Η 8ήμερη Σικελία και οι πολεμιστές του Ρέτζιο | 16.04.2020

Διάρκεια: 8 ΗΜΕΡΕΣ

τιμή από 829€

Περιγραφή

«Μεγάλη 8ήμερη Σικελία – με το Ρέτζιο για μία από άκρη σε άκρη επίσκεψη σε συνδυασμό με την Καλαβρία» είναι μια περιγραφή που απεικονίζει επ’ ακριβώς αυτό το πρόγραμμα. Είναι γνωστή η επιτυχία του Versus στο «ελληνικό» κομμάτι της Ιταλίας, λόγω των εμπεριστατωμένων ξεναγήσεων αλλά και λόγω των έμπειρων στην περιοχή αρχηγών μας. Αυτό, όμως, το πρόγραμμα είναι κάτι παραπάνω από μεστό και γεμάτο. Είναι ένα καλά δομημένο ταξίδι, που ξεκινά από την Κατάνια, έρχεται στο Ρέτζιο, φτάνει ως το Παλέρμο και καταλήγει ξανά στην Κατάνια.

Με επισκέψεις σε σημαντικά αξιοθέατα της Ανατολικής, Νότιας και Δυτικής Σικελίας  και στο Ρέτζιο της Καλαβρίας. Στην Ταορμίνα, στις εκπληκτικές Συρακούσες, στον μαγευτικό Ακράγαντα με τους 12 αρχαιοελληνικούς ναούς του, στην Τσεφαλού, στο Ρέτζιο με τα ελληνόφωνα χωριά και φυσικά τους διάσημους πολεμιστές του (αγάλματα) στο αρχαιολογικό μουσείο και άλλα.

Ένα άλλο πολιτιστικό ταξίδι αναψυχής στη διαφορετική Ευρώπη του Versus, χωρίς ελεύθερες ημέρες και προαιρετικές εκδρομές, που σε άλλα προγράμματα παρουσιάζονται συνήθως σαν... «ευκαιρίες».

 

1η ημέρα: Αθήνα/Θεσσαλονίκη/Λάρνακα – Παλέρμο

Συγκέντρωση στο αεροδρόμιο και πτήση για το Παλέρμο της Σικελίας. Με την άφιξή μας ξεκινά και η γνωριμία μας με την πρωτεύουσα της Σικελίας. Το Παλέρμο ή Πάνορμος στα αρχαία Ελληνικά, είναι η πρωτεύουσα της Σικελίας. Παλιά αποικία των Καρχηδονίων, κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, τους Νορμανδούς, τους Γάλλους, τους Ισπανούς και τους Άραβες και όλοι άφησαν τα σημάδια τους στην πόλη. Είναι κτισμένο σε μαγευτική τοποθεσία, στο βάθος ενός μεγάλου κόλπου της βορειοδυτικής ακτής της Σικελίας, στους πρόποδες του όρους Πελεγκρίνο. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησής μας, θα δούμε μεταξύ άλλων τον καθεδρικό ναό, τη Μαρτοράνα (πρώην ορθόδοξη εκκλησία, κτισμένη από τον Γεώργιο της Αντιοχείας) με τα ωραιότατα μωσαϊκά, όπου η Θεία Λειτουργία τελείται σύμφωνα με τη Βυζαντινή ιεροτελεστία στην αρχαία ελληνική γλώσσα. το ιστορικό κέντρο Κουάτρο Κάντι, την Όπερα, την πλατεία της Πραιτόρια κ.ά. Λίγος χρόνος ελεύθερος για γεύμα και αναχώρηση για το προάστιο του Μονρεάλε (15 χλμ.), όπου θα θαυμάσουμε τον καθεδρικό ναό της, έργο των Νορμανδών κατακτητών του 12ου αιώνα, με τα εκπληκτικά μωσαϊκά. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση.

2η ημέρα: Παλέρμο – Τσεφαλού – Παλέρμο

Μετά το πρωινό μας αναχωρούμε οδικώς για τα βόρεια παράλια του νησιού, με προορισμό την παραθαλάσσια και πανέμορφη πόλη της Τσεφαλού. Ελεύθερος χρόνος για ψώνια και περιήγηση. Επιστροφή στο Παλέρμο, υπόλοιπο ημέρας ελεύθερο Διανυκτέρευση.

 

 

3η ημέρα: Παλέρμο – Ερικία – Σεγέστη – Σελινούντας – Ακράγαντας

Πρωινή αναχώρηση από το Παλέρμο με τελικό μας προορισμό τον Ακράγαντα. Πρώτος μας σταθμός είναι η μεσαιωνική πόλη Έριτσε (Ερικία), μια πόλη γεμάτη μύθους, που αγναντεύει από ψηλά την πόλη Τράπανι με τις αλυκές της και τις Αιγάδες Νήσους. Συνεχίζουμε για τη Σεγέστη, όπου θα επισκεφθούμε τον περίφημο δωρικό ναό της πόλης με τις γιγάντιες στήλες του και την πανοραμική θέα στην κοιλάδα και συνεχίζουμε για ακόμα μια ονομαστή πόλη της Μεγάλης Ελλάδας, τον Σελινούντα, που αποτελούσε τη δυτικότερη ελληνική αποικία της Σικελίας. Φτάνοντας θα επισκεφθούμε το αρχαιολογικό πάρκο με την επιβλητική Ακρόπολη και τα ναϊκά συγκροτήματά της. Η παραλιακή διαδρομή είναι από μόνη της μαγευτική και η άφιξή μας στον Σελινούντα εξίσου εντυπωσιακή! Άφιξη στον Ακράγαντα, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση.

 

 

 

4η ημέρα: Ακράγαντας – Νότο – Συρακούσες

Στη συνέχεια,  κατευθυνόμαστε στον εκπληκτικό αρχαιολογικό χώρο του Ακράγαντα για την μεγάλη μας ξενάγηση στους αρχαίους ελληνικούς ναούς, ορισμένοι από τους οποίους βρίσκονται σε άριστη κατάσταση. Θα δούμε τους ναούς του Ηρακλή, του Διός, της Ήρας, τον τεράστιο δωρικό ναό της Ομόνοιας (ο οποίος, χάρη στη μετατροπή του σε πρωτοχριστιανικό ναό σώζεται σήμερα σχεδόν ακέραιος), τον ναό των Διόσκουρων (του Κάστορα και του Πολυδεύκη) –από τα ωραιότερα δείγματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης– κ.ά. Αφού απολαύσουμε την περιήγησή μας, θα αναχωρήσουμε για το γειτονικό χωριό Νότο. Η αρχαία ονομασία της ήταν Netum –όπως την αναφέρει ο Κικέρων– και, σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Δαίδαλος σταμάτησε εδώ όταν πετούσε πάνω από το Ιόνιο Πέλαγος, το ίδιο και ο Ηρακλής μετά τον 7ο άθλο του. Η πόλη έχει εκπληκτικά αραβικά και νορμανδικά μνημεία-μάρτυρες της διαχρονικής της ιστορίας. Η Νότο είναι γνωστή και ως η «Σικελική πόλη του Μπαρόκ», όπως π.χ. το παλιό δημαρχείο κ.α.

Καταλήγουμε στις Συρακούσες, μεταφορά και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση.

 

5η ημέρα: Συρακούσες – Κατάνια

Πρωινό και επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Συρακουσών όπου θα δούμε το αρχαίο Ελληνικό Θέατρο, το Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο και το «Αυτί του Διονύσου». Σειρά έχει το «νησάκι της Ορτυγίας», όπως αποκαλείται το παλιό ιστορικό κέντρο της πόλης που χτίστηκε από τους Αραγόνες, όπου μεταξύ άλλων θα δούμε τη διάσημη κρήνη της Αρετούσας. Κατόπιν αναχωρούμε με προορισμό μας την Κατάνια, την ιστορική αυτή πόλη, που είναι χτισμένη στους πρόποδες της Αίτνας. Ήταν αποικία που ιδρύθηκε από Χαλκιδείς από τη Νάξο της Σικελίας. Η πόλη είναι γνωστή για τον μπαρόκ ρυθμό των κτιρίων της και για τη μαύρη πέτρα που χρησιμοποιούν για την κατασκευή τους από τα ηφαιστειογενή πετρώματα της Αίτνας. Θα περπατήσουμε στην παλιά πόλη κατά μήκος της οδού Ετνέα, θα δούμε την Πλατεία Ντουόμο με τον καθεδρικό ναό και το άγαλμα του Liotru, σύμβολο της πόλης, το ρωμαϊκό αμφιθέατρο, το κτίριο της όπερας, το πανεπιστήμιο και το Ανάκτορο των Μπισκάρι. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Διανυκτέρευση.

 

 

6η ημέρα: Κατάνια – Αίτνα – Ταορμίνα – Κατάνια

Πρωινό και αναχωρούμε για τη «γνωριμία μας» με την Αίτνα – το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στην Ευρώπη, που εξακολουθεί να απειλεί με τις εκρήξεις του την περιοχή, όπου θα ανέβουμε σε υψόμετρο 1.800 μ. Εκεί θα δούμε τον κρατήρα Silvestri και θα απολαύσουμε μια πανοραμική θέα στο Ιόνιο Πέλαγος και τα γύρω νησάκια.

Συνεχίζουμε για την Ταορμίνα, το αρχαίο ελληνικό Ταυρομένιο, αποικία των Ναξίων, χτισμένη το 400 π.Χ. Άφιξη στην πόλη που οι Ιταλοί ονομάζουν «Μαργαριτάρι του Ιονίου». Λουλουδιασμένη, κομψή, κοσμοπολίτικη, με ατέλειωτα φιδωτά δρομάκια και κατοικίες παλαιών Ευρωπαίων ευγενών, τόπος καλλιτεχνών, συγγραφέων, στοχαστών και διανοουμένων, με το δραματικό σκηνικό της Αίτνας να δεσπόζει παντού, ένας τόπος με ασύγκριτες ομορφιές (η άνοδος και η κάθοδος στην Ταορμίνα μπορεί να γίνει και με το τελεφερίκ). Θα περιηγηθούμε με τα πόδια στο κέντρο της πόλης που είναι ένα αριστούργημα από παλαιά νεοκλασικά αρχοντικά και παλάτια και θα επισκεφτούμε το διάσημο αρχαίο ελληνικό της θέατρο με την υπέροχη πανοραμική θέα στο πέλαγος.

Επιστροφή στην Κατάνια. Διανυκτέρευση.

7η ημέρα: Κατάνια – Ρέτζιο (Πενταδάκτυλο)

Αναχωρούμε για το λιμάνι της Μεσίνα από όπου θα περάσουμε στην ηπειρωτική Ιταλία, με προορισμό μας το Ρέτζιο. Με την άφιξή μας θα επισκεφθούμε το τοπικό αρχαιολογικό μουσείο για να δούμε από κοντά τους διάσημους ορειχάλκινους πολεμιστές του, καθώς και τα άλλα αξιόλογα αρχαιολογικά εκθέματά του. Κατόπιν θα επισκεφθούμε το εντυπωσιακό ελληνόφωνο Πενταδάκτυλο, τον βράχο με τα… πέντε δάκτυλα και το κάστρο απ’ όπου η θέα προς το ηφαίστειο της Αίτνας είναι μαγευτική, καθώς μοιάζει να αιωρείται. Μεταφορά και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Διανυκτέρευση

 

8η ημέρα: Ρέτζιο – Κατάνια – Αθήνα/Θεσσαλονίκη/Λάρνακα

Πρωινό και επιστροφή στην Κατάνια και το αεροδρόμιο της πόλης, για να επιβιβαστούμε στην πτήση επιστροφής μας.

 

Το παραπάνω πρόγραμμα είναι ενδεικτικό. 
Το τελικό ενημερωτικό αποστέλλεται
περίπου 3-5 ημέρες
πριν από την εκάστοτε αναχώρηση.

Ένα πλούσιο 8ήμερο πρόγραμμα με διαμονή και στο Ρήγιο, καθώς και επίσκεψη στα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας. Ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμα με τμηματικές διανυκτερεύσεις για να απολαύσουμε και να εξερευνήσουμε. Έτσι δεν κάνουμε τη διαδρομή Κατάνια-Παλέρμο σε μία μέρα ξεπετώντας τις πιο σημαντικές επισκέψεις, που είναι ο Ακράγαντας και οι Συρακούσες. Επιλέγουμε μία διανυκτέρευση στον Ακράγαντα και στις Συρακούσες και επιπλέον επισκεπτόμαστε τη Σεγέστη και την Ερικία.

  • Ένα αεροπορικό πλούσιο  πρόγραμμα στη Σικελία, για τους ταξιδιώτες που θέλουν πραγματικά να γνωρίσουν ολόκληρο το νησί χωρίς να τους «βγει η ψυχή», όπως σε διάφορα οδικά προγράμματα.
  • Πτήσεις με Alitalia με εξαιρετική διαδρομή για Παλέρμο και επιστροφή από Κατάνια.
  • Διαμονή στις σημαντικότερες πόλεις της Σικελίας – Κατάνια, Συρακούσες, Ακράγαντα και Παλέρμο, καθώς και στο Ρέτζιο.
  • Διαμονή στις Συρακούσες για να απολαύσουμε την εκπληκτική Ορτυγία το βράδυ. Η Ορτυγία είναι ένα νησάκι βγαλμένο από μεσαιωνικό παραμύθι. Υπήρξε το κέντρο της αρχαίας πόλης των Συρακουσών με τις οποίες συνδέεται με γέφυρα.
  • Διαμονή στο Ρέτζιο για να επισκεφθούμε τα ελληνόφωνα χωριά και το αρχαιολογικό μουσείο με τα διάσημα μπρούντζινα αγάλματα των πολεμιστών.
  • Εμπεριστατωμένες ξεναγήσεις, βραδινές επισκέψεις φωταγωγημένων αρχαιολογικών χώρων, αλλά και χρόνο για ψώνια και άλλες ευχάριστες δραστηριότητες.
  • Διανυκτέρευση στον Ακράγαντα, και όχι ένα γρήγορο πέρασμα όπως σε άλλα προγράμματα ταξιδιωτικών γραφείων για να δούμε τους φωταγωγημένους αρχαίους ναούς το βράδυ.
  • Δείπνο στον Ακράγαντα.
  • Διαμονή σε πολύ καλά κεντρικά ξενοδοχεία 4*, εξασφαλισμένα από το Versus, μεγάλων αλυσίδων και όχι μικρά, περιφερειακά (ο φόρος περιλαμβάνεται και δεν πληρώνετε τίποτα τοπικά).
  • Διπλωματούχοι, έμπειροι τοπικοί ξεναγοί (επιπλέον του Έλληνα αρχηγού) στις σημαντικότερες πόλεις και στα αξιοθέατα που επισκεπτόμαστε.
  • Προσφέρεται δωρεάν ταξιδιωτικός οδηγός-βιβλίο στα Ελληνικά έκδοσης Versus Travel.
  • Προσοχή: οι φόροι των πόλεων των ξενοδοχείων και τα check points, καθώς και τα φιλοδωρήματα περιλαμβάνονται στην τελική τιμή και δεν πληρώνονται τοπικά, όπως συμβαίνει συνήθως.

 

Περιλαμβάνονται

  •  Αεροπορικά εισιτήρια οικονομικής θέσης με Alitalia.
  •  Ξενοδοχεία 4*.
  •  Τοπικοί φόροι στα ξενοδοχεία* (City Taxes).
  •  Πρόγευμα καθημερινά.
  •  Ημιδατροφή στον Ακράγαντα.
  •  Επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ρέτζιο.
  •  Επίσκεψη στο ελληνικό χωριό Πενταδάκτυλο του Ρέτζιο.
  •  Όλες οι μεταφορές από/προς τα αεροδρόμια του εξωτερικού, οι ξεναγήσεις και οι εκδρομές, όπως αναγράφονται αναλυτικά στο πρόγραμμα, με πολυτελή κλιματιζόμενα πούλμαν.
  •  Διπλωματούχοι τοπικοί ξεναγοί επιπλέον του Έλληνα αρχηγού, όπου χρειάζεται, για συνεχείς εμπεριστατωμένες ξεναγήσεις.
  •  Οι φόροι των πόλεων και των ξενοδοχείων καθώς και τα φιλοδωρήματα περιλαμβάνονται στην τελική τιμή και δεν πληρώνονται τοπικά.
  •  Ασφάλεια αστικής ευθύνης.
  •  Ταξιδιωτικός οδηγός- βιβλίο στα Ελληνικά

ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ & ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ (CITY TAXES) περιλαμβάνονται στο τελικό κόστος του προγράμματός μας και δεν πληρώνονται επιτόπου από τους ταξιδιώτες, όπως σε άλλα προγράμματα.

Δεν περιλαμβάνονται

  • Φόροι αεροδρομίων, επιβάρυνση καυσίμων, check points, φόροι πόλεων, φιλοδωρήματα, επιπλέον πακέτο ασφάλειας κλπ., τα οποία καταβάλλονται υποχρεωτικά στην Αθήνα. Επιπλέον πακέτο ασφάλειας (Ατυχήματος, απώλειας αποσκευών, δαπάνες επαναπατρισμού λόγω ατυχήματος ή ασθένειας, δαπάνες για έξοδα επέκτασης ταξιδιού λόγω ατυχήματος, δαπάνες για έξοδα επίσκεψης συγγενούς στο εξωτερικό, δαπάνες για επείγουσα επιστροφή στην Ελλάδα, απώλεια ταξιδιωτικών εγγράφων και έξτρα καλύψεων όπως ιατροφαρμακευτικές και νοσοκομειακές δαπάνες, ασφάλεια προκαταβολής κ.α.). Ζητήστε πληροφορίες από το τμήμα κρατήσεων για την ακριβή περιγραφή των καλύψεων, το ύψος για την κάθε μια κάλυψη, και τους όρους των καλύψεων για αποφυγή παρεξηγήσεων:  245 €
  • Είσοδοι σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.

 

Αριθμός Πτήσης

Ημερομηνία Πτήσης

Διαδρομή

(Από - Προς)

Ώρα

Αναχώρησης

Ώρα Άφιξης

AΖ 717

16.04.2020

ΑΘΗΝΑ – ΡΩΜΗ

05:55

07:00

ΑΖ 1777

16.04.2020

ΡΩΜΗ – ΠΑΛΕΡΜΟ

08:30

09:35

ΑΖ 1750

23.04.2020

ΚΑΤΑΝΙΑ – ΡΩΜΗ

19:10

20:35

ΑΖ 722

23.04.2020

ΡΩΜΗ – ΑΘΗΝΑ

21:50

00:50

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

  • ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ & ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ (CITY TAXES) περιλαμβάνονται στο τελικό κόστος του προγράμματός μας και δεν πληρώνονται επιτόπου από τους ταξιδιώτες, όπως σε άλλα προγράμματα.
  • Ο αριθμός των μονόκλινων δωματίων είναι περιορισμένος σε πολλά ξενοδοχεία. Σε περίπτωση εξάντλησής τους είναι δυνατόν να υπάρξει περαιτέρω επιβάρυνση για χρήση δίκλινου δωματίου.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Παρακαλούμε να αποστείλετε φωτοτυπία του διαβατηρίου σας στο e-mail του ταξιδιωτικού συμβούλου (πωλητή), με τον οποίο έχετε συνομιλήσει

Χωρίς την άμεση αποστολή φωτοτυπίας του διαβατηρίου δεν θα μπορεί να περιληφθεί η ασφάλεια της προκαταβολής σας στην επιπλέον ταξιδιωτική ασφάλεια που περιλαμβάνει το Versus στα προγράμματά του. Αν δεν έχετε e-mail, μπορείτε να προσκομίσετε μια φωτοτυπία του διαβατηρίου σας στα γραφεία μας.

Κράτηση γίνεται μόνο με τα πλήρη στοιχεία σας (διεύθυνση με ταχυδρομικό κώδικα, τηλέφωνα, e-mail κλπ.). Αν θέλετε να συμπεριλάβετε και άλλα άτομα στην κράτησή σας, θα πρέπει να μας γνωρίσετε και τα δικά τους πλήρη στοιχεία.

Η κράτησή σας είναι έγκυρη και η κατοχύρωση των προσφορών γίνεται μόνο με κατάθεση της προκαταβολής.

 

ΔΩΡΕΑΝ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΟΔΗΓΟΙ VERSUS
Το Versus Travel, προσπαθώντας να καλύψει το κενό της Ελληνικής αγοράς σε ταξιδιωτικούς οδηγούς στην Ελληνική γλώσσα για τις χώρες που επισκέπτεται, εγκαινιάζει την έκδοση μιας σειράς ποιοτικών ταξιδιωτικών βιβλίων – οδηγών (προϊόν της μεγάλης μας ταξιδιωτικής εμπειρίας), που προσφέρονται δωρεάν στους ταξιδιώτες της κάθε εκδρομής.

 

 

ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ

Ταξιδιωτική Ασφάλεια

Extra Παροχές Υγείας στην ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗ

• Δωρεάν 8 επισκέψεις στους εφημερεύοντες γιατρούς και εκπτώσεις σε χειρουργικές και ιατρικές πράξεις στα εξωτερικά ιατρεία της Ευρωκλινικής Αθηνών.
• Τηλεφωνική εξυπηρέτηση 24 ώρες το 24ωρο στο τηλέφωνο 1011.
• Δωρεάν ένα παιδιατρικό check up και 8 δωρεάν επισκέψεις στους εφημερεύοντες γιατρούς στην Ευρωκλινική Παίδων (αφορά σε παιδιά και εγγόνια των ταξιδιωτών μας)


ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΙΝ ΤΑΞΙΔΕΨΕΤΕ:

• Συμμετοχή στην εκδρομή σημαίνει ότι έχετε διαβάσει το παρόν πρόγραμμα, το έχετε κατανοήσει και συμφωνείτε με τα αναγραφόμενα.
• Συμμετοχή επίσης στην εκδρομή σημαίνει ότι αναντίρρητα αποδέχεστε τους Όρους Συμμετοχής που αναγράφονται στην τελευταία σελίδα της μπροσούρας μας και στο site μας στο Internet. Αν θέλετε να διαβάσετε τους Όρους Συμμετοχής, παρακαλούμε ζητήστε να σας αποσταλούν.
• Συμμετοχή δηλώνετε επικοινωνώντας με το τμήμα πωλήσεων, δίνοντας αναλυτικά τα στοιχεία που σας ζητούνται και καταθέτοντας προκαταβολή 1.000 € κατ’ άτομο εντός της χρονικής προθεσμίας που θα σας δοθεί από το τμήμα πωλήσεων.
• Η πληρωμή της προκαταβολής γίνεται είτε με χρήση μετρητών ή στην περίπτωση χρήσης πιστωτικής κάρτας με εφάπαξ χρέωση.
• 12-18 ΑΤΟΚΕΣ ΔΟΣΕΙΣ. Εφόσον επιθυμείτε, μπορείτε να αποπληρώσετε το ταξίδι σας κάνοντας χρήση πιστωτικής κάρτας και συμμετέχοντας σε πρόγραμμα άτοκων δόσεων (έως και 18). Σας συστήνουμε, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να ενημερωθείτε έγκαιρα είτε από το τμήμα πωλήσεων, είτε από το λογιστήριο για τις πιστωτικές κάρτες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα άτοκων δόσεων. 
• Το διαβατήριό σας θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 6μηνη ισχύ.
• Βεβαιωθείτε πως το διαβατήριό σας έχει κενές σελίδες, ισάριθμες με τον αριθμό των χωρών που θα επισκεφθείτε.
• Το γραφείο μας δεν φέρει καμία ευθύνη για οποιοδήποτε πρόβλημα λόγω μη ανανέωσης του διαβατηρίου σας.
• Οι ταξιδιώτες μη Ελληνικής υπηκοότητας ή οι κάτοχοι μη Ελληνικών διαβατηρίων οφείλουν να επικοινωνούν κατ’ ιδίαν με την πρεσβεία της χώρας στην οποία επιθυμούν να ταξιδέψουν, για να πληροφορηθούν τα όποια διαδικαστικά για την έκδοση βίζας, εφόσον αυτή απαιτείται. Το Versus Travel δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν πρόβλημα που ενδεχομένως παρουσιαστεί σε κάποιο αεροδρόμιο.
• Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Τουρκία, μπορείτε να ταξιδέψετε με αστυνομική ταυτότητα νέου τύπου. Διευκρινίζουμε ότι αυτό γίνεται μόνο με πολιτική ταυτότητα και όχι με υπηρεσιακή. Ενημερωθείτε σχετικά από το τμήμα πωλήσεων του γραφείου μας. 

 

Έως 12 άτοκες μηνιαίες δόσεις

* Αναχωρήσεις από Θεσσαλονίκη

Όλες οι τιμές για αναχωρήσεις από Θεσσαλονίκη περιλαμβάνουν το αεροπορικό εισιτήριο Θεσσαλονίκη - Αθήνα – Θεσσαλονίκη στο οποίο και οφείλεται η διαφορά στην τιμή. Εφόσον επιθυμείτε μπορείτε να αποφύγετέ το κόστος αυτό μεταβαίνοντας στην Αθήνα με δικά σας μέσα.

Aπαιτούνται  2 διανυκτερεύσεις στην Αθήνα.

**Αναχωρήσεις από Λάρνακα

Στις αναχωρήσεις από Λάρνακα περιλαμβάνεται το αεροπορικό εισιτήριο Λάρνακα - Αθήνα - Λάρνακα οι ώρες του οποίου και η αεροπορική εταιρεία επιβεβαιώνονται τη στιγμή της κράτησης, κατόπιν διαθεσιμότητας. Σύμφωνα με τις πτήσεις αν απαιτούνται διανυκτερεύσεις στην Αθήνα και  θέλετε να φροντίσουμε εμείς για τη διαμονή σας στην Αθήνα δείτε τις προνομιακές τιμές του “Stopover Athens" από 50 € το άτομο με μεταφορές.

 

Ελβετία, ο πλούτος της Ευρώπης

Όταν ακούμε Ελβετία σκεφτόμαστε ρολόγια, σοκολάτες, χιονοδρομικά θέρετρα, λίμνες, Άλπεις, Έβερεστ και ιλιγγιώδεις τραπεζικούς λογαριασμούς. Πάνω κάτω αυτά συνθέτουν την κεντρική αυτή χώρα της Ευρώπης, που δεν την άγγιξαν ούτε οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι… αυτό για οικονομικούς λόγους βεβαίως. Πρωτεύουσά της είναι η Βέρνη και μεγαλύτερη πόλη της η Ζυρίχη. Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα είναι η Βασιλεία, η Γενεύη, η Λωζάνη και το Βίντερτουρ. Κυριότερες λίμνες της είναι οι: Μποντενζέε ή Λίμνη Κωνσταντίας που συνορεύει με τη Γερμανία, Λεμάν ή λίμνη Γενεύης και Λωζάνης, Νεσατέλ στην πόλη Νεσατέλ, Ματζόρε στη βόρεια όχθη βρίσκεται το Λοκάρνο, Λουκέρνης στις όχθες της βρίσκεται η Λουκέρνη, Ζυρίχης στη βόρεια όχθη βρίσκεται η Ζυρίχη, Λουγκάνο στα σύνορα με την Ιταλία. Γνωστότερα χιονοδρομικά κέντρα της είναι ο Σεν Μόριτζ, το Νταβός, το Κουρ και η Αρόζα. Επίσης από τις Ελβετικές Άλπεις πηγάζουν τα μεγαλύτερα ποτάμια της Ευρώπης: ο Ρήνος κι ο Δούναβης και ο Ροδανός.Όμως η Ελβετία, πέρα από ιδιαίτερη μορφολογία εδάφους (είναι ολόκληρη βουνά και οροπέδιο), οικονομική ανάπτυξη και βιομηχανία, έχει να επιδείξει και πολιτισμό. Από τον 17ο αιώνα έγινε σπουδαίο πνευματικό κέντρο παρότι η έλλειψη εθνικής γλώσσας ταύτισε την ελβετική φιλολογία και σκέψη με τη γερμανική και τη γαλλική. Η Ελβετία είναι η πατρίδα του φιλόσοφου και κοινωνιολόγου Ζαν Ζακ Ρουσσώ, του οικονομολόγου και κοινωνιολόγου Παρέτο, του ποιητή Βριντέλ. Από τους νεότερους ξεχωρίζουν οι γερμανόφωνοι θεατρικοί συγγραφείς Μαξ Φρις και Φρίντριχ Ντύρενματ και οι γαλλόφωνοι πεζογράφοι Κάρολος Ραμύζ, Έρμαν Έσσε και Καρλ Σπίτελερ – οι δύο τελευταίοι είναι νομπελίστες. Τέλος η ευρωπαϊκή παιδαγωγική σήμερα οφείλει σήμερα τις βάσεις της στον ρομαντικό ελβετό Γιόχαν Χάινριχ Πεσταλότσι. Επίσης, ο διασημότερος αρχιτέκτονας του 20ου αιώνα, ο πρωτοπόρος του μοντερνισμού Λε Κορμπυζιέ είναι Ελβετός. Όπως και στον χώρο των εικαστικών ο μεγάλος μοντερνιστής ζωγράφος Πάουλ Κλέε και ο εξίσου σημαντικός γλύπτης Αλμπέρτο Τζιακομέτι. Όμως η Ελβετία έχει να επιδείξει και ποπ κουλτούρα… Ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision, έγινε το 1956 στο Λουγκάνο.

...
περισσότερα

Νυρεμβέργη

Η Νυρεμβέργη (Nürnberg) είναι πόλη της Βαυαρίας και  βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Πέγκνιτς (Pegnitz) και σε απόσταση περίπου 140 χιλιομέτρων, προς τα βόρεια, από το Μόναχο. Ο πληθυσμός της είναι 500.132 κάτοικοι.
Από το 1050  έως το 1571 η πόλη γνώρισε περίοδο ακμής και επεκτάθηκε εντυπωσιακά. Λόγω της θέσης της πάνω σε βασικές εμπορικές οδούς έγινε σημαντικό οικονομικό και πολιτικό κέντρο. Αναφέρεται συχνά ως "ανεπίσημη πρωτεύουσα" της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, επειδή τα επονομαζόμενα Reichstage (αυτοκρατορικά συμβούλια) και τα δικαστήρια συνεδρίαζαν στο κάστρο της Νυρεμβέργης. Το 1219 η Νυρεμβέργη απέκτησε τον τίτλο της αυτοκρατορικής ελεύθερης πόλης από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο τον Β'. Μέχρι το 1427 η πόλη διοικήθηκε από Βουργγράβους μέχρι που ο τελευταίος, ο Φρειδερίκος ΣΤ' φον Χοεντσολερ, πρώτος πρίγκιψ-εκλέκτωρ του Βρανδεμβούργου, πώλησε τα δικαιώματά του στο συμβούλιο της πόλης, το οποίο την κυβέρνησε μέχρι το 1806 οπότε ενσωματώθηκε στην Βαυαρία. Η Νυρεμβέργη έγινε γρήγορα, μαζί το Αουγκσμπουργκ ένα από τα δύο μεγάλα εμπορικά κέντρα της διαδρομής από την Ιταλία,  στη βόρεια Ευρώπη. Το πολιτιστικό άνθισμα της Νυρεμβέργης κατά το 15ο και το 16ο αιώνα την έκανε το κέντρο της Γερμανικής Αναγέννησης. Το 1525 έφτασε στην πόλη η Μεταρρύθμιση και το 1532 υπογράφηκε η θρησκευτική ειρήνη της Νυρεμβέργης, από την οποία οι Λουθηρανοί αποκόμισαν σημαντικές παραχωρήσεις, Η Νυρεμβέργη έγινε όμως πασίγνωστη στην σύγχρονη ιστορία αφότου ανέλαβε την εξουσία ο Αδέλφος Χίτλερ και η Νυρεμβέργη έγινε το επίσημο κέντρο των Ναζί   οι οποίοι οργάνωναν στην πόλη τα ετήσια συνέδρια του Κόμματος από το 1933 μέχρι το 1938. Οι Ναζί επέλεξαν την πόλη ως συνεδριακό κέντρο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, NSDAP. Ένας μεγάλος αριθμός κτιριακών εγκαταστάσεων κατασκευάστηκε ειδικά για αυτές τις συνελεύσεις, μερικά από τα οποία παρέμειναν ημιτελή. Οι πανηγυρικού χαρακτήρα συνεδριάσεις των Ναζί απαθανατίστηκαν κινηματογραφικά από τη σκηνοθέτιδα Λένι Ρίφενσταλ (Leni Riefenstahl). Σήμερα μπορούμε να δούμε στην πόλη πολλά παραδείγματα της ναζιστικής αρχιτεκτονικής. Η πόλη ήταν η πατρίδα του σημαντικού ναζιστικού στελέχους Γιούλιους Στράιχερ (Julius Streicher) και έγινε κέντρο της αντισημιτικής προπαγάνδας. Οι βιομηχανικές περιοχές της πόλης βομβαρδίστηκαν σφοδρά κατά τις συμμαχικές αεροπορικές επιδρομές των ετών 1943/1944. Πύργοι του Sankt Sebald και το κάστρο όπως φαίνεται από το Sankt Lorenz.  Στις 2 Ιανουαρίου 1945 το μεσαιωνικό κέντρο της πόλης βομβαρδίστηκε συστηματικά από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς και καταστράφηκε μεγάλο μέρος του. Η πόλη οικοδομήθηκε εκ νέου μετά από τον πόλεμο και αποκαταστάθηκε σε ορισμένο βαθμό η προπολεμική εμφάνισή της και ορισμένα από τα μεσαιωνικά κτήρια της. Μεταξύ του 1945 και του 1949 οδηγήθηκαν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα ανώτατα στελέχη των Ναζί που συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, και στο Ολοκαύτωμα, στη δίκη που έγινε γνωστή ως Δίκη της Νυρεμβέργης. Η πόλη επιλέχτηκε συμβολικά για την διεξαγωγή της δίκης αλλά και επειδή το Δικαστικό της μέγαρο είχε υποστεί μικρές μόνον καταστροφές.

...
περισσότερα

Η μαγεία της Νότιας Ιταλίας

Ρομάντσο και πολυτέλεια, όργιο βλάστησης και μαγικές ακτές σμίγουν απαράμιλλα σ’ αυτήν την εκδρομή! Στεκόμαστε ευλαβικά στην Πομπηία, περνώντας από συγκλονιστικούς αρχαιολογικούς χώρους που σημάδεψαν ολάκερη τη γνωστική έρευνα της ανθρωπότητας με τον μνημειακό τους πλούτο και την καλλιτεχνική τους ακτινοβολία. Από τα επιτεύγματα Ρωμαίων, Ελλήνων και Ετρούσκων ξεχυνόμαστε προς το ηφαίστειο του Βεζούβιου. Βίλες γραφικές, σοκάκια αποπλανητικά, κάστρα περήφανα, κήποι λουλουδιασμένοι.
Πού να πρωτοεστιάσει κανείς σε τούτο το κοκτέιλ των λαμπρών περιηγήσεων; Στο μπρίο, το σκέρτσο και τα τραγούδια της βασίλισσας της Καμπανίας, της Νάπολης; Στον κοσμοπολιτισμό, τον φλοίσβο και την αισθησιακότητα της νησιωτικής ρέμβης που διακρίνουν τις κρουαζιέρες προς Κάπρι (Ίσκια); Στην απαλότητα της ευδαιμονίας που αναδύεται στα θέρετρα Αμάλφι, Σορέντο και Ποζιτάνο; Στο ταξίδι πίσω στον χρόνο που πετυχαίνουμε με την επίσκεψή μας στη Ματέρα; Στο ταξίδι στο παραμύθι «η χιονάτη και επτά νάνοι» που ζούμε στο Αλμπερομπέλο ή το ταξίδι στην μεγάλη Ελλάδα που βιώνουμε στο Λέτσε και στα ελληνόφωνα χωριά και τα γκρεκάνικα της Γκρέσια Σαλεντίνα.
Αδημονούμε να μάθουμε τη δική σας απάντηση…

...
περισσότερα

H Μάλτα του Versus και το νησί Γκόζο

Μάλτα, μια πολύχρωμη ιστορία
Το νησί της Μάλτας, ανήκει στη Δημοκρατία της Μάλτας, η οποία εκτείνεται στα νότια της Σικελίας και περιλαμβάνει συνολικά 7 νησιά. Από αυτά, τα τρία μεγαλύτερα μόνο κατοικούνται (Μάλτα, Γκότσο, Κομίνο).
Μάλτα λοιπόν. Σε αυτό το νησί, που είναι και το μεγαλύτερο απ΄όλα βρίσκεται η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας, η Βαλέτα. Η Βαλέτα χτίστηκε εξ ολοκλήρου από τους Ιωαννίτες Ιππότες τον 16ο και 17ο αιώνα και όπως λεγόταν, «δημιουργήθηκε από αριστοκράτες για αριστοκράτες».  Πράγματι… Η Μάλτα μοιάζει με καρτ ποστάλ. Μεσαιωνικά κάστρα, μπαρόκ κτήρια, μικρά οθωμανικά δρομάκια, λιμανάκια με ξύλινες χρωματιστές ψαρόβαρκες… Τι μπορεί να κάνει κανείς μέσα σε αυτό το ονειρικό σκηνικό; Να ζήσει έντονα την περιπέτεια και την ιστορία. Βόλτες στις γραφικές αστικές γειτονιές με τα εντυπωσιακά αρχοντικά ή στα παραδοσιακά ψαροχώρια με τα καταγάλανα λιμανάκια. Επίσκεψη στη μεσαιωνική Μεδίνα («Πόλη της Σιωπής») και στους δύο επιπέδων πανέμορφους κήπους Μπαράκα. Στο υψηλότερο επίπεδο, βρίσκονται τα κανόνια που εκπυρσοκροτούν σε χαιρετισμό των πλοίων -  μία από τις πιο χαρακτηριστικές ατραξιόν του νησιού. Βαρκάδα μέχρι το νησί Κομίνο για βουτιά στην περίφημη Γαλάζια Λίμνη (Blue Lagoon) και για εξερεύνηση στο ονειρικό Γαλάζιο Σπήλαιο (Blue Grotto).
Τέλος, και πολύ σημαντικό: γνωριμία με την πολυεθνική και πολύ-ιστορική μαλτέζικη κουζίνα (ένα μείγμα μεσογειακών, αραβικών, ιταλικών, ισπανικών και γαλλικών γεύσεων και αρωμάτων). Αλλά και νυχτερινή διασκέδαση – η ζωή τις βραδινές ώρες ανάβει στην περιοχή του Αγίου Ιουλιανού στη Βαλέτα.

...
περισσότερα

Μπρυζ, από τον μεσαίωνα στο σήμερα

Είναι μια πόλη παραμυθένια. Τόσο παραμυθένια που χλευάστηκε στην απολαυστική κινηματογραφική κωμωδία «Στην Μπρυζ» (2008) με πρωταγωνιστή τον Κόλιν Φάρελ. Όμως και πάλι, ενώ γελούσες στην ταινία με τη μεσαιωνική γραφικότητά της, δεν μπορούσες να μην τη θαυμάσεις. Αυτό είναι η Μπρυζ – μια ζωγραφιά άλλης εποχής που σε συνεπαίρνει στο σήμερα.
Η μείζων μεσαιωνική αρχιτεκτονική της πόλης, λοιπόν, παραμένει ανέπαφη. Το ιστορικό της κέντρο της τελικά αναγορεύτηκε σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2000. Οπότε σε κάθε βόλτα μας εκεί, στους δρόμους, στα κανάλια και στα στενά της ερχόμαστε σε επαφή με πανέμορφα κτήρια που μοιάζουν με έργα τέχνης. Ένα από αυτά είναι ο Ναός «Της Παναγίας Μας» με το περίφημο κωδωνοστάσιο που φτάνει τα 122,3 μέτρα − ένα από τα ψηλότερα κτίσματα από τούβλα στον κόσμο. Στο χοροστάσιο του ναού υπάρχει η «Παναγία Βρεφοκρατούσα», του Μικελάντζελο. Θεωρείται ότι είναι το μοναδικό γλυπτό του μεγάλου καλλιτέχνη της Αναγέννησης που τοποθετήθηκε εκτός Ιταλίας όσο εκείνος ήταν εν ζωή.
Γενικώς το πιο διάσημο αξιοθέατο της Μπρυζ είναι το καμπαναριό του 13ου αιώνα, που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Αυτό αρχικά υπήρξε θησαυροφυλάκιο και στη συνέχεια παρατηρητήριο. Περιλαμβάνει 48 καμπάνες τις οποίες λειτουργεί ειδικός χειριστής που εργάζεται σε μόνιμη βάση. Αυτός σε τακτά χρονικά διαστήματα δίνει κοντσέρτα καμπανοκρουσιών που ακούγονται σε όλη την πόλη! Επίσης, όποιος θέλει μπορεί να ανεβεί τα 366 σκαλοπάτια του καμπαναριού και να απολαύσει τη θέα από τα 83 μέτρα.

Άλλη ατραξιόν της Μπρυζ είναι η ρωμαιοκαθολική βασιλική του Ιερού Αίματος που χτίστηκε τον 12 αιώνα.Στεγάζει το λείψανο του Ιερού Αίματος που σύμφωνα με ισχυρισμούς ανήκει στον Ιωσήφ της Αριμαθαίας. Ποιος είναι όμως ο Ιωσήφ της Αριμαθαίας; Υπήρξε μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου της Ιερουσαλήμ, εύπορος και μυστικός μαθητής του Ιησού, που φέρεται να αντιτάχθηκε στη καταδίκη Του και σύμφωνα με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (27:57-60), μετά τον θάνατο του Ιησού ζήτησε από τον Πόντιο Πιλάτο την άδεια να αποκαθηλώσει το νεκρό σώμα από τον Σταυρό, προκειμένου να το προετοιμάσει για τον ενταφιασμό στον παραχωρούμενο, από τον ίδιο τον Ιωσήφ, λαξευτό τάφο, πιθανώς οικογενειακό. Το λείψανο του Ιερού Αίματος βρίσκεται στο ανώτερο παρεκκλήσι και ήρθε στην πό λη μετά τη Δεύτερη Σταυροφορία από τον Κόμη της Φλάνδρας Τιερί της Αλσατίας (1099- 1168). Κάθε χρόνο οργανώνεται περιφορά του στους δρόμους της πόλης. Την περιφορά ακολουθούν περισσότεροι από 1.600 κατοίκους πολλοί από αυτούς ντυμένοι με κοστούμια εποχής ως ιππότες ή σταυροφόροι.

...
περισσότερα

Περούζ, ένα κινηματογραφικό χωριό

Βρίσκεται περίπου μισή ώρα απόσταση οδικώς από τη Λυών, χτισμένο τον μεσαίωνα πάνω σε λόφο με θέα τον ποταμό Εν, και είναι διατηρημένο τέλεια. Δεν υπάρχει κανένα τουριστικό κατάστημα εκεί, ο χαρακτήρας του παραμένει ατόφιος και οι κάτοικοί του, παρότι φιλόξενοι, ζουν τη ζωή τους χωρίς να περιμένουν τους τουρίστες. Ωστόσο, και μάλλον γι αυτό, αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό.
Οι κάτοικοι ήταν ανέκαθεν τεχνίτες, αγρότες και υφαντές, οι οποίοι μάλλον έφτασαν εκεί από την Περούτζια της Ιταλίας – εξ ου και η ονομασία Περούζ. Το 1167 περιβλήθηκε από τείχη και το 1601 προσαρτήθηκε στη Γαλλία από τον Λουδοβίκο 14ο. Λόγω της τοποθεσίας του, στον δρόμο που ενώνει τη Λυών με τη Γενεύη, υπήρξε για αιώνες σημαντικός εμπορικός σταθμός. Τον 19ο αιώνα, με την επέκταση του σιδηρόδρομου έχασε την εμπορική δύναμή του και ερήμωσε, αλλά από το 1911 άρχισε η αναστήλωσή του και ξαναγέμισε κατοίκους. Το 1912, απέκτησε και το πιάτο-ορόσημό του, τη Γαλέτα της Περούζ, που το τοποθέτησε στον γαστρονομικό χάρτη. Πρόκειται για μία γλυκιά, λεπτή και τραγανή ζύμη με βούτυρο, καψαλισμένη ζάχαρη και άρωμα λεμονιού που είναι διάσημη σε όλη τη Γαλλία.
Στην Περούζ, λόγω της γραφικότητας και της γνησιότητας του σκηνικού, έχουν γυριστεί πολλές ταινίες εποχής. Πιο γνωστές στο ελληνικό κοινό είναι «Οι τρεις σωματοφύλακες» (1961) και «Η νύφη του Φράνκεστάϊν» (1985) με πρωταγωνιστή τον Στινγκ. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα «Φράνκεσταϊν» της Μαίρη Σέλεϊ.  

...
περισσότερα

Τορίνο, η πρωτεύουσα των μύθων

«Η πιο περίεργη, η πιο αινιγματική, η πιο ανησυχητική πόλη, όχι μονάχα στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο», έχει πει για το Τορίνο ο ιταλός ζωγράφος, που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα, Τζιόρτζιο ντε Κίρικο. Γιατί; Και τι ξέρουμε για την πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας;
Είναι μια βιομηχανική πόλη, έδρα της Fiat και του καφέ Lavazza… Πρωτεύουσα του Πεδεμόντιου και της ομώνυμης επαρχίας. Είναι κτισμένη σε πεδιάδα στους πρόποδες των Άλπεων και βρίσκεται 138 χλμ. δυτικά από το Μιλάνο. Ένα μεγάλο μέρος του βρέχεται κυρίως από τον ποταμό Πάδο, πέρα από τον οποίο βρίσκονται οι λόφοι με τα ακριβά προάστια. Τα τμήματα της πόλης εκατέρωθεν του ποταμού, συνδέονται μεταξύ τους με μεγάλες, πέτρινες γέφυρες. Αυτά είναι τα γενικά…
Πάμε στα πιο ειδικά τώρα. Το Τορίνο ιδρύθηκε επισήμως το 29 μ.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα με το όνομα Αυγούστα Ιουλία Ταουρινόρουμ. Τον 16ο αιώνα, κατελήφθη από τον Δούκας της Σαβοΐας και τον 17ο αιώνα έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σικελίας και της Σαρδηνίας. Το 19ο αιώνα η πόλη αποτελούσε το πνευματικό και πολιτικό κέντρο του κινήματος για την απελευθέρωση από τις ξένες δυνάμεις (Γαλλία, Αυστρία κτλ.) και την ενοποίηση της χώρας. Από το 1860 μέχρι το 1864 υπήρξε πρωτεύουσα του ενοποιημένου βασιλείου της Ιταλίας. Για τον λόγο αυτό, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στην αρχιτεκτονική της (μπαρόκ και αρ νουβό), τη ρυμοτομία, τη διακόσμησή της με αδριάντες και προτομές, πάρκα, ναούς, παλάτια κτλ.
Στο Τορίνο υπάρχει ένα σημαντικό Αναγεννησιακό Μουσείο αλλά εκεί βρίσκεται και το σημαντικότερο και μεγαλύτερο αιγυπτιακό μουσείο μετά από αυτό του Καΐρου, με περισσότερα από 30.000 ευρήματα. Παράδοξο;Όχι… Τα ευρήματα «αρπάχτηκαν» από ιταλούς αρχαιολόγους που έκαναν ανασκαφές στην Αίγυπτο…  Κατά τα άλλα το σύμβολο της πόλης είναι ο πύργος Μόλε Αντονελιάνα ύψους 167,5 μέτρων. Χτίστηκε τον 19ο αιώνα και αρχικά προοριζόταν για Συναγωγή. Σήμερα στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Κινηματογράφου. Όσον αφορά τον αθλητισμό, το Τορίνο είναι η πατρίδα της Γιουβέντους και της Τορίνο και έχει δύο μεγάλα γήπεδα. Εκεί έγιναν και οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2006. Αλλά η πόλη έχει και ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα, στις κεντρικές πλατείες στήνεται το περίφημο Γκραν Μπαλόν, μια τεράστια υπαίθρια αγορά. Έπιπλα αντίκες, παλιά παιχνίδια, vintage ρούχα και αξεσουάρ, μεταχειρισμένα βιβλία, δίσκοι βινυλίου, πορσελάνες, κρύσταλλα, κεραμικά, χειροτεχνήματα, παλιά γραμματόσημα και καρτ ποστάλ, όλα μπορείτε να τα βρείτε εκεί. Επίσης, αναφορικά στην αρχιτεκτονική, πέρα από τις πολλές τεράστιες πλατείες, οι στοές είναι τυπικό χαρακτηριστικό και τις συναντά κανείς παντού – στο Τορίνο δεν σε νοιάζει αν θα βρέξει.
Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι τα καφέ. Ορόσημα θεωρούνται το Caffé San Carlo, ένα μικρό χρυσοποίκιλτο παλάτι του 1822, όπου σύχναζαν η βασιλική οικογένεια και ο Αλέξανδρος Δουμάς. Το Caffé Fiorio άνοιξε το 1870 και το προτιμούσαν οι διανοούμενοι, ανάμεσά τους και ο Νίτσε.  To Caffé Mulassano από το 1907 ήταν αγαπητό σε βασιλιάδες και καλλιτέχνες. Το Caffé al Bicerin, από το 1763, δημιούργησε το περίφημο «bicerin»: εσπρέσο με χειροποίητη σοκολάτα και κρέμα, σερβιρισμένο σε γυάλινο ποτηράκι. Τον 18ο αιώνα το Τορίνο ήταν και η πρωτεύουσα του βερμούτ, δηλαδή ήταν γεμάτο με τοπικά αποστακτήρια. Σήμερα, στα μπαρ σερβίρουν το διάσημο απεριτίφ και το συνοδεύουν με χίλια μύρια μεζεδάκια. Τοπικό διάσημο κρασί είναι το Βarolo. Τέλος το Τορίνο είναι η πατρίδα τηςnutella, του ferrero και του gianduiotto. Αλλά και το βασίλειο του προσούτο…
Όσο για τους αστικούς μύθους και τα μυστήρια, υπάρχουν πολλά. Οι φοιτητές αποφεύγουν να περάσουν από τον Πύργο Αντονελλιάνα διότι λένε πως όποιος περνάει από κει δεν παίρνει πτυχίο. Ο Νοστράδαμος με τις καταστροφικές Προφητείες του κάποτε πάτησε το πόδι του στην πόλη. Η Ιερά Σινδόνη φυλάσσεται στον Καθεδρικό της πόλης. Στην εκκλησία Σουπέργκα έπεσε το 1949 το αεροπλάνο που μετέφερε την ομάδα Τορίνο και σκοτώθηκαν όλοι οι επιβάτες. Στους λόφους (όπου βρίσκονται τα ακριβά προάστια) έχουν σημειωθεί εξαφανίσεις προσώπων, οι οποίες συνδέονται με τελετές μαύρης μαγείας. Τέλος υπάρχουν φήμες ότι στον μεσαιωνικό πύργο που βρίσκεται στο κέντρο της Πιάτσα Καστέλλο υπάρχει ένα πηγάδι το οποίο οδηγεί στο κέντρο της Γης. Πάντως η φράση του ντε Κίρικο που αναφέραμε στην αρχή, οφείλεται μάλλον στη βαριά ομίχλη, που πλακώνει μερικές φορές το Τορίνο και το κάνει να μοιάζει με πόλη-φάντασμα.
 

...
περισσότερα

Μιλάνο, η πρωτεύουσα τη ιταλικής μόδας

Θεωρείται μητρόπολη της μόδας και συναγωνίζεται το Παρίσι. Δικαίως! Εκεί έχουν τα ατελιέ τους όλοι οι μεγάλοι Ιταλοί σχεδιαστές. Εκεί έχουν τα εργαστήριά τους οι κορυφαίοι τεχνίτες αξεσουάρ στο κόσμο. Στους δρόμους, στις πλατείες, στα καφέ, στα εστιατόρια, στα μουσεία, η αύρα της μόδας επισκιάζει τα πάντα. Οι Μιλανέζες θεωρούνται οι πιο κομψές γυναίκες στον κόσμο. Αλλά και οι Μιλανέζοι δεν πάνε πίσω.
Ποια είναι όμως η ιστορία του Μιλάνου; Κατ’ αρχάς ιδρύθηκε το 400 π.Χ. από τους Γαλάτες και το 196 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Αποτελεί ήδη από το 1870, το βιομηχανικό και οικονομικό κέντρο της Ιταλίας. Η πόλη φιλοξένησε την Παγκόσμια Έκθεση το 1906, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 1934 και το 1990, το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 1980. Το Μιλάνο θεωρείται επίσης ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα πολιτισμού στον κόσμο. Αφενός λόγω της διάσημης όπερας Σκάλα του Μιλάνου και αφετέρου λόγω της Βιβλιοθήκης και της Πινακοθήκης Αμπροζιάνα όπου φυλάσσονται μεταξύ άλλων τα σχέδια και τα σημειωματάρια του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Η καρδιά της πόλης πάντως χτυπάει για όλους στην Πλατεία Ντουόμο όπου βρίσκεται ο καθεδρικός ναός της, γοτθικού ρυθμού, που άρχισε να χτίζεται το 1386 και ολοκληρώθηκε τον 19ο αιώνα. Πέντε αιώνες δηλαδή! Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος γοτθικός ναός στον κόσμο, με πρώτο τον καθεδρικό της Σεβίλλης. Εξίσου σημαντικός ναός με τον Ντουόμο, είναι η Σάντα Μαρία ντέλλε Γκράτσιε. Ο λόγος είναι πως εκεί βρίσκεται σε τοιχογραφία ο περίφημος «Μυστικός Δείπνος» του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Μεγάλο πέρασμα στο Μιλάνο αποτελεί και το εμπορικό κέντρο Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄, που κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα και βρίσκεται χωροταξικά ανάμεσα στη Σκάλα και στο Ντουόμο. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα δύο τετραώροφων στοών που σχηματίζουν σταυρό και ενώνονται σε έναν μεγάλο γυάλινο θόλο. Η οροφή της Γκαλερίας αναγνωρίζεται ως σημείο αναφοράς για την αρχιτεκτονική σιδήρου και γυαλιού του 19ου αιώνα και η κατασκευή της από ήταν αποτέλεσμα διεθνούς συνεργασίας. Το μωσαϊκό στο πάτωμα των στοών αναπαριστά το στέμμα του οίκου της Σαβοΐας και τα οικόσημα των ιταλικών επαρχιών. Η είσοδος από την πλατεία Ντουόμο γίνεται μέσω θριαμβικής αψίδας. Μιλάμε για μεγαλειώδες έργο! Λέγεται όμως ότι ο αρχιτέκτονας της Γκαλερίας, Τζουζέπε Μενγκόνι, λίγο πριν την αποπεράτωσή του έπεσε από μία σκαλωσιά και σκοτώθηκε κι έτσι δεν το είδε ποτέ ολοκληρωμένο. Μέσα στην Γκαλερία στεγάζονται πολλοί οίκοι μόδας αλλά και διάσημα καφέ και εστιατόρια. Όπως είναι το Biffi Caffè (το οποίο ιδρύθηκε το 1867 από τον Πάολο Μπίφι, ζαχαροπλάστη του βασιλιά), το Savini και το αρ νουβώ Camparino in Galleria.

...
περισσότερα

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα στη Βερόνα

Η Βερόνα είναι πόλη της βόρειας Ιταλίας και έδρα της περιφέρειας του Βένετο. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αδίγη. Αποτελεί βασικό τουριστικό προορισμό στον Ιταλικό Βορρά, χάρη στην καλλιτεχνική κληρονομιά της, τις ετήσιες εκθέσεις, τις παραστάσεις λυρικού θεάτρου στην περίφημη Αρένα − αρχαίο αμφιθέατρο που χτίστηκε από τους Ρωμαίους. Όμως τη Βερόνα την έκανε παγκοσμίως γνωστή ο Σαίξπηρ… Τρία έργα του διαδραματίζονται εκεί: «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Οι δύο κύριοι της Βερόνα», «Το ημέρωμα της στρίγγλας». Κατά τα άλλα η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO, λόγω της αστικής δομής και της αρχιτεκτονικής της. Η Βερόνα γενικώς χαρακτηρίζεται για την κοσμοπολίτικη αίγλη που της δίνουν το καλοδιατηρημένο ιστορικό κέντρο, οι φινετσάτες βιτρίνες των καταστημάτων και τα εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας.

Φυσικά, το Νο1 αξιοθέατο είναι το «Σπίτι της Ιουλιέτας» με το διάσημο μπαλκόνι απ’ όπου αρχίζει η σαιξπηρική ιστορία αγάπης. Χρονολογείται στον 13ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Σε απόσταση 10-15 λεπτών βρίσκεται και ο τάφος της Ιουλιέτας. Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι το Παλαιό Κάστρο του 1350, στις όχθες του ποταμού Αδίγη. Εκεί φιλοξενείται το μεγαλύτερο μουσείο στη Βερόνα, με αναγεννησιακούς πίνακες και συλλογές από αγάλματα, τοιχογραφίες, κοσμήματα και αντίκες.
Διάσημες είναι και οι πλατείες Πιάτσα Μπρα, Πιάτσα ντέλε Έρμπε, Πιάτσα ντέι Σινιόρι. Η πρώτη είναι η μεγαλύτερη, στη δεύτερη στήνεται μια μεγάλη υπαίθρια αγορά και η τρίτη περιστοιχίζεται από κομψά κτήρια της     Αναγέννησης.
Στο κέντρο της Πιάτσα ντέι Σινιόρι, το άγαλμα του Δάντη θυμίζει την παρουσία του στη Βερόνα, όταν ζούσε εκεί εξόριστος από τη Φλωρεντία. Ορόσημο επίσης αποτελεί ο Πύργος των Λαµπέρτι ο οποίος άρχισε να χτίζεται τον 12ο αιώνα, ολοκληρώθηκε το 1463 και σήμερα προσφέρει πανοραμική θέα σε όλη την περιοχή. Όσο για τους ναούς, υπάρχουν πολλοί όπως σε κάθε μεσαιωνική και αναγεννησιακή πόλη. Ωστόσο εδώ, ο σημαντικότερος είναι ο Καθεδρικός Σάντα Μαρία Ματρικολάρε στην Πιάτσα Βεσκοβάντο. Είναι γοτθικού ρυθμού και ίσως ο μεγαλύτερος στη Βερόνα.
 

...
περισσότερα

Αρένα της Βερόνα

H τρίτη μεγαλύτερη αρένα στον κόσμο, κατά την εποχή που χτίστηκε είχε χωρητικότητα 30.000 θεατών. Βρίσκεται στην Πιάτσα Μπρα (Piazza Bra) της Βερόνα και είναι από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία οικοδομήματα του είδους της. Χτίστηκε το 30 μ.Χ. Οι αγώνες και οι παραστάσεις που διεξάγονταν προσέλκυαν πλήθος κόσμου οι οποίοι ταξίδευαν από κάθε γωνιά της Ιταλίας. Εκεί γινόντουσαν και οι “venationes”, το κυνήγι των άγριων εξωτικών ζώων.
Το 117 μ.Χ κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου σεισμού μεταξύ άλλων καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά ο εξωτερικός δακτύλιος της Αρένας. Τα σπασμένα μάρμαρα χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία νέων κτιρίων στην πόλη. Ανασκαφές έφεραν στο φως ένα συγκρότημα από σωλήνες νερού, οι οποίοι επέτρεπαν στο νερό να εισέλθει στο αμφιθέατρο. Το νερό χρησιμοποιούνταν τόσο ως παιχνίδι εντυπωσιασμού στις διάφορες παραστάσεις, όσο και για να καθαρίσει το χώρο μετά από τις σκληρές μονομαχίες.
Σήμερα στην Αρένα της Βερόνα λαμβάνουν χώρα οι καλύτερες και σημαντικότερες παραστάσεις μουσικής όχι μόνο της Ιταλίας αλλά και ολόκληρου του κόσμου με πλήθος καταξιωμένων καλλιτεχνών της παγκόσμιας σκηνής.

...
περισσότερα

Λίμνες της Βόρειας Ιταλίας, η μαγεία της αριστοκρατίας!

Τζορτζ Κλούνεϊ, Μαντόνα, Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζιάνι Βερσάτσε, Ροναλντίνιο… όλοι έχουν από ένα σπίτι στη Λίμνη Κόμο της Βόρειας Ιταλίας. Γιατί; Οι λίμνες αυτές κατ’ αρχάς είναι τόσο όμορφες και τόσο γραφικές που μοιάζουν να βγήκαν από παραμύθι. Γι αυτό και ανέκαθεν αποτελούσαν πόλο έλξης της ιταλικής αριστοκρατίας, που έχτιζε εκεί τα μεγαλοπρεπή εξοχικά της.
Συνολικά σας παρουσιάζουμε επτά λίμνες που κάθε μία έχει τη χάρη της. Αρχίζουμε με τη Λίμνη Κόμο, λόγω των πολλών διάσημων κατοίκων της. Φημίζεται για την αναγεννησιακή αρχιτεκτονική της. Μια επίσκεψη τη Βίλα Καρλότα κόβει την ανάσα… Εκεί εκτίθενται σημαντικά έργα τέχνης και οι κήποι της είναι γεμάτοι αρωματικά φυτά. Επίσης από το υψηλότερο σημείο της περιοχής, το Μόντε Σαν Πρίμο, η θέα είναι μαγευτική. Τέλος ο Καθεδρικός του Κόμο χτισμένος το 1396, περιλαμβάνει πολλές και ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες.
Λίμνη Γκάρντα. Πεντακάθαρη, μπορείς να κάνεις μπάνιο. Περιβάλλεται από ιστορικά κτήρια, όπως το κάστρο Σκαλιτζέρο του 13ου αιώνα και την έπαυλη Βιτοριάλε των Ιταλών όπου έζησε ο ιταλός συγγραφέας Γκαμπριέλε ντ’ Ανούντσιο τις δεκαετίες 1920 και 1930.
Λίμνη Ιζέο. Εκεί εκβάλει ο ποταμός Όλιο. Στο κέντρο της υπάρχει το νησάκι Μόντε γεμάτο εκκλησίες του 17ου αιώνα και με το μεσαιωνικό κάστρο Ρόκα Μαρτινένγκο. Στις όχθες της λίμνης υπάρχει και το επίσης μεσαιωνικό Καστέλο ντι Γκρουμέλο που διατηρείται άψογα της αρχική του μορφή. Το καστέλο φιλοξενεί σήμερα ένα οινοποιείο. Τέλος αναφέρουμε την Ακαδημία Ταντίνι, στην οποία εκτίθεται η μεγάλη συλλογή έργων τέχνης του Κόμη Λουίτζι Ταντίνι, από τις αρχές του 19ου αιώνα. Μεταξύ άλλων η συλλογή περιλαμβάνει και έργα του Αντόνιο Κάνοβα.
Λίμνη Λουγκάνο. Εδώ λόγω της γειτνίασης με την Ελβετία, βλέπουμε έντονο το στοιχείο και των δύο χωρών. Μέσα στη λίμνη σε ένα υπέροχο νησάκι είναι χτισμένος ο ναός Σάντα Μαρία ντι Λορέτο, σε καθαρό ρομανέσκ αρχιτεκτονικό στυλ. Επίσης στη λίμνη υπάρχει και ο ελαιώνας Σεντιέρο ο οποίος κρύβει ένα σπήλαιο και από μόνος του αποτελεί έναν προορισμό για βόλτα. Στο Λουγκάνο σπεσιαλιτέ είναι το φοντί τυριών.
Λίμνη Ματζόρε. Και εδώ είναι έντονο το ελβετικό στοιχείο. Στη Ματζόρε εκβάλει ο ποταμός Βερτσάσκα που κατεβαίνει από τις Άλπεις και ενδείκνυται για κολύμπι. Μέσα στη λίμνη υπάρχει το νησί Μάντρε με το θερινό ανάκτορο χαμένο στους κήπους. Στους κήπους πολλά φυτά είναι αιωνόβια, ανάμεσά τους ελιές, λεμονιές, μπαμπού και μανόλιες. Όσον αφορά την κουζίνα, η περιοχή φημίζεται για την γκοργκοντζόλα και το γλυκό ψωμί με ξηρούς καρπούς που ονομάζεται Κρεσεντσίν.
Λίμνη Όρτα. Η πιο ρομαντική απ΄όλες. Με μικρά χωριά που διατηρούν το τοπικό χρώμα και σπιτάκια βαμμένα σε παστέλ χρώματα. Εδώ βλέπουμε ναούς-μνημεία της UNESCO και χορταίνει το μάτι μας.
Λίμνη Βαρέζε. Με πολλές βίλες, πανέμορφες και κλασσικές. Στη λίμνη υπάρχει και το νησάκι Βιρτζίνια με αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και πλούσια βλάστηση. Στις όχθες επίσης υπάρχει ζωολογικός κήπος. Οι γύρω περιοχές γενικώς ενδείκνυνται για περιπάτους.

...
περισσότερα

Τορίνο, η πρωτεύουσα των μύθων

«Η πιο περίεργη, η πιο αινιγματική, η πιο ανησυχητική πόλη, όχι μονάχα στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο», έχει πει για το Τορίνο ο ιταλός ζωγράφος, που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα, Τζιόρτζιο ντε Κίρικο. Γιατί; Και τι ξέρουμε για την πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας;
Είναι μια βιομηχανική πόλη, έδρα της Fiat και του καφέ Lavazza… Πρωτεύουσα του Πεδεμόντιου και της ομώνυμης επαρχίας. Είναι κτισμένη σε πεδιάδα στους πρόποδες των Άλπεων και βρίσκεται 138 χλμ. δυτικά από το Μιλάνο. Ένα μεγάλο μέρος του βρέχεται κυρίως από τον ποταμό Πάδο, πέρα από τον οποίο βρίσκονται οι λόφοι με τα ακριβά προάστια. Τα τμήματα της πόλης εκατέρωθεν του ποταμού, συνδέονται μεταξύ τους με μεγάλες, πέτρινες γέφυρες. Αυτά είναι τα γενικά…
Πάμε στα πιο ειδικά τώρα. Το Τορίνο ιδρύθηκε επισήμως το 29 μ.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα με το όνομα Αυγούστα Ιουλία Ταουρινόρουμ. Τον 16ο αιώνα, κατελήφθη από τον Δούκας της Σαβοΐας και τον 17ο αιώνα έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σικελίας και της Σαρδηνίας. Το 19ο αιώνα η πόλη αποτελούσε το πνευματικό και πολιτικό κέντρο του κινήματος για την απελευθέρωση από τις ξένες δυνάμεις (Γαλλία, Αυστρία κτλ.) και την ενοποίηση της χώρας. Από το 1860 μέχρι το 1864 υπήρξε πρωτεύουσα του ενοποιημένου βασιλείου της Ιταλίας. Για τον λόγο αυτό, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στην αρχιτεκτονική της (μπαρόκ και αρ νουβό), τη ρυμοτομία, τη διακόσμησή της με αδριάντες και προτομές, πάρκα, ναούς, παλάτια κτλ.
Στο Τορίνο υπάρχει ένα σημαντικό Αναγεννησιακό Μουσείο αλλά εκεί βρίσκεται και το σημαντικότερο και μεγαλύτερο αιγυπτιακό μουσείο μετά από αυτό του Καΐρου, με περισσότερα από 30.000 ευρήματα. Παράδοξο; Όχι… Τα ευρήματα «αρπάχτηκαν» από ιταλούς αρχαιολόγους που έκαναν ανασκαφές στην Αίγυπτο…  Κατά τα άλλα το σύμβολο της πόλης είναι ο πύργος Μόλε Αντονελιάνα ύψους 167,5 μέτρων. Χτίστηκε τον 19ο αιώνα και αρχικά προοριζόταν για Συναγωγή. Σήμερα στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Κινηματογράφου.
Όσον αφορά τον αθλητισμό, το Τορίνο είναι η πατρίδα της Γιουβέντους και της Τορίνο και έχει δύο μεγάλα γήπεδα. Εκεί έγιναν και οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2006.

 

 

Αλλά η πόλη έχει και ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα, στις κεντρικές πλατείες στήνεται το περίφημο Γκραν Μπαλόν, μια τεράστια υπαίθρια αγορά. Έπιπλα αντίκες, παλιά παιχνίδια, vintage ρούχα και αξεσουάρ, μεταχειρισμένα βιβλία, δίσκοι βινυλίου, πορσελάνες, κρύσταλλα, κεραμικά, χειροτεχνήματα, παλιά γραμματόσημα και καρτ ποστάλ, όλα μπορείτε να τα βρείτε εκεί. Επίσης, αναφορικά στην αρχιτεκτονική, πέρα από τις πολλές τεράστιες πλατείες, οι στοές είναι τυπικό χαρακτηριστικό και τις συναντά κανείς παντού – στο Τορίνο δεν σε νοιάζει αν θα βρέξει.
Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι τα καφέ. Ορόσημα θεωρούνται το Caffé San Carlo, ένα μικρό χρυσοποίκιλτο παλάτι του 1822, όπου σύχναζαν η βασιλική οικογένεια και ο Αλέξανδρος Δουμάς. Το Caffé Fiorio άνοιξε το 1870 και το προτιμούσαν οι διανοούμενοι, ανάμεσά τους και ο Νίτσε.  To Caffé Mulassano από το 1907 ήταν αγαπητό σε βασιλιάδες και καλλιτέχνες. Το Caffé al Bicerin, από το 1763, δημιούργησε το περίφημο «bicerin»: εσπρέσο με χειροποίητη σοκολάτα και κρέμα, σερβιρισμένο σε γυάλινο ποτηράκι. Τον 18ο αιώνα το Τορίνο ήταν και η πρωτεύουσα του βερμούτ, δηλαδή ήταν γεμάτο με τοπικά αποστακτήρια. Σήμερα, στα μπαρ σερβίρουν το διάσημο απεριτίφ και το συνοδεύουν με χίλια μύρια μεζεδάκια. Τοπικό διάσημο κρασί είναι το Βarolo. Τέλος το Τορίνο είναι η πατρίδα της nutella, του ferrero και του gianduiotto. Αλλά και το βασίλειο του προσούτο…
Όσο για τους αστικούς μύθους και τα μυστήρια, υπάρχουν πολλά. Οι φοιτητές αποφεύγουν να περάσουν από τον Πύργο Αντονελλιάνα διότι λένε πως όποιος περνάει από κει δεν παίρνει πτυχίο. Ο Νοστράδαμος με τις καταστροφικές Προφητείες του κάποτε πάτησε το πόδι του στην πόλη. Η Ιερά Σινδόνη φυλάσσεται στον Καθεδρικό της πόλης. Στην εκκλησία Σουπέργκα έπεσε το 1949 το αεροπλάνο που μετέφερε την ομάδα Τορίνο και σκοτώθηκαν όλοι οι επιβάτες. Στους λόφους (όπου βρίσκονται τα ακριβά προάστια) έχουν σημειωθεί εξαφανίσεις προσώπων, οι οποίες συνδέονται με τελετές μαύρης μαγείας. Τέλος υπάρχουν φήμες ότι στον μεσαιωνικό πύργο που βρίσκεται στο κέντρο της Πιάτσα Καστέλλο υπάρχει ένα πηγάδι το οποίο οδηγεί στο κέντρο της Γης. Πάντως η φράση του ντε Κίρικο που αναφέραμε στην αρχή, οφείλεται μάλλον στη βαριά ομίχλη, που πλακώνει μερικές φορές το Τορίνο και το κάνει να μοιάζει με πόλη-φάντασμα.
 

...
περισσότερα

Σικελία, Οι λαοί και οι ιστορικές στιγμές που άφησαν τα χνάρια τους πάνω της

Βρίσκεται νότια από την Ιταλική χερσόνησο και διαχωρίζεται από αυτήν με το Στενό της Μεσσήνης. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό στο νησί είναι η Αίτνα το ψηλότερο ηφαίστειο στην Ευρώπη και ένα από τα πιο ενεργά στον κόσμο. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έδειξαν ότι το νησί κατοικείται τουλάχιστον από το 12.000 π.Χ.. Το 750 π.Χ. οι Φοίνικες ίδρυσαν τρεις αποικίες και οι Έλληνες άλλες 12 − οι δυο λαοί κυβέρνησαν μέχρι την εποχή που ξέσπασαν οι Σικελικοί και οι Καρχηδόνιοι Πόλεμοι, οπότε το νησί προσαρτήθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μετά την πτώση των
Ρωμαίων ακολούθησαν οι Βάνδαλοι,
οι Οστρογότθοι, το Βυζάντιο και οι Άραβες.
Μετά ήρθαν οι Νορμανδοί, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και τελικά ο Γκαριμπάλντι (εκστρατεία του 1860) και έτσι η Σικελία προσχώρησε στην Ενοποιημένη Ιταλία. Από τότε και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα ήταν η φτωχότερη περιοχή στην Ιταλία. Σε αυτή την πραγματικότητα οφείλεται και ο μεγάλος σνομπισμός των πλούσιων κατοίκων του Βορρά προς τον φτωχό Ιταλικό Νότο, που κρατεί καλά ως τις μέρες μας. Από το 1946, η Σικελία έχει καθεστώς αυτονομίας από την υπόλοιπη χώρα. Η Σικελία έχει να επιδείξει σε όλη την ιστορία της μια μοναδική κουλτούρα πολιτισμού, τεχνών, αρχιτεκτονικής και λογοτεχνίας. Επίσης επιφυλάσσει στους επισκέπτες της σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους. Τέτοιοι είναι η Νεκρόπολις στην Παντάλικα με τις 5.000 σπηλιές - αρχαίους τάφους. Η Κοιλάδα των Ναών με τους καλύτερα διατηρημένους αρχαιοελληνικούς ναούς παγκοσμίως, η οποία μνημονεύεται από τον Πίνδαρο αλλά και τον Γκι ντε Μοπασάν. Ο Πίνδαρος την περιγράφει ως την «ομορφότερη πόλη των θνητών ανθρώπων οι οποίοι ζούσαν εκεί σαν να μην υπάρχει αύριο» και ο Μοπασάν γράφει «έχει κανείς την εντύπωση ότι βρίσκεται ενώπιον όλου του Ολύμπου». Μοναδικό αξιοθέατο αποτελεί και ο Σελινούντας Σικελίας, η περίφημη αρχαιοελληνική πόλη με την μνημειώδη ρυμοτόμηση και την υπέροχη ακρόπολη. Στη Σικελία διάσημες αρχαίες πόλεις είναι επίσης η Ταορμίνα και οι Συρακούσες με την αρχαία ελληνική ιστορία, τα έθιμα, τον πολιτισμό, τους ναούς, τα αμφιθέατρα… Στις Συρακούσες γεννήθηκε και ο μαθηματικός και επιστήμονας Αρχιμήδης. Σήμερα πρωτεύουσα του νησιού είναι το Παλέρμο που ιδρύθηκε και πρωτοκατοικήθηκε επίσης από τους Φοίνικες και τους αρχαίους Έλληνες. Από ιστορία, λοιπόν, η Σικελία διαθέτει πολλή.

...
περισσότερα

Το ΡΕΤΖΙΟ (Ρήγιο) της Καλαβρίας

Το Ρήγιο (σήμερα Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια  ή Reggio di Calabria) είναι πόλη της νότιας Ιταλίας, στην περιοχή της Καλαβρίας, χτισμένη  στην θέση της ομώνυμης αρχαίας ελληνικής αποικίας. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης επαρχίας και ο πληθυσμός είναι 186.134 κάτοικοι με βάση εκτίμηση του 2009.

Το Ρήγιο ήταν μία από τις αρχαιότερες ελληνικές αποικία της Μεγάλης Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 720 π.Χ. από  Ευβοείς και αρχικά ονομαζόταν Ερυθρά. Η πόλη βρισκόταν σε ιδιαίτερα προνομιακή θέση, καθώς ήταν χτισμένη σχεδόν στο νοτιότερο σημείο της Ιταλικής χερσονήσου, στον   πορθμό της Μεσσήνης.


Τετράδραχμο του Ρήγιου, 415-387 π.Χ.


Το Ρήγιο ήταν από τις σημαντικότερες ελληνικές πόλεις, φτάνοντας σε μεγάλη οικονομική και πολιτική ισχύ κατά την διάρκεια του 6ου και του 5ου αιώνα π.Χ. Η πόλη βρέθηκε στην μεγαλύτερη ακμή της την περίοδο διακυβέρνησης του τυράννου Αναξίλαου. Ο Αναξίλαος επέκτεινε την εξουσία του και στη γειτονική  Ζάγκλη με αποτέλεσμα να εξουσιάζει μία μεγάλη περιοχή της Νότιας Ιταλίας. Κατά το διάστημα αυτό το Ρήγιο γνώρισε σημαντική πολιτιστική άνθηση και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα γλυπτικής και ποίησης της Μεγάλης Ελλάδας με κύριους εκπροσώπους τον γλύπτη Πυθαγόρα και τον ποιητή Ιβυκο. 

Το Ρήγιο κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου συμμάχησε με την Αθήνα. Το Ρήγιο αποτέλεσε την βάση των επιχειρήσεων των Αθηναίων κατά την διάρκεια της Σικελικής εκστρατείας. Λίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, το 387 π.Χ. καταλήφθηκε από τις Συρακούσες οι οποίες συμμάχησαν με την γειτονική του Ρηγίου πόλη, τους Επιζεφύριους Λοκρους με αποτέλεσμα να τερματιστεί η περίοδος της ανεξαρτησίας του.

Τα επόμενα χρόνια το Ρήγιο γνώρισε επιδρομές από τους Βρέττιους που είχαν ως αποτέλεσμα να καταφύγει στην βοήθεια της Ρώμης και να γίνει σύμμαχός της. Την περίοδο των πολέμων που διεξήγαγε ο Πύρρος στην Νότια Ιταλία το Ρήγιο ήταν με το μέρος της Ρώμης. Λόγω της φιλικής σχέσης της πόλης με τους Ρωμαίους γνώρισε σημαντική ανάπτυξη κάτω από την Ρωμαϊκή κυριαρχία. Το 91 π.Χ. η πόλη σχεδόν ισοπεδώθηκε από ισχυρό σεισμό που συνοδεύτηκε και από μεγάλο τσουνάμι. Η πόλη ξαναχτίστηκε από τους Ρωμαίους που της έδωσαν το όνομα Ρέτζιο-Τζούλια.

Το Ρήγιο σήμερα ξανάγινε διάσημο παγκοσμίως χάρη στην ανακάλυψη των πολεμιστών του Ριάτσε είναι δύο μοναδικά έργα αρχαίας ελληνικής τέχνης μπρούντζινα αγάλματα του αυστηρού ρυθμού τα οποία χρονολογούνται στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Bρέθηκαν στο βυθό της θάλασσας ανοικτά του Ριάτσε και φιλοξενούνται στο Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας στο Ρέτζιο ντι Καλάμπρια, που έγιναν σήμα κατατεθέν της πόλης αυτής.

...
περισσότερα

Οι Συρακούσες

Οι Συρακούσες βρίσκονται στην ανατολική ακτή της Σικελίας και ιδρύθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες στο 734 π.Χ. Κορίνθιοι και Τεναάτες ήταν οι πρώτοι άποικοι της περιοχής και οι δημιουργοί της πόλης. Αποτελούσε τη σημαντικότερη πόλη της Μεγάλης Ελλάδας και σήμερα αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες αρχαίες ελληνικές πόλεις. Το 212 π.Χ. υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους.
Τα εντυπωσιακά ερείπια του κέντρου της αρχαίας πόλης αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. 
Τα τείχη της ήταν ισχυρότατα και είχαν μήκος 28 χλμ. Περιτριγύριζαν την πόλη που στολιζόταν από υπέροχα ανάκτορα, όπως αυτό του Ιέρωνα, τους ναούς της Αθηνάς και της Αρτέμιδας καθώς και το περίφημο Θέατρο των Συρακουσών. Η παλιά πόλη των Συρακουσών, η Ορτυγία, είναι ένας υπέροχος τόπος. Οι επισκέπτες, περπατώντας στα σοκάκια, έχουν την αίσθηση ότι η ιστορία της πόλης είναι ζωντανή και ξεδιπλώνεται γύρω τους.

...
περισσότερα

Πορτοφίνο

Ιταλικό ψαροχώρι και τουριστικό θέρετρο γνωστό για το μικρό του λιμάνι και τους διάσημους επισκέπτες του. Βρίσκεται στην επαρχία της Γένοβας στην Ιταλική Ριβιέρα. Το Πορτοφίνο το Δεκέμβριο του 2013 είχε 449 κατοίκους.
Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, το Πορτοφίνο, ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και με το όνομα Portus Delphini, δηλαδή το λιμάνι των δελφινιών, λόγω του μεγάλου αριθμού των δελφινιών που ζούσαν στο κόλπο.
Το 1815 έγινε μέρος του Βασιλείου της Σαρδηνίας και, από το 1861, του ενωμένου Βασιλείου της Ιταλίας.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, πρώτα οι Βρετανοί, στη συνέχεια, άλλοι αριστοκράτες τουρίστες από τη Βόρεια Ευρώπη άρχισαν να επισκέπτονται το Πορτοφίνο, όπου έφτασαν με άμαξα από τη Σάντα Μαργκερίτα Λιγκούρε. Ο Ώμπρεϊ Χέρμπερτ ήταν ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους που είχαν βίλα στο Πορτοφίνο. Τελικά όλο και περισσότεροι έχτισαν βίλες για διακοπές, και από το 1950 ο τουρισμός έγινε η κύρια βιομηχανία της πόλης.

...
περισσότερα

Ο φτωχούλης του Θεού

Έχουν περάσει σχεδόν 800 χρόνια από τότε που ο 19χρονος Φραγκίσκος εγκατέλειψε τα πλούτη της οικογένειάς του, την άσωτη ζωή και μαζί το όνειρο για μια στρατιωτική καριέρα για να αφοσιωθεί στους συνανθρώπους του.
Κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας του είδε δύο όνειρα τόσο συγκλονιστικά, που τον οδήγησαν στην αμετάκλητη απόφαση να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο έργο της φιλανθρωπίας.
Στόχος της φροντίδας του ήταν οι φτωχοί και σε αυτούς έδειχνε έμπρακτα την αγάπη του. Κάποτε μάλιστα ενώθηκε μαζί τους σε μια εξέγερση κατά των ευγενών και αυτό του στοίχισε ένα χρόνο φυλακή. Διωγμένος και αποκληρωμένος από τον πατέρα του, κήρυξε την ισότητα, την ειρήνη, την περιφρόνηση του πλούτου και την υπεροχή της φτώχειας, την αγάπη προς όλα τα δημιουργήματα του Θεού, έμψυχα και άψυχα, τη στοργή στους λεπρούς.
Ο ίδιος κυκλοφορούσε ντυμένος μ` ένα χιτώνα, δεμένο στη μέση μ` ένα σκοινί (αυτό το είδος ενδυμασίας έχουν και σήμερα οι μοναχοί του τάγματός του).
Για τρία χρόνια αποσύρθηκε στην ησυχία της ασκητικής ζωής, ώσπου το 1209 ίδρυσε χωριστό μοναχικό τάγμα.
Οι οπαδοί του ολοένα πλήθαιναν και αποτέλεσαν το "τάγμα των Φραγκισκανών", που είχε την έγκριση και του πάπα Ινοκέντιου Γ΄.
Το 1224, ύστερα από σαράντα ημέρες προσευχής και νηστείας, είδε να αποτυπώνονται πάνω στο σώμα του τα στίγματα των πληγών του Ιησού.
Όταν πέθανε, τον έθαψαν σε ναό που μόλις είχε χτιστεί. Ανακηρύχτηκε άγιος το 1228 από τον πάπα Γρηγόριο Θ΄. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 4 Οκτωβρίου.
Επίσης, ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, θεωρείται προστάτης των ζώων και των οικολόγων.
Σήμερα είναι ένας άγιος πολύ αγαπητός και η Ασίζη καθιερώθηκε ως ένας από τους γνωστότερους προορισμούς θρησκευτικού τουρισμού στην Ιταλία και πόλος εκατομμυρίων πιστών κάθε χρόνο με επίκεντρο το ναό του Αγίου Φραγκίσκου.
Η Ασίζη είναι συνδεδεμένη και με τον Νίκο Καζαντζάκη. Στο πρώτο του ταξίδι (1924), ο Κρητικός συγγραφέας γνωρίζεται με το βιογράφο του Φραγκίσκου, τον Γιοχάνες Γιέργκενσεν και μελετά τη ζωή και το θρύλο του Αγίου. Αργότερα, μεταφράζει τη βιογραφία του και γράφει το μυθιστόρημα "Ο φτωχούλης του Θεού". Την Ασίζη επισκέφθηκε ξανά το 1926 και το 1952.

...
περισσότερα

Τα θαυμαστά χωριά της Τοσκάνης. Γιατί τα επισκεπτόμαστε

Είναι ένα ταξίδι φετίχ. Οδικό και εύκολο. Και γεμάτο εκπλήξεις σε κάθε ένα από αυτά τα υπέροχα μεσαιωνικά χωριά της Βόρειας Ιταλίας, που διατηρούνται σαν μνημεία, αλλά παρέχουν όλες τις ανέσεις στους πιο απαιτητικούς επισκέπτες. Εδώ, φυσικά, είναι άγνωστη η λέξη «πανωσήκωμα». Αντίθετα είναι πολύ δημοφιλής η λέξη «κρασί». Διότι κάθε ένα έχει και την ποικιλία του. Τα χωριά αυτά είναι στην πλειονότητά τους χτισμένα πάνω σε αμπελώνες. Το Κιάντι, το Μπαρόλο και πολλά άλλα διάσημα ιταλικά κρασιά σε όλο τον κόσμο παράγονται εδώ. Επίσης το κάθε ένα χωριό έχει τη δική του εκλεκτή κουζίνα. Δεν σερβίρουν τις πίτσες και τις κόκκινες μακαρονάδες του νότου. Στην Τοσκάνη θα δοκιμάσετε ραβιόλια, ραγού και μοσχομυριστά κρεατικά με δεντρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι και άλλα αρωματικά της περιοχής. Η κουζίνα σε κάθε χωριό είναι ταιριαστή με το κρασί του. Κατά τα άλλα, θα απολαύσετε εξοχή. Φρέσκο αέρα. Και καταπληκτική θέα, αφού οι περισσότεροι οικισμοί είναι χτισμένοι πάνω σε λόφους.
Τα πιο διάσημα χωριά τις Τοσκάνης είναι το μεσαιωνικό Σαν Τζιμινιάνο (αυτό είναι κωμόπολη), το γραφικό αγροτικό Κιάντι (καταλαβαίνετε από πού πήρε την ονομασία του), το γεμάτο κήπους Μονταλτσίνο (εδώ βγαίνει το κρασί Μπαρόλο), το διάσημο Μοντεπουλτσιάνο (με τα αναγενησιακά παλάτια), το χτισμένο πάνω στην πέτρα Πιτιλιάνο (με τα σιντριβάνια και τη θέα στην Τοσκάνη), το μεσαιωνικό Μοντεφολόνικο (με τα σοκάκια και τα πανέμορφα αγροτόσπιτα).
Αυτή είναι η Τοσκάνη σε λίγες γραμμές. Είναι απολαυστικό να περπατάς στα χωριά της. Συμμετέχεις και εσύ σε μια ταινία που γυρίζεται με πρωταγωνιστή εσένα. Ένα ταξίδι, που θα θυμάστε για πάντα!

...
περισσότερα

Κορσική

Η Κορσική, το "ιταλικό νησί" της Γαλλίας, είναι το τέταρτο σε μέγεθος νησί της Μεσογείου μετά τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κύπρο. Βρίσκεται βόρεια της Σαρδηνίας, δυτικά της Ιταλίας και νοτιοανατολικά της Γαλλίας, της οποίας αποτελεί επαρχία. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι ήταν η ομηρική πόλη των Λαιστρυγόνων. Η ονομασία "Κύρνος" που της προσέδωσαν οι αρχαίοι Έλληνες (1η χιλιετία π.Χ.) πιθανότατα έχει την ίδια ρίζα με τη λατινική ονομασία "Corsica". Ολόκληρο το νησί είναι ένα απέραντο πάρκο, με πανύψηλα βραχώδη βουνά και δάση από πεύκα, οξιές, καστανιές και βελανιδιές. Οι τεράστιες κοιλάδες του καλύπτονται από τον περίφημο θάμνο μακί - από αυτόν πήραν τ' όνομά τους οι αντιστασιακές οργανώσεις της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου - και από κουμαριές, σκίνα, ρείκια, μυρτιές, λεβάντα και δεντρολίβανο. Η Κορσική διαθέτει επίσης μερικές από τις πιο όμορφες παραλίες της Μεσογείου. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, του ανυπέρβλητου φυσικού του κάλους και της συνύπαρξης πολλών πολιτισμών, το νησί ανέπτυξε μια ιδιαίτερη κουλτούρα, την οποία οι Κορσικανοί διατηρούν περήφανα μέχρι σήμερα. Το πιο διάσημο τέκνο της είναι ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ο επονομαζόμενος Μεγάλος. Ένας, αλλά (Ναπο)Λέων!

...
περισσότερα

Ομπεραμεργκάου

Ένα παραμυθένιο χωριό στους πρόποδες των Άλπεων, διάσημο για τα υπέροχα ζωγραφισμένα από ντόπιους σπίτια του και την αναπαράσταση των Παθών του Χριστού κάθε 10 χρόνια. Περπατώντας για λίγο, θα τα δείτε όλα από κοντά: στους τοίχους ολόγυρα, θέματα θρησκευτικού περιεχομένου, δοσμένα με ρομαντικό τρόπο, βουκολικές αναπαραστάσεις από τη ζωή της υπαίθρου, την καθημερινότητα και κυρίως εικόνες από τον ονειρικό κόσμο των παραμυθιών και του γερμανικού θρύλου. Έχεις την αίσθηση ότι οι μέγιστοι των Γερμανών παραμυθάδων, οι αδελφοί Γκριμ, κατάγονται από εδώ (έστω κι αν ο Γουλιέλμος και ο Ιάκωβος Γκριμ γεννήθηκαν στο Χανάου, κοντά στη Φρανκφούρτη): τόσο πολλές είναι οι αναπαραστάσεις των παραμυθιών τους εδώ, με πιο εντυπωσιακή τη γνωστή σε όλους μας ιστορία "Χάνσελ και Γκρέτελ", αποτυπωμένη με μοναδικό τρόπο στην πρόσοψη ενός μακρόστενου πανέμορφου σπιτιού του 19ου αιώνα. Νομίζεις πως ανοίγονται μπροστά σου οι σελίδες ενός εικονογραφημένου βιβλίου παραμυθιών. Το είδος αυτό της ζωγραφικής αναπτύχθηκε αποκλειστικά στη Νότια Βαυαρία κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, πλημμυρίζοντας με υπέροχες συνθέσεις και πολύ φωτεινά χρώματα τις προσόψεις των σπιτιών, αλλά και άλλων κτιρίων. Η ανάγκη να δουλέψουν οι ζωγράφοι σε εξωτερικές επιφάνειες με γρήγορους ρυθμούς έδωσε στη ζωγραφική αυτή την ονομασία Luftmalerei - από τη λέξη Luft, που σημαίνει αέρας. Εφαρμόστηκε αρχικά στη διακόσμηση προσόψεων μπαρόκ κτιρίων στην Ιταλία και τη Νότια Γερμανία, όπου και γενικεύθηκε η χρήση της κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα. Αργότερα υιοθετήθηκε από μια κατηγορία εμπόρων, αλλά και αγροτών, ως ένδειξη πλούτου και ευμάρειας.

...
περισσότερα

Μάρκο Πόλο

«Δεν είπα ούτε τα μισά απ’ όσα είδα, γιατί δεν θα γινόμουν πιστευτός»…

 

Οκτώ χιλιάδες χιλιόμετρα, 1.600 χρόνια, τρεις ήπειροι. Από την Ανατολή στη Δύση και πάλι πίσω. Από την Κίνα, την Ινδία την Περσία και την Αραβία μέχρι την Ελλάδα και την Ιταλία και μετά με υδάτινες διαδρομές στην Αφρική και από εκεί στον Ινδικό Ωκεανό. Αυτός είναι ο διάσημος «δρόμος του μεταξιού», που πήρε το όνομά του από το σημαντικότερο προϊόν το οποίο πρωταγωνιστούσε στις συναλλαγές. Ξεκίνησε από την Κίνα και τη δυναστεία των Χαν, γύρω στο 130 π.Χ., και εγκαταλείφθηκε άδοξα με τη βίαιη εγκατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη το 1454, στα μέσα δηλαδή του 15ου αιώνα.
Ο δρόμος αυτός δεν ήταν ποτέ απλώς ένας εμπορικός δρόμος διακίνησης μεταξιού, μπαχαρικών και αγαθών. Ήταν ένα ασύλληπτο δίκτυο ανταλλαγής πολιτισμού και ιδεών. Μέσα από τις διαδρομές του μεταξιού τα ατρόμητα καραβάνια μεταλαμπάδευσαν από τη μία χώρα στην άλλη γνώση και πολιτισμό, γλώσσες, τέχνες, μουσικές, αρχιτεκτονική, επιστήμες, παραδόσεις και, βέβαια, τις τρεις μεγάλες θρησκείες: τον χριστιανισμό, τον βουδισμό και το ισλάμ.
Ατέλειωτα χιλιόμετρα ερήμου, θερμοκρασίες που φλέρταραν με τα άκρα και τον θάνατο, αχανείς εκτάσεις που υπόσχονταν αμμοθύελλες, κακουχίες και επιθέσεις από ληστές. Τα ονόματα των ερήμων σε έκαναν να τρέμεις: «Τάκλα Μακάν» που σημαίνει «εκεί που δεν υπάρχει επιστροφή». Ο μύθος θέλει όσους ξεμάκραιναν από το καραβάνι να χάνουν πρώτα τον προσανατολισμό τους και μετά τα λογικά τους.
Και μετά οάσεις, τρεχούμενα νερά και καταπράσινα βουνά με χίλιους Βούδες που γλύκαιναν τα χιλιόμετρα, ξεδίψαγαν ζώα και ανθρώπους και έδιναν στους ταξιδευτές την ηρεμία να στοχαστούν τα εξωτικά αγαθά και τα πλούτη που τους περίμεναν στο τέρμα της δοκιμασίας. Και όσο φούντωνε η ελπίδα, τόσο γιγαντωνόταν ο μύθος...
Στα χνάρια αυτού του μύθου θα κινηθεί και η δική μας αποστολή επί δεκαεπτά ημέρες. Στον δρόμο μας πόλεις και οάσεις στις οποίες στάθμευαν τα καραβάνια πριν ξαναβγούν στον αδυσώπητο δρόμο της ερήμου, βουνά που φλέγονται, αμμόλοφοι που τραγουδούν, αλαβάστρινες παγόδες, εύφορες κοιλάδες, σπήλαια με χίλια χρώματα, χωριά και ντόπιες αγορές με μύρια χρώματα και αρώματα. Και όλα αυτά κάτω από το βλέμμα του Βούδα και όλων των θεών που φώτιζαν τους τολμηρούς εκείνους εμπόρους να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και που θα αξιώσουν και εμάς να ζήσουμε την περιπέτεια αυτή την παλιά.
Μόνο που για το δικό μας καραβάνι του Versus ο δρόμος θα είναι στρωμένος με «μεταξένιες» διαδρομές, καλή παρέα, υπέροχη φιλοξενία, γεύσεις πρωτόγνωρες και με αμοιβή μας στο τέλος την ολοκλήρωση ενός από τα ωραιότερα και πλουσιότερα ταξίδια που θα έχουμε κάνει στη ζωή μας.

...
περισσότερα

Ερυθραία, Σουδάν: Ασμάρα, η αφρικανική πρωτεύουσα του μοντερνισμού

Η ιστορία έχει παίξει ένα παράξενο παιχνίδι στην πρωτεύουσα της Ερυθραίας, την υψομετρική Ασμάρα (βρίσκεται σε υψόμετρο 2300 μέτρα). Και με όλη τη χώρα βέβαια… Η Ερυθραία ως τον 19ο αιώνα που κατελήφθη από τους Ιταλούς, δεν ήταν μία χώρα, με κεντρική διοίκηση. Ήταν περισσότερο μία έκταση, κατοικημένη από διάφορες αγροτικές και κτηνοτροφικές φυλές που συγκροτούσαν μικρά βασίλεια. Το 1869, η ιταλική ναυτιλιακή εταιρεία Ρουμπατίνο αγόρασε ένα τμήμα της επαρχίας Ντενκαλία, κοντά στην πόλη Ασάμπ, με το πρόσχημα ότι θα το μετέτρεπε σε εμπορικό κέντρο. Τελικά 13 χρόνια μετά η πόλη Ασάμπ κατέστη ιταλική αποικία. Οι κάτοικοι της Ντενκαλία ξεσηκώθηκαν. Τα ιταλικά στρατεύματα όχι μόνο δεν αποχώρησαν, αλλά κατέλαβαν και άλλες πόλεις στα ενδότερα, όπως η Κερέν, η Σεραγιέ και η Ακελουγκατσάι. Το 1885 η Μασάουα έγινε πρωτεύουσα της ιταλικής αποικίας και 5 χρόνια μετά η Ιταλία ανακήρυξε την ίδρυση της Ερυθραίας. Το 1896 δόθηκε μία σφοδρή μάχη της Ιταλίας με την Αιθιοπία. Η Ιταλία ηττήθηκε αλλά δεν υποχώρησε από τα κατακτημένα εδάφη. Και έναν χρόνο μετά μετέφερε την πρωτεύουσα της Ερυθραίας στην Ασμάρα. Η Ασμάρα τότε ήταν ένα μικρό ορεινό χωριό. Και οι Ιταλοί ανέλαβαν την ανοικοδόμησή του σε μία λαμπρή πρωτεύουσα της Αφρικανικής Αυτοκρατορίας τους.
Κάπως έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι το 1922, όταν ο Μουσολίνι με το φασιστικό κόμμα του ανέλαβε τα ηνία της Ιταλίας και οραματίστηκε τη δημιουργία της Δεύτερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μέχρι το 1939, στην Ασμάρα είχαν μετοικίσει περισσότεροι από 53.000 Ιταλοί και η πόλη μετονομάστηκε «Μικρή Ρώμη». Στο μεταξύ είχε μετατραπεί σε γη της επαγγελίας για τους νέους και φιλόδοξους ιταλούς αρχιτέκτονες και βιομηχανικούς σχεδιαστές, που βρήκαν στην Ασμάρα πρόσφορο και ελεύθερο έδαφος για να αναπτύξουν τις νέες αρχές του Μοντερνισμού που στον μεσοπόλεμο ήταν ό,τι πιο καινούργιο υπήρξε στον χώρο της αισθητικής και της τέχνης και εξέφραζε απόλυτα τη νέα μεταβιομηχανική εποχή. Στην Ασμάρα δεν υπήρχαν αρχαία ρωμαϊκά κτίρια, δεν υπήρχε μπαρόκ και ροκοκό, δεν υπήρχαν κλασσικά και νεοκλασσικά… Υπήρχαν αγροτικές καλύβες οι οποίες γκρεμίστηκαν για να χτιστεί η νέα μοντέρνα πόλη. Η πόλη πρότυπο του ιταλικού ρασιοναλισμού – η ιταλική εκδοχή του μοντερνισμού που εξέφραζε τις αρχές του φασιστικού καθεστώτος: «η πρόοδος θα έρθει από την τεχνολογία, την εργατική τάξη και τον πόλεμο».
Οι ιταλοί μοντερνιστές στην Ασμάρα δοκίμασαν όλα τα νέα υλικά και τις τεχνικές δόμησης. Πειραματίστηκαν με την αισθητική αρ ντεκό, τους μοντερνιστικούς κύβους και τον φουτουρισμό. Έχτισαν βενζινάδικο σε σχήμα αεροπλάνου έτοιμου να απογειωθεί. Σινεμά με συρόμενη οροφή που όταν κάνει ζέστη μετατρέπεται σε θερινό. Μπαρ που η πρόσοψή του μοιάζει με ραδιόφωνο. Όπου κι αν κοιτάξεις στην Ασμάρα εκπλήσσεσαι. Καμία άλλη πόλη στον κόσμο δεν αποτελεί τόσο εξαίρετο και πλήρες δείγμα του μοντερνιστικού αρχιτεκτονικού κινήματος, του μεσοπολέμου. Εκτός ίσως από το Λακκί, στη Λέρο, που και εκεί σε μικρότερη κλίμακα η φασιστική Ιταλία έχτισε μία ολόκληρη πόλη από το μηδέν.
Εδώ όμως η ιστορία πάλι έπαιξε το επικίνδυνο παιχνίδι της. Οι Ιταλοί νόμιζαν πως θα έμεναν στην Ερυθραία για πάντα… εντούτοις αναγκάστηκαν να την παραδώσουν στους Βρετανούς το 1941. Η μετέπειτα αστάθεια, που διήρκεσε ως το 1991 απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο εξέλιξης. Έτσι η Ασμάρα, που λόγω τοποθεσίας δεν υπήρξε ποτέ κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων, παρέμεινε ανέπαφη, όπως ήταν το 1941. Μόνο η παρακμή την έπληξε, ωστόσο απ΄ότι βλέπουμε εκεί, τα υλικά και οι τεχνικές του μοντερνισμού τελικά αντέχουν στον χρόνο και την εγκατάλειψη…
Σήμερα η Ασμάρα αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO και οι υπερήφανοι κάτοικοί της πιστεύουν πως αυτός ο χαρακτηρισμός θα τους βοηθήσει να τη διατηρήσουν και να την προωθήσουν ως έναν εκλεκτό τουριστικό προορισμό. Στους δρόμους κυκλοφορούν ακόμη αμαξάκια με άλογα. Στα μεσοπολεμικά μπαρ σερβίρεται ο εξαιρετικός καφές της Ερυθραίας σε ρετρό φλιτζανάκια εσπρέσο. Στα εστιατόρια μοσχομυρίζει η γνήσια ιταλική πίτσα… Αυτή είναι η Ασμάρα. Μία πόλη ακαταμάχητη.

...
περισσότερα

Ντιέγκο Ριβέρα, ο σούπερ σταρ τοιχογράφος του Μεξικού

Οι μη φιλότεχνοι τον έχουν ακουστά ως «σύζυγο της Φρίντα Κάλο» και αυτό είναι μέγα λάθος. Διότι ο Ντιέγκο Ριβέρα υπήρξε ο Νο 1 τοιχογράφος μεγάλης κλίμακας της Λατινικής Αμερικής και μάλιστα τόσο δημοφιλής ώστε παρά το κομμουνιστικό του φρόνημα ελάμβανε αναθέσεις ακόμη και στις ΗΠΑ. Μέχρι και ο ίδιος ο Ροκφέλερ τον προσέλαβε… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Γεννήθηκε το 1886 στην πόλη Γκουαναχουάτο του Μεξικού. Ο πατέρας του ήταν μασόνος φιλελεύθερων αρχών, δάσκαλος και με καταγωγή από εβραϊκή οικογένεια, η οποία είχε ασπασθεί τον Χριστιανισμό. Από νωρίς ο Ριβέρα έδειξε καλλιτεχνική κλίση και σε ηλικία δέκα ετών γράφτηκε στην Ακαδημία Τεχνών του Σαν Κάρλος. Όταν ενηλικιώθηκε πήρε κρατική υποτροφία και πήγε στην Ισπανία για να συνεχίσει τις σπουδές. Όταν πήρε πτυχίο έκανε ένα μεγάλο ταξίδι στην Ιταλία για να μελετήσει ενδελεχώς τις νωπογραφίες της Αναγέννησης και κατέληξε στο Παρίσι όπου η ζωγραφική έβραζε στις αρχές του 20ού αιώνα. Εκεί επηρεάστηκε από τον Σεζάν, εντρύφησε στον κυβισμό και προσπάθησε να βρει το προσωπικό του ύφος. Ωστόσο στους καλλιτεχνικούς κύκλους ήταν πιο γνωστός για τις ερωτικές κατακτήσεις του. Μέχρι να επιστρέψει στο Μεξικό είχε ήδη κάνει δύο εξώγαμα παιδιά: ένα αγόρι με τη ζωγράφο ΑνζελίνΜπελόφ και ένα κορίτσι με την επίσης ζωγράφο Μαρία Βορομπίεφ - Στρεμπέλσκα. Μπορεί να άφησε πίσω του κι άλλα, αλλά αυτό δεν είναι γνωστό.
Στη γενέτειρα αφίχθη το 1921, όταν εξελέγη πρόεδρος της χώρας ο μεταρρυθμιστής και υποστηρικτής των τεχνών Αλβάρο Ομπρεγκόν. Πλέον το Μεξικό έκανε αναθέσεις και ο Ριβέρα, μαζί με τους ομοτέχνούς του Χοσέ Ορόσκο, ΝταβίντΣικέιρος και ΡουφίνοΤαμάιουπήρξαν οι πρωτεργάτες του νέου εικαστικού κινήματος που ονομάστηκε Μεξικάνική Αναγέννηση της Νωπογραφίας. Στο πλαίσιο των κρατικών αναθέσεων, ο νεοφερμένος τοιχογράφος φιλοτέχνησε μια σειρά από έργα μεγάλης κλίμακας για λογαριασμό του Υπουργείου Παιδείας. Μία από αυτές τις αναθέσεις αφορούσε και την Προπαρασκευαστική Σχολή όπου ήταν μαθήτρια η Φρίντα Κάλο – ένα από τα 35 κορίτσια ανάμεσα σε 2000 αγόρια. Εκεί, πάνω στη σκαλωσιά, τον είδε για πρώτη φορά… προτού πέσει πάνω της το λεωφορείο και προτού αποφασίσει να γίνει και η ίδια ζωγράφος.Τότε εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος με το μοντέλο και συγγραφέα ΛούπεΜαρίν και είχε μαζί της δύο κόρες.
Οι κρατικές νωπογραφίες έκαναν το Ντιέγκο Ριβέρα διάσημο. Σε αυτές διαμόρφωσε το προσωπικό ύφος του. Χρησιμοποιούσε τολμηρά και ζωηρά χρώματα και ζωγράφιζε μεγάλες επίπεδες αφαιρετικές φιγούρες με σαφείς επιρροές από την τέχνη των Αζτέκων. Οι τοιχογραφίες του αναπαριστούσαν ιστορίες από τημεξικάνικη ιστορία και κοινωνίακαι ως εκ τούτου αποκτούσαν μνημειακό χαρακτήρα. Εκείνη την εποχή η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα του Μεξικού, οπότε και άρχισαν οι αναθέσεις στις ΗΠΑ.
Ο Ντιέγκο Ριβέρα πέρα από καταξιωμένος ζωγράφοςυπήρξεγνωστό μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Μεξικού. Ως εκ τούτου το 1927 ήταν καλεσμένος του ΚΚΣΕστη Μόσχα να λάβει μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα δεκάχρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης. Επί τη ευκαιρία όσο παρέμεινε εκεί, ο κομισάριος για την Παιδεία,ΑνατόλιΛουνατσάρσκι, του ανέθεσε μια τοιχογραφία για τη λέσχη του Κόκκινου Στρατού. Όμως ο Ριβέρα ήταν φιλοτροτσκιστής και στο ξέσπασματης διαμάχης Στάλιν-Τρότσκι το 1927 διεγράφη από το Κομμουνιστικό Κόμμα του Μεξικού. Κατά συνέπεια ακυρώθηκε η ανάθεση της τοιχογραφίας. Μέσα σε αυτό το κλίμα και ενώ ακόμα βρισκόταν στη Μόσχα, ο Ριβέρα αποφάσισε να κάνει μία ακόμη μεγάλη αλλαγή στη ζωή του. Ζήτησε διαζύγιο από τη ΛούπεΜαρίν.
Το 1929, φρεσκοδιαζευγμένος και διαγραμμένος από το ΚΚΜ συνάντησε για δεύτερη φορά τη Φρίντα Κάλο, όταν εκείνη έχοντας μόλις βγει από το νοσοκομείο ζήτησε να του δείξει τα έργα της. Θυμήθηκε την πρώτη συνάντησή τους στο σχολείο, του άρεσε η ζωγραφική της, τον συγκίνησε η ιστορία του ατυχήματος, την ερωτεύτηκε και το ίδιο καλοκαίρι την παντρεύτηκε. Ο γαμπρός ήταν 43 και η νύφη 22 ετών. Την επόμενη χρονιά, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης διοργάνωσε για τον Ντιέγκο Ριβέρα μία μεγάλη αναδρομική έκθεση και αμέσως μετά ήρθαν νέες αναθέσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες όμως προκαλούσαν κάθε φορά σάλο λόγω της πολιτικής θεματολογίας τους. Μπορεί ο καλλιτέχνης να ήταν διαγραμμένος από το Κόμμα, οι πεποιθήσεις του όμως δεν άλλαξαν. Τον μεγαλύτερο χαμό προκάλεσε η τοιχογραφία με τίτλο «Άνθρωπος στο σταυροδρόμι», που φιλοτέχνησε στο Κέντρο Νέλσον Ροκφέλερ της Νέας Υόρκης το 1933. Στα αποκαλυπτήρια το φιλελεύθερο κοινό αντέδρασε άγρια και την επομένη οι επιθέσεις των ΜΜΕ ήταν κάτι περισσότερο από οξείες. Ο λόγος; Ο Ριβέρα μέσα στο πιο εμβληματικό σύμβολο του καπιταλισμού, στο μέγαρο Ροκφέλερ, είχε ζωγραφίσει τον Λένιν! Τελικά η τοιχογραφία ξηλώθηκε αλλά ο καλλιτέχνης δεν πτοήθηκε… Το 1935 την ξαναζωγράφισε πίσω στο Μεξικό. Το επεισόδιο αυτό έχει δραματοποιηθεί στις ταινίες «Οι αντάρτες του Μπρόντγουεη» (1999) του Τιμ Ρόμπινς και «Φρίντα» της ΤζούλιΤέιμορ (2002).
Πέρα από τις πολιτικο-καλλιτεχνικές περιπέτειες όμως ο Ριβέρα, είχε και εξωσυζυγικές. Ενώ πλέον ήταν παντρεμένος με τη Φρίντα Κάλο, η οποία τον ακολουθούσε στα ταξίδια εδώ κι εκεί για τις αναθέσεις, ο ίδιος καλλιεργούσε συστηματικά τη φήμη του ως διαβόητου γυναικά. Το 1939 η σύζυγός του τον βρήκε μέσα στο σπίτι τους να ερωτοτροπεί με τη μικρότερη αδερφή της και ζήτησε διαζύγιο. Έναν χρόνο μετά ο Τρόσκι δολοφονήθηκε στο Μεξικό, η υγεία της Φρίντα κατέρρευσε και το χωρισμένο ζευγάρι ξαναπαντρεύτηκε. Έζησαν μαζί στο πατρικό, πλέον, σπίτι της Φρίντα, στην CasaAzul, ως τον θάνατό της το 1954. Την επόμενη χρονιά ο χήρος Ριβέρα παντρεύτηκε την ατζέντισσά του ΈμαΟυρτάδο και έπεσε με τα μούτρα στη δουλεία για το πιο φιλόδοξο έργο του. Μία γιγάντια τοιχογραφία, ένα έπος για την ιστορία της χώρας του, στο Εθνικό Μέγαρο της Πόλης του Μεξικού. Δεν πρόλαβε όμως να το ολοκληρώσει. Διότι πέθανε από φυσικά αίτια το 1957.

...
περισσότερα

Ελ Σαλβαδόρ: Το κόσμημα της Σερέν

Ονομάζεται και «Πομπηία της Αμερικής» εν μέρει χάρη στην τεχνική του σοβατίσματος που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές. Ο σοβάς που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των κτιρίων είναι παρόμοιος με αυτόν της Πομπηίας στην Ιταλία. Η διεθνής ονομασία του εντυπωσιακού αυτού αρχαιολογικού χώρου είναι πάντως Τζόγια ντε Σερέν που στα ισπανικά σημαίνει Κόσμημα της Σερέν. Και είναι πράγματι ένα κόσμημα!
Είναι ίσως ο καλύτερα σωζόμενος οικισμός της Κλασικής Περιόδου (200 μ.Χ. - 900 μ.Χ) και το γεγονός αυτό οφείλεται στην καταστροφική έκρηξη του κοντινού ηφαιστείου Λόμα το έτος 600. Επρόκειτο για έναν αγροτικό οικισμό των Μάγια που εγκαταλείφθηκε ένα απόγευμα, μετά το πέρας των εργασιών και πριν τον βραδινό ύπνο. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι οι φωτιές μαγειρέματος δεν είχαν σβηστεί και τα στρώματα ύπνου δεν είχαν ανοιχτεί. Εκεί ζούσαν 200 άνθρωποι μαζί με τα ζώα τους. Η έκρηξη συνέβη Αύγουστο ή Σεπτέμβριο. Πριν από αυτήν έγινε ένας προειδοποιητικός σεισμός έντασης 4 Ρίχτερ και από το ηφαίστειο βγήκαν ζεστές αναθυμιάσεις. Οι κάτοικοι κατάλαβαν ότι κάτι κακό θα συνέβαινε και έφυγαν από το χωριό όπως όπως. Δεν περίμεναν την καταστροφή, διότι τα νοικοκυριά και τα δημόσια κτίρια έμειναν τακτοποιημένα. Τρόφιμα, εργαλεία και λοιπά χρήσιμα αντικείμενα τα άφησαν στις αποθήκες και στους άλλους χώρους φύλαξης. Ενδεχομένως οι κάτοικοι πήγαν να προφυλαχθούν σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος και ίσως από κει είχαν θέαση των όσων ακολούθησαν στο χωριό τους. Το ηφαίστειο εξερράγει και η λάβα κάλυψε όλο τον οικισμό σχηματίζοντας ένα απίστευτο μονωτικό κέλυφος στα κτίρια πάχους 4-8 μέτρων. Κάτω από αυτό το κέλυφος έμειναν όλα ανέγγιχτα, ακόμα και οι σπόροι, τα τρόφιμα, τα πάντα. Όπως φάνηκε, 1400 χρόνια μετά, οι Μάγια εκείνου του χωριού καλλιεργούσαν ταπιόκα, γκουάβα, αγαύη και κακάο. Ασχολούνταν με το ανταλλακτικό εμπόριο και αντάλλασσαν τα προϊόντα τους με εργαλεία από γειτονικά χωριά.
Η Τζόγια ντε Σερέν ανακαλύφθηκε τυχαία το 1976 από έναν οδηγό μπουλντόζας. Είχε πάει να ανακατέψει το χώμα της περιοχής στο πλαίσιο ενός κρατικού αγροτικού προγράμματος. Ο εκσκαφέας χτύπησε κάτι σκληρό και ο οδηγός ειδοποίησε τις αρχές. Τις πρώτες έρευνες διεξήγε ο καθηγητής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, Πέισον Στις, το 1978 και το 1980. Ο Σιτς εξειδικεύεται στον πολιτισμό των Μάγια στην Κεντρική Αμερική. Οι ανασκαφές συνεχίζονται από το 1988 ως σήμερα. Μέχρι στιγμής έχουν αποκαλυφθεί από τη λάβα 70 κτίρια που περιλαμβάνουν κουζίνες, αποθήκες, σπίτια, εργαστήρια, έναν λατρευτικό χώρο και μία δημόσια σάουνα. Ο αρχαιολογικός χώρος καθώς και η ευρύτερη περιοχή της Σερέν στην οποία εκτελούνται ανασκαφές αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

...
περισσότερα

Πινακοθήκη Ουφίτσι

Τι είναι η πινακοθήκη Ουφίτσι και γιατί ονομάζεται έτσι
Ως γνωστόν η τέχνη στην Ιταλία και δη η αναγεννησιακή παραγόταν για λογαριασμό των πλούσιων ευγενών. Οι οποίοι μέσω αυτής επεδείκνυαν τον πλούτο, τη δύναμη αλλά και την πνευματική καλλιέργειά τους – διότι χωρίς την τελευταία θα έπεφταν στην κατηγορία των παρακατιανών. Τέτοιοι αριστοκράτες ήταν οι Μέδικοι στη Φλωρεντία. Επένδυαν στην τέχνη για αιώνες και χάρη σ’ αυτήν σήμερα η δυναστεία τους είναι η πιο διάσημη σε όλο τον κόσμο. Η ίδρυση της Πινακοθήκης Ουφίτσι, είναι δημιούργημα μιας γυναίκας, της τελευταίας απογόνου των Μεδίκων. Toν Ιούλιο του 1737 όταν πέθανε ο Τζιάν Γκαστόνε των Μεδίκων μόνη κληρονόμος έμεινε η αδελφή του Λουδοβίκα των Μεδίκων. Όλα τα υπάρχοντα της δυναστείας, συμπεριλαμβανομένων κτηρίων, χρημάτων, κοσμημάτων και συλλογών έργων τέχνης αλλά και εδαφών, περιήλθαν σε αυτήν. Η ιδία, ήταν λάτρης της τέχνης και βλέποντας την κατάσταση των άλλων βασιλικών οίκων, οι οποίοι έχουν ξεπουλήσει κυριολεκτικά όλους τους καλλιτεχνικούς και τους πολιτιστικούς θησαυρούς τους, με μια αξιοσημείωτη πράξη που έδειξε μεγάλη διορατικότητα, υπέγραψε οικογενειακό σύμφωνο με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σύμφωνα με το οποίο όλη η προσωπική περιουσία των Μεδίκων, που παραχωρούνταν από την ιδία στη δυναστεία της Λορένης (οι διάδοχοι των Μεδίκων), δεν θα μεταφερόταν ποτέ έξω από τη Φλωρεντία. Έτσι άρχισε η ιστορία της Πινακοθήκης Ουφίτσι, η οποία είναι η παλαιότερη πινακοθήκη παγκοσμίως και στεγάστηκε στο γνωστό οικογενειακό κτήριο στη Φλωρεντία, το οποίο είχε κατασκευαστεί αρχικά για τα γραφεία και τις υπηρεσίες της δυναστείας. Εξ ου και η ονομασία «ουφίτσι» που σημαίνει «γραφεία».


Ποια αίθουσα έχει περίοπτη θέση
Στην Πινακοθήκη, περίοπτη θέση κατέχει η αίθουσα Τριμπούνα που είναι και το παλαιότερο τμήμα της. Σχεδιάστηκε το 1584 με σκοπό να φιλοξενήσει τις αρχαιολογικές συλλογές και το περιεχόμενο σε ζωγραφικά και γλυπτικά έργα του Σπουδαστηρίου του Παλάτσο Βέκιο, το οποίο ανήκε επίσης στους Μεδίκους. Αργότερα μεταφέρθηκαν στην Τριμπούνα όλα τα πολύτιμα εκθέματα από τις συλλογές των Μεδίκων σε ολόκληρη την Ιταλία. Η Τριμπούνα είναι ο πρώτος χώρος στην ιστορία που πληροί τα πρότυπα μουσείου και γι αυτό λειτούργησε σαν οδηγός για τα επόμενα κέντρα τέχνης των διαφόρων ιδρυμάτων.


Η Γκαλερία Ουφίτσι – περιλαμβάνεται είσοδος και ειδική ξενάγηση
Η συλλογή της Πινακοθήκης Ουφίτσι έγινε δημοσίως προσβάσιμη το 1769, αν και ήταν ανοιχτή για το κοινό, κατόπιν αίτησης, ήδη από τον 16ο αιώνα. Σήμερα στην πινακοθήκη εκτίθενται κατά κύριο λόγο έργα ζωγραφικής. Μερικά από τα ονόματα που μπορεί να δει ο επισκέπτης είναι: Φιλίππο Λίππι, Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα, Λεονάρντο ντα Βίντσι, Σάντρο Μποτιτσέλι, Περουτζίνο, Πιέρο ντι Κόζιμο, Ραφαήλ, Τζορτζόνε, Τισιανός, Τιντορέτο, Βερονέζε, Μιχαήλ Άγγελος, Καραβάτζιο, Τζιανμπατίστα Τιέπολο, Καναλέτο. Στην πινακοθήκη εκτίθενται και ζωγράφοι από άλλες χώρες πλην της Ιταλίας οι οποίοι εργάστηκαν για τους Μεδίκους, όπως οι Αλμπρεχτ Ντίρερ, Λούκας Κράναχ, Χανς Χόλμπαϊν, Ρούμπενς, Ρέμπραντ, βαν Ντάικ, Ελ Γκρέκο, Βελάθκεθ, Ντελακρουά και πολλοί άλλοι.

...
περισσότερα

Ιταλία και οι περιφέρειες

Το μαγικό σκηνικό της Τοσκάνης
Αμπελώνες, χαμηλοί λόφοι, μεσαιωνικά κάστρα, ήσυχα χωριά και αγροικίες ανάμεσα σε κυπαρίσσια, ελιές, στάχυα και ηλιοτρόπια. Αυτή η μαγική εικόνα έχει κάνει την Τοσκάνη έναν από τους δημοφιλέστερους ευρωπαϊκούς ταξιδιωτικούς προορισμούς. Γεμάτη διάσπαρτα χωριά και ιστορικές, παγκοσμίως γνωστές πόλεις, όπως η Φλωρεντία, η Σιένα και η Πίζα, η ιταλική αυτή επαρχία συνδυάζει τον πολιτισμό με το φυσικό περιβάλλον, την ιστορία με τις γεύσεις, τα μουσεία με τον απλό τρόπο ζωής, τους αμπελώνες με τον τουρισμό. Παρά την πλούσια ιστορία της, η Τοσκάνη είναι ευρύτερα γνωστή ως η πατρίδα της ιταλικής Αναγέννησης και τόπος γέννησης μεγάλων ιστορικών προσώπων, όπως ο Δάντης Αλιγκέρι, ο Σάντρο Μποτιτσέλι και ο Μιχαήλ Άγγελος.

Η Ιταλική Ριβιέρα
Η Λιγουρία ή Λιγυρία, η περίφημη "Ιταλική Ριβιέρα", είναι παγκοσμίως γνωστή για τα καταπληκτικά της τοπία, την πλούσια βλάστηση και το εύκρατο κλίμα της. Αρκεί να περπατήσει κανείς στα μικρά χωριά ή στις πόλεις για να ανακαλύψει μνημεία που γοητεύουν με την ομορφιά τους και με τον τρόπο που ενσωματώνονται στο τοπίο.

Η Ούμπρια
Η Ούμπρια, με τις εύφορες κοιλάδες της, τους τρεις παραποτάμους του Τίβερη, τα γραφικά χωριά που ακροπατούν στις κορφές των πράσινων λόφων της και τις ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής γοητείας πόλεις της, όπως η Περούτζια, η Ασίζη και το Σπολέτο, είναι γνωστή ως "Η πράσινη καρδιά της Ιταλίας", (il cuore verde d' Italia).

...
περισσότερα

Ματέρα, Νότια Ιταλία

Ο θρύλος θέλει τη Ματέρα να είναι ο τόπος όπου αναπτύχθηκαν οι πρώτοι οργανωμένοι οικισμοί (με την έννοια που καταλαβαίνουμε σήμερα) στην Ιταλία. Τα περίφημα «σάσσι», οι υπόσκαφες πετροσπηλιές στον λόφο της Ματέρα είναι κάτι το μοναδικό, και έχει χαρίσει στην πόλη τη φήμη που έχει αποκτήσει παγκοσμίως, αλλά και την αναγνώριση από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Η στοιχειωμένη Ματέρα  - ένα κρυμμένο μυστικό της Ιταλίας
Αναζητώντας ο Μελ Γκίμπσον το κατάλληλο σκηνικό για τη δική του αντίληψη των Παθών του Θεανθρώπου, ανακάλυψε μια μικρή πόλη στη Nότια Ιταλία, όπου ήδη είχε πραγματοποιηθεί το όραμα του Πιερ Πάολο Παζολίνι για το «Κατά Ματθαίον» Ευαγγέλιο: τη Ματέρα.
Στρίβοντας το στενό δρόμο που οδηγεί στην άκρη του γκρεμού πάνω από το ρέμα που κελαριστά τρέχει στο βάθος της χαράδρας, το θέαμα είναι πρωτόγνωρο, τρομακτικό και σίγουρα κινηματογραφικό: αμέτρητες τρύπες στο βράχο, σπηλιές σκοτεινές σε απείθαρχη διάταξη. Αυτό που αντικρίζουν τα μάτια είναι κατοικίες ολοκληρωτικά σκαμμένες στο εσωτερικό του βράχου ή αποτελούμενες από ένα τμήμα εσωτερικό και ένα άλλο χτισμένο εξωτερικά.
Η πόλη χωρίς καμιά υπερβολή κλείνει στους τοίχους και στις σπηλιές της ολόκληρη την ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης πάνω στον πλανήτη. Τα παλαιότερα ευρήματα σ' αυτήν τη μικρή πόλη χρονολογούνται, σχεδόν 400.000 χρόνια, από την Παλαιολιθική Εποχή, αλλά ο μεγαλύτερος πλούτος ευρημάτων ανάγεται στη Νεολιθική και μεταγενέστερα.

Η πόλη είχε αισθητή και σημαίνουσα παρουσία ήδη από τον 6ο π.Χ. αι., τμήμα της ενδοχώρας της Μεγάλης Ελλάδας. Αλλά και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους  δημιουργήθηκαν   συνοικίες, σκαμμένες στον μαλακό, ασβεστώδη βράχο αλλά και ένα  αξιοθαύμαστο και καλά μελετημένο δίκτυο δεξαμενών. 

Το γκρίζο της πέτρας δίνει μια αίσθηση στοιχειωμένου τοπίου, βιβλική ατμόσφαιρα που παρασύρει σε ένα ταξίδι στο χρόνο καθώς διαβαίνεις τα σοκάκια της. Η Ματέρα σε προκαλεί να κάνεις βουτιά στην Ιστορία της από το πρώτο λεπτό: σκαλοπάτι το σκαλοπάτι, πέτρα την πέτρα, σπηλιά τη σπηλιά.

...
περισσότερα

Σχόλια Πελατών

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

  • Διαμονή στις σημαντικότερες πόλεις της Σικελίας – Κατάνια, Συρακούσες, Ακράγαντα  Παλέρμο & Ρέτζιο.
  • Διαμονή στο Ρέτζιο της Καλαβρίας, επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο με διάσημα μπρούντζινα αγάλματα.
  • Ημιδιατροφή στον Ακράγαντα.

 

Χάρτης Ταξιδιού Η 8ήμερη Σικελία και οι πολεμιστές του Ρέτζιο | 16.04.2020

Πληροφορίες για τις Χώρες Countries Info