως μετά την αγορά, το κόσμημα εκτέθηκε σε ειδική εκδήλωση στη Νέα Υόρκη, στο πολυτελές ξενοδοχείο Waldorf-Astoria. Στη δεξίωση ο Πάιπερ οπλοφορούσε και ήταν κολλημένος δίπλα στο έκθεμα. Τότε είχε πει στους δημοσιογράφους ότι το συνδικάτο των αγοραστών σκόπευε να διαμελίσει την κορώνα και να την πουλήσει κομμάτι κομμάτι. Τελικά αυτό δεν έγινε ποτέ, διότι κρίθηκε πολύ πιο προσοδοφόρο να ταξιδεύει ως έκθεμα σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα το 1937 τη νοίκιασε η General Motors για την έκθεση των νέων μοντέλων Chevrolet στο Ντιτρόιτ. Μέσα σε μία εβδομάδα κόπηκαν 225.000 εισιτήρια. Ενσυνεχεία εκτέθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939. Τελικά το 1963 το συνδικάτο κουράστηκε με τα ταξίδια κι αποφάσισε να ρευστοποιήσει την κορώνα. Την πούλησε σε δημοπρασία του Sotheby's και επειδή η τιμή δεν έφτασε αρκετά ψηλά την αγόρασε ένα μέλος του συνδικάτου, ο οίκος διαμαντιών Asscher του Άμστερνταμ και την τοποθέτησε σε τραπεζική θυρίδα. Τελικά το 2015 μετά από αρκετές ακόμη εκθέσεις, η σμαραγδένια κορώνα των Άνδεων αγοράστηκε από το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης. Σήμερα ο δήμος του Ποπαγιάν εκκινεί διαδικασίες αίτησης για την επιστροφή της στα πάτρια εδάφη.

...
περισσότερα

Σχόλια Πελατών

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

  • Επίσκεψη στο «σημείο μηδέν», στο Εκουαδόρ, από το οποίο περνά ο Ισημερινός(γεωγραφικό πλάτος 00 0’ 0»), όπου θα φωτογραφηθούμε με το ένα πόδι στο βόρειο ημισφαίριο και με το άλλο πόδι στο νότιο!
  • Περιήγηση στην περίφημη αγορά Οταβάλο στο Εκουαδόρ.
  • Τέλειες πτήσεις για Καρθαγένη με επιστροφή από Γκουαγιακίλ.

Χάρτης Ταξιδιού Εκουαδόρ, Κολομβία - Εθνικό πάρκο Ταϊαρόνα | Χριστούγεννα 2021

Πληροφορίες για τις Χώρες Countries Info