Οδοιπορικό στις χαμένες πατρίδες

Ένα συγκλονιστικό ταξίδι στη σύγχρονη ιστορία γεμάτο ιστορικές μνήμες, τόσο οικίες αλλά και τόσο άγνωστες... Η Ανατολική Θράκη, η Ίμβρος και η Τένεδος, «οι χαμένες πατρίδες», μάς θύμισαν τη μεγάλη Ελλάδα πριν τη Μικρασιατική καταστροφή και τη συνθήκη της Λωζάνης. Ξεκινώντας από την Κωνσταντινούπολη, τη μαγεία της έχουν συνυφάνει οι θρύλοι, η ιστορία και η ποίηση. Οι ξένοι τη γνωρίζουν μονάχα με το οθωμανικό της όνομα Istanbul, παραφθορά και αυτό του ελληνικού εις την Πόλιν. Επισκεφθήκαμε την Αγία Σοφία, ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά μνημεία όλων των εποχών, αλλά και το περίφημο Τζαμί του Σουλτάν Αχμέτ με τους έξι μιναρέδες του. Περνώντας από την αρχαία ελληνική πόλη Βιζύη και τις Σαράντα Εκκλησιές, φτάσαμε στην άκρως σημαντική Αδριανούπολη, που κυριαρχείται από τα χρώματα της Ανατολής. Έπειτα, μέσα από μια όμορφη διαδρομή στο τοπίο της Θράκης, προσεγγίσαμε την ακτή, απ' όπου πήραμε το πλοίο για την Ίμβρο, το ένα από τα δύο νησιά του Αιγαίου που ανήκουν στους Τούρκους, που κατοικείται από τα βάθη των αιώνων. Το όνομά της το πήρε από τον Καρικό θεό Ίμβραμο. Σε αυτήν τη νευραλγικής σημασίας γωνιά του Αιγαίου, ανάμεσα στην Τένεδο και την Ίμβρο, είχε τους στάβλους των αλόγων του ο Ποσειδώνας. Αλλά και η Θέτιδα, η μητέρα του ηρωικού Αχιλλέα, είχε τα παλάτια της στον βυθό, ανάμεσα στην Ίμβρο και τη Σαμοθράκη. Το συναίσθημα που νιώσαμε δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε λέξεις... Επισκεφθήκαμε τα έξι εναπομείναντα ελληνικά χωριά, όπου σήμερα κατοικούν ελάχιστοι Έλληνες, ενώ επόμενη στάση ήταν η Τένεδος. Ανάμεσα στη Λήμνο και τα Μικρασιατικά παράλια, απέναντι από τα στενά των Δαρδανελίων, αποτέλεσε το μήλον της έριδος από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Το νησί πήρε το όνομά του από τον οικιστή και βασιλιά του, Τέννητα, γιο του ήρωα Κύκνου (γιου του Ποσειδώνα) από τους Κολωνούς της Τρωάδος και της Πρόκλειας, κόρης του Λαομέδοντα. Ολόκληρη η ενδοχώρα του εύφορου νησιού μοιάζει με έναν τεράστιο αμπελώνα που εδώ και πολλούς αιώνες παράγει εξαίσια σταφύλια και εξαιρετικής ποιότητας κρασί. Σήμερα, μπορεί πια να ζουν ελάχιστοι Έλληνες και τα παλιά ελληνικά αρχοντικά να κατοικούνται από Τούρκους, η παλιά όμως ελληνική συνοικία εξακολουθεί να αποτελεί το στολίδι του νησιού...