14/15ήμερη κρουαζιέρα σε Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη

Διάρκεια: 14/15 ΗΜΕΡΕΣ

τιμή από 2089€

Περιγραφή

Ταξιδέψτε σε Χιλή, Αργεντινή και Ουρουγουάη, διασχίζοντας τον Πορθμό του Μαγγελάνου και φτάνοντας μέχρι τη Γη του Πυρός και τα Νησιά Φώκλαντ.

1η ΗΜΕΡΑ: Σαν Αντόνιο (Σαντιάγκο)

Αναχώρηση: 06:00

Φωλιασμένο ανάμεσα στους λόφους και τους παραλιακούς αμμόλοφους, το Σαν Αντόνιο απολαμβάνει τη φήμη του ως η πύλη προς τις πεδιάδες της Χιλής και φυσικά την πρωτεύουσα Σαντιάγκο. Το Σαντιάγκο, με τη σειρά του, με πληθυσμό άνω των 5 εκατομμυρίων, είναι χτισμένο στις παρυφές των χιονοσκέπαστων Ανδεων.

 

3η ΗΜΕΡΑ: Πουέρτο Μοντ

Αφιξη: 07:00 - Αναχώρηση: 18:00

Αυτό το μικρό σχετικά λιμάνι ζει και αναπνέει για τη θάλασσα και όσα αυτή προσφέρει. Φανταστείτε πως μέχρι και ο βωμός του τοπικού καθεδρικού ναού είναι στολισμένο με πολύχρωμα ψαρόδιχτα. Δεκάδες καλλιέργεις σολομού απλώνονται γύρω από το λιμάνι, χώρια τα εκατοντάδες αλιευτικά σκάφη που κάθε αυγή σαλπάρουν για τον ωκεανό...

 

6η ΗΜΕΡΑ: Πούντα Αρένας

Αφιξη: 07:00 - Αναχώρηση: 19:00

Ατενίζοντας τα Στενά του Μαγγελάνου, η Πούντα Αρένας είναι σήμερα μια ευημερούσα πόλη χάρη στους φυσικούς της πόρους αλλά και τη στρατηγική της τοποθεσία. Είναι η πύλη προς τη Χιλιανή Παταγονία, μέσα από ένα σωστό λαβύρινθο από φιορδ, ποτάμια, στέπες και βουνά.

 

7η ΗΜΕΡΑ: Ουσουάια

Αφιξη: 12:00 - Αναχώρηση: 20:00

Είναι «η πόλη στο τέλος του κόσμου», η νοτιότερη πολιτεία της υφηλίου, γεγονός που την έχει καταστήσει διάσημη. Από την Ουσουάια μάλιστα ξεκινούν οι (τουριστικές και επιστημονικές) αποστολές στην Ανταρκτική, ενώ ενέπνευσε και τον αργεντινό συνθέτη Γκουστάβο Σανταολάγια να συνθέσει την υπέροχη μελωδία «De Usuhaia a la Quiaca».

 

8η ΗΜΕΡΑ: Ακρωτήρι Χορν

Αφιξη: 08:00 - Αναχώρηση: 09:00

Η Γη του Πυρός είναι το πιο απομακρυσμένο μέρος της αμερικανικής ηπείρου, και το Ακρωτήριο Χορν είναι το νοτιότερο σημείο του. Οφείλει το όνομά του στην ολλανδική αποικία Χουρν που ιδρύθηκε το 1616, τους κοφτερούς βράχους που το περιβάλλουν και τις ανεμοδαρμένες ακτές του, που συνθέτουν ένα δραματικό σκηνικό «σύγκρουσης» των δύο ωκεανών, Ειρηνικού και Ατλαντικού. Το πλούσιο οικοσύστημα που διαβιεί εδώ προστατεύεται από την UNESCO, ενώ το 1940 δημιουργήθηκε και το τοπικό Εθνικό Πάρκο (ανήκει στη Χιλή) που φιλοξενεί σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας. 

9η ΗΜΕΡΑ: Νησιά Φώκλαντ

Αφιξη: 08:00 - Αναχώρηση: 18:30

Τα νησιά είναι συχνός σταθμός των πλοίων, κυρίως φαλαινοθηρικών, ενώ η πρωτεύουσα Στάνλεϊ είναι ένας πολύχρωμος οικισμός με ατμόσφαιρα που θυμίζει έντονα το Λονδίνο. Παρότι τα Φώκλαντς έπαιξαν σημαντικό στρατηγικό ρόλο καθόλη τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα, είναι περισσότερο γνωστά λόγω της πολεμικής σύγκρουσης Βρετανίας-Αργεντινής το 1982.

 

11η ΗΜΕΡΑ: Πουέρτο Μαδρύν

Αφιξη στο λιμάνι του Μαδρύν, αγκυροβόλι που ιδρύθηκε το 1865 από Ουαλούς μετανάστες. Μια ανάσα από το Μαδρύν ανοίγεται η χερσόνησος Βαλντές, ένα πολύτιμο καταφύγιο άγριας ζωής όπου μπορεί κανείς να παρατηρήσει μεγάλους πληθυσμούς από θαλάσσιους ελέφαντες, φάλαινες και πιγκουίνους. 

 

13η ΗΜΕΡΑ: Μοντεβιδέο

Αφιξη: 07:00 - Αναχώρηση: 18:00

Πόλη-λιμάνι και πρωτεύουσα της Ουρουγουάης, είναι ο ιδανικός προορισμός για τους ταξιδιώτες που επιθυμούν να κάνουν ένα χαλαρωτικό περίπατο στα κτίρια της αποικιακής εποχής και στις πανέμορφες παραλίες. Η Πύλη Σιουταντέγια, το μοναδικό σωζόμενο τμήμα του τείχους που κάποτε περιέβαλλε ολόκληρη την πόλη, αποτελεί σήμερα την είσοδο στην Παλιά Πόλη (Ciudad Vieja) του Μοντεβιδέο.


.

14η ΗΜΕΡΑ: Μπουένος Αιρες

Αφιξη: 08:00

Το Μπουένος Αϊρες είναι ένα αστικό και πληθυσμιακό «ψηφιδωτό» στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Αρχιτεκτονικά θυμίζει ταυτόχρονα το Παρίσι, τη Ρώμη, τη Μαδρίτη και τη Νέα Υόρκη και προσφέρει στέγη σε 12.500.000 κατοίκους που διακρίνονται για το έντονο (μεσογειακό) ταμπεραμέντο τους.

 

Οι τιμές περιλαμβάνουν:
  • Διανυκτερεύσεις σε καμπίνα.
  • Πλήρης διατροφή στο πλοίο.
  • Ψυχαγωγικό πρόγραμμα στο πλοίο.
  • Ασφάλεια ταξιδίου.
  • Ταξιδιωτικό κιτ.
  • Portfolio Versus για τα έγγραφά σας.

 

Δεν περιλαμβάνουν:
Αεροπορικά εισιτήρια, λιμενικά τέλη, φιλοδωρήματα, ποτά και εκδρομές στα λιμάνια προσέγγισης.
 

 

Ταξιδεύουμε με το κρουαζιερόπλοιο Star Princess. Το πλοίο διαθέτει συνολικά 1.297 καμπίνες (25 εκ των οποίων για άτομα περιορισμένης κινητικότητας). Στο πλοίο θα βρείτε επίσης 3 εστιατόρια, μπαρ, 4 πισίνες, 9 πισίνες με υδρομασάζ, γυμναστήριο, λουτρά, σάουνα, χαμάμ, τζακούζι, πισίνα, καζίνο, θέατρο, βιβλιοθήκη καθώς και πολυχώρο για αθλητικές δραστηριότητες. 

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΝ

Δεκέμβριος: 18

Ιανουάριος: 3, 17

Φεβρουάριος: 14, 28

Παταγονία - Νησί Τσιλοέ

Το μεγαλύτερο νησί στο Αρχιπέλαγος Τσιλοέ, κοντά στις ακτές της Χιλής, νότια, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Λος Λάγος της Χιλής. Το όνομα του νησιού προέρχεται από τη λέξη «Τσιλουέ», που σημαίνει «τόπος των γλάρων». Το Τσιλοέ είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί από τα 2.300 περίπου της Χιλής, μετά τη Γη του Πυρός. 
Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Κάστρο, στην ανατολική ακτή, ενώ η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Ανκούδ, στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού.
Το Τσιλοέ έχει υγρό και δροσερό εύκρατο κλίμα. Η δυτική πλευρά είναι πιο βροχερή και γι αυτό αναπτύσσονται εύκρατα δάση βροχής. Εκεί βρίσκεται και το Εθνικό Πάρκο Τσιλοέ που αποτελεί ορόσημο για τους επισκέπτες του νησιού. Ένα άλλο φυσικό στοιχείο που μαγεύει, είναι οι πιγκουίνοι και οι γαλάζιες φάλαινες που ζουν στο βορειοδυτικό άκρο, το οποίο βρέχεται από τον Ειρηνικό.
Ωστόσο δεν είναι μόνο η φύση που συναρπάζει στο Τσιλοέ. Είναι επίσης η ιστορία και η αρχιτεκτονική. Η τελευταία συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον παγκοσμίως λόγω της ιδιαιτερότητάς της.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το νησί κατοικείται, σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μελέτες από το 7000 π.Χ.. Ευρήματα δείχνουν ότι εκεί ζούσαν νομάδες οι οποίοι τρέφονταν με ψάρια και θαλασσινά. Μια βόλτα στα τοπικά μουσεία διδάσκει πολλά για τους προγόνους μας και τις φυλές που συγκροτήθηκαν ανά χιλιετίες και αιώνες. Και μετά ήρθαν οι ισπανοί κονκισταδόρες (16ος αιώνας). Ήρθε δηλαδή ο «πολιτισμός» ο οποίος γκρέμισε τις καλύβες και έχτισε σπίτια. Αυτά τα σπίτια χαρακτηρίζουν την περίεργη αρχιτεκτονική του Τσιλοέ. Ξύλινα, πλωτά, χρωματιστά, που αντέχουν και αντέχουν, σε έναν τόπο με παροιμιώδη υγρασία. Πώς δεν σαπίζουν; Διότι είναι κατασκευασμένα από το τοπικό «κόκκινο ξύλο» που αντέχει πιο πολύ κι από πέτρα. Πώς δεν βουλιάζουν; Διότι οι τεχνίτες ανέπτυξαν φόρμουλες αξεπέραστες και ανεξιχνίαστες στις μέρες μας. Όταν η παλίρροια μαζεύει το νερό φαίνονται οι πάσσαλοι που είναι μπηγμένοι γερά στον ωκεανό. Όταν το νερό ελευθερώνεται, τα σπίτια μοιάζουν σαν να επιπλέουν. Όσο για τα κεραμίδια τους; Κι αυτά από ξύλο, για χρόνια χρησιμοποιούνταν ως χρήματα για την τοπική οικονομία. Πλήρωνες με κεραμίδι και αγόραζες ψάρι…

...
περισσότερα

Φερδινάνδος Μαγγελάνος (Fernano de Magallanes, 1480-1521)

Ο Πορτογάλος θαλασσοπόρος Φερδινάνδος Μαγγελάνος έμεινε στην ιστορία ως ο πρώτος Ευρωπαίος που «παρέκαμψε» τη Νότια Αμερική και διέσχισε τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Αφού ταξίδεψε για πολλά χρόνια στη Μεσόγειο και στον Ινδικό Ωκεανό, κατηγορήθηκε -αβάσιμα, όπως αποδείχτηκε αργότερα- ότι ιδιοποιήθηκε ένα μέρος από τα λάφυρα που άρπαξαν οι Πορτογάλοι από το σουλτάνο του Μαρόκου και έτσι αναγκάστηκε να ιδιωτεύσει. Τότε του δόθηκε η ευκαιρία να επιδοθεί στη μελέτη της ναυτικής επιστήμης και της κοσμογραφίας. Καρπός των μελετών του υπήρξε η πεποίθηση ότι στα νησιά Μολούκες, απ’ όπου προερχόταν το μεγαλύτερο μέρος των μπαχαρικών που προορίζονταν για το ευρωπαϊκό εμπόριο, θα μπορούσε κανείς να φτάσει πιο γρήγορα διαπλέοντας τον Ατλαντικό προς τα νοτιοδυτικά, παρακάμπτοντας το νότιο άκρο (που δεν είχε ακόμα εξερευνηθεί) της αμερικανικής ηπείρου και διασχίζοντας τη θάλασσα που χωρίζει την Ασία από την Αμερική, η οποία είχε ανακαλυφθεί πριν από λίγες δεκαετίες. Το σχέδιο του εγχειρήματος δεν έγινε δεκτό από το βασιλιά της Πορτογαλίας, στον οποίο είχε απευθυνθεί αρχικά ο Μαγγελάνος, αλλά από τον Κάρολο Ε’ της Ισπανίας, που επιθυμούσε να εξακριβώσει αν πράγματι οι Μολούκες βρίσκονταν στο χώρο της ισπανικής επιρροής, δηλαδή στα ανατολικά της γραμμής που είχε χαράξει ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ’ και είχε αναγνωρίσει η Συνθήκη της Τορντεσίγιας για τον καθορισμό των σφαιρών δράσης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Στις 20/9/1519 η αποστολή απέπλευσε από το ισπανικό λιμάνι της Σανλούκαρ ντε Μπαραμέδα. Ο Μαγγελάνος πλησίασε στα Κανάρια, πέρασε στα ανοιχτά του Πράσινου Ακρωτηρίου και έφτασε στις ακτές της Βραζιλίας και της Αργεντινής, τις οποίες παρέπλευσε έως το Ρίο ντε λα Πλάτα (10/1/1520). Μετά τον πολύ βαρύ χειμώνα που πέρασε στις ακτές της σημερινής Νοτιοανατολικής Αργεντινής, ο Μαγγελάνος ανοίχτηκε πάλι στο πέλαγος αντιμετωπίζοντας μεγάλες δυσκολίες, στις οποίες προστέθηκε και η απειθαρχία των πληρωμάτων.
Συνέχισε το ταξίδι του μέσω του πορθμού που ο ίδιος είχε ανακαλύψει και ο οποίος αργότερα πήρε το όνομά του. Στις 28/11/1520, αφού είχε ταξιδέψει παραπάνω από ένα χρόνο, ο Μαγγελάνος περνούσε τον πορθμό και έμπαινε στο μεγάλο ωκεανό, τον οποίο ονόμασε Ειρηνικό, επειδή -σύμφωνα με τη διήγηση- τον βρήκε εξαιρετικά ήσυχο στη διάρκεια του διάπλου του (του πρώτου που πραγματοποιούσε Ευρωπαίος).
Το ταξίδι όμως, που ευνοήθηκε από τα θαλάσσια ρεύματα και από τους νοτιοανατολικούς ανέμους, δοκιμάστηκε από ασθένειες και από αρκετούς θανάτους.
Στις 6/3/1521 ο Μαγγελάνος έφτασε στη Νήσο Γκουάμ του Αρχιπελάγους των Μαριάνων. Ύστερα από μια σύντομη παραμονή εκεί, ο Μαγγελάνος κατηύθυνε τα πλοία του προς τις Φιλιππίνες, αρχίζοντας την κατάκτησή τους για λογαριασμό του βασιλιά της Ισπανίας. Αλλά στις 27/4/1521 τον σκότωσαν ιθαγενείς στο μικρό Νησί Μάταμ. Μετά το θάνατό του τη διοίκηση της αποστολής ανέλαβε ο Ισπανός πλοηγός του Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο. Τα δύο πλοία που απέμειναν έφτασαν στις Μολούκες στις 8/11/1521. Το Βικτόρια, το μοναδικό πλοίο της αποστολής που απέμεινε, αναχώρησε από τις Μολούκες στις 21/12/1521, διέσχισε τη Θάλασσα της Μπάντα, προσέγγισε το Τιμόρ και κατευθύνθηκε προς τα νοτιοδυτικά για να διασχίσει τον Ινδικό Ωκεανό και να αποφύγει τα πλοία των Πορτογάλων που ήλεγχαν τις ασιατικές και τις αφρικανικές ακτές. Παρέκαμψε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας και έφτασε χωρίς κινδύνους στα Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου, όπου οι 13 από τους 31 ναυτικούς που είχαν επιζήσει βγήκαν στην ξηρά για να αναζητήσουν νερό και τρόφιμα, αλλά τους αιχμαλώτισαν οι Πορτογάλοι. Αυτοί που γλίτωσαν έφτασαν στο Σανλούκαρ ντε Μπαραμέδα στις 6/9/1522. Έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, είχε πραγματοποιηθεί ο Περίπλους της Υδρογείου

...
περισσότερα

Βραζιλία – Αργεντινή – Καταρράκτες Ιγκουασού

Ένα ταξίδι που κινείται σε γνήσιους λατινοαμερικάνικους ρυθμούς. Ιδιαίτεροι, πασίγνωστοι μουσικοί ήχοι συντροφεύουν τις εικόνες από τις μητροπόλεις της Νοτίου Αμερικής, όπου μετανάστες από όλο τον κόσμο ένωσαν τις μοίρες τους με τους ντόπιους, πάντρεψαν τις συνήθειές τους και δημιούργησαν νέους αυθεντικούς πολιτισμούς. Μια γωνιά του κόσμου με ιδιαίτερο χρώμα, φιλόξενους κατοίκους, σε μια φύση απαράμιλλης ομορφιάς.

Η Βραζιλία είναι η χώρα της νεότητας, του έρωτα, της μουσικής, του ποδοσφαίρου, του καρναβαλιού, της ζάχαρης και του καφέ. Μια χώρα με ανθρώπους όλων των χρωμάτων που συμπαρασύρει τους πάντες στους ξέφρενους ρυθμούς της, μαγεύει με την ομορφιά της φύσης, σαγηνεύει με τη λαγνεία των κατοίκων της.

Η Αργεντινή παντρεύει όσο καμιά άλλη χώρα της Νοτίου Αμερικής τις ευρωπαϊκές παραδόσεις, συνήθειες και ήθη με την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία της Λατινικής Αμερικής. Ο πετυχημένος αυτός πολιτιστικός συγκερασμός εκφράζεται μοναδικά στην αρχιτεκτονική των πόλεων, στα μουσικά ακούσματα, στις γευστικές δημιουργίες, στη συμπεριφορά των Αργεντίνων. Αφήστε, λοιπόν, τα σώματά σας να ακολουθήσουν τα βήματα της σάμπα και του τάνγκο, δύο μοναδικών μουσικών ειδών που εκφράζουν την ίδια προσπάθεια των ανθρώπων να δώσουν μορφή στα συναισθήματά τους, τους καημούς τους, τις ιστορίες τους, τους φόβους τους, τη νοσταλγία τους, την αγάπη τους για τη ζωή και τον έρωτα.
Καταρράκτες Ιγκουασού στα σύνορα Βραζιλίας – Αργεντινής – Παραγουάης.
Από όλα τα φυσικά θαύματα της Νότιας Αμερικής, οι γιγαντιαίοι καταρράκτες του ποταμού Ιγκουασού είναι σίγουρα το πιο εντυπωσιακό. Εδώ η φύση κάνει επίδειξη του μεγαλείου και της δύναμής της. Κανείς δεν μένει ασυγκίνητος από τα αμέτρητα ουράνια τόξα, τα γαλάζια σύννεφα και τα χιλιάδες παιχνιδίσματα που κάνει το νερό καθώς πέφτει μπροστά στα έκθαμβα μάτια του! Απολαύστε από κοντά το τεράστιο πέταλο που σχηματίζουν οι καταρράκτες του Ιγκουασού, το "μεγάλο νερό" για τους Ινδιάνους, κατρακυλώντας από τεράστιο ύψος. Δύο από αυτούς σχηματίζουν το πιο συγκλονιστικό σημείο τους, το περίφημο "Λαρύγγι του Διαβόλου". 
Όταν δει κανείς τους χείμαρρους να βροντούν απ΄ όλες τις πλευρές, όταν ατενίσει αυτή την αδάμαστη ομορφιά, δεν μπορεί να μην τον συναρπάσει το θέαμα της παρουσίας της φύσης σ΄ όλη της τη μεγαλοπρέπεια.

...
περισσότερα

ΤΑΝΓΚΟ: «Μια θλιμμένη σκέψη που χορεύεται»

Κατά το 19ο αιώνα οι μετανάστες χαμηλών, ως επί το πλείστον, τάξεων που κατέφταναν από την Ευρώπη για να αναζητήσουν την τύχη τους στην Αργεντινή, είχαν τόπο συνάντησης και κοινωνικής συναναστροφής τα σαλόνια στα μπορντέλα του Μπουένος Άιρες. Εκεί η έντονη νοσταλγία για την πατρίδα εκφραζόταν μέσα από πονεμένα τραγούδια της κάθε χώρας, μαζί με συνοδεία οργάνων όπως φλάουτο, κιθάρα, βιολί και μπαντονεόν (ένα είδος μικρού ακορντεόν που έφεραν μαζί τους οι Γερμανοί μετανάστες). Έτσι διαμορφώθηκε σιγά σιγά ένα καινούργιο είδος μουσικής, το τάνγκο, που περιελάμβανε στοιχεία ευρωπαϊκής, νοτιοαμερικάνικης και αφρικανικής μουσικής.
Περιμένοντας τη σειρά τους, διασκέδαζαν παίζοντας μουσική και χορεύοντας μεταξύ τους έναν αυτοσχέδιο χορό, συνδυασμό επιθετικότητας και ερωτικής επιθυμίας, σαν ένας αγώνας επικράτησης ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα.
Η έλλειψη γυναικών ανάγκασε τους άνδρες να χορεύουν αρχικά μεταξύ τους και με τον καιρό η γυναικεία παρουσία προσέδωσε στο τάνγκο τη γνώριμη μορφή του.
Ωστόσο, τόσο η μουσική που αναπτύχθηκε όσο και ο γεμάτος ένταση χορός περιφρονήθηκαν αρχικά, ως συνδεδεμένα με τα πορνεία της πόλης.
Όταν, όμως, ο διάσημος Ροδόλφο Βαλεντίνο υιοθέτησε τη μουσική και τον αισθησιακό αυτό χορό στις ταινίες του, έγινε μόδα τόσο στα σαλόνια της Ευρώπης όσο και στην Αμερική.
Έτσι, αποκτώντας φήμη σε όλο τον κόσμο, άρχισε να βγαίνει από τις κακόφημες συνοικίες και να ακούγεται και στα σαλόνια του Μπουένος Άιρες.
Το 1916 ο περίφημος Κάρλος Γκαρντέλ αποφάσισε να τραγουδήσει τάνγκο για πρώτη φορά δημόσια. Ο πρόδρομος της χρυσής εποχής του μουσικού αυτού είδους ανέπτυξε το tango cancion, ανάγοντάς το σε υψηλή τέχνη, ενώ το τραγούδι του «Mi Noche Triste» έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο θάνατός του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1935 στην Κολομβία προκάλεσε απέραντη θλίψη σε εκατομμύρια γυναίκες - έως και αυτοκτονίες. Κάθε χρόνο στις 11 Δεκεμβρίου (ημέρα των γενεθλίων του Γκαρντέλ) γιορτάζεται η «Ημέρα του Τάνγκο», με παραστάσεις, υπαίθριες εκδηλώσεις και χιλιάδες προσκυνητές στο μνήμα του, στο νεκροταφείο της Τσακαρίτα - το δεύτερο πιο αριστοκρατικό (!) της πόλης..

...
περισσότερα

Νησί του Πάσχα, ένας τόπος αέναου μυστηρίου στο Περού

Είναι μια ηφαιστειογενής, μικροσκοπική κουκκίδα στεριάς μέσα στην απεραντοσύνη του Νότιου Ειρηνικού Ωκεανού. Υπάρχουν ορισμένοι τόποι πάνω στη Γη που αποπνέουν μια έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου και μια διάχυτη αίσθηση ιερότητας, εξάπτουν δημιουργικά τη φαντασία του ανθρώπου, προκαλούν δέος και φαίνονται να προσφέρουν επαφή με μια αδιόρατη ενεργειακή ποιότητα που ξεφεύγει από τα λόγια. Συχνά τέτοιοι τόποι χαρακτηρίστηκαν, διαχρονικά, ως «τόποι δύναμης» καθώς μπορούσαν να επηρεάζουν τους ανθρώπους με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Παραδοσιακά, τέτοιοι τόποι δύναμης συνδέθηκαν με την παρουσία αρχαίων μνημείων σε αυτά και, όπως φαίνεται, ένας τέτοιος τόπος είναι και το περίφημο Νησί του Πάσχα. Το Νησί αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά και ανθρωπολογικά αινίγματα και πλήθος υποθέσεων έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς σχετικά με τον πολιτισμό που κάποτε υπήρχε πάνω σε αυτό. Τα 887 μυστηριώδη πέτρινα αγάλματα που βρίσκονται εκεί αποτελούν επίσης ένα μεγάλο μυστήριο, καθώς δεν είναι γνωστό το πώς ακριβώς κατασκευάστηκαν, τι αναπαριστούν και κυρίως το πώς τοποθετήθηκαν στη θέση τους.
Οι κάτοικοί του το αποκαλούσαν σε παλαιότερες εποχές «Τε Πίτο Ο Τε Χένουα», που σημαίνει «Ομφαλός της Γης». Σήμερα το ονομάζουν Ράπα Νούι. Καλύπτει μια έκταση περίπου 170 τετρ. χλμ. και έχει μέγιστο υψόμετρο 540 μ. Βρίσκεται περίπου 3.800 χλμ. δυτικά της Χιλής (στην οποία και ανήκει) και 3.100 χλμ. ανατολικά της Ταϊτής. Το κλίμα του νησιού χαρακτηρίζεται ως υποτροπικό και υπάρχουν δύο κλιματολογικές περίοδοι, η υγρή και η ξηρή. Το έδαφός του είναι άγονο και διαβρωμένο, η βλάστηση λιγοστή, ενώ υπάρχουν ενδείξεις πως κάποτε διέθετε πλούσια βλάστηση.

...
περισσότερα

ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ

Η εξερεύνηση των ακτών της Αφρικής και του εσωτερικού της βορείου και της νοτίου Αφρικής το 15ο αιώνα, καθώς και η ανακάλυψη της Αμερικανικής ηπείρου από τους Ευρωπαίους, έδωσαν νέα ώθηση στο πλέον ζοφερό κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας: στη σκλαβιά, που ναι μεν μέχρι τότε υπήρχε, έκτοτε όμως… άνθισε.
Από τις αρχές του 16ου ως το τέλος του 19ου αιώνα πολλά εκατομμύρια Αφρικανών πέρασαν τον ωκεανό.
Οι ιθαγενείς και οι μαύροι σκλάβοι, που άρπαζαν οι έμποροι από την Αφρική και τους μετέφεραν κάτω από άθλιες συνθήκες στην Αμερική όπου τους πουλούσαν σε μεγαλοϊδιοκτήτες για να τους εκμεταλλευτούν στην καλλιέργεια του βαμβακιού, ήταν το καύσιμο που έδινε κίνηση στο παραγωγικό σύστημα. Η φυσική δύναμη των Αφρικανών και η ευάλωτη στους επιθετικούς ξένους δομή των κοινωνιών τους, καθιστούσαν τους κατοίκους της Μαύρης ηπείρου ελκυστική λεία για τους γειτονικούς λαούς.
Μέσα στο 16ο αιώνα τα πορτογαλικά καράβια μετέφεραν στο Νέο Κόσμο πάνω από 125.000 Αφρικανούς (Γιορούμπα από τη Νιγηρία, Μπαντού ή Κόνγκος από το σημερινό Κονγκό, τη Μοζαμβίκη και την Αγκόλα, Αμπακουά από τη Νιγηρία, Αραρά από το Μπενίν - τέως βασίλειο της Δαχομέης κλπ.). Οι Βραζιλιάνικες φυτείες καφέ, οι φυτείες ζάχαρης στην Καραϊβική και τα ορυχεία της Αργεντινής δέχθηκαν χιλιάδες σκλάβους.
Στις αρχές του 17ου αιώνα οι Ισπανικές αρμάδες μετέφεραν δεκάδες χιλιάδες Μαύρους στην Αμερική, αλλά ήρθε n σειρά των Ολλανδών να κυριαρχήσουν στο δουλεμπόριο.
Η οικονομική αποδοτικότητα του δουλεμπορίου στους Πορτογάλους και Ισπανούς γρήγορα υποκίνησε τη διάθεση για ανταγωνισμό και από άλλα Ευρωπαϊκά κράτη (Ολλανδία, Γαλλία, Αγγλία). Με την επικράτηση των Άγγλων αποικιοκρατών στα τέλη του 17ου αιώνα, το Αγγλικό θαλάσσιο εμπόριο σχεδόν μονοπώλησε τη διακίνηση των Μαύρων στην Αμερικανική ήπειρο.
Οι Άγγλοι ανέπτυξαν το δουλεμπόριο, υιοθετώντας μεθόδους εξαιρετικά αποτελεσματικές. Επινόησαν μια τριγωνική διακίνηση με κορυφές του τριγώνου την Αγγλία, την Αφρική και την Αμερική. Τα πλοία γέμιζαν τα αμπάρια τους από τα λιμάνια της Αγγλίας (κυρίως το Λίβερπουλ) με όπλα, υφάσματα, χάντρες και ψεύτικα κοσμήματα με τα οποία πλήρωναν το ανθρώπινο εμπόρευμα της Αφρικής. Οι κάσικοι της Αφρικής δέχονταν τα εμπορεύματα της Βρετανικής βιομηχανίας και παραχωρούσαν τα φορτία των σκλάβων στους δουλεμπόρους, εξασφαλίζοντας τα όπλα για να οργανώνουν νέα ανθρωποκυνηγητά μέσα στα χωριά.  Όσοι επιζούσαν από την πείνα, τις αρρώστιες και το τσουβάλιασμα της μεταφοράς, εκθέτονταν στην κεντρική πλατεία των αποικιών για να πουληθούν. Τα πλοία ξαναγύριζαν στην Αγγλία φορτωμένα με τροπικά προϊόντα των φυτειών της Αμερικής: ζάχαρη, βαμβάκι, καφέ και κακάο.
Ο απολογισμός του Διατλαντικού Εμπορίου Σκλάβων, υπήρξε τραγικός. Υπολογίζεται ότι από το 1520 ως το 1860, μεταφέρθηκαν ως σκλάβοι 11 με 12 εκατομμύρια άντρες, γυναίκες και παιδιά από την Αφρική.
Αναρίθμητοι Αφρικανοί πέθαναν στη μεταφορά, θύματα επιδημιών ή υποσιτισμού και αρκετοί αυτοκτονούσαν. Οι σκλάβοι στοιβάζονταν σαν δέματα. Τα πλοία που μετέφεραν σκλάβους ξεχώριζαν από τη μυρωδιά τους. Οι μεταδοτικές ασθένειες και οι ξαφνικοί θάνατοι μπορούσαν να ανατρέψουν τις οικονομικές προσδοκίες του επιχειρηματία-εμπόρου, που πολλές φορές ήταν ο ίδιος ο πλοίαρχος. Για το λόγο αυτό πολλοί πλοίαρχοι φόρτωναν επιπλέον αριθμό σκλάβων, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις πιθανές αβαρίες του ταξιδιού.
Το βουντού στην Αϊτή, το καντομπλέ στη Βραζιλία, η σαντερία στην Κούβα και το σάνγκο στο Τρινιδάδ δεν είναι παρά όψεις της παλιάς θρησκείας της φυλής των Γιορούμπα που μεταφέρθηκαν από τους δουλέμπορους ως σκλάβοι στις ακτές της Καραϊβικής.

...
περισσότερα

Οι προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής

Με τον όρο «Προκολομβιανοί πολιτισμοί» αναφερόμαστε στους πολιτισμούς των αυτόχθονων αμερικανικών φύλων που αναπτύχθηκαν στην αμερικανική ήπειρο πριν την ανακάλυψη της ηπείρου από τον Χριστόφορο Κολόμβο και την κατάκτησή της από τους Ισπανούς τον 16ο αι. Την εποχή της ανακάλυψης, το 1492, υπολογίζεται πως ο αυτόχθων πληθυσμός της Αμερικής έφτανε περίπου τα 90 εκατομμύρια: εξ αυτών τα 20 εκατομμύρια ήταν κάτοικοι της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Από αυτούς προήλθαν διάφοροι πολιτισμοί, οι πιο σπουδαίοι από τους οποίους θεωρούνται οι Αζτέκοι, οι Μάγια και οι Ίνκας, χωρίς να παραβλέπεται ωστόσο και η παρουσία άλλων φυλών.
Η Αυτοκρατορία των Ίνκας υπήρξε το μεγαλύτερο κράτος της προκολομβιανής Αμερικής, με την επικράτειά του να καλύπτει μεγάλο μέρος των σημερινών κρατών του Εκουαδόρ, του Περού, της Βολιβίας, της Χιλής αλλά και της βόρειας Αργεντινής. Ο πολιτισμός των Ίνκας άγγιξε δυσθεώρητα (για τα δεδομένα της εποχής και των συνθηκών) ύψη, χωρίς πάντως να γνωρίσει ποτέ την γραφή, γεγονός που μας στερεί σήμερα περισσότερες πληροφορίες για αυτό τον αξιοθαύμαστο πολιτισμό…

...
περισσότερα

Σχόλια Πελατών

Παρόμοιοι Προορισμοί

Με μια ματιά

Προορισμοί: Σαν Αντόνιο (Σαντιάγκο), Πουέρτο Μοντ, Πούντα Αρένας, Ουσουάια, Ακρωτήριο Χορν, Νησιά Φώκλαντ, Πουέρτο Μαδρύν, Μοντεβιδέο, Μπουένος Αιρες

Αναχώρηση: Δεκ 18 | Ιαν 3, 17 | Φεβ 14, 28

Κρουαζιερόπλοιο: Star Princess – PRINCESS

Χάρτης Ταξιδιού 14/15ήμερη κρουαζιέρα σε Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη

Πληροφορίες για τις Χώρες Countries Info